Οι ψευδαισθήσεις αντέχουν ακόμη
Tου Στεφανου Kασιματη / kassimatis@kathimerini.gr
Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο πρωθυπουργός περιέγραψε το πρόβλημα της χώρας με τα αγαπημένα του παστέλ χρώματα: «Η πατρίδα μας είναι μια χώρα με τεράστιες δυνατότητες. Με απαράμιλλο πλούτο και με ένα ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο αν βρεθεί στις κατάλληλες συνθήκες, αν το κράτος, αντί να ταλαιπωρεί, σταθεί δίπλα του, αρωγός στις πρωτοβουλίες του, αν έχει την προστασία και υποστήριξη που απαιτούν οι καιροί, μπορεί να κάνει θαύματα». Σοβαρά;
Διερωτώμαι σε τι άραγε διαφέρει η γλυκανάλατη προσέγγιση του Γιώργου στο πρόβλημα από την περιλάλητη «επανίδρυση του κράτους», που μας είχε τάξει ο προηγούμενος ένοικος του Μαξίμου. Η μόνη που διαπιστώνω είναι ότι εκεί όπου ο Κ. Καραμανλής χρησιμοποιούσε μαγικά ξόρκια (διότι αυτό ήταν τα φληναφήματα περί «επανίδρυσης»...), ο Γ. Παπανδρέου χρησιμοποιεί καλοπιάσματα - λες και απευθύνεται σε μικρά παιδιά που προσπαθεί να τα φέρει στο φιλότιμο. Αλλά για την πραγματική φύση του προβλήματος δεν λέει το παραμικρό.
Ομως, η προϋπόθεση για την αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος είναι η αναγνώρισή του. Το δημοσιονομικό είναι απόρροια της χαοτικής οργάνωσης και του τεράστιου μεγέθους του κράτους. Η γραφειοκρατία αναπαράγεται, επειδή έτσι το κράτος δικαιολογεί το μέγεθός του και, συγχρόνως, εξασφαλίζει τη διαιώνισή του. Τα δε κόμματα εξουσίας δεν τολμούν να περιορίσουν το κράτος, διότι από αυτό αντλούν την εκλογική τους ισχύ. (Θυμάστε, λ.χ., πόσες φορές ακούσαμε ότι για κάθε πέντε δημοσίους υπαλλήλους που θα συνταξιοδοτούνται, θα προσλαμβάνεται μόνον ένας;)
Υποχρεώνονται όμως τώρα να αντιμετωπίσουν το φρικτό φάσμα της περιστολής του κράτους, διότι το κόστος συντήρησης του κράτους έχει υπερβεί προ πολλού τις δυνατότητες της οικονομίας μας.
Αυτός είναι με αδρές γραμμές ο φαύλος κύκλος, τον οποίο η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να θίξει, αφού δεν τολμά ούτε να τον περιγράψει. Ας μην απορούμε, λοιπόν, γιατί οι ψευδαισθήσεις μας -ότι δήθεν μπορούμε να περάσουμε την κρίση χωρίς μείωση του βιοτικού επιπέδου μας- εξακολουθούν να κρατούν καλά. Τις συντηρούν οι πολιτικοί μας, προοδευτικοί και μη...
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/01/10
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Αμαρτίαι γονέων...
Αμαρτίαι γονέων...
Tου Αλεξη Παπαχελα
Η Ιστορία έχει μερικές φορές τα παράδοξά της. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως εμείς οι Νεοέλληνες θεωρούμε κατά μεγάλη πλειοψηφία τον Ανδρέα Παπανδρέου ως τον μεγαλύτερο ηγέτη της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Διαφωνεί ή συμφωνεί κανείς με αυτή τη διαπίστωση, δεν έχει μεγάλη σημασία. Το γεγονός είναι πως στο συλλογικό μας υποσυνείδητο ο Ανδρέας συνεχίζει να βρίσκεται στο βάθρο.
Είναι άλλωστε λογικό. Τη δεκαετία του 1980 μια μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού ένιωσε πως «μπήκε στο σύστημα». Η κατάργηση όλων των έως τότε αναχρονισμών, η διάλυση του κράτους-αστυνόμου κατεγράφησαν ως θετικές εξελίξεις. Το κακό είναι πως το εκκρεμές, όπως συχνά συμβαίνει στην Ιστορία σε περιόδους κοινωνικών εκρήξεων, πήγε πολύ μακριά από την άλλη μεριά. Ο Ελληνας πολίτης δικαιούται να νοσταλγεί τον Ανδρέα γιατί τον ταυτίζει με μια περίοδο κατά την οποία έμαθε να διεκδικεί και να παίρνει χωρίς να νιώθει ότι έχει υποχρεώσεις ή ιδιαίτερη ευθύνη. Ο αγρότης έγινε «άρχοντας» με τις κοινοτικές επιδοτήσεις, ο δημόσιος υπάλληλος βολεύτηκε, όλοι μας μάθαμε πως η διεκδίκηση δεν έχει όρια και ούτε χρειάζεται να μετράμε αν αυτό που ζητάμε είναι εφικτό.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου άνοιξε τον δρόμο πριν ακόμη το 1981 και κατόπιν δημιούργησε ένα στυλ πολιτικής που θαύμαζε ακόμη και ο νεότερος Κώστας Καραμανλής. Ποιο είναι το παράδοξο; Οτι τώρα που το σύστημα χρεοκόπησε, το έχει κληρονομήσει ετοιμοθάνατο στα χέρια του ένας άλλος Παπανδρέου. Ο ίδιος νιώθει πολύ έντονα την αντίφαση. Από τη μια έχει τον εκσυγχρονιστικό Παπανδρέου μέσα του που ξέρει καλά ότι πρέπει να πάρει πίσω δεκάδες σκανδαλώδη προνόμια από δημόσιους υπαλλήλους, να τα βάλει με κάστες και συντεχνίες που ανατράφηκαν από το ΠΑΣΟΚ του πατέρα του και να ξαναφέρει το εκκρεμές στη μέση. Από την άλλη ο ίδιος μεγάλωσε σε μια οικογένεια και ένα περιβάλλον που έδινε πολύ μεγαλύτερη σημασία στην ιδέα πως είναι σοσιαλιστής. Γι’ αυτό και δυσκολεύεται να «πάρει μέτρα», εκτός αν αυτά αφορούν τους «πλούσιους» και τους «έχοντες και κατέχοντες». Το θέμα είναι, όμως, πως σοσιαλισμό χωρίς λεφτά δεν μπορείς να μαγειρέψεις, γιατί απλούστατα δεν θα έχεις τίποτα να μοιράσεις. Αν η αγορά «στεγνώσει», οι μεγάλες επιχειρήσεις, που επιβιώνουν με διεθνή παρουσία, αναχωρήσουν για πιο εύκρατα κλίματα και οι «πονηροί» βρουν άλλους φορολογικούς παραδείσους, δεν θα μείνει τίποτα να μοιρασθεί.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο ζήτημα. Είναι σοσιαλιστικό να συνεχίσει να παίρνει δύο μισθούς παραπάνω από οιονδήποτε άλλον ο υπάλληλος και ο αστυνομικός της Βουλής; Είναι σοσιαλιστικό να ακριβοπληρώνεται ο συνδικαλιστής του λιμανιού και ο πιλότος της «Ολυμπιακής» επειδή μπορούσαν και εκβίαζαν για χρόνια το ελληνικό κράτος; Και πώς πρέπει να νιώθουν ο έμπορος, ο ιδιωτικός υπάλληλος και ο επιχειρηματίας, που αισθάνονται κάθε μέρα την απειλή της πτώχευσης ή της απόλυσης, όταν πηγαίνουν στο ΙΚΑ και έχουν απέναντί τους καμιά πενηνταριά κακόκεφους υπαλλήλους που απλά κάθονται και κοιτάνε το παράθυρο;
Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αποφασίσει τι θέλει και μετά -αν μπορεί- να το επιβάλει. Η δημοσιονομική κατάσταση απαιτεί να πάρει πίσω πολλά από τα παράλογα που έδωσε το ΠΑΣΟΚ του πατέρα του και οι διάδοχοι μιμητές του την περίοδο 2004-9. Αν δεν το αντέχει ψυχολογικά και πολιτικά, θα του επιβληθεί τελικά αναγκαστικά να το κάνει, από τις αγορές και τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη. Οσο δε πιο αργά το τολμήσει τόσο πιο πολύ θα τον θεωρήσει υπεύθυνο ο μέσος Ελληνας...
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/01/10
Tου Αλεξη Παπαχελα
Η Ιστορία έχει μερικές φορές τα παράδοξά της. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως εμείς οι Νεοέλληνες θεωρούμε κατά μεγάλη πλειοψηφία τον Ανδρέα Παπανδρέου ως τον μεγαλύτερο ηγέτη της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Διαφωνεί ή συμφωνεί κανείς με αυτή τη διαπίστωση, δεν έχει μεγάλη σημασία. Το γεγονός είναι πως στο συλλογικό μας υποσυνείδητο ο Ανδρέας συνεχίζει να βρίσκεται στο βάθρο.
Είναι άλλωστε λογικό. Τη δεκαετία του 1980 μια μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού ένιωσε πως «μπήκε στο σύστημα». Η κατάργηση όλων των έως τότε αναχρονισμών, η διάλυση του κράτους-αστυνόμου κατεγράφησαν ως θετικές εξελίξεις. Το κακό είναι πως το εκκρεμές, όπως συχνά συμβαίνει στην Ιστορία σε περιόδους κοινωνικών εκρήξεων, πήγε πολύ μακριά από την άλλη μεριά. Ο Ελληνας πολίτης δικαιούται να νοσταλγεί τον Ανδρέα γιατί τον ταυτίζει με μια περίοδο κατά την οποία έμαθε να διεκδικεί και να παίρνει χωρίς να νιώθει ότι έχει υποχρεώσεις ή ιδιαίτερη ευθύνη. Ο αγρότης έγινε «άρχοντας» με τις κοινοτικές επιδοτήσεις, ο δημόσιος υπάλληλος βολεύτηκε, όλοι μας μάθαμε πως η διεκδίκηση δεν έχει όρια και ούτε χρειάζεται να μετράμε αν αυτό που ζητάμε είναι εφικτό.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου άνοιξε τον δρόμο πριν ακόμη το 1981 και κατόπιν δημιούργησε ένα στυλ πολιτικής που θαύμαζε ακόμη και ο νεότερος Κώστας Καραμανλής. Ποιο είναι το παράδοξο; Οτι τώρα που το σύστημα χρεοκόπησε, το έχει κληρονομήσει ετοιμοθάνατο στα χέρια του ένας άλλος Παπανδρέου. Ο ίδιος νιώθει πολύ έντονα την αντίφαση. Από τη μια έχει τον εκσυγχρονιστικό Παπανδρέου μέσα του που ξέρει καλά ότι πρέπει να πάρει πίσω δεκάδες σκανδαλώδη προνόμια από δημόσιους υπαλλήλους, να τα βάλει με κάστες και συντεχνίες που ανατράφηκαν από το ΠΑΣΟΚ του πατέρα του και να ξαναφέρει το εκκρεμές στη μέση. Από την άλλη ο ίδιος μεγάλωσε σε μια οικογένεια και ένα περιβάλλον που έδινε πολύ μεγαλύτερη σημασία στην ιδέα πως είναι σοσιαλιστής. Γι’ αυτό και δυσκολεύεται να «πάρει μέτρα», εκτός αν αυτά αφορούν τους «πλούσιους» και τους «έχοντες και κατέχοντες». Το θέμα είναι, όμως, πως σοσιαλισμό χωρίς λεφτά δεν μπορείς να μαγειρέψεις, γιατί απλούστατα δεν θα έχεις τίποτα να μοιράσεις. Αν η αγορά «στεγνώσει», οι μεγάλες επιχειρήσεις, που επιβιώνουν με διεθνή παρουσία, αναχωρήσουν για πιο εύκρατα κλίματα και οι «πονηροί» βρουν άλλους φορολογικούς παραδείσους, δεν θα μείνει τίποτα να μοιρασθεί.
Υπάρχει όμως και ένα άλλο ζήτημα. Είναι σοσιαλιστικό να συνεχίσει να παίρνει δύο μισθούς παραπάνω από οιονδήποτε άλλον ο υπάλληλος και ο αστυνομικός της Βουλής; Είναι σοσιαλιστικό να ακριβοπληρώνεται ο συνδικαλιστής του λιμανιού και ο πιλότος της «Ολυμπιακής» επειδή μπορούσαν και εκβίαζαν για χρόνια το ελληνικό κράτος; Και πώς πρέπει να νιώθουν ο έμπορος, ο ιδιωτικός υπάλληλος και ο επιχειρηματίας, που αισθάνονται κάθε μέρα την απειλή της πτώχευσης ή της απόλυσης, όταν πηγαίνουν στο ΙΚΑ και έχουν απέναντί τους καμιά πενηνταριά κακόκεφους υπαλλήλους που απλά κάθονται και κοιτάνε το παράθυρο;
Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να αποφασίσει τι θέλει και μετά -αν μπορεί- να το επιβάλει. Η δημοσιονομική κατάσταση απαιτεί να πάρει πίσω πολλά από τα παράλογα που έδωσε το ΠΑΣΟΚ του πατέρα του και οι διάδοχοι μιμητές του την περίοδο 2004-9. Αν δεν το αντέχει ψυχολογικά και πολιτικά, θα του επιβληθεί τελικά αναγκαστικά να το κάνει, από τις αγορές και τους εταίρους μας στην Ευρωζώνη. Οσο δε πιο αργά το τολμήσει τόσο πιο πολύ θα τον θεωρήσει υπεύθυνο ο μέσος Ελληνας...
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 10/01/10
Το μεγάλο μυστικό
γνώμη
Το μεγάλο μυστικό
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ | Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Η εξελισσόμενη, πολυδιάστατη, οικονομική και κοινωνική κρίση είναι και κρίση του μοντέλου και μαζί της πολιτικής αποφαίνονται πλέον οι περισσότεροι.
Οι επιφανέστεροι της πολιτικής έχουν εδώ και καιρό περιγράψει την ανάγκη μιας συνολικής μεταρρύθμισης και αλλαγής η οποία θα μεταβάλει πλήρως τις δομές σε όλα τα επίπεδα διοίκησης, από τους δήμους και τις περιφέρειες έως και την κεντρική διοίκηση, την κυβέρνηση και συνολικά το πολιτικό σύστημα.
Στη βάση αυτής άλλωστε της κοινής πεποίθησης η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχουν θέσει ως προτεραιότητά τους ταυτόχρονα με την προσπάθεια εξόδου από την οικονομική κρίση και τη θεσμική ανασυγκρότηση και μεταρρύθμιση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης.
Εχει διακηρυχθεί ότι η δεύτερη ενοποίηση των δήμων, η κατάργηση των νομαρχιών, η ταυτόχρονη θεσμοθέτηση του αιρετού περιφερειάρχη, οι αλλαγές στον εκλογικό νόμο, όπως και η υιοθέτηση νέων αρχών διαφάνειας στην πολιτική ζωή της χώρας αποτελούν ψηφίδες ακριβώς μιας μεγάλης μεταρρύθμισης, η οποία έχει ανάγκη το κράτος και συνολικά το πολιτικό σύστημα.
Ουδείς διαφωνεί με τον σκοπό, ούτε αμφισβητεί ότι οι προθέσεις είναι καλές και αγαθές.
Ωστόσο υπάρχει μια κρίσιμη ζώνη που μένει ανέγγιχτη, παρ΄ ότι συγκροτεί τον πυρήνα της πολιτικής στη χώρα μας. Τα ίδια τα κόμματα τα οποία ευαγγελίζονται τη μεταβολή και την πρόοδο ζουν σε «μαύρη τρύπα».
Κατά τρόπο παράδοξο ίσως και μοναδικό στην προηγμένη Δύση τα ελληνικά κόμματα δεν έχουν νομική υπόσταση.
Πρόκειται για ενώσεις προσώπων ειδικού σκοπού, εκφράζονται και εκπροσωπούνται μόνο από τον αρχηγό, δεν δεσμεύονται σχεδόν από τίποτε, εγγυήσεις συνέπειας δεν προσφέρουν, τα οικονομικά τους είναι απολύτως αδιαφανή, το καταστατικό τους παραβιάζεται κατά το δοκούν. Οπως και η δημοκρατική λειτουργία τους, στις περισσότερες των περιπτώσεων, υπακούει στη βούληση των αρχηγών και μόνο σε αυτήν. Τα περισσότερα μοιάζουν με μικρά φέουδα ηγεμόνων, θυμίζουν συγγενή της μοναρχίας σχήματα, μοιάζουν απομεινάρια μιας άλλης εποχής και γι΄ αυτό δεν δύνανται ούτε τη μεταρρύθμιση ούτε την αλλαγή, που κατά καιρούς ευαγγελίζονται, να φέρουν.
Ισως χρειάζεται η πρώτη μεταρρύθμιση και αλλαγή να αρχίσει από τα κόμματα, δηλαδή από την πηγή, από την κεφαλή του πολιτικού συστήματος, που φιλοδοξεί μεν όλα να τα αλλάξει, μα έχει αποδειχθεί πως δεν μπορεί, επειδή προφανώς το ίδιο είναι προβληματικό, με αποτέλεσμα να δρα ενοχικά και αναποτελεσματικά. Και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο μυστικό της κρίσης που τελειωμό δεν έχει...
akarakousis@dolnet.gr
Σάββατο 9/01/10 Το ΒΗΜΑ
Το μεγάλο μυστικό
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ | Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Η εξελισσόμενη, πολυδιάστατη, οικονομική και κοινωνική κρίση είναι και κρίση του μοντέλου και μαζί της πολιτικής αποφαίνονται πλέον οι περισσότεροι.
Οι επιφανέστεροι της πολιτικής έχουν εδώ και καιρό περιγράψει την ανάγκη μιας συνολικής μεταρρύθμισης και αλλαγής η οποία θα μεταβάλει πλήρως τις δομές σε όλα τα επίπεδα διοίκησης, από τους δήμους και τις περιφέρειες έως και την κεντρική διοίκηση, την κυβέρνηση και συνολικά το πολιτικό σύστημα.
Στη βάση αυτής άλλωστε της κοινής πεποίθησης η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχουν θέσει ως προτεραιότητά τους ταυτόχρονα με την προσπάθεια εξόδου από την οικονομική κρίση και τη θεσμική ανασυγκρότηση και μεταρρύθμιση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης.
Εχει διακηρυχθεί ότι η δεύτερη ενοποίηση των δήμων, η κατάργηση των νομαρχιών, η ταυτόχρονη θεσμοθέτηση του αιρετού περιφερειάρχη, οι αλλαγές στον εκλογικό νόμο, όπως και η υιοθέτηση νέων αρχών διαφάνειας στην πολιτική ζωή της χώρας αποτελούν ψηφίδες ακριβώς μιας μεγάλης μεταρρύθμισης, η οποία έχει ανάγκη το κράτος και συνολικά το πολιτικό σύστημα.
Ουδείς διαφωνεί με τον σκοπό, ούτε αμφισβητεί ότι οι προθέσεις είναι καλές και αγαθές.
Ωστόσο υπάρχει μια κρίσιμη ζώνη που μένει ανέγγιχτη, παρ΄ ότι συγκροτεί τον πυρήνα της πολιτικής στη χώρα μας. Τα ίδια τα κόμματα τα οποία ευαγγελίζονται τη μεταβολή και την πρόοδο ζουν σε «μαύρη τρύπα».
Κατά τρόπο παράδοξο ίσως και μοναδικό στην προηγμένη Δύση τα ελληνικά κόμματα δεν έχουν νομική υπόσταση.
Πρόκειται για ενώσεις προσώπων ειδικού σκοπού, εκφράζονται και εκπροσωπούνται μόνο από τον αρχηγό, δεν δεσμεύονται σχεδόν από τίποτε, εγγυήσεις συνέπειας δεν προσφέρουν, τα οικονομικά τους είναι απολύτως αδιαφανή, το καταστατικό τους παραβιάζεται κατά το δοκούν. Οπως και η δημοκρατική λειτουργία τους, στις περισσότερες των περιπτώσεων, υπακούει στη βούληση των αρχηγών και μόνο σε αυτήν. Τα περισσότερα μοιάζουν με μικρά φέουδα ηγεμόνων, θυμίζουν συγγενή της μοναρχίας σχήματα, μοιάζουν απομεινάρια μιας άλλης εποχής και γι΄ αυτό δεν δύνανται ούτε τη μεταρρύθμιση ούτε την αλλαγή, που κατά καιρούς ευαγγελίζονται, να φέρουν.
Ισως χρειάζεται η πρώτη μεταρρύθμιση και αλλαγή να αρχίσει από τα κόμματα, δηλαδή από την πηγή, από την κεφαλή του πολιτικού συστήματος, που φιλοδοξεί μεν όλα να τα αλλάξει, μα έχει αποδειχθεί πως δεν μπορεί, επειδή προφανώς το ίδιο είναι προβληματικό, με αποτέλεσμα να δρα ενοχικά και αναποτελεσματικά. Και ίσως αυτό να είναι το μεγάλο μυστικό της κρίσης που τελειωμό δεν έχει...
akarakousis@dolnet.gr
Σάββατο 9/01/10 Το ΒΗΜΑ
Κεκτημένο δικαίωμα
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ
Κεκτημένο δικαίωμα
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ | Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
«Ρωτώντας πας στην Πόλη» έλεγε η γιαγιά μου και για άλλη μία φορά η αείμνηστη επιβεβαιώθηκε πλήρως. Στις 6 Ιανουαρίου σημειώναμε σε αυτή τη στήλη το εξής:
«Κι επειδή άκουσα πρόσφατα τον Πρόεδρο της Βουλής να παραδίδει μαθήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, μου γεννήθηκε μια πολύ απλή απορία:οι δεκαέξι μισθοί με τους οποίους αμείβονται ετησίως οι υπάλληλοι της Βουλής είναι προνόμιο ή δικαίωμα; Αν είναι προνόμιο, θα καταργηθεί; Αν είναι δικαίωμα, προτίθεται το ΠαΣοΚ να επεκτείνει το μέτρο και στους υπόλοιπους μισθωτούς;».
Προς τιμήν του, ο Πρόεδρος της Βουλής μπήκε στον κόπο να απαντήσει. Είπε ότι το σχετικό καθεστώς έχει καθιερωθεί επί Ελευθερίου Βενιζέλου, πράγμα που δεν εξηγεί αν πρόκειται για προνόμιο ή δικαίωμα. Και είπε επίσης ότι ο ίδιος προτίθεται να ζητήσει την υπαγωγή στη φορολογική κλίμακα του 15ου και του 16ου μισθού των υπαλλήλων της Βουλής.
Εκεί λοιπόν δικαιώνεται η γιαγιά μου. Διότι ρωτώντας τον Πρόεδρο μπορεί να μη μάθαμε αν οι δεκαέξι μισθοί είναι προνόμιο ή δικαίωμα αλλά πληροφορηθήκαμε ότι οι υπάλληλοι της Βουλής όχι μόνο παίρνουν δεκαέξι μισθούς ετησίως αλλά και ότι οι δύο εξ αυτών είναι αφορολόγητοι! ΄Η, για να είμαι πιο ακριβής, φορολογούνται αυτοτελώς με ένα ποσοστό πολύ χαμηλότερο της κανονικής φορολογικής κλίμακας.
Δεν ξέρω αν και γι΄ αυτό ευθύνεται ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Πληροφορούμαι όμως πως όταν ετέθη το θέμα στο διευρυμένο Υπουργικό Συμβούλιο προ της κατάθεσης του προϋπολογισμού, ο Γραμματέας της ΚΟ του ΠαΣοΚ κ. Χρ. Παπουτσής υπεραμύνθηκε της μισθολογικής κατάστασης των υπαλλήλων της Βουλής υποστηρίζοντας ότι όλα αυτά (και πολλά άλλα αντίστοιχα...) εμπίπτουν στην κατηγορία «κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων», τα οποία ουδείς δικαιούται να αμφισβητεί.
Η βασική απορία όμως του γράφοντος παραμένει. Οι δεκαέξι μισθοί (εκ των οποίων οι δύο αφορολόγητοι...) αποτελούν προνόμιο ή δικαίωμα; Από τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Βουλής και ο Γραμματέας της ΚΟ του ΠαΣοΚ δείχνουν να το θεωρούν δικαίωμα, δικαιούμαι απολύτως να ρωτήσω: Πότε θα κινηθεί το ΠαΣοΚ ώστε το δικαίωμα αυτό να επεκταθεί σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα;
Διότι και οι δύο προαναφερθέντες έχουν ισχυρή αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και θεωρώ απίθανο είτε να προστατεύουν κατηγορίες προνομιούχων είτε να διαφωνούν με την εφαρμογή βασικών δικαιωμάτων σε όλους τους εργαζομένους. Ενώ αποκλείω παντελώς άλλα να λένε στους υπαλλήλους της Βουλής και άλλα σε εμάς, τους υπόλοιπους.
jpretenteris@dolnet.gr
Σάββατο 9/01/10 Το ΒΗΜΑ
Κεκτημένο δικαίωμα
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ | Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
«Ρωτώντας πας στην Πόλη» έλεγε η γιαγιά μου και για άλλη μία φορά η αείμνηστη επιβεβαιώθηκε πλήρως. Στις 6 Ιανουαρίου σημειώναμε σε αυτή τη στήλη το εξής:
«Κι επειδή άκουσα πρόσφατα τον Πρόεδρο της Βουλής να παραδίδει μαθήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, μου γεννήθηκε μια πολύ απλή απορία:οι δεκαέξι μισθοί με τους οποίους αμείβονται ετησίως οι υπάλληλοι της Βουλής είναι προνόμιο ή δικαίωμα; Αν είναι προνόμιο, θα καταργηθεί; Αν είναι δικαίωμα, προτίθεται το ΠαΣοΚ να επεκτείνει το μέτρο και στους υπόλοιπους μισθωτούς;».
Προς τιμήν του, ο Πρόεδρος της Βουλής μπήκε στον κόπο να απαντήσει. Είπε ότι το σχετικό καθεστώς έχει καθιερωθεί επί Ελευθερίου Βενιζέλου, πράγμα που δεν εξηγεί αν πρόκειται για προνόμιο ή δικαίωμα. Και είπε επίσης ότι ο ίδιος προτίθεται να ζητήσει την υπαγωγή στη φορολογική κλίμακα του 15ου και του 16ου μισθού των υπαλλήλων της Βουλής.
Εκεί λοιπόν δικαιώνεται η γιαγιά μου. Διότι ρωτώντας τον Πρόεδρο μπορεί να μη μάθαμε αν οι δεκαέξι μισθοί είναι προνόμιο ή δικαίωμα αλλά πληροφορηθήκαμε ότι οι υπάλληλοι της Βουλής όχι μόνο παίρνουν δεκαέξι μισθούς ετησίως αλλά και ότι οι δύο εξ αυτών είναι αφορολόγητοι! ΄Η, για να είμαι πιο ακριβής, φορολογούνται αυτοτελώς με ένα ποσοστό πολύ χαμηλότερο της κανονικής φορολογικής κλίμακας.
Δεν ξέρω αν και γι΄ αυτό ευθύνεται ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Πληροφορούμαι όμως πως όταν ετέθη το θέμα στο διευρυμένο Υπουργικό Συμβούλιο προ της κατάθεσης του προϋπολογισμού, ο Γραμματέας της ΚΟ του ΠαΣοΚ κ. Χρ. Παπουτσής υπεραμύνθηκε της μισθολογικής κατάστασης των υπαλλήλων της Βουλής υποστηρίζοντας ότι όλα αυτά (και πολλά άλλα αντίστοιχα...) εμπίπτουν στην κατηγορία «κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων», τα οποία ουδείς δικαιούται να αμφισβητεί.
Η βασική απορία όμως του γράφοντος παραμένει. Οι δεκαέξι μισθοί (εκ των οποίων οι δύο αφορολόγητοι...) αποτελούν προνόμιο ή δικαίωμα; Από τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Βουλής και ο Γραμματέας της ΚΟ του ΠαΣοΚ δείχνουν να το θεωρούν δικαίωμα, δικαιούμαι απολύτως να ρωτήσω: Πότε θα κινηθεί το ΠαΣοΚ ώστε το δικαίωμα αυτό να επεκταθεί σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα;
Διότι και οι δύο προαναφερθέντες έχουν ισχυρή αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και θεωρώ απίθανο είτε να προστατεύουν κατηγορίες προνομιούχων είτε να διαφωνούν με την εφαρμογή βασικών δικαιωμάτων σε όλους τους εργαζομένους. Ενώ αποκλείω παντελώς άλλα να λένε στους υπαλλήλους της Βουλής και άλλα σε εμάς, τους υπόλοιπους.
jpretenteris@dolnet.gr
Σάββατο 9/01/10 Το ΒΗΜΑ
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Απολογίες
Απολογίες...
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
«Δεν μου αρέσει και πολύ -για να μην πω καθόλου- αυτό που έγινε χθες, με το κλιμάκιο της Κομισιόν.
Τι δεν μου αρέσει δηλαδή; Να, ολόκληροι υπουργοί, εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό, έχοντες δηλαδή πολιτική και λαϊκή νομιμοποίηση, να απολογούνται σε κάτι υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τους οποίους, εκτός των άλλων, πληρώνουμε και εμείς. Καταλαβαίνω ότι όλο αυτό είναι αποτέλεσμα της δυσχερούς θέσης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, αλλά δεν μπορώ να το καταπιώ! Ειδικά από μια κυβέρνηση η οποία ως αντιπολίτευση επέκρινε -και σωστά- την προηγούμενη κυβέρνηση που έδινε εξηγήσεις σε έναν "χαμηλόβαθμο κοινοτικό υπάλληλο" για τον αλήστου μνήμης "βασικό μέτοχο", και τώρα βρίσκεται να απολογείται σε πέντε-έξι από αυτούς. Είναι θέμα (και εθνικής) αξιοπρέπειας...»
ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ
- «Νέα»
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Τι δεν σου αρέσει δηλαδή κ. Παπαχρήστο? (και εσύ σε κάποια σημεία κ. Τριάντη?)
Γιατί σε ενοχλεί που ολόκληροι υπουργοί (!!!) εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό απολογήθηκαν σε κάτι υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής??
Ολόκληροι υπουργοί δεν ευθύνονται για τα χάλια μας? Ολόκληροι υπουργοί δεν μας έφεραν εδώ? Ολόκληροι υπουργοί δεν παίζουν και τώρα με τα χάλια μας μέσα στην ανικανότητα και την ανεπάρκειά τους??
Η πολιτική και λαϊκή νομιμοποίηση που είχαν με την εκλογή τους τους έδωσε το δικαίωμα να μας φέρουν σταδιακά όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή τη κατάσταση??
Αυτό κατάλαβαν με την εκλογή τους??
Η εκλογή τους τους έδωσε το δικαίωμα να βάζουν τόσο κόσμο τώρα να πληρώσει τόσα λεφτά και να φάει τέτοιο στρίμωγμα?
"Ενιωσα εξευτελιστικά" είπε μέλος της κυβέρνησης στα "ΝΕΑ" .
Και έτσι θα έπρεπε να νιώσεις και εσύ (όποιος το είπε) και όλοι σας για τη κατάντια μας. Και όχι για το ότι δώσατε πληροφορίες σε τεχνοκράτες που απλά έκαναν τη δουλειά τους για να κάνουν άλλοι αυτό που δεν μπορείτε να κάνετε εσείς !!!
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
«Δεν μου αρέσει και πολύ -για να μην πω καθόλου- αυτό που έγινε χθες, με το κλιμάκιο της Κομισιόν.
Τι δεν μου αρέσει δηλαδή; Να, ολόκληροι υπουργοί, εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό, έχοντες δηλαδή πολιτική και λαϊκή νομιμοποίηση, να απολογούνται σε κάτι υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τους οποίους, εκτός των άλλων, πληρώνουμε και εμείς. Καταλαβαίνω ότι όλο αυτό είναι αποτέλεσμα της δυσχερούς θέσης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, αλλά δεν μπορώ να το καταπιώ! Ειδικά από μια κυβέρνηση η οποία ως αντιπολίτευση επέκρινε -και σωστά- την προηγούμενη κυβέρνηση που έδινε εξηγήσεις σε έναν "χαμηλόβαθμο κοινοτικό υπάλληλο" για τον αλήστου μνήμης "βασικό μέτοχο", και τώρα βρίσκεται να απολογείται σε πέντε-έξι από αυτούς. Είναι θέμα (και εθνικής) αξιοπρέπειας...»
ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ
- «Νέα»
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Τι δεν σου αρέσει δηλαδή κ. Παπαχρήστο? (και εσύ σε κάποια σημεία κ. Τριάντη?)
Γιατί σε ενοχλεί που ολόκληροι υπουργοί (!!!) εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό απολογήθηκαν σε κάτι υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής??
Ολόκληροι υπουργοί δεν ευθύνονται για τα χάλια μας? Ολόκληροι υπουργοί δεν μας έφεραν εδώ? Ολόκληροι υπουργοί δεν παίζουν και τώρα με τα χάλια μας μέσα στην ανικανότητα και την ανεπάρκειά τους??
Η πολιτική και λαϊκή νομιμοποίηση που είχαν με την εκλογή τους τους έδωσε το δικαίωμα να μας φέρουν σταδιακά όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή τη κατάσταση??
Αυτό κατάλαβαν με την εκλογή τους??
Η εκλογή τους τους έδωσε το δικαίωμα να βάζουν τόσο κόσμο τώρα να πληρώσει τόσα λεφτά και να φάει τέτοιο στρίμωγμα?
"Ενιωσα εξευτελιστικά" είπε μέλος της κυβέρνησης στα "ΝΕΑ" .
Και έτσι θα έπρεπε να νιώσεις και εσύ (όποιος το είπε) και όλοι σας για τη κατάντια μας. Και όχι για το ότι δώσατε πληροφορίες σε τεχνοκράτες που απλά έκαναν τη δουλειά τους για να κάνουν άλλοι αυτό που δεν μπορείτε να κάνετε εσείς !!!
Αυτεπίστροφον
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Εχει λόγους να πανηγυρίζει ο γνωστός αφορισμός, που φθέγγεται με κάποια δόση χαιρεκακίας, ότι «όλα εδώ πληρώνονται».
Τα έργα και οι ημέρες των νέων κυβερνώντων τον επιβεβαιώνουν πλήρως: Στηλίτευαν τις αιφνίδιες τροπολογίες που «περνούσε» νυχτιάτικα η Ν.Δ. στη Βουλή. Προχθές το βράδυ, επέστρεψαν νύκτωρ τρεις φόροι. Με ξαφνική τροπολογία... Μυκτήριζαν την κυβέρνηση Καραμανλή, επειδή Ελληνες υπουργοί περίμεναν στους προθαλάμους των Βρυξελλών για να πείσουν «χαμηλόβαθμους κοινοτικούς αξιωματούχους» για τον «βασικό μέτοχο». Τώρα, Ελληνες υπουργοί αντιμετωπίζουν στην έδρα τους χαμηλόβαθμους κοινοτικούς υπαλλήλους, οι οποίοι συμπεριφέρονται απαξιωτικά «με ύφος ιταμό που πολλές φορές άγγιξε το όριο της απρέπειας» («Νέα»). Γοερή η παραδοχή ενός υπουργού της κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου: «Ηταν μια εξευτελιστική διαδικασία»... Εγκαλούσαν τους προηγούμενους για την «αυξανόμενη εγκληματικότητα», αποδίδοντας το γεγονός στη «διάλυση της αστυνομίας». Κλασική λαϊκίστικη και μικροπολιτική συμπεριφορά, που [παρακάμπτει τους κοινωνικούς λόγους οι οποίοι θρέφουν την παραβατικότητα και] την αποδίδει κατά κύριο λόγο σε διαχειριστικές αδυναμίες. Τώρα, με την εγκληματικότητα να χτυπάει κόκκινο, ο λαλίστατος υπουργός της Τάξεως βλέπει τον τίτλο του υπουργείου («Προστασίας του Πολίτη») να γίνεται ρετάλι καθημερινώς... Ξόρκιζαν τους έμμεσους φόρους. Τώρα τους αποθεώνουν... Διαβεβαίωναν ότι «υπάρχουν λεφτά», ότι «δεν θα μειωθούν οι μισθοί», ότι «δεν θα αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών». Τώρα τα παίρνουν όλα πίσω... Και βεβαίως, αποδείχτηκε ότι δεν διέθεταν έστω και στοιχειώδες «σχέδιο». Ούτε καν για τα τέλη κυκλοφορίας *** Ασε με τώρα, υποβολέα. Θέλω να απολαύσω εκείνο το περισπούδαστο άρθρο που συγχέει πονηρούτσικα το «δίκαιο του αίματος» με τη «συνέχεια του ελληνισμού»...
Απολογίες...
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Εχει λόγους να πανηγυρίζει ο γνωστός αφορισμός, που φθέγγεται με κάποια δόση χαιρεκακίας, ότι «όλα εδώ πληρώνονται».
Τα έργα και οι ημέρες των νέων κυβερνώντων τον επιβεβαιώνουν πλήρως: Στηλίτευαν τις αιφνίδιες τροπολογίες που «περνούσε» νυχτιάτικα η Ν.Δ. στη Βουλή. Προχθές το βράδυ, επέστρεψαν νύκτωρ τρεις φόροι. Με ξαφνική τροπολογία... Μυκτήριζαν την κυβέρνηση Καραμανλή, επειδή Ελληνες υπουργοί περίμεναν στους προθαλάμους των Βρυξελλών για να πείσουν «χαμηλόβαθμους κοινοτικούς αξιωματούχους» για τον «βασικό μέτοχο». Τώρα, Ελληνες υπουργοί αντιμετωπίζουν στην έδρα τους χαμηλόβαθμους κοινοτικούς υπαλλήλους, οι οποίοι συμπεριφέρονται απαξιωτικά «με ύφος ιταμό που πολλές φορές άγγιξε το όριο της απρέπειας» («Νέα»). Γοερή η παραδοχή ενός υπουργού της κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου: «Ηταν μια εξευτελιστική διαδικασία»... Εγκαλούσαν τους προηγούμενους για την «αυξανόμενη εγκληματικότητα», αποδίδοντας το γεγονός στη «διάλυση της αστυνομίας». Κλασική λαϊκίστικη και μικροπολιτική συμπεριφορά, που [παρακάμπτει τους κοινωνικούς λόγους οι οποίοι θρέφουν την παραβατικότητα και] την αποδίδει κατά κύριο λόγο σε διαχειριστικές αδυναμίες. Τώρα, με την εγκληματικότητα να χτυπάει κόκκινο, ο λαλίστατος υπουργός της Τάξεως βλέπει τον τίτλο του υπουργείου («Προστασίας του Πολίτη») να γίνεται ρετάλι καθημερινώς... Ξόρκιζαν τους έμμεσους φόρους. Τώρα τους αποθεώνουν... Διαβεβαίωναν ότι «υπάρχουν λεφτά», ότι «δεν θα μειωθούν οι μισθοί», ότι «δεν θα αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών». Τώρα τα παίρνουν όλα πίσω... Και βεβαίως, αποδείχτηκε ότι δεν διέθεταν έστω και στοιχειώδες «σχέδιο». Ούτε καν για τα τέλη κυκλοφορίας *** Ασε με τώρα, υποβολέα. Θέλω να απολαύσω εκείνο το περισπούδαστο άρθρο που συγχέει πονηρούτσικα το «δίκαιο του αίματος» με τη «συνέχεια του ελληνισμού»...
Απολογίες...
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
ψιλές υψηλότητες...
Κι εσύ, ω Μούσα τους και Τέχνη (με τις επιδοτήσεις σου) αντί να πειράζεις τον Σαίξπηρ, δεν στρώνεσαι να γράψεις κάτι καλύτερο απ' αυτόν;
Οχι μόνον ήταν ανέτοιμοι να κυβερνήσουν όπως φάνηκε απ' την αρχή, όχι μόνον κινούνται σπασμωδικά σαν μαθητευόμενοι μάγοι, αλλά όλο και πιο πολύ επιδεικνύουν τη γύμνια τους, αδαείς και μοιραίοι, ελπίζοντας μόνον στην επικοινωνιακή ομπρέλα που (ακόμα) τους προστατεύει.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει διαπρέψει στις γκάφες, τις ολιγωρίες, τις ανακολουθίες, τις αναδιπλώσεις, τις γκέλες, τις παλινωδίες και τις ασχετίλες.
Φέρεται σαν άσχετος και φαίνεται πλέον άσχετος (ένας υπερεκτιμημένος άσχετος) που κινείται ο δυστυχής σαν μπάλα του μπιλιάρδου από σπόντα σε σπόντα, από κουταμάρα σε χαζομάρα.
Φέρ' ειπείν το «πόθεν έσχες»! Σε μια χώρα που δεν μπορεί να ελέγξει τα «πόθεν έσχες» που υποβάλλουν οι έως τώρα υπόχρεοι (πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.ά.) ο Τσάρος της Οικονομίας θέλησε να προσθέσει δυο - τρία εκατομμύρια πολίτες ακόμα!!
Να τους ελέγξει, ποιος; πότε; με ποιον μηχανισμό;
Ερασιτεχνισμοί κινδυνώδεις πλήθος -να μην τους αναφέρουμε, θα θέλαμε μια σελίδα εφημερίδας, ΦΠΑ, παγώματα, τα τέλια με τα τέλη, έμμεσοι φόροι, εκλογικός νόμος -όλη η παραγωγικότης στο μεγαλείο της.
Αλλά και οι δουλείες.
Ο (ο θεός να τον κάνει) Τσάρος πετσοκόβει τους μισθούς των υπαλλήλων προσπαθώντας να εξοικονομήσει 500 εκατομμύρια από δω και κάποιες χιλιάδες από κει, ενώ την ίδια ώρα διασπαθίζει 500 εκατομμύρια ή μήπως χίλια; χορηγώντας Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις -τα αγαπημένα πετ του Γιωργάκη.
Αν μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση θέλει πράγματι να προσφέρει στην κοινωνία ας απευθυνθεί για τη χρηματοδότησή της στους πολίτες. (Η ταπεινότης μου χρηματοδοτεί δυο-τρεις απ' το περίσσευμά της).
Αλλά να στήνονται 100 ή 200 ή 600 (!!) Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις με κυβερνητική χρηματοδότηση απομυζαίνοντας με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο τον ελληνικό λαό, είναι πλέον ανυπόφορο.
Υπάρχουν, για παράδειγμα, δέκα και είκοσι (!) και τριάντα (!!) ΜΚΟ με το ίδιο αντικείμενο (πώς πετάνε φέρ' ειπείν τα τρυγόνια στη Βουλγαρία) τις οποίες
με άλλες 600 (αίτινες διαρκώς πληθύνονται) χρηματοδοτεί η παρούσα κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη με χιλιάδες εκατομμύρια ευρώ ώς τώρα.
Γιατί;
Και γιατί αυτή η μούγκα εις ό,τι αφορά τους πονηρούς ευρωφάγους των διαφόρων Παρατηρητηρίων και λοιπών μαύρων χειρών της νέας τάξης;
Και γιατί η αιδήμων σιωπή της Αριστεράς γι' αυτό το Κυλώνειο (ναι, διότι συντελείται φόνος) Αγος; μήπως διότι πολλά μέλη της ή ψηφοφόροι της συμφύρονται με τους επιτήδειους που βυζαίνουν τον λαό εις υγείαν των κορόιδων;
Δεν είναι αισχρό οι φόροι του βαρειά φορολογούμενου εργάτη, του κάθε εργαζόμενου, να πηγαίνουν στις τσέπες πονηρών που είναι ευαίσθητοι με τον αυτοπροσδιορισμό των ωδικών πτηνών;
Το επαναλαμβάνουμε: όσοι είναι ευαίσθητοι με τα ωδικά πτηνά να απευθυνθούν για χρήματα στους πολίτες κι όχι να τους ληστεύουν
μέσω του κυρίου Παπακωνσταντίνου και όλου του Υπουργικού Συμβουλίου.
Τόσο δύσκολο είναι να κάνει τη διαφορά σε αυτόν τον τομέα η νέα κυβέρνηση -η συμμετοχική;- η πράσινο ανάπτυκτη; ή μήπως η υπανάπτυξη βολεύει; το δούναι και λαβείν με τους χιλιάδες πελάτες των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων!
Αλήθεια, Μη Κυβερνητική Οργάνωση για τα παράσιτα, τις βδέλλες και τους υπουργούς-προστάτες τους, υπάρχει;
Επίσης!
Τα εκατομμύρια που διασπαθίζονται στις αργομισθίες χιλιάδων καρεκλοκενταύρων εκατοντάδων Επιτροπών παντού, δεν μπορούν να περικοπούν, κυρ Τσάρε μου αλλά αντιθέτως ο μισθός (και ο πωπός) του Μήτσου, μπορούν να περικόπτονται, κατά βούλησιν, κατά ριπάς και στο διηνεκές;
* * *
Πάντως, έτσι όπως μας πάνε, έως τον Ιούνιο φθάνουμε - δεν φθάνουμε, φθάνουνε - δεν φθάνουνε...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.Ι.2010 stathis@enet.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
ΠΟΣΕΣ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ?? ΠΟΙΕΣ?? ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ???
Οχι μόνον ήταν ανέτοιμοι να κυβερνήσουν όπως φάνηκε απ' την αρχή, όχι μόνον κινούνται σπασμωδικά σαν μαθητευόμενοι μάγοι, αλλά όλο και πιο πολύ επιδεικνύουν τη γύμνια τους, αδαείς και μοιραίοι, ελπίζοντας μόνον στην επικοινωνιακή ομπρέλα που (ακόμα) τους προστατεύει.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει διαπρέψει στις γκάφες, τις ολιγωρίες, τις ανακολουθίες, τις αναδιπλώσεις, τις γκέλες, τις παλινωδίες και τις ασχετίλες.
Φέρεται σαν άσχετος και φαίνεται πλέον άσχετος (ένας υπερεκτιμημένος άσχετος) που κινείται ο δυστυχής σαν μπάλα του μπιλιάρδου από σπόντα σε σπόντα, από κουταμάρα σε χαζομάρα.
Φέρ' ειπείν το «πόθεν έσχες»! Σε μια χώρα που δεν μπορεί να ελέγξει τα «πόθεν έσχες» που υποβάλλουν οι έως τώρα υπόχρεοι (πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.ά.) ο Τσάρος της Οικονομίας θέλησε να προσθέσει δυο - τρία εκατομμύρια πολίτες ακόμα!!
Να τους ελέγξει, ποιος; πότε; με ποιον μηχανισμό;
Ερασιτεχνισμοί κινδυνώδεις πλήθος -να μην τους αναφέρουμε, θα θέλαμε μια σελίδα εφημερίδας, ΦΠΑ, παγώματα, τα τέλια με τα τέλη, έμμεσοι φόροι, εκλογικός νόμος -όλη η παραγωγικότης στο μεγαλείο της.
Αλλά και οι δουλείες.
Ο (ο θεός να τον κάνει) Τσάρος πετσοκόβει τους μισθούς των υπαλλήλων προσπαθώντας να εξοικονομήσει 500 εκατομμύρια από δω και κάποιες χιλιάδες από κει, ενώ την ίδια ώρα διασπαθίζει 500 εκατομμύρια ή μήπως χίλια; χορηγώντας Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις -τα αγαπημένα πετ του Γιωργάκη.
Αν μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση θέλει πράγματι να προσφέρει στην κοινωνία ας απευθυνθεί για τη χρηματοδότησή της στους πολίτες. (Η ταπεινότης μου χρηματοδοτεί δυο-τρεις απ' το περίσσευμά της).
Αλλά να στήνονται 100 ή 200 ή 600 (!!) Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις με κυβερνητική χρηματοδότηση απομυζαίνοντας με τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο τον ελληνικό λαό, είναι πλέον ανυπόφορο.
Υπάρχουν, για παράδειγμα, δέκα και είκοσι (!) και τριάντα (!!) ΜΚΟ με το ίδιο αντικείμενο (πώς πετάνε φέρ' ειπείν τα τρυγόνια στη Βουλγαρία) τις οποίες
με άλλες 600 (αίτινες διαρκώς πληθύνονται) χρηματοδοτεί η παρούσα κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη με χιλιάδες εκατομμύρια ευρώ ώς τώρα.
Γιατί;
Και γιατί αυτή η μούγκα εις ό,τι αφορά τους πονηρούς ευρωφάγους των διαφόρων Παρατηρητηρίων και λοιπών μαύρων χειρών της νέας τάξης;
Και γιατί η αιδήμων σιωπή της Αριστεράς γι' αυτό το Κυλώνειο (ναι, διότι συντελείται φόνος) Αγος; μήπως διότι πολλά μέλη της ή ψηφοφόροι της συμφύρονται με τους επιτήδειους που βυζαίνουν τον λαό εις υγείαν των κορόιδων;
Δεν είναι αισχρό οι φόροι του βαρειά φορολογούμενου εργάτη, του κάθε εργαζόμενου, να πηγαίνουν στις τσέπες πονηρών που είναι ευαίσθητοι με τον αυτοπροσδιορισμό των ωδικών πτηνών;
Το επαναλαμβάνουμε: όσοι είναι ευαίσθητοι με τα ωδικά πτηνά να απευθυνθούν για χρήματα στους πολίτες κι όχι να τους ληστεύουν
μέσω του κυρίου Παπακωνσταντίνου και όλου του Υπουργικού Συμβουλίου.
Τόσο δύσκολο είναι να κάνει τη διαφορά σε αυτόν τον τομέα η νέα κυβέρνηση -η συμμετοχική;- η πράσινο ανάπτυκτη; ή μήπως η υπανάπτυξη βολεύει; το δούναι και λαβείν με τους χιλιάδες πελάτες των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων!
Αλήθεια, Μη Κυβερνητική Οργάνωση για τα παράσιτα, τις βδέλλες και τους υπουργούς-προστάτες τους, υπάρχει;
Επίσης!
Τα εκατομμύρια που διασπαθίζονται στις αργομισθίες χιλιάδων καρεκλοκενταύρων εκατοντάδων Επιτροπών παντού, δεν μπορούν να περικοπούν, κυρ Τσάρε μου αλλά αντιθέτως ο μισθός (και ο πωπός) του Μήτσου, μπορούν να περικόπτονται, κατά βούλησιν, κατά ριπάς και στο διηνεκές;
* * *
Πάντως, έτσι όπως μας πάνε, έως τον Ιούνιο φθάνουμε - δεν φθάνουμε, φθάνουνε - δεν φθάνουνε...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.Ι.2010 stathis@enet.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
ΠΟΣΕΣ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ?? ΠΟΙΕΣ?? ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ???
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
ΕΞΙΛΑΣΜΟΣ
Αν άκουσα τα βήματα σου είναι γιατί
περπάτησα στα ίχνη τους
Μέχρι τότε νήπιες οι σκέψεις μου και
φωσφορίζουσες οι λέξεις έγδυναν την ψυχή μου παντέρημη
Γύριζε στους δρόμους του ο ήλιος
έφευγε το πρωινό αστέρι έντρομο.
.........................................................
Μέχρι που άκουσα τα βήματά σου
Τότε που πρωτοπάτησα στα ίχνη τους
Στέφανος Ροζάνης
περπάτησα στα ίχνη τους
Μέχρι τότε νήπιες οι σκέψεις μου και
φωσφορίζουσες οι λέξεις έγδυναν την ψυχή μου παντέρημη
Γύριζε στους δρόμους του ο ήλιος
έφευγε το πρωινό αστέρι έντρομο.
.........................................................
Μέχρι που άκουσα τα βήματά σου
Τότε που πρωτοπάτησα στα ίχνη τους
Στέφανος Ροζάνης
ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"
Ο Ι.Κ. Πρετεντέρης στο «Βήμα»:
«Ολες οι θεωρίες περί αναθέρμανσης της οικονομίας μέσα από τη διανομή επιδομάτων, βοηθημάτων και αυξήσεων ήταν απλώς μια αφελής συζήτηση για αφελείς ψηφοφόρους.
Πολλοί το είχαμε υποψιαστεί. Θυμάμαι ότι λίγο πριν ή λίγο μετά τις εκλογές αναρωτιόμουν εδώ τι σόι "αναθέρμανση" θα είναι αυτή που θα μοιράζει με το ένα χέρι επιδόματα και με το άλλο θα μαζεύει υπερπολλαπλάσιους φόρους.
Απάντηση δεν πήρα αλλά νομίζω ότι η απάντηση ήταν αυτονόητη: Τέτοια πολιτική ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Αλλωστε, ούτε λεφτά υπήρχαν».
"ΤΟ ΒΗΜΑ"
ΑΛΠΕΡ ΚΑΜΥ
ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
«Τι σημαίνει για μας σήμερα ο Αλμπέρ Καμύ;», διερωτάται ο Ρούσσος Βρανάς («Νέα»), με αφορμή την προχθεσινή επέτειο του θανάτου του (4-1-1960)... «Φτάνει να διαβάσουμε ξανά αυτά που είπε το 1957, όταν παρέλαβε το βραβείο Νόμπελ για τη λογοτεχνία;»
- «Κληρονόμος μιας διεστραμμένης ιστορίας, όπου ανακατεύονται προδομένες επαναστάσεις, τρελαμένες τεχνολογίες, πεθαμένοι θεοί και ξοφλημένες ιδεολογίες, όπου μέτριες ηγεσίες μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα αλλά δεν μπορούν να πείσουν κανέναν, όπου η νοημοσύνη ταπεινώνεται, αυτή η γενιά οφείλει, ξεκινώντας από τις αρνήσεις της, να αποκαταστήσει έστω κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου».
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΤΥΠΙΑ", σήμερα
ΦΑΛΑΙΝΕΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ
Βύθισαν σκάφος του «Βοσκού»
Του ΘΟΔΩΡΗ Γ. ΚΑΝΕΛΛΟΥ
Δραματικές διαστάσεις πήρε χθες η διελκυστίνδα μεταξύ του φαλαινοθηρικού στόλου της Ιαπωνίας και της οργάνωσης για την προστασία των φαλαινών Sea Shepherd (Βοσκός της Θάλασσας), σκάφος της οποίας βυθιζόταν χθες βράδυ στην παγωμένη Ανταρκτική μετά από σύγκρουσή του με ιαπωνικό σκάφος.
Το ιαπωνικό φαλαινοθηρικό «Σονάν Μάρου 2» εμβολίζει το σκάφος «Αντι Τζιλ» της οργάνωσης Sea Shepherd (Βοσκός της Θάλασσας) (φωτ. Ass. Press) Οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται. Η Sea Shepherd δήλωσε ότι το σκάφος της, Αντι Τζιλ, ένα υπερσύγχρονο, φουτουριστικό, σε εμφάνιση, τριμαράν εμβολίστηκε και κόπηκε στα δύο σε μια εσκεμμένη ενέργεια του ιαπωνικού σκάφους ασφαλείας Σονάν Μάρου 2. Οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι το σκάφος τους είχε σχεδόν ακινητοποιηθεί, όταν το ιαπωνικό άλλαξε πορεία και έπεσε πάνω στο τριμαράν, το οποίο υπέστη ρήγμα στην πλώρη και άρχισε να παίρνει νερά. Τα έξι μέλη του πληρώματός του μεταφέρθηκαν με ασφάλεια σε άλλο πλοίο της οργάνωσης. Ενας φέρεται να έχει υποστεί κατάγματα στα πλευρά. Ο πλοίαρχος του Αντι Τζιλ έμεινε στο σκάφος, που έχει μήκος 23 μέτρα, για να προσπαθήσει να σώσει από το πλοίο, ό,τι μπορεί να σωθεί από τον πανάκριβο εξοπλισμό του, που περιλαμβάνει και ειδικά ηχοβολιστικά και άλλα μηχανήματα ήχου.
Το πλοίο κοστίζει 1,5 εκατομμύριο δολάρια. Μοιάζει με βομβαρδιστικό αεροπλάνο τύπου Στελθ και είναι βαμμένο με ειδική μπογιά για να μη γίνεται αντιληπτό από τα ραντάρ των φαλαινοθηρικών. Αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα, πάνω από 70 χιλιόμετρα την ώρα, και η αποστολή του είναι να παρεισφρέει μεταξύ των φαλαινοθηρικών για να τα μπερδεύει. Οι Ιάπωνες υποστηρίζουν ότι το Αντι Τζιλ πήγαινε από το πρωί γυρεύοντας. Πλησίαζε τα σκάφη του και πετούσε βόμβες δυσοσμίας, ενώ πετούσε σχοινιά στο νερό, για να φρακάρει το πηδάλιο και την προπέλα του πλοίου Νισίν Μαρού. Οι φαλαινοθήρες υποστηρίζουν ότι έχουν βίντεο που δείχνει ότι το Αντι Τζιλ κατευθύνθηκε εναντίον του Σονάν Μάρου, αλλά έκανε λάθος υπολογισμό και δεν απέφυγε τη σύγκρουση.
Το υπουργείο Αλιείας απέφυγε να σχολιάσει το επεισόδιο, το οποίο έγινε όταν δύο σκάφη της Sea Shepherd κατάφεραν να σταματήσουν τον αλιευτικό στόλο της Ιαπωνίας, στον Κόλπο της Κοινοπολιτείας. Είναι πολύ συνηθισμένες τέτοιες αντιπαραθέσεις ακόμα και συγκρούσεις μεταξύ πλοίων. Η Ιαπωνία υποστηρίζει ότι το αλιευτικό της πρόγραμμα για φάλαινες έχει επιστημονικό χαρακτήρα. Αλιεύεται συγκεκριμένος αριθμός θηλαστικών μόνο για επιστημονικούς λόγους. Η αλιεία φαλαινών έχει απαγορευτεί. Τα άλλα κράτη και οι οργανώσεις προστασίας των ζώων υποστηρίζουν ότι τα περί επιστημονικών ερευνών είναι ψέματα για να καλυφθεί η εμπορική αλιεία φαλαινών.
Το επεισόδιο έγινε σε περιοχή ευθύνης της Αυστραλίας, η οποία καλεί και την Ιαπωνία και τις οργανώσεις να δείχνουν αυτοσυγκράτηση.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ σήμερα
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΑ ΩΣ ΤΟ ΔΥΟ
Οπως είμαι μακρυά σου, δυο είναι τα κυριώτερα μελήματα μου....
Ενα που να μη με καταπιεί η θλίψη
κι ένα που να μη με κάνει του χεριού της η απουσία....
Δυο τα όπλα μου σ'αυτή τη μάχη...
Ενα που να σε σκέφτομαι παραδομένος στην απραξία
κι ένα που να φουμέρνω με έναν πιστό φίλο
Ενα που να μη με καταπιεί η θλίψη
κι ένα που να μη με κάνει του χεριού της η απουσία....
Δυο τα όπλα μου σ'αυτή τη μάχη...
Ενα που να σε σκέφτομαι παραδομένος στην απραξία
κι ένα που να φουμέρνω με έναν πιστό φίλο
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Να σ'αφήσω, λέω
να πλανιέσαι
σε φώτα νυχτερινά
πιθανοτήτων.
Ενα αξιοζήλευτο αδιέξοδο
Φοβάμαι. ξέρεις, μήπως,
στο καταμεσήμερο της βεβαιότητας
η μαγεία σου χαθεί
...........................
Αστο θα βγει μόνο του
καθώς η ωραία στιγμή
σε λάθος ώρα.
Ηρω Νικοπούλου
να πλανιέσαι
σε φώτα νυχτερινά
πιθανοτήτων.
Ενα αξιοζήλευτο αδιέξοδο
Φοβάμαι. ξέρεις, μήπως,
στο καταμεσήμερο της βεβαιότητας
η μαγεία σου χαθεί
...........................
Αστο θα βγει μόνο του
καθώς η ωραία στιγμή
σε λάθος ώρα.
Ηρω Νικοπούλου
ΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ
ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ 2009
Η χρονιά του Μαύρου Τρόμου
ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / ios@enet.gr Ο «ΙΟΣ» ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ: http://www.iospress.gr.
Υπάρχει και μια κατηγορία ειδήσεων που οι δημοσιογραφικοί απολογισμοί του 2009 παρέλειψαν εντελώς. Οχι επειδή στερείται «θεαματικότητας», αλλά επειδή η εξαφάνισή της βολεύει με το παραπάνω όλα τα κυρίαρχα στερεότυπα περί δημόσιας τάξης.
Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Εκτός από χρονιά οικονομικής κρίσης, το 2009 υπήρξε για τα ΜΜΕ και η κατ' εξοχήν «χρονιά της (πολιτικής) βίας». Μπήκε στη σκιά της νεανικής εξέγερσης του Δεκέμβρη, με μια πρωτοχρονιάτικη Αθήνα πλημμυρισμένη από ασφαλίτες λόγω του φόβου επανάληψης των «επεισοδίων» γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος. Συνέχισε με το επικοινωνιακό ξεσάλωμα περί «κατάρρευσης της τάξης», «γενικευμένης ανασφάλειας», «μεταναστευτικής απειλής» κι «αναβίωσης της τρομοκρατίας», για να καταλήξει στην πανηγυρική νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας μετά τις ευρωεκλογές του Ιούνη.
Δύο μέτρα, δύο σταθμά
Κατάληξη λίγο πολύ αναμενόμενη, άλλωστε, αφού από τα κανάλια σαν «βία» εκλαμβάνεται κυρίως ό,τι έχει αντικαθεστωτικό πρόσημο ή δεν ταυτίζεται με τις κυρίαρχες ελληνοχριστιανικές αξίες. Ενα ολιγόλεπτο σπάσιμο βιτρινών στο Κολωνάκι παρουσιάστηκε έτσι σχεδόν σαν κήρυξη πολέμου, την ίδια στιγμή που βομβιστικές επιθέσεις και η (απείρως πιο επικίνδυνη για το κράτος δικαίου) ενεργός συνεργασία των σωμάτων ασφαλείας με ένοπλες ναζιστικές συμμορίες περνούσαν απλώς στα «ψιλά».
Γιατί το 2009 αποτέλεσε ορόσημο και από αυτή την άποψη: η ακροδεξιά, φασιστική και ρατσιστική βία σημείωσε αξιοσημείωτη κλιμάκωση, περνώντας από τις διάχυτες βιαιότητες και τα σποραδικά μαχαιρώματα προηγούμενων εποχών σε οργανωμένες επιθέσεις με στρατιωτικές χειροβομβίδες κι αυτοσχέδιους εκρηκτικούς ή εμπρηστικούς μηχανισμούς κατά του πολύμορφου «εσωτερικού εχθρού».
Για πρώτη μάλιστα φορά, μετά το 1974, η συντεταγμένη κρατική εξουσία και τα καθωσπρέπει ΜΜΕ έδειξαν όχι μόνο να ανέχονται, αλλά και να υποθάλπουν συνειδητά αυτό το κύμα της «μαύρης βίας», στις «ηπιότερες» τουλάχιστον εκδοχές του, ως απάντηση στην κρίση νομιμοποίησης και στην απώλεια ελέγχου του «πεζοδρομίου» κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκέμβρη. Το ανοιχτό πατρονάρισμα των ρατσιστικών «επιτροπών κατοίκων» και των χρυσαυγιτών «συμπαραστατών» τους από την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, με αποκορύφωμα την εμφάνιση ένοπλων παρακρατικών συμμοριών με λοστούς και μολότοφ (!) στο πλευρό των ΜΑΤ, ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου αυτού του ευρύτερου μετασχηματισμού.
Σε αντίθεση προς την «αριστερή» κι «αντιεξουσιαστική» βία, που μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου παρουσιάζει μια σχετική ύφεση, η «μαύρη» βία εμφανίζει, αντίθετα, σαφείς τάσεις πύκνωσης -με πέρασμα, μάλιστα, από τις «μαζικές» σε όλο και περισσότερες «αντάρτικες» ενέργειες.
Αγνωστο αν αυτό οφείλεται σε αυτονόμηση κάποιων μηχανισμών μετά την τελευταία πολιτική αλλαγή ή στην αυξανόμενη αίσθηση ασυλίας που προσδίδει στους δράστες το ακαταδίωκτο. Οπως επίσης αγνοούμε κατά πόσον αυτοί οι τελευταίοι έχουν εμπνευστεί από το γνωστό βιβλίο του εκπροσώπου τύπου του κ. Μεϊμαράκη στο ΥΠΕΘΑ. Βιβλίο που αναδείχθηκε σε μπεστ σέλερ της ακροδεξιάς την τελευταία τριετία και το οποίο, υπενθυμίζουμε, ευαγγελίζεται την ανάληψη ένοπλης τρομοκρατικής «αντίστασης» απ' τους «εθνικιστές» σε περίπτωση εκλογικής επιτυχίας της κεντροαριστεράς, ως πρώτο βήμα για την ανατροπή των «εθνομηδενιστών» με στρατιωτικό πραξικόπημα (βλ. «Ιό» 2.11.08).
Ημερολόγιο βίας
Το βέβαιο είναι πάντως ότι ο ίδιος ο κ. Χρυσοχοΐδης, που κατά τις πρώτες μέρες της νέας υπουργίας του επιδιδόταν σε λεονταρισμούς απειλώντας όσους υφισταμένους του «σχετίζονται» με τους χρυσαυγίτες, τώρα πια περιορίζεται απλώς σε «διαπιστώσεις» και (αυτοεκπληρούμενες;) προφητείες:
«Σε λίγο θα έχουμε και ακροδεξιά τρομοκρατικά φαινόμενα από ομάδες που εμφανίζονται σιγά σιγά και δεν τις ξέρουμε ακόμα» («Το Βήμα», 13.12.09).
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις γνωστότερες (κι εν πολλοίς τις σημαντικότερες) από τις βίαιες ενέργειες ακροδεξιάς και ρατσιστικής τρομοκρατίας που πραγματοποιήθηκαν (κι έγιναν γνωστές) μέσα στο 2009. Δεν είναι εξαντλητικός, για τον απλό λόγο ότι μεγάλο μέρος των βιαιοπραγιών «χαμηλής έντασης», δύσκολα -ή κατά τύχη- έρχονται στο φως.
Η παράθεση των συμβάντων με ημερολογιακή σειρά αποτυπώνει πάντως αρκετά καθαρά την αυξανόμενη προσφυγή της ακροδεξιάς σε μορφές πολιτικής τρομοκρατίας, με στόχο τον «εσωτερικό εχθρό» και δη το κίνημα της ελευθεριακής νεολαίας (στέκια, καταλήψεις στέγης, ραδιοσταθμοί).
Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πύκνωση των επιθέσεων σε επαρχιακές πόλεις όπως τα Χανιά, την οποία τοπικοί παρατηρητές αποδίδουν στον ανταγωνισμό τοπικών ακροδεξιών συμμοριών για τον έλεγχο του «χώρου».
17 Ιανουαρίου: Επίθεση κρανοφόρων μελών του ακροδεξιού Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου με παλούκια και πέτρες στην Ιατρική Σχολή Λάρισας, εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για τη δίωξη των συλληφθέντων του Δεκεμβρίου με τον «αντιτρομοκρατικό». Επέμβαση των ΜΑΤ για την προστασία των επιδρομέων. Η Τ.Ο. του ΠΑΣΟΚ καταδικάζει την «προβοκάτσια ακροδεξιών στοιχείων που προσπάθησαν να δυναμιτίσουν την κατάσταση», ενώ ο ΠΕΣ υπερασπίζεται δημόσια την ενέργειά του διακηρύσσοντας πως «η ερυθρά τρομοκρατία δεν θα περάσει».
21 Ιανουαρίου: Ενέδρα ακροδεξιών έξω από την κατάληψη «Αντι-Info Cafe», στην πλατεία Γαρδένιας στου Ζωγράφου, κατά τη διάρκεια ρεμπέτικης βραδιάς. Απόκρουσή τους, με σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι ενός απ' τους οργανωτές της εκδήλωσης.
21 Ιανουαρίου: Φωτιά στον καταυλισμό των Αφγανών στην Πάτρα (καταστροφή περίπου 40 παραπηγμάτων και του σχολείου-ιατρείου). Στο σημείο της πυρκαγιάς βρέθηκαν γκαζάκια, ενώ περίοικοι παρότρυναν τους πυροσβέστες να μην τη σβήσουν.
28 Ιανουαρίου: Ρατσιστική επιδρομή 7 ατόμων σε σπίτι Πακιστανών στη Νίκαια. Ξυλοδαρμός των ενοίκων, αρπαγή χρημάτων και διαβατηρίων.
24 Φεβρουαρίου: Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του Στεκιού Μεταναστών και των γραφείων του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Η χειροβομβίδα ρίχτηκε στο παράθυρο του στεκιού στις 10 μ.μ., κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά δεν πέρασε το διπλό τζάμι κι εξερράγη στο δρόμο, προκαλώντας ζημιές σε διπλανά κτίρια. Καταδίωξη του δράστη από περιοίκους αλλά διαφυγή του με Ι.Χ. που τον περίμενε σε γειτονικό δρόμο. «Θάψιμο» του γεγονότος από τα ΜΜΕ με την ενεργό συμμετοχή «αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.», που προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις με διάφορα σενάρια.
1-5 Μαρτίου: Τρεις διαδοχικές ρατσιστικές επιθέσεις από ομάδα 10-15 φασιστών κατά ανύποπτων Πακιστανών σε δρόμους του Αιγάλεω, με αποτέλεσμα 4 τραυματίες (οι δύο σοβαρά) και τρεις τουλάχιστον ληστείες σε βάρος μεταναστών της περιοχής.
29 Μαρτίου: Ενέδρα τριών μελών της Οργάνωσης Εθνικιστών Ρεθύμνου (ΟΕΡ) στο φοιτητή Γιώργο Μωραΐτη, συνδικαλιστή της αριστερής παράταξης ΕΑΑΚ, και σοβαρός τραυματισμός του. Με καθυστέρηση κάμποσων ημερών η ναζιστική οργάνωση «αποποιείται» την ευθύνη για «το θλιβερό περιστατικό», κάνοντας λόγο για «προβοκάτσια»: «Ανόητοι, ανιστόρητοι, ανθέλληνες, χωρίς αρχές, ιδανικά, ηθική και πιστεύω, ξενοκίνητοι υπηρέτες ύπουλων και ανθελληνικών σχεδίων, μας πετάξατε το "τυρί" αλλά εμείς είδαμε τη φάκα, είμαστε παρόντες εκεί που πρέπει και όταν πρέπει».
2 Απριλίου: Νυχτερινή επιδρομή ακροδεξιών στον χώρο «Προκάτ 35» στο Πανεπιστήμιο Πάτρας. Υλικές φθορές κι «υπογραφή» των επιδρομέων με εθνικιστικά συνθήματα.
23 Απριλίου: Εκπρόσωποι της Πακιστανικής Κοινότητας Αθήνας καταγγέλλουν σε συνέντευξη τύπου πάνω από 30 επιθέσεις εναντίον ομοεθνών τους μεταναστών από δύο μηχανοκίνητες ρατσιστικές συμμορίες μέσα στο τελευταίο 15νθήμερο (Ν. Ιωνία, Καλογρέζα, Γαλάτσι, Περισσός, Ηράκλειο), με τουλάχιστον 19 τραυματίες.
8-9 Μαΐου: Κινητοποίηση της «Χρυσής Αυγής» στην Καλαμάτα, εναντίον επετειακής εκδήλωσης της τοπικής αντιεξουσιαστικής κίνησης «Αλάνια του Νέδοντα» για την πολύνεκρη ιστορική απεργία του 1934. Επίθεση εναντίον ζευγαριού αντιεξουσιαστών σε ουζερί της πόλης, σοβαρός τραυματισμός τους και ξυλοδαρμός σερβιτόρου που επιχείρησε να παρέμβει (8.5).
Επιδρομή των χρυσαυγιτών στο σιδηροδρομικό σταθμό σε αναζήτηση «αναρχικών», επιθέσεις σε εργαζομένους του ΟΣΕ και τραυματισμός 2 μεταναστών, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της ΕΛ.ΑΣ. (9.5).
9 Μαΐου: Επίθεση εκατό περίπου κρανοφόρων χρυσαυγιτών με ασπίδες, ρόπαλα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης (απ' αυτές που διαθέτει η ΕΛ.ΑΣ.), υπό την κάλυψη και προστασία διμοιριών των ΜΑΤ, εναντίον των ασιατών προσφύγων που στεγάζονται στο χώρο του παλιού Εφετείου, στην Ομόνοια. Βίαιη διάλυση αντιφασιστών που είχαν συγκεντρωθεί για να προστατέψουν τους πρόσφυγες. Τουλάχιστον 5 μετανάστες τραυματίες.
10 Μαΐου: Επίθεση χρυσαυγιτών στην Καλαμάτα, με κατσαβίδια και λοστούς εναντίον εκδήλωσης κατά των παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας και τραυματισμός 3 ατόμων.
10 Μαΐου: Επίθεση «αγνώστων» στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Περιστερίου, με υλικές ζημιές.
23 Μαΐου: Νυχτερινός εμπρησμός από ομάδα «αγνώστων» ενός υπόγειου μουσουλμανικού χώρου προσευχής στην οδό Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα. Μέσα στο χώρο βρίσκονταν πέντε μετανάστες απ' το Μπαγκλαντές, που μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο.
26 Μαΐου: Εμπρησμός από «αγνώστους» του υπογείου της εκκλησίας του Αγ. Παντελεήμονα, όπου ο (προγραμμένος από τους τοπικούς ρατσιστές) παπάς περιέθαλπε το χειμώνα τους πρόσφυγες της περιοχής (8.45 μ.μ.).
Ξυλοδαρμοί δημοσιογράφων κι ενός μέλους του ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε επειδή ακροδεξιοί με μαχαίρια απειλούσαν περαστικούς μετανάστες.
2 Ιουνίου: Τρομοκρατική επιδρομή της «Χρυσής Αυγής» στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, με σκοπό τη ματαίωση της παρουσίασης του ελληνο-μακεδονικού λεξικού από το «Ουράνιο Τόξο» με συμμετοχή ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών.
3 Ιουνίου: Πυρπόληση από «αγνώστους» του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (0.30 π.μ.).
6 Ιουνίου: Ομαδικός δημόσιος ξυλοδαρμός σύρου μετανάστη στο Ρέθυμνο από 20-25 μέλη της ΟΕΡ. Μια βδομάδα μετά, η οργάνωση αποποιείται κάθε ευθύνη για «τα γεγονότα της 6ης Ιουνίου», κατηγορώντας τα τοπικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ -που ανέδειξαν το ζήτημα- ότι «ακολουθούν την τακτική των αφεντικών τους, των Εβραίων, με την αιώνια κλάψα και κακία».
9 Ιουνίου: Επίθεση ροπαλοφόρων ακροδεξιών σε πολίτη που πήγε το παιδί του στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα, την οποία η τοπική «Επιτροπή Κατοίκων» έχει κλείσει διά της βίας. Προσαγωγή του πολίτη από τα ΜΑΤ για... «προκλητική συμπεριφορά», και πολιορκία του τμήματος από «αγανακτισμένους πολίτες».
5 Ιουλίου: Νυχτερινή βομβιστική επίθεση (πυροσωλήνας με μπαρούτι) κατά του αριστερού στεκιού «Σφεντόνα» της φοιτητικής παράταξης «Αγωνιστικές Κινήσεις», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές στην είσοδο του κτιρίου και σε σταθμευμένο Ι.Χ.
7 Ιουλίου: Χρυσαυγίτες επιτίθενται μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ, εκσφενδονίζοντας μολότοφ, εναντίον αντιρατσιστικής διαδήλωσης 2.500 ατόμων. Το γεγονός καταγράφεται φωτογραφικά, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της «φυσικής και πολιτικής» ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ.
9 Ιουλίου: Επίθεση 15-20 ακροδεξιών με μολότοφ, φωτοβολίδες και καπνογόνα στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας (11.30 μ.μ.), μετά το τέλος θεατρικής παράστασης. Ορμητήριο των επιτιθέμενων ήταν η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, όπου μισή ώρα νωρίτερα οι συγκεντρωμένοι ρατσιστές είχαν συνομιλία με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρήστο Μαρκογιαννάκη.
Απόκρουση των επιδρομών από τους καταληψίες, με τους πρώτους να εγκαταλείπουν τσάντα με 3 μολότοφ.
21 Ιουλίου: Επίθεση «αγνώστων» με 3 μολότοφ σε εγκαταλειμμένο βαγόνι του ΟΣΕ, στην Πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ, που στεγάζει το αντιεξουσιαστικό Radio Revolt. Μικρής έκτασης υλικές καταστροφές, που δεν παρεμποδίζουν τη λειτουργία του.
25 Ιουλίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην Κατάληψη ΥΦΑΝΕΤ, στη Θεσσαλονίκη (5 π.μ.). Σβήσιμο της φωτιάς από τους κατοίκους, με τη βοήθεια γειτόνων.
1 Αυγούστου: Επιδρομή 2 κρανοφόρων που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα στην κατάληψη του κτήματος Πραπόπουλου, στο Χαλάνδρι. Απόπειρα διάρρηξης και σοβαρός τραυματισμός με λοστούς στο κεφάλι ενός άστεγου μετανάστη που βρισκόταν συμπτωματικά εκεί. Οι δράστες φεύγουν εγκαταλείποντας ένα στουπί με βενζίνη.
4 Αυγούστου: Νέα νυχτερινή επίθεση «αγνώστων» στην συμπρωτεύουσα στο βαγόνι του Radio Revolt, στο χώρο του ΑΠΘ, και πυρπόλησή του.
26 Αυγούστου: Επίθεση «αγνώστων» με κροτίδες στο υπόγειο τζαμί της οδού Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ πολλοί μουσουλμάνοι μετανάστες βρίσκονταν μέσα για το ραμαζάνι (8.30 μ.μ.).
13 Σεπτεμβρίου: Επιδρομή καμιας εικοσαριάς κρανοφόρων ακροδεξιών με παλούκια στην κατάληψη Rosa Nera, στα Χανιά, τη στιγμή που σε άλλο σημείο της πόλης πραγματοποιείται το ετήσιο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.
«Στην είσοδο χτύπησαν μια μητέρα, το μαθητή γιο της, ένα φίλο του και ένα μετανάστη. Φεύγοντας χτύπησαν έναν ηλικιωμένο και το γιο του, που φιλοξενούνται στην κατάληψη κι εκείνη την ώρα επέστρεφαν σ' αυτήν» (από την ανακοίνωση της Rosa Nera).
1 Οκτωβρίου: Πυρπόληση του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (1.40 π.μ.). Οι δράστες άφησαν ως «επισκεπτήριο» φέιγ βολάν της «Χρυσής Αυγής». Περίπτερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν επίσης καταστραφεί στα Χανιά (17.9), τη Ν. Ιωνία και το Παγκράτι.
1 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών κατά της τραγουδίστριας Σοφίας Παπάζογλου με καυστικό σπρέι στο πρόσωπο έξω από το μετρό της Κατεχάκη, όταν αρνήθηκε να πάρει το προεκλογικό υλικό που μοίραζαν. Μεταφορά της κοπέλας στο νοσοκομείο με εγκαύματα. Η ναζιστική οργάνωση «διαψεύδει» το συμβάν.
29 Οκτωβρίου: Επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του Παλιού Κυλικείου, στη Ρόδο (ξημερώματα). Υλικές φθορές.
30 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών στον ηθοποιό Πάνο Μουζουράκη με δακρυγόνο σπρέι έξω απ' το κλαμπ όπου εργάζεται, ως «τιμωρία» για κάποιο «αντεθνικό» βίντεό του. Η «Χρυσή Αυγή» αρνείται την πατρότητα της επίθεσης, με το επιχείρημα «δεν είμαστε οργάνωση, άρα δεν έχουμε μέλη»!
2 Νοεμβρίου: Επίθεση με μολότοφ (4.30 π.μ.) στην κατάληψη στέγης της Λέλας Καραγιάννη 37, λίγες ώρες πριν από την αντιρατσιστική συναυλία στον Αγ. Παντελεήμονα.
3 Νοεμβρίου: Επίθεση τα ξημερώματα με μολότοφ στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας. Οπως επισημαίνουν οι καταληψίες, «το δελτίο που δίνει η διεύθυνση ασφαλείας και αναπαράγουν οι δημοσιογράφοι κάνει λόγο για πέντε δράστες. Κάτι θα ξέρουν...».
8 Νοεμβρίου: Επίθεση 15 ατόμων στο Μεσολόγγι με λοστούς και καδρόνια εναντίον 4 μεταναστών, σοβαρός τραυματισμός και μεταφορά τους στο νοσοκομείο για περίθαλψη.
15 Νοεμβρίου: Απρόκλητη νυχτερινή επίθεση και ξυλοδαρμός δύο πολιτών σε δρόμο των Χανίων από ομάδα 10 ακροδεξιών, που τους αποκαλούν «αναρχικούς» και «κουμμούνια».
22 Νοεμβρίου: Δημόσιος ξυλοδαρμός δύο παιδιών αραβικής καταγωγής σε κεντρική πλατεία του Αργους από ομάδα νεαρών Ελλήνων, που τα καλούσε «να φύγουν από την Ελλάδα».
23 Νοεμβρίου: Βραδινή ρατσιστική επιδρομή 40 κουκουλοφόρων ακροδεξιών με σιδερολοστούς, μολότοφ και μαχαίρια εναντίον καταστημάτων Αράβων στο Ν. Κόσμο. Υλικές καταστροφές, αρπαγή των ταμείων και σοβαρός τραυματισμός τριών μεταναστών.
24 Νοεμβρίου: Εκρηξη ισχυρής βόμβας στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Θεσσαλονίκης (3.55 π.μ.).
Το ρεπορτάζ της «Ε» καταγράφει «θραύσματα σφηνωμένα σε τοίχους και αυτοκίνητα, σπασμένα τζάμια πολυκατοικιών σε ακτίνα 15 μέτρων και μια γειτονιά τρομοκρατημένη». Ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιήθηκε τον Ιούλιο κατά της «Σφεντόνας».
8 Δεκεμβρίου: Επίθεση ομάδας ακροδεξιών σε μετανάστες σε κεντρική πλατεία των Χανίων, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό ενός Παλαιστίνιου κι ενός Μαροκινού.
11 Δεκεμβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών με σιδηρογροθιές σε δύο νέους στο Σύνταγμα και τραυματισμός τους επειδή είχαν «αναρχίζουσα» εμφάνιση. Σύμφωνα με το επίσημο site της, η ναζιστική οργάνωση πραγματοποιούσε εκείνη την ώρα «πολιτική δράση» στην περιοχή του Συντάγματος.
15 Δεκεμβρίου: Μεσονύκτια επίθεση με 2 μολότοφ από ισάριθμους επιβάτες μοτοσικλέτας σε σπίτι στο Γαλατά Χανίων, όπου μένει ο πατέρας ενός από τα δύο θύματα της φασιστικής επίθεσης της 15ης Νοεμβρίου. Γι' αυτή την τελευταία, σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, συνελήφθη 20χρονος, ο οποίος... αφέθηκε ελεύθερος λόγω παρέλευσης του αυτόφωρου. Από την επίθεση στο σπίτι προκλήθηκαν υλικές ζημιές και κινδύνευσαν 5 άτομα, ανάμεσά τους ένα μικρό παιδί, που βρισκόταν μέσα.
16 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση στο Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών στα Χανιά (7 π.μ.), μια μέρα πριν από το προγραμματισμένο συλλαλητήριο για τις πρόσφατες φασιστικές επιθέσεις στην πόλη (περίπου 15-20 μέσα σ' ένα δεκαήμερο, σύμφωνα με τους εκπροσώπους του Στεκιού). Οι δράστες προκάλεσαν υλικές ζημιές κι «υπέγραψαν» στον τοίχο με σβάστικες.
18 Δεκεμβρίου: Επιδρομή κρανοφόρων ακροδεξιών στο Στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών, στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές και δύο τραυματίες.
18 Δκεμβρίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην κατάληψη του Βοτανικού Κήπου, στην Πετρούπολη. Οι δράστες άφησαν πίσω τους προκήρυξη, διακηρύσσοντας ότι «τρίβουν τα αρχίδια τους στα καλοακονισμένα σπαθιά τους» (!) και περιγράφοντας το χτύπημα σαν απάντηση προς τις «επιθέσεις των αναρχοάπλυτων στα όργανα της τάξης και τα αστυνομικά τμήματα», την πυρπόληση «ελληνικών συμβόλων» και «ανθελληνικές κινήσεις» γενικώς. Η προκήρυξη κλείνει με προειδοποιήσεις με το σύνθημα «Σάλτο στο Ρεσάλτο».
23 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Αγρός», στο Ιλιον (11.45 μ.μ.). Ως εμπρηστικό υλικό χρησιμοποιήθηκε μπιτόνι με εύλεκτο υγρό, με αποτέλεσμα υλικές ζημιές.
27 Δεκεμβρίου: Ρατσιστική επίθεση «ομάδας κρούσης» με ρόπαλα του μπέιζμπολ και σιδηρογροθιές εναντίον παρέας μεταναστών σε μπαρ των Χανίων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών νεαρών και μιας κοπέλας.
ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"
Η χρονιά του Μαύρου Τρόμου
ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / ios@enet.gr Ο «ΙΟΣ» ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ: http://www.iospress.gr.
Υπάρχει και μια κατηγορία ειδήσεων που οι δημοσιογραφικοί απολογισμοί του 2009 παρέλειψαν εντελώς. Οχι επειδή στερείται «θεαματικότητας», αλλά επειδή η εξαφάνισή της βολεύει με το παραπάνω όλα τα κυρίαρχα στερεότυπα περί δημόσιας τάξης.
Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Το πυρπολημένο τζαμί στον Αγ. Παντελεήμονα (23.5.09) Εκτός από χρονιά οικονομικής κρίσης, το 2009 υπήρξε για τα ΜΜΕ και η κατ' εξοχήν «χρονιά της (πολιτικής) βίας». Μπήκε στη σκιά της νεανικής εξέγερσης του Δεκέμβρη, με μια πρωτοχρονιάτικη Αθήνα πλημμυρισμένη από ασφαλίτες λόγω του φόβου επανάληψης των «επεισοδίων» γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος. Συνέχισε με το επικοινωνιακό ξεσάλωμα περί «κατάρρευσης της τάξης», «γενικευμένης ανασφάλειας», «μεταναστευτικής απειλής» κι «αναβίωσης της τρομοκρατίας», για να καταλήξει στην πανηγυρική νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας μετά τις ευρωεκλογές του Ιούνη.
Δύο μέτρα, δύο σταθμά
Κατάληξη λίγο πολύ αναμενόμενη, άλλωστε, αφού από τα κανάλια σαν «βία» εκλαμβάνεται κυρίως ό,τι έχει αντικαθεστωτικό πρόσημο ή δεν ταυτίζεται με τις κυρίαρχες ελληνοχριστιανικές αξίες. Ενα ολιγόλεπτο σπάσιμο βιτρινών στο Κολωνάκι παρουσιάστηκε έτσι σχεδόν σαν κήρυξη πολέμου, την ίδια στιγμή που βομβιστικές επιθέσεις και η (απείρως πιο επικίνδυνη για το κράτος δικαίου) ενεργός συνεργασία των σωμάτων ασφαλείας με ένοπλες ναζιστικές συμμορίες περνούσαν απλώς στα «ψιλά».
Γιατί το 2009 αποτέλεσε ορόσημο και από αυτή την άποψη: η ακροδεξιά, φασιστική και ρατσιστική βία σημείωσε αξιοσημείωτη κλιμάκωση, περνώντας από τις διάχυτες βιαιότητες και τα σποραδικά μαχαιρώματα προηγούμενων εποχών σε οργανωμένες επιθέσεις με στρατιωτικές χειροβομβίδες κι αυτοσχέδιους εκρηκτικούς ή εμπρηστικούς μηχανισμούς κατά του πολύμορφου «εσωτερικού εχθρού».
Για πρώτη μάλιστα φορά, μετά το 1974, η συντεταγμένη κρατική εξουσία και τα καθωσπρέπει ΜΜΕ έδειξαν όχι μόνο να ανέχονται, αλλά και να υποθάλπουν συνειδητά αυτό το κύμα της «μαύρης βίας», στις «ηπιότερες» τουλάχιστον εκδοχές του, ως απάντηση στην κρίση νομιμοποίησης και στην απώλεια ελέγχου του «πεζοδρομίου» κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Δεκέμβρη. Το ανοιχτό πατρονάρισμα των ρατσιστικών «επιτροπών κατοίκων» και των χρυσαυγιτών «συμπαραστατών» τους από την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, με αποκορύφωμα την εμφάνιση ένοπλων παρακρατικών συμμοριών με λοστούς και μολότοφ (!) στο πλευρό των ΜΑΤ, ήταν απλώς η κορυφή του παγόβουνου αυτού του ευρύτερου μετασχηματισμού.
Σε αντίθεση προς την «αριστερή» κι «αντιεξουσιαστική» βία, που μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου παρουσιάζει μια σχετική ύφεση, η «μαύρη» βία εμφανίζει, αντίθετα, σαφείς τάσεις πύκνωσης -με πέρασμα, μάλιστα, από τις «μαζικές» σε όλο και περισσότερες «αντάρτικες» ενέργειες.
Αγνωστο αν αυτό οφείλεται σε αυτονόμηση κάποιων μηχανισμών μετά την τελευταία πολιτική αλλαγή ή στην αυξανόμενη αίσθηση ασυλίας που προσδίδει στους δράστες το ακαταδίωκτο. Οπως επίσης αγνοούμε κατά πόσον αυτοί οι τελευταίοι έχουν εμπνευστεί από το γνωστό βιβλίο του εκπροσώπου τύπου του κ. Μεϊμαράκη στο ΥΠΕΘΑ. Βιβλίο που αναδείχθηκε σε μπεστ σέλερ της ακροδεξιάς την τελευταία τριετία και το οποίο, υπενθυμίζουμε, ευαγγελίζεται την ανάληψη ένοπλης τρομοκρατικής «αντίστασης» απ' τους «εθνικιστές» σε περίπτωση εκλογικής επιτυχίας της κεντροαριστεράς, ως πρώτο βήμα για την ανατροπή των «εθνομηδενιστών» με στρατιωτικό πραξικόπημα (βλ. «Ιό» 2.11.08).
Ημερολόγιο βίας
Το βέβαιο είναι πάντως ότι ο ίδιος ο κ. Χρυσοχοΐδης, που κατά τις πρώτες μέρες της νέας υπουργίας του επιδιδόταν σε λεονταρισμούς απειλώντας όσους υφισταμένους του «σχετίζονται» με τους χρυσαυγίτες, τώρα πια περιορίζεται απλώς σε «διαπιστώσεις» και (αυτοεκπληρούμενες;) προφητείες:
«Σε λίγο θα έχουμε και ακροδεξιά τρομοκρατικά φαινόμενα από ομάδες που εμφανίζονται σιγά σιγά και δεν τις ξέρουμε ακόμα» («Το Βήμα», 13.12.09).
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει τις γνωστότερες (κι εν πολλοίς τις σημαντικότερες) από τις βίαιες ενέργειες ακροδεξιάς και ρατσιστικής τρομοκρατίας που πραγματοποιήθηκαν (κι έγιναν γνωστές) μέσα στο 2009. Δεν είναι εξαντλητικός, για τον απλό λόγο ότι μεγάλο μέρος των βιαιοπραγιών «χαμηλής έντασης», δύσκολα -ή κατά τύχη- έρχονται στο φως.
Η παράθεση των συμβάντων με ημερολογιακή σειρά αποτυπώνει πάντως αρκετά καθαρά την αυξανόμενη προσφυγή της ακροδεξιάς σε μορφές πολιτικής τρομοκρατίας, με στόχο τον «εσωτερικό εχθρό» και δη το κίνημα της ελευθεριακής νεολαίας (στέκια, καταλήψεις στέγης, ραδιοσταθμοί).
Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πύκνωση των επιθέσεων σε επαρχιακές πόλεις όπως τα Χανιά, την οποία τοπικοί παρατηρητές αποδίδουν στον ανταγωνισμό τοπικών ακροδεξιών συμμοριών για τον έλεγχο του «χώρου».
17 Ιανουαρίου: Επίθεση κρανοφόρων μελών του ακροδεξιού Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου με παλούκια και πέτρες στην Ιατρική Σχολή Λάρισας, εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για τη δίωξη των συλληφθέντων του Δεκεμβρίου με τον «αντιτρομοκρατικό». Επέμβαση των ΜΑΤ για την προστασία των επιδρομέων. Η Τ.Ο. του ΠΑΣΟΚ καταδικάζει την «προβοκάτσια ακροδεξιών στοιχείων που προσπάθησαν να δυναμιτίσουν την κατάσταση», ενώ ο ΠΕΣ υπερασπίζεται δημόσια την ενέργειά του διακηρύσσοντας πως «η ερυθρά τρομοκρατία δεν θα περάσει».
21 Ιανουαρίου: Ενέδρα ακροδεξιών έξω από την κατάληψη «Αντι-Info Cafe», στην πλατεία Γαρδένιας στου Ζωγράφου, κατά τη διάρκεια ρεμπέτικης βραδιάς. Απόκρουσή τους, με σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι ενός απ' τους οργανωτές της εκδήλωσης.
21 Ιανουαρίου: Φωτιά στον καταυλισμό των Αφγανών στην Πάτρα (καταστροφή περίπου 40 παραπηγμάτων και του σχολείου-ιατρείου). Στο σημείο της πυρκαγιάς βρέθηκαν γκαζάκια, ενώ περίοικοι παρότρυναν τους πυροσβέστες να μην τη σβήσουν.
28 Ιανουαρίου: Ρατσιστική επιδρομή 7 ατόμων σε σπίτι Πακιστανών στη Νίκαια. Ξυλοδαρμός των ενοίκων, αρπαγή χρημάτων και διαβατηρίων.
24 Φεβρουαρίου: Δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του Στεκιού Μεταναστών και των γραφείων του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στην οδό Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Η χειροβομβίδα ρίχτηκε στο παράθυρο του στεκιού στις 10 μ.μ., κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για τους αντιρρησίες συνείδησης, αλλά δεν πέρασε το διπλό τζάμι κι εξερράγη στο δρόμο, προκαλώντας ζημιές σε διπλανά κτίρια. Καταδίωξη του δράστη από περιοίκους αλλά διαφυγή του με Ι.Χ. που τον περίμενε σε γειτονικό δρόμο. «Θάψιμο» του γεγονότος από τα ΜΜΕ με την ενεργό συμμετοχή «αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.», που προσπαθούν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις με διάφορα σενάρια.
1-5 Μαρτίου: Τρεις διαδοχικές ρατσιστικές επιθέσεις από ομάδα 10-15 φασιστών κατά ανύποπτων Πακιστανών σε δρόμους του Αιγάλεω, με αποτέλεσμα 4 τραυματίες (οι δύο σοβαρά) και τρεις τουλάχιστον ληστείες σε βάρος μεταναστών της περιοχής.
29 Μαρτίου: Ενέδρα τριών μελών της Οργάνωσης Εθνικιστών Ρεθύμνου (ΟΕΡ) στο φοιτητή Γιώργο Μωραΐτη, συνδικαλιστή της αριστερής παράταξης ΕΑΑΚ, και σοβαρός τραυματισμός του. Με καθυστέρηση κάμποσων ημερών η ναζιστική οργάνωση «αποποιείται» την ευθύνη για «το θλιβερό περιστατικό», κάνοντας λόγο για «προβοκάτσια»: «Ανόητοι, ανιστόρητοι, ανθέλληνες, χωρίς αρχές, ιδανικά, ηθική και πιστεύω, ξενοκίνητοι υπηρέτες ύπουλων και ανθελληνικών σχεδίων, μας πετάξατε το "τυρί" αλλά εμείς είδαμε τη φάκα, είμαστε παρόντες εκεί που πρέπει και όταν πρέπει».
2 Απριλίου: Νυχτερινή επιδρομή ακροδεξιών στον χώρο «Προκάτ 35» στο Πανεπιστήμιο Πάτρας. Υλικές φθορές κι «υπογραφή» των επιδρομέων με εθνικιστικά συνθήματα.
23 Απριλίου: Εκπρόσωποι της Πακιστανικής Κοινότητας Αθήνας καταγγέλλουν σε συνέντευξη τύπου πάνω από 30 επιθέσεις εναντίον ομοεθνών τους μεταναστών από δύο μηχανοκίνητες ρατσιστικές συμμορίες μέσα στο τελευταίο 15νθήμερο (Ν. Ιωνία, Καλογρέζα, Γαλάτσι, Περισσός, Ηράκλειο), με τουλάχιστον 19 τραυματίες.
8-9 Μαΐου: Κινητοποίηση της «Χρυσής Αυγής» στην Καλαμάτα, εναντίον επετειακής εκδήλωσης της τοπικής αντιεξουσιαστικής κίνησης «Αλάνια του Νέδοντα» για την πολύνεκρη ιστορική απεργία του 1934. Επίθεση εναντίον ζευγαριού αντιεξουσιαστών σε ουζερί της πόλης, σοβαρός τραυματισμός τους και ξυλοδαρμός σερβιτόρου που επιχείρησε να παρέμβει (8.5).
Επιδρομή των χρυσαυγιτών στο σιδηροδρομικό σταθμό σε αναζήτηση «αναρχικών», επιθέσεις σε εργαζομένους του ΟΣΕ και τραυματισμός 2 μεταναστών, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της ΕΛ.ΑΣ. (9.5).
9 Μαΐου: Επίθεση εκατό περίπου κρανοφόρων χρυσαυγιτών με ασπίδες, ρόπαλα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης (απ' αυτές που διαθέτει η ΕΛ.ΑΣ.), υπό την κάλυψη και προστασία διμοιριών των ΜΑΤ, εναντίον των ασιατών προσφύγων που στεγάζονται στο χώρο του παλιού Εφετείου, στην Ομόνοια. Βίαιη διάλυση αντιφασιστών που είχαν συγκεντρωθεί για να προστατέψουν τους πρόσφυγες. Τουλάχιστον 5 μετανάστες τραυματίες.
10 Μαΐου: Επίθεση χρυσαυγιτών στην Καλαμάτα, με κατσαβίδια και λοστούς εναντίον εκδήλωσης κατά των παράνομων κεραιών κινητής τηλεφωνίας και τραυματισμός 3 ατόμων.
10 Μαΐου: Επίθεση «αγνώστων» στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Περιστερίου, με υλικές ζημιές.
23 Μαΐου: Νυχτερινός εμπρησμός από ομάδα «αγνώστων» ενός υπόγειου μουσουλμανικού χώρου προσευχής στην οδό Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα. Μέσα στο χώρο βρίσκονταν πέντε μετανάστες απ' το Μπαγκλαντές, που μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο.
26 Μαΐου: Εμπρησμός από «αγνώστους» του υπογείου της εκκλησίας του Αγ. Παντελεήμονα, όπου ο (προγραμμένος από τους τοπικούς ρατσιστές) παπάς περιέθαλπε το χειμώνα τους πρόσφυγες της περιοχής (8.45 μ.μ.).
Ξυλοδαρμοί δημοσιογράφων κι ενός μέλους του ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε επειδή ακροδεξιοί με μαχαίρια απειλούσαν περαστικούς μετανάστες.
2 Ιουνίου: Τρομοκρατική επιδρομή της «Χρυσής Αυγής» στην Ενωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, με σκοπό τη ματαίωση της παρουσίασης του ελληνο-μακεδονικού λεξικού από το «Ουράνιο Τόξο» με συμμετοχή ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών.
3 Ιουνίου: Πυρπόληση από «αγνώστους» του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (0.30 π.μ.).
6 Ιουνίου: Ομαδικός δημόσιος ξυλοδαρμός σύρου μετανάστη στο Ρέθυμνο από 20-25 μέλη της ΟΕΡ. Μια βδομάδα μετά, η οργάνωση αποποιείται κάθε ευθύνη για «τα γεγονότα της 6ης Ιουνίου», κατηγορώντας τα τοπικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ -που ανέδειξαν το ζήτημα- ότι «ακολουθούν την τακτική των αφεντικών τους, των Εβραίων, με την αιώνια κλάψα και κακία».
9 Ιουνίου: Επίθεση ροπαλοφόρων ακροδεξιών σε πολίτη που πήγε το παιδί του στην παιδική χαρά του Αγ. Παντελεήμονα, την οποία η τοπική «Επιτροπή Κατοίκων» έχει κλείσει διά της βίας. Προσαγωγή του πολίτη από τα ΜΑΤ για... «προκλητική συμπεριφορά», και πολιορκία του τμήματος από «αγανακτισμένους πολίτες».
5 Ιουλίου: Νυχτερινή βομβιστική επίθεση (πυροσωλήνας με μπαρούτι) κατά του αριστερού στεκιού «Σφεντόνα» της φοιτητικής παράταξης «Αγωνιστικές Κινήσεις», στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές στην είσοδο του κτιρίου και σε σταθμευμένο Ι.Χ.
7 Ιουλίου: Χρυσαυγίτες επιτίθενται μέσα από τις γραμμές των ΜΑΤ, εκσφενδονίζοντας μολότοφ, εναντίον αντιρατσιστικής διαδήλωσης 2.500 ατόμων. Το γεγονός καταγράφεται φωτογραφικά, χωρίς την παραμικρή αντίδραση της «φυσικής και πολιτικής» ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ.
9 Ιουλίου: Επίθεση 15-20 ακροδεξιών με μολότοφ, φωτοβολίδες και καπνογόνα στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας (11.30 μ.μ.), μετά το τέλος θεατρικής παράστασης. Ορμητήριο των επιτιθέμενων ήταν η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, όπου μισή ώρα νωρίτερα οι συγκεντρωμένοι ρατσιστές είχαν συνομιλία με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρήστο Μαρκογιαννάκη.
Απόκρουση των επιδρομών από τους καταληψίες, με τους πρώτους να εγκαταλείπουν τσάντα με 3 μολότοφ.
21 Ιουλίου: Επίθεση «αγνώστων» με 3 μολότοφ σε εγκαταλειμμένο βαγόνι του ΟΣΕ, στην Πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ, που στεγάζει το αντιεξουσιαστικό Radio Revolt. Μικρής έκτασης υλικές καταστροφές, που δεν παρεμποδίζουν τη λειτουργία του.
25 Ιουλίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην Κατάληψη ΥΦΑΝΕΤ, στη Θεσσαλονίκη (5 π.μ.). Σβήσιμο της φωτιάς από τους κατοίκους, με τη βοήθεια γειτόνων.
1 Αυγούστου: Επιδρομή 2 κρανοφόρων που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα στην κατάληψη του κτήματος Πραπόπουλου, στο Χαλάνδρι. Απόπειρα διάρρηξης και σοβαρός τραυματισμός με λοστούς στο κεφάλι ενός άστεγου μετανάστη που βρισκόταν συμπτωματικά εκεί. Οι δράστες φεύγουν εγκαταλείποντας ένα στουπί με βενζίνη.
4 Αυγούστου: Νέα νυχτερινή επίθεση «αγνώστων» στην συμπρωτεύουσα στο βαγόνι του Radio Revolt, στο χώρο του ΑΠΘ, και πυρπόλησή του.
26 Αυγούστου: Επίθεση «αγνώστων» με κροτίδες στο υπόγειο τζαμί της οδού Αριστομένους, στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ πολλοί μουσουλμάνοι μετανάστες βρίσκονταν μέσα για το ραμαζάνι (8.30 μ.μ.).
13 Σεπτεμβρίου: Επιδρομή καμιας εικοσαριάς κρανοφόρων ακροδεξιών με παλούκια στην κατάληψη Rosa Nera, στα Χανιά, τη στιγμή που σε άλλο σημείο της πόλης πραγματοποιείται το ετήσιο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.
«Στην είσοδο χτύπησαν μια μητέρα, το μαθητή γιο της, ένα φίλο του και ένα μετανάστη. Φεύγοντας χτύπησαν έναν ηλικιωμένο και το γιο του, που φιλοξενούνται στην κατάληψη κι εκείνη την ώρα επέστρεφαν σ' αυτήν» (από την ανακοίνωση της Rosa Nera).
1 Οκτωβρίου: Πυρπόληση του κεντρικού προεκλογικού περιπτέρου του αριστερού σχηματισμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά από την Εθνική Βιβλιοθήκη (1.40 π.μ.). Οι δράστες άφησαν ως «επισκεπτήριο» φέιγ βολάν της «Χρυσής Αυγής». Περίπτερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν επίσης καταστραφεί στα Χανιά (17.9), τη Ν. Ιωνία και το Παγκράτι.
1 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών κατά της τραγουδίστριας Σοφίας Παπάζογλου με καυστικό σπρέι στο πρόσωπο έξω από το μετρό της Κατεχάκη, όταν αρνήθηκε να πάρει το προεκλογικό υλικό που μοίραζαν. Μεταφορά της κοπέλας στο νοσοκομείο με εγκαύματα. Η ναζιστική οργάνωση «διαψεύδει» το συμβάν.
29 Οκτωβρίου: Επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του Παλιού Κυλικείου, στη Ρόδο (ξημερώματα). Υλικές φθορές.
30 Οκτωβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών στον ηθοποιό Πάνο Μουζουράκη με δακρυγόνο σπρέι έξω απ' το κλαμπ όπου εργάζεται, ως «τιμωρία» για κάποιο «αντεθνικό» βίντεό του. Η «Χρυσή Αυγή» αρνείται την πατρότητα της επίθεσης, με το επιχείρημα «δεν είμαστε οργάνωση, άρα δεν έχουμε μέλη»!
2 Νοεμβρίου: Επίθεση με μολότοφ (4.30 π.μ.) στην κατάληψη στέγης της Λέλας Καραγιάννη 37, λίγες ώρες πριν από την αντιρατσιστική συναυλία στον Αγ. Παντελεήμονα.
3 Νοεμβρίου: Επίθεση τα ξημερώματα με μολότοφ στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας. Οπως επισημαίνουν οι καταληψίες, «το δελτίο που δίνει η διεύθυνση ασφαλείας και αναπαράγουν οι δημοσιογράφοι κάνει λόγο για πέντε δράστες. Κάτι θα ξέρουν...».
8 Νοεμβρίου: Επίθεση 15 ατόμων στο Μεσολόγγι με λοστούς και καδρόνια εναντίον 4 μεταναστών, σοβαρός τραυματισμός και μεταφορά τους στο νοσοκομείο για περίθαλψη.
15 Νοεμβρίου: Απρόκλητη νυχτερινή επίθεση και ξυλοδαρμός δύο πολιτών σε δρόμο των Χανίων από ομάδα 10 ακροδεξιών, που τους αποκαλούν «αναρχικούς» και «κουμμούνια».
22 Νοεμβρίου: Δημόσιος ξυλοδαρμός δύο παιδιών αραβικής καταγωγής σε κεντρική πλατεία του Αργους από ομάδα νεαρών Ελλήνων, που τα καλούσε «να φύγουν από την Ελλάδα».
23 Νοεμβρίου: Βραδινή ρατσιστική επιδρομή 40 κουκουλοφόρων ακροδεξιών με σιδερολοστούς, μολότοφ και μαχαίρια εναντίον καταστημάτων Αράβων στο Ν. Κόσμο. Υλικές καταστροφές, αρπαγή των ταμείων και σοβαρός τραυματισμός τριών μεταναστών.
24 Νοεμβρίου: Εκρηξη ισχυρής βόμβας στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης Θεσσαλονίκης (3.55 π.μ.).
Το ρεπορτάζ της «Ε» καταγράφει «θραύσματα σφηνωμένα σε τοίχους και αυτοκίνητα, σπασμένα τζάμια πολυκατοικιών σε ακτίνα 15 μέτρων και μια γειτονιά τρομοκρατημένη». Ο εκρηκτικός μηχανισμός ήταν παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιήθηκε τον Ιούλιο κατά της «Σφεντόνας».
8 Δεκεμβρίου: Επίθεση ομάδας ακροδεξιών σε μετανάστες σε κεντρική πλατεία των Χανίων, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό ενός Παλαιστίνιου κι ενός Μαροκινού.
11 Δεκεμβρίου: Επίθεση χρυσαυγιτών με σιδηρογροθιές σε δύο νέους στο Σύνταγμα και τραυματισμός τους επειδή είχαν «αναρχίζουσα» εμφάνιση. Σύμφωνα με το επίσημο site της, η ναζιστική οργάνωση πραγματοποιούσε εκείνη την ώρα «πολιτική δράση» στην περιοχή του Συντάγματος.
15 Δεκεμβρίου: Μεσονύκτια επίθεση με 2 μολότοφ από ισάριθμους επιβάτες μοτοσικλέτας σε σπίτι στο Γαλατά Χανίων, όπου μένει ο πατέρας ενός από τα δύο θύματα της φασιστικής επίθεσης της 15ης Νοεμβρίου. Γι' αυτή την τελευταία, σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, συνελήφθη 20χρονος, ο οποίος... αφέθηκε ελεύθερος λόγω παρέλευσης του αυτόφωρου. Από την επίθεση στο σπίτι προκλήθηκαν υλικές ζημιές και κινδύνευσαν 5 άτομα, ανάμεσά τους ένα μικρό παιδί, που βρισκόταν μέσα.
16 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση στο Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών στα Χανιά (7 π.μ.), μια μέρα πριν από το προγραμματισμένο συλλαλητήριο για τις πρόσφατες φασιστικές επιθέσεις στην πόλη (περίπου 15-20 μέσα σ' ένα δεκαήμερο, σύμφωνα με τους εκπροσώπους του Στεκιού). Οι δράστες προκάλεσαν υλικές ζημιές κι «υπέγραψαν» στον τοίχο με σβάστικες.
18 Δεκεμβρίου: Επιδρομή κρανοφόρων ακροδεξιών στο Στέκι της Ανοιχτής Συνέλευσης Δυτικών Συνοικιών, στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Υλικές ζημιές και δύο τραυματίες.
18 Δκεμβρίου: Εκρηξη εμπρηστικού μηχανισμού (γκαζάκια) στην κατάληψη του Βοτανικού Κήπου, στην Πετρούπολη. Οι δράστες άφησαν πίσω τους προκήρυξη, διακηρύσσοντας ότι «τρίβουν τα αρχίδια τους στα καλοακονισμένα σπαθιά τους» (!) και περιγράφοντας το χτύπημα σαν απάντηση προς τις «επιθέσεις των αναρχοάπλυτων στα όργανα της τάξης και τα αστυνομικά τμήματα», την πυρπόληση «ελληνικών συμβόλων» και «ανθελληνικές κινήσεις» γενικώς. Η προκήρυξη κλείνει με προειδοποιήσεις με το σύνθημα «Σάλτο στο Ρεσάλτο».
23 Δεκεμβρίου: Εμπρηστική επίθεση «αγνώστων» στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Αγρός», στο Ιλιον (11.45 μ.μ.). Ως εμπρηστικό υλικό χρησιμοποιήθηκε μπιτόνι με εύλεκτο υγρό, με αποτέλεσμα υλικές ζημιές.
27 Δεκεμβρίου: Ρατσιστική επίθεση «ομάδας κρούσης» με ρόπαλα του μπέιζμπολ και σιδηρογροθιές εναντίον παρέας μεταναστών σε μπαρ των Χανίων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών νεαρών και μιας κοπέλας.
ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010
Απογαλακτισμός
............
Ωδίνες μέσα μου
πάω να το σκάσω
κι επανέρχομαι
Επανέρχομαι και ξαναφεύγω
γαληνεύω, σπαράζω
ψάρι
που σπαρταράει έξω από το νερό η ψυχή μου
Πασχίζω για έναν απογαλακτισμό
και πάλι αναζητώ ομφάλιο λώρο
Ψαύω τη πληγή μου: δάκρυ και πύο
Αναρωτιέμαι από πόσα αρμυρά νερά
θα περάσω για να κλείσει
Οι δαίδαλοί μου όμως κάπου οδηγούν -
ίσως σε νέο βλέμμα, νέο βήμα
Χαρά Χρηστάρα
Ωδίνες μέσα μου
πάω να το σκάσω
κι επανέρχομαι
Επανέρχομαι και ξαναφεύγω
γαληνεύω, σπαράζω
ψάρι
που σπαρταράει έξω από το νερό η ψυχή μου
Πασχίζω για έναν απογαλακτισμό
και πάλι αναζητώ ομφάλιο λώρο
Ψαύω τη πληγή μου: δάκρυ και πύο
Αναρωτιέμαι από πόσα αρμυρά νερά
θα περάσω για να κλείσει
Οι δαίδαλοί μου όμως κάπου οδηγούν -
ίσως σε νέο βλέμμα, νέο βήμα
Χαρά Χρηστάρα
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Τι γυρεύω εγώ σ'αυτές τις νύχτες
οδεύοντας σε λασπωμένες ερημιές"
Του Χριστιανόπουλου
οδεύοντας σε λασπωμένες ερημιές"
Του Χριστιανόπουλου
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
ΛΙΤΟΤΗΤΑ
Οπως έσπειραν θερίζουν
Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ
Η πατρίδα μου γλώσσα δεν έχει·
λουλούδια άχρωμα, δέντρα άοσμα,
πέτρες που μουλιάζουν στον καιρό,
στην υγρασία των αιώνων.
Θ. Σαρηγκιόλης, «Δίκοπη λαλιά», Εντευκτήριο, 48 (1999)
Ενας φίλος, παλαιότερα στην Αριστερά και νυν στον αστερισμό του ΠΑΣΟΚ, ισχυριζόταν ότι φταίμε όλοι για το σημερινό κατάντημα, εννοώντας κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους πολίτες. Αντέτεινα το προφανές, ήτοι τουλάχιστον ας επιμεριστούν οι ευθύνες. Σύμφωνοι, να εναντιωθούμε στο μικρόβιο της λαϊκίζουσας Αριστεράς, διότι υιοθετεί κάθε αίτημα των κοινωνικών ομάδων ως δίκαιο. Και οι άλλοι;
ΟΙ ΕΘΝΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, που εν χορδαίς και οργάνω πανηγύριζαν για την ανάληψη της Ολυμπιάδας; Που καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια για το νέο ιδεολόγημα, απαθείς μπρος στην επερχόμενη οικονομική καταστροφή των πολλών για χάρη των ολίγων;
ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ για τα σιδηροχαλύβδινα αριστουργήματά τους, που ως Μινώταυροι απορρόφησαν του κόσμου τα ευρώ, και τα οποία κείτονται έρημα και απαξιωμένα.
ΠΟΣΟ μας κόστισε αυτό το Μεγάλο Φαγοπότι;
ΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ, που ζημιώνουν το Δημόσιο με εκατομμύρια ευρώ, συμμετέχοντας σε σκάνδαλα, ευνοώντας συγκεκριμένες εταιρείες; Που καταστρώνουν τα εξοπλιστικά προγράμματα δήθεν για τη θωράκιση της χώρας, όταν πλέον είναι απολύτως εμφανές ότι η κούρσα των εξοπλισμών αφορά πρωτίστως τα συμφέροντα των ξένων χωρών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατιωτικού υλικού; Και εν τέλει με ίδιον όφελος για υπουργούς, μεσίτες κ.ά.
ΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ διοικήσεις, που εξαφάνισαν κάθε ίχνος ορθολογικής λειτουργίας στην Ολυμπιακή, για να την παραδώσουν κυριολεκτικά καταρρακωμένη στον ιδιώτη;
ΠΟΙΟΙ έκαναν κομματικές προσλήψεις; Ποιοι συμμετείχαν στις αλόγιστες προμήθειες υλικού;
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, που επιβαρύνουν το κάτισχνο Δημόσιο με νέους συμβασιούχους, κάθε φορά που ανέρχονται στην εξουσία; Που συντηρούν τη διαφθορά του προσωπικού ορισμένων κομβικών υπηρεσιών, όπως οι εφοριακοί, οι δικαστικοί, οι μηχανικοί των Πολεοδομιών;
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ που άσκησαν τη δημοσιονομική πολιτική; Που καθήλωσαν τα έσοδα του Δημοσίου, ανδρώνοντας τη φοροδιαφυγή στον υπέρτατο βαθμό; Που διόγκωσαν τις δαπάνες των νοσοκομείων και των δημόσιων οργανισμών; Που κλείνουν τα μάτια μπρος στην εκτεταμένη διασπάθιση δημόσιου χρήματος;
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης για τη λύση του προβλήματος, αρκεί προηγουμένως να υπάρξει δείγμα γραφής από αυτούς που χειρίζονται την εξουσία. Οσο όμως αυτή η επιδίωξη θα προϋποθέτει και τη συναίνεση για την απόδοση των ευθυνών που προκάλεσαν το αδιέξοδο, τόσο κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Ως τότε, Χρόνια Πολλά σε όλους μας!
kardasis@econ.soc.uoc.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
............................................................................
Η διοίκηση του κράτους μόνο με την απλούστευση - φορολογώ για να καλύψω τις υποχρεώσεις μου - είναι το χαρακτηριστικό των ελληνικών κυβερνήσεων όλα τα χρόνια.
Τόσο απλά.. τίποτα παραπάνω.. και αυτό ερασιτεχνικά.. με ανικανότητα να εισπράξουν από αυτούς που θα έπρεπε..
Και με ιδιαίτερη ικανότητα να αυξάνουν τις υποχρεώσεις σε βαθμό ασυδοσίας..
Ανίκανοι? Φαύλοι? Και τα δύο μάλλον..
Αραγε θα μπορούσαν να κρατήσουν μια μικρή βιοτεχνία, ένα εμπορικό κατάστημα? Προφανώς όχι.. Μπορούν όμως, θέλουν να διοικούν ένα κράτος..
Επειδή είναι απλό.. φορολογώ και τελειώνω..
Τώρα που το πράγμα δε πάει άλλο, ζητάνε τη συναίνεση όλων μας για να σωθούμε..
Με τα media μαζί τους..
Να πληρώσουμε !! να σωθούμε..
Αλλά θέλουμε να δούμε να πληρώνουν και οι υπεύθυνοι της κατάντιας μας..
Ολη αυτή η αλητεία, η λαμογιά...
90 μέρες μετά από τις εξαγγελίες για τις πρώτες 100 μέρες (τι μαλακία και αυτή, οι 100 μέρες)ξύνουν τα αρχίδια τους, ομολογούν λάθος στο θέμα με τα τέλη (τραβιέται όμως ο κοσμάκης)και προετοιμάζουν το έδαφος για το πολύπλοκο μέτρο της επί πλέον φορολογίας..
Μαλάκες όλοι τους και εμείς μαζί τους!!!
Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ
Η πατρίδα μου γλώσσα δεν έχει·
λουλούδια άχρωμα, δέντρα άοσμα,
πέτρες που μουλιάζουν στον καιρό,
στην υγρασία των αιώνων.
Θ. Σαρηγκιόλης, «Δίκοπη λαλιά», Εντευκτήριο, 48 (1999)
Ενας φίλος, παλαιότερα στην Αριστερά και νυν στον αστερισμό του ΠΑΣΟΚ, ισχυριζόταν ότι φταίμε όλοι για το σημερινό κατάντημα, εννοώντας κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους πολίτες. Αντέτεινα το προφανές, ήτοι τουλάχιστον ας επιμεριστούν οι ευθύνες. Σύμφωνοι, να εναντιωθούμε στο μικρόβιο της λαϊκίζουσας Αριστεράς, διότι υιοθετεί κάθε αίτημα των κοινωνικών ομάδων ως δίκαιο. Και οι άλλοι;
ΟΙ ΕΘΝΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, που εν χορδαίς και οργάνω πανηγύριζαν για την ανάληψη της Ολυμπιάδας; Που καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια για το νέο ιδεολόγημα, απαθείς μπρος στην επερχόμενη οικονομική καταστροφή των πολλών για χάρη των ολίγων;
ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ για τα σιδηροχαλύβδινα αριστουργήματά τους, που ως Μινώταυροι απορρόφησαν του κόσμου τα ευρώ, και τα οποία κείτονται έρημα και απαξιωμένα.
ΠΟΣΟ μας κόστισε αυτό το Μεγάλο Φαγοπότι;
ΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ, που ζημιώνουν το Δημόσιο με εκατομμύρια ευρώ, συμμετέχοντας σε σκάνδαλα, ευνοώντας συγκεκριμένες εταιρείες; Που καταστρώνουν τα εξοπλιστικά προγράμματα δήθεν για τη θωράκιση της χώρας, όταν πλέον είναι απολύτως εμφανές ότι η κούρσα των εξοπλισμών αφορά πρωτίστως τα συμφέροντα των ξένων χωρών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατιωτικού υλικού; Και εν τέλει με ίδιον όφελος για υπουργούς, μεσίτες κ.ά.
ΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ διοικήσεις, που εξαφάνισαν κάθε ίχνος ορθολογικής λειτουργίας στην Ολυμπιακή, για να την παραδώσουν κυριολεκτικά καταρρακωμένη στον ιδιώτη;
ΠΟΙΟΙ έκαναν κομματικές προσλήψεις; Ποιοι συμμετείχαν στις αλόγιστες προμήθειες υλικού;
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, που επιβαρύνουν το κάτισχνο Δημόσιο με νέους συμβασιούχους, κάθε φορά που ανέρχονται στην εξουσία; Που συντηρούν τη διαφθορά του προσωπικού ορισμένων κομβικών υπηρεσιών, όπως οι εφοριακοί, οι δικαστικοί, οι μηχανικοί των Πολεοδομιών;
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ που άσκησαν τη δημοσιονομική πολιτική; Που καθήλωσαν τα έσοδα του Δημοσίου, ανδρώνοντας τη φοροδιαφυγή στον υπέρτατο βαθμό; Που διόγκωσαν τις δαπάνες των νοσοκομείων και των δημόσιων οργανισμών; Που κλείνουν τα μάτια μπρος στην εκτεταμένη διασπάθιση δημόσιου χρήματος;
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης για τη λύση του προβλήματος, αρκεί προηγουμένως να υπάρξει δείγμα γραφής από αυτούς που χειρίζονται την εξουσία. Οσο όμως αυτή η επιδίωξη θα προϋποθέτει και τη συναίνεση για την απόδοση των ευθυνών που προκάλεσαν το αδιέξοδο, τόσο κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Ως τότε, Χρόνια Πολλά σε όλους μας!
kardasis@econ.soc.uoc.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
............................................................................
Η διοίκηση του κράτους μόνο με την απλούστευση - φορολογώ για να καλύψω τις υποχρεώσεις μου - είναι το χαρακτηριστικό των ελληνικών κυβερνήσεων όλα τα χρόνια.
Τόσο απλά.. τίποτα παραπάνω.. και αυτό ερασιτεχνικά.. με ανικανότητα να εισπράξουν από αυτούς που θα έπρεπε..
Και με ιδιαίτερη ικανότητα να αυξάνουν τις υποχρεώσεις σε βαθμό ασυδοσίας..
Ανίκανοι? Φαύλοι? Και τα δύο μάλλον..
Αραγε θα μπορούσαν να κρατήσουν μια μικρή βιοτεχνία, ένα εμπορικό κατάστημα? Προφανώς όχι.. Μπορούν όμως, θέλουν να διοικούν ένα κράτος..
Επειδή είναι απλό.. φορολογώ και τελειώνω..
Τώρα που το πράγμα δε πάει άλλο, ζητάνε τη συναίνεση όλων μας για να σωθούμε..
Με τα media μαζί τους..
Να πληρώσουμε !! να σωθούμε..
Αλλά θέλουμε να δούμε να πληρώνουν και οι υπεύθυνοι της κατάντιας μας..
Ολη αυτή η αλητεία, η λαμογιά...
90 μέρες μετά από τις εξαγγελίες για τις πρώτες 100 μέρες (τι μαλακία και αυτή, οι 100 μέρες)ξύνουν τα αρχίδια τους, ομολογούν λάθος στο θέμα με τα τέλη (τραβιέται όμως ο κοσμάκης)και προετοιμάζουν το έδαφος για το πολύπλοκο μέτρο της επί πλέον φορολογίας..
Μαλάκες όλοι τους και εμείς μαζί τους!!!
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Δεν είναι τίποτα, άγχος είναι..
Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
ΤΟ πιο συνηθισμένο απ' τα μακάβρια αστεία που κάναμε πιτσιρικάδες, όταν ήρθαμε σ' αυτή την εφημερίδα, είναι ότι γράφαμε ο ένας τον επικήδειο του άλλου προκαταβολικά· πολύ πριν αποδημήσει ο ένας κι ο άλλος. Προσπαθούσαμε έτσι να ξορκίσουμε το κακό, να το καλαμπουρίσουμε, μπας και μας προσπεράσει, φύγει και πάει αλλού.
ΑΝ κάτι φοβάται ο στρεσαρισμένος δημοσιογράφος, είναι το αιφνίδιο έμφραγμα, το απροειδοποίητο, το μπαμ και κάτω. Εχει μεγάλη πίεση αυτή η δουλειά, πολύ άγχος, που σύντομα το σωματοποιείς, γίνεσαι ένα μ' αυτό: Το άγχος είμαι εγώ!...
ΤΟ σωματοποιημένο άγχος-στρες προκαλεί κρίσεις πανικού και λειτουργικό έμφραγμα, που μπορεί να μην είναι πραγματικό, βιώνεις, όμως, όλα τα συμπτώματα του εμφράγματος· γίνεσαι μούσκεμα στον ιδρώτα, μουδιάζει αριστερό χέρι-πόδι, δεν μπορείς ν' αναπνεύσεις, ζαλίζεσαι να λιποθυμήσεις, κι έχεις έναν πόνο σαν μαχαιριά στο στήθος μπρος-πίσω ανυπόφορο.
ΜΑΣ είχε δώσει ο Κίτσος, το ρετιρέ, που 'χε για σπίτι του πάνω απ' τα γραφεία της «Ε», στην οδό Κολοκοτρώνη. Μετακόμισε στη Φωκυλίδου, στο Κολωνάκι, και κάναμε το σπίτι του γραφείο μας: ο Ανδρέας ο Χριστοδουλίδης, ο Φώτης ο Γεωργελές, ο Θέμος ο Αναστασιάδης κι εγώ. Χλιδή! Είχε και τζακούζι το ρετιρέ. Οταν μ' έπιασε μπρος-πίσω ο πόνος ο αβάσταχτος, ο Θέμος, πάντα ψύχραιμος, πρότεινε να μπω στο τζακούζι, να σκεφτώ καμιά γκόμενα και να ηρεμήσω. Ελα, όμως, που αντί για γκόμενα, έβλεπα τον Χάρο να 'ρχεται...
ΠΑΤΗΜΕΝΟΣ με διακόσια, αναβοσβήνοντας τα φώτα και κορνάροντας, με πήγε σε χρόνο dt μ' ένα Nissan τούρμπο στο «Ιπποκράτειο», στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί, στο Καρδιολογικό, λύγισε. Ηθελε να κάνει καρδιογράφημα κι εκείνος. Μου τράβαγε τα καλώδια: «Εγώ έχω πρόβλημα, αυτός το κάνει ψέματα»! Ρόμπα γινήκαμε. Ξεκούμπωτη. Μετά μας πήρανε συνέντευξη οι καρδιολόγοι. «Τι σε ρώτησαν;», «Οταν ανεβαίνω σκαλιά, λαχανιάζω ή νιώθω βάρος;» «Και τι απάντησες, ρε Θέμο;» «Οτι λαχανιάζω»...
ΔΕΝ ήθελα ν' απαντήσω στο γιατρό ό,τι κι ο Θέμος, και είπα το αντίθετο: «Νιώθω ένα βάρος»! Μου έβαλαν ορό και με στρίμωξαν σ' ένα ράντζο στο διάδρομο. Την άλλη μέρα, όμως, μπήκανε τα μεγάλα βύσματα και μου βρήκαν το μόνο κρεβάτι που 'ταν διαθέσιμο στην εντατική... Ημασταν τέσσερις, αλλά μόνο εγώ βγήκα ζωντανός από κει. Μέχρι κι ο Κρεμαστινός μού πρότεινε να πάρω κάνα «Xanax» και ν' αρχίσω ψυχοθεραπεία...
Ο Μπαμπίνος με κορόιδευε: «Κατά φαντασίαν ασθενής»... Ηταν υπεύθυνος ύλης στις πολιτιστικές σελίδες. Συνεργαστήκαμε 20 ολόκληρα χρόνια. Κάθε μέρα. Τον βρήκα στην «Ελευθεροτυπία» όταν ήρθα το 1988 και ξεκίνησα αυτή τη στήλη. Είχαμε κόντρα στην αρχή. Επρεπε να παραδίδω το κείμενο στις 6, το αργότερο. Πέντε λεπτά να καθυστερούσα, πλακωνόμασταν: «Θες να καταντήσω όπως εσύ, που κάθε τρεις και λίγο απ' το άγχος νομίζεις ότι παθαίνεις έμφραγμα;»
«ΔΕΝ είναι τίποτα, άγχος είναι»... Τρεις ή τέσσερις είχαν πάθει αληθινό έμφραγμα στο πολιτιστικό της «Ε». Κι όμως, ο Μπάμπης, ο μόνος που δεν ένιωσε ποτέ αυτόν τον πόνο στο στήθος, συνέχιζε να κοροϊδεύει εμένα: «είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
ΕΙΧΕ γλυκάνει η σχέση μας τα τελευταία χρόνια. Πέρσι το καλοκαίρι, ήρθε απέναντι στο νησί - στο γάμο, με τα παιδιά του. Με πήρε και στη γιορτή μου να μου ευχηθεί: «Πώς είσαι, Μπαμπίνο;», «Μια χαρά, μουσικές, Μέγαρο, οικογένεια, χαλαρά. Περιμένω πότε θα πάω Κέρκυρα. Εσύ είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
Ε, ΝΑΙ... Αλλά... το πήρα απόφαση: Δεν είναι τίποτα αυτός ο πόνος Μπαμπίνο, άγχος είναι...
Εδώ ράδιο "Ε", "Ελευθεροτυπία" σήμερα
ΔΕΝ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ..
ΤΟ πιο συνηθισμένο απ' τα μακάβρια αστεία που κάναμε πιτσιρικάδες, όταν ήρθαμε σ' αυτή την εφημερίδα, είναι ότι γράφαμε ο ένας τον επικήδειο του άλλου προκαταβολικά· πολύ πριν αποδημήσει ο ένας κι ο άλλος. Προσπαθούσαμε έτσι να ξορκίσουμε το κακό, να το καλαμπουρίσουμε, μπας και μας προσπεράσει, φύγει και πάει αλλού.
ΑΝ κάτι φοβάται ο στρεσαρισμένος δημοσιογράφος, είναι το αιφνίδιο έμφραγμα, το απροειδοποίητο, το μπαμ και κάτω. Εχει μεγάλη πίεση αυτή η δουλειά, πολύ άγχος, που σύντομα το σωματοποιείς, γίνεσαι ένα μ' αυτό: Το άγχος είμαι εγώ!...
ΤΟ σωματοποιημένο άγχος-στρες προκαλεί κρίσεις πανικού και λειτουργικό έμφραγμα, που μπορεί να μην είναι πραγματικό, βιώνεις, όμως, όλα τα συμπτώματα του εμφράγματος· γίνεσαι μούσκεμα στον ιδρώτα, μουδιάζει αριστερό χέρι-πόδι, δεν μπορείς ν' αναπνεύσεις, ζαλίζεσαι να λιποθυμήσεις, κι έχεις έναν πόνο σαν μαχαιριά στο στήθος μπρος-πίσω ανυπόφορο.
ΜΑΣ είχε δώσει ο Κίτσος, το ρετιρέ, που 'χε για σπίτι του πάνω απ' τα γραφεία της «Ε», στην οδό Κολοκοτρώνη. Μετακόμισε στη Φωκυλίδου, στο Κολωνάκι, και κάναμε το σπίτι του γραφείο μας: ο Ανδρέας ο Χριστοδουλίδης, ο Φώτης ο Γεωργελές, ο Θέμος ο Αναστασιάδης κι εγώ. Χλιδή! Είχε και τζακούζι το ρετιρέ. Οταν μ' έπιασε μπρος-πίσω ο πόνος ο αβάσταχτος, ο Θέμος, πάντα ψύχραιμος, πρότεινε να μπω στο τζακούζι, να σκεφτώ καμιά γκόμενα και να ηρεμήσω. Ελα, όμως, που αντί για γκόμενα, έβλεπα τον Χάρο να 'ρχεται...
ΠΑΤΗΜΕΝΟΣ με διακόσια, αναβοσβήνοντας τα φώτα και κορνάροντας, με πήγε σε χρόνο dt μ' ένα Nissan τούρμπο στο «Ιπποκράτειο», στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί, στο Καρδιολογικό, λύγισε. Ηθελε να κάνει καρδιογράφημα κι εκείνος. Μου τράβαγε τα καλώδια: «Εγώ έχω πρόβλημα, αυτός το κάνει ψέματα»! Ρόμπα γινήκαμε. Ξεκούμπωτη. Μετά μας πήρανε συνέντευξη οι καρδιολόγοι. «Τι σε ρώτησαν;», «Οταν ανεβαίνω σκαλιά, λαχανιάζω ή νιώθω βάρος;» «Και τι απάντησες, ρε Θέμο;» «Οτι λαχανιάζω»...
ΔΕΝ ήθελα ν' απαντήσω στο γιατρό ό,τι κι ο Θέμος, και είπα το αντίθετο: «Νιώθω ένα βάρος»! Μου έβαλαν ορό και με στρίμωξαν σ' ένα ράντζο στο διάδρομο. Την άλλη μέρα, όμως, μπήκανε τα μεγάλα βύσματα και μου βρήκαν το μόνο κρεβάτι που 'ταν διαθέσιμο στην εντατική... Ημασταν τέσσερις, αλλά μόνο εγώ βγήκα ζωντανός από κει. Μέχρι κι ο Κρεμαστινός μού πρότεινε να πάρω κάνα «Xanax» και ν' αρχίσω ψυχοθεραπεία...
Ο Μπαμπίνος με κορόιδευε: «Κατά φαντασίαν ασθενής»... Ηταν υπεύθυνος ύλης στις πολιτιστικές σελίδες. Συνεργαστήκαμε 20 ολόκληρα χρόνια. Κάθε μέρα. Τον βρήκα στην «Ελευθεροτυπία» όταν ήρθα το 1988 και ξεκίνησα αυτή τη στήλη. Είχαμε κόντρα στην αρχή. Επρεπε να παραδίδω το κείμενο στις 6, το αργότερο. Πέντε λεπτά να καθυστερούσα, πλακωνόμασταν: «Θες να καταντήσω όπως εσύ, που κάθε τρεις και λίγο απ' το άγχος νομίζεις ότι παθαίνεις έμφραγμα;»
«ΔΕΝ είναι τίποτα, άγχος είναι»... Τρεις ή τέσσερις είχαν πάθει αληθινό έμφραγμα στο πολιτιστικό της «Ε». Κι όμως, ο Μπάμπης, ο μόνος που δεν ένιωσε ποτέ αυτόν τον πόνο στο στήθος, συνέχιζε να κοροϊδεύει εμένα: «είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
ΕΙΧΕ γλυκάνει η σχέση μας τα τελευταία χρόνια. Πέρσι το καλοκαίρι, ήρθε απέναντι στο νησί - στο γάμο, με τα παιδιά του. Με πήρε και στη γιορτή μου να μου ευχηθεί: «Πώς είσαι, Μπαμπίνο;», «Μια χαρά, μουσικές, Μέγαρο, οικογένεια, χαλαρά. Περιμένω πότε θα πάω Κέρκυρα. Εσύ είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
Ε, ΝΑΙ... Αλλά... το πήρα απόφαση: Δεν είναι τίποτα αυτός ο πόνος Μπαμπίνο, άγχος είναι...
Εδώ ράδιο "Ε", "Ελευθεροτυπία" σήμερα
ΔΕΝ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ..
ναυτίλος
Σιγά σιγά κουράζεται κι αυτή η κωμωδία. Μετά τον «συνήγορο του πολίτη» και κάτι άλλα τέτοια και τοιαύτα, χθες ο Γαληνότατος Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ' κάλεσε στο Υπουργικό Συμβούλιο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλ... χμ, συγγνώμην Ιερώνυμο. Κάλεσε και τις κάμερες. Μπροστά στις οποίες έλαβαν τον λόγο ο Πρωτοσπαθάριος των Προστατών του Πολίτη κυρός Χρυσοχοΐδιος, ένας-δυο άλλοι Λογοθέτες των Δρόμων και Δομέστιχοι των Σχολών, ενώ η εν Χριστώ κεφαλή της Εκκλησίας και ο εν Σοσιαλισμώ επικεφαλής του Κράτους ακολούθησαν εν συνεχεία τις κάμερες κι ώδευσαν προς παρακείμενο Σοσιαλφιλανθρωπικό Λοιμοκαθαρτήριο. Οπως μάθαμε κατόπιν από τις εν λόγω κάμερες (οι οποίες προς τούτο υπάρχουν, για να διαδίδουν τον Λόγο) στο επόμενον Υπουργικό Συμβούλιο με θέμα τη διά βίου ξεφτίλα ο κ. Πρωθυπουργός θα προσκαλέσει τον Μίκυ Μάους, ειδικόν σε θέματα αεί παιδείας και παλιμπαιδισμού, φιλόσοφο των φιλοσόφων και δόκτορα στο Πανδιδακτήριο της Μαγναύρας, στην έδρα Πλήθων ο Γεμιστός-γιουβαρλάκια ο εκσυγχρονισμός...
Οντως, έχει προσωπική ατζέντα ο κ. Πρωθυπουργός, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του προσωπικό, σχεδόν θεϊκόν τρόπο - ένας θεϊκός Σελευκίδης, απ' την ουράνια γενιά· που ενίοτε κατεβαίνει απ' τα γαλήνια δώματα, στις αγορές και τα παζάρια των πολλών.
Αφήνοντας να τον προδώσει το άρωμά του, μόνον όσον χρειάζεται για να σκιρτούν σεβαστικά τα πλήθη...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Οντως, έχει προσωπική ατζέντα ο κ. Πρωθυπουργός, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του προσωπικό, σχεδόν θεϊκόν τρόπο - ένας θεϊκός Σελευκίδης, απ' την ουράνια γενιά· που ενίοτε κατεβαίνει απ' τα γαλήνια δώματα, στις αγορές και τα παζάρια των πολλών.
Αφήνοντας να τον προδώσει το άρωμά του, μόνον όσον χρειάζεται για να σκιρτούν σεβαστικά τα πλήθη...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΦΤΑΙΩ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
εγώ τα φταίω όλα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
στο νου μου γίναν όλα
εσύ δεν υποπτεύθηκες
μια σκέψη μου τρελή
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Δε φταις εσύ που χάνομαι
στα όνειρα που κάνω
Εσύ δεν είπες ψέματα
από την πρώτη ώρα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Φταίω εγώ που ελπίζοντας
άδικα πήρα φόρα
και άφησα την καρδούλα μου
να ονειροπολεί
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω.
Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκο
εγώ τα φταίω όλα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
στο νου μου γίναν όλα
εσύ δεν υποπτεύθηκες
μια σκέψη μου τρελή
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Δε φταις εσύ που χάνομαι
στα όνειρα που κάνω
Εσύ δεν είπες ψέματα
από την πρώτη ώρα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Φταίω εγώ που ελπίζοντας
άδικα πήρα φόρα
και άφησα την καρδούλα μου
να ονειροπολεί
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω.
Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκο
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
Τρία κακά της μοίρας του
Ηταν τραγική η εμφάνιση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χθες στο Μέγκα.
Τραγική, συνυπολογίζοντας κανείς τρία στοιχεία:
πρώτον, πρωθυπουργός της χώρας είναι ο γιος του μεγάλου αντιπάλου του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπανδρέου, για τον οποίο είχε πει κάποτε: «Δεν μπορεί το παιδί...».
Δεύτερον, πρόεδρος της Ν.Δ. είναι ο μεγάλος εσωκομματικός αντίπαλός του Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος τον είχε ανατρέψει το 1993.
Τρίτον, η κόρη του Ντόρα Μπακογιάννη δεν μπόρεσε να εκλεγεί πρόεδρος της Ν.Δ., γιατί έχασε από τον Σαμαρά.
Τι άλλο να του τύχει του ανθρώπου!
Π.ΣΩΚ.
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
Ηταν τραγική η εμφάνιση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χθες στο Μέγκα.
Τραγική, συνυπολογίζοντας κανείς τρία στοιχεία:
πρώτον, πρωθυπουργός της χώρας είναι ο γιος του μεγάλου αντιπάλου του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπανδρέου, για τον οποίο είχε πει κάποτε: «Δεν μπορεί το παιδί...».
Δεύτερον, πρόεδρος της Ν.Δ. είναι ο μεγάλος εσωκομματικός αντίπαλός του Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος τον είχε ανατρέψει το 1993.
Τρίτον, η κόρη του Ντόρα Μπακογιάννη δεν μπόρεσε να εκλεγεί πρόεδρος της Ν.Δ., γιατί έχασε από τον Σαμαρά.
Τι άλλο να του τύχει του ανθρώπου!
Π.ΣΩΚ.
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
ναυτίλος
«Σας καλώ ως Ελληνας και πατριώτης» είπε προχθές ο κ. Γιώργος Παπανδρέου επικαλούμενος τη δύσκολην αυτήν ώρα το φιλότιμο και τον πατριωτισμό των Ελλήνων! -ώπα! ώρες είναι να τον βγάλει κι αυτόν «εθνικιστή» η κυρία Θάλεια Δραγώνα!
....................................
Βεβαίως η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί της άρχουσας τάξης ενθυμούνται τον πατριωτισμό των απλών πολιτών, μόνον όταν χρειάζεται να τους γδάρουν ακόμα περισσότερο
πράγμα που συμβαίνει πλέον όλο και πιο συχνά...
Και θα συμβαίνει ακόμα συχνότερα στο μέλλον, διότι αυτοί που τα σκάτωσαν συνεχίζουν να τρώνε ατάραχοι (Ετοιμάζοντας τον επόμενον όλεθρο)...
Παχειά λόγια είπε ο κ. Παπανδρέου και ισχνά μέτρα πήρε. Επί παραδείγματι παγώνει (εν τέλει) τις αυξήσεις για μισθούς της τάξης των 2.000 ευρώ , αλλά δεν φορολογεί περισσότερον τις Τράπεζες! Προσέτι μάλιστα ήδη προστρέχει (μόλις) χθες να δανειστεί ακόμα 2,2 δισ. (για τρέχουσες ανάγκες) από εκείνους που μόλις πριν λίγον καιρό (επι)χορηγούσε με 28 δισ. (από τον πλούτο που παράγουμε) για να μην καταρρεύσουν! Με έναν λόγο δάνεισε τότε το κράτος ατόκως αυτούς απ' τους οποίους τώρα δανείζεται εντόκως!
Πολύ πατριωτικό.
Ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε μέτρα που θα νοικοκυρέψουν την οικονομία, αλλά δεν εξήγγειλε καμμιάν αναπτυξιακή πολιτική. Τίποτα που θα μπορούσε να στρέψει τη χώρα προς την παραγωγή νέου πλούτου.
Αλλά και τα μέτρα που εξήγγειλε για το χτύπημα της σπατάλης του Δημοσίου είναι τα περισσότερα «χαμηλής πολιτικής« ή τα συνήθη επικοινωνιακά.
Για παράδειγμα: ζήτησε τον περιορισμό των 27 όλων κι όλων Γραφείων του ΕΟΤ στο εξωτερικό (τα οποία στο κάτω κάτω αν δουλέψουν σωστά θα στείλουν στη χώρα πλούτο) -μέτρο σχεδόν κωμικό- κι αντιθέτως αφήνει απείραχτες εκατοντάδες επιτροπές κυβερνητικού ενδιαφέροντος
κυρίως αργομίσθων ή παχυλά αμειβόμενων ημετέρων, κάτι επιτροπές απίθανες παντού και για τα πάντα,
ένα βασίλειο (απαραβίαστων) τρωκτικών.
Γιατί (άλλο παράδειγμα) κάνει ο κ. Παπανδρέου ανακατανομή μιζέριας στους μισθούς φέρ' ειπείν των γιατρών και δεν κόβει εδώ και χθες τα τρελά λεφτά που χορηγούνται σε εκατοντάδες (άλλοι λένε 300, άλλοι 600) μη κυβερνητικές οργανώσεις -μιλάμε για
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ- που, αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες απ' αυτές που αποδεδειγμένα προσφέρουν κοινωνικό έργο, οι υπόλοιπες
απομυζούν τους φόρους του Μήτσου
με θράσος, ανάλγητα, με βουλιμία, με εθισμό, με απόλαυση, δουλεύοντας μάλιστα οι περισσότερες απ' αυτές εναντίον του (του Μήτσου, του κάθε Μήτσου, υμών)...
Μιλάει για περικοπές ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά αφήνει στην ησυχία τους (άλλωστε διαρκώς κοιμούνται) δεκάδες Ανεξάρτητες Αρχές! Κι όχι μόνον αυτό, αλλά προτείνει να δημιουργηθούν κι άλλες!!! Τις οποίες επίσης πληρώνει και θα πληρώνει ο Μήτσος!
Είτε για να αδρανούν είτε για να αλλοιώνουν τη φύση του πολιτεύματος παρεμβαλλόμενες ανάμεσα στη διάκριση των εξουσιών, πάντα υπέρ της εκτελεστικής τοιαύτης.
Τι έχει, ας πούμε, προσφέρει έως τώρα η Ανεξάρτητη (τρομάρα της) Αρχή για τα λιμάνια; (ναι! υπάρχει και τέτοια).
Τι κατάφερε η Ανεξάρτητη Αρχή για τον ανταγωνισμό; Διέλυσε κάνα καρτέλ; (όπως εκείνο του γάλακτος);
Βοήθησε μήπως στη βελτίωση της ζωής των παραγωγών (στο χωράφι) ή κράτησε στο πλαίσιο της ευνομίας τις τιμές των προϊόντων στο ράφι;
Κι όμως ο κ. Παπανδρέου (ακόμα και σε αυτά τα θέματα «χαμηλής πολιτικής») τα παίρνει απ' τον Μήτσο (που του παγώνει τον μισθό ή του δίνει αύξηση ενάμισυ κουλούρι τον μήνα) και τα δίνει στον κάθε κ. Μπακούρη, στην κάθε Ανεξάρτητη Αρχή που έχει ιδρυθεί για το... καλό (εν τέλει το άρμεγμα) του Μήτσου.
Οχι! όχι μόνον δεν έχει σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής αυτή η κυβέρνηση, αλλά διαχειρίζεται ακόμα και το στοιχειώδες νοικοκύρεμα με μέτρα ως επί το πλείστον ατελέσφορα, επικοινωνιακά ή που επιδεινώνουν έτι περαιτέρω την κατάσταση: νέες αρχές, νέοι αργόμισθοι, νέες επιτροπές τριάντα πέντε ατόμων από καμμιά εβδομηνταριά,
μέτρα βιτρίνας κι από τηγανίτα η διαρκής και κάργα αφαίμαξη του Μήτσου, η καθήλωση στα 700 ευρώ του γιου του (όταν δεν είναι στα 500 ή άνεργος) -αυτόν τον πατριωτισμό επικαλέσθηκε ο κ. Παπανδρέου;
«Αννα μην κλαις», κάποτε θα ακολουθήσω «άλλες σημαίες»...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
....................................
Βεβαίως η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί της άρχουσας τάξης ενθυμούνται τον πατριωτισμό των απλών πολιτών, μόνον όταν χρειάζεται να τους γδάρουν ακόμα περισσότερο
πράγμα που συμβαίνει πλέον όλο και πιο συχνά...
Και θα συμβαίνει ακόμα συχνότερα στο μέλλον, διότι αυτοί που τα σκάτωσαν συνεχίζουν να τρώνε ατάραχοι (Ετοιμάζοντας τον επόμενον όλεθρο)...
Παχειά λόγια είπε ο κ. Παπανδρέου και ισχνά μέτρα πήρε. Επί παραδείγματι παγώνει (εν τέλει) τις αυξήσεις για μισθούς της τάξης των 2.000 ευρώ , αλλά δεν φορολογεί περισσότερον τις Τράπεζες! Προσέτι μάλιστα ήδη προστρέχει (μόλις) χθες να δανειστεί ακόμα 2,2 δισ. (για τρέχουσες ανάγκες) από εκείνους που μόλις πριν λίγον καιρό (επι)χορηγούσε με 28 δισ. (από τον πλούτο που παράγουμε) για να μην καταρρεύσουν! Με έναν λόγο δάνεισε τότε το κράτος ατόκως αυτούς απ' τους οποίους τώρα δανείζεται εντόκως!
Πολύ πατριωτικό.
Ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε μέτρα που θα νοικοκυρέψουν την οικονομία, αλλά δεν εξήγγειλε καμμιάν αναπτυξιακή πολιτική. Τίποτα που θα μπορούσε να στρέψει τη χώρα προς την παραγωγή νέου πλούτου.
Αλλά και τα μέτρα που εξήγγειλε για το χτύπημα της σπατάλης του Δημοσίου είναι τα περισσότερα «χαμηλής πολιτικής« ή τα συνήθη επικοινωνιακά.
Για παράδειγμα: ζήτησε τον περιορισμό των 27 όλων κι όλων Γραφείων του ΕΟΤ στο εξωτερικό (τα οποία στο κάτω κάτω αν δουλέψουν σωστά θα στείλουν στη χώρα πλούτο) -μέτρο σχεδόν κωμικό- κι αντιθέτως αφήνει απείραχτες εκατοντάδες επιτροπές κυβερνητικού ενδιαφέροντος
κυρίως αργομίσθων ή παχυλά αμειβόμενων ημετέρων, κάτι επιτροπές απίθανες παντού και για τα πάντα,
ένα βασίλειο (απαραβίαστων) τρωκτικών.
Γιατί (άλλο παράδειγμα) κάνει ο κ. Παπανδρέου ανακατανομή μιζέριας στους μισθούς φέρ' ειπείν των γιατρών και δεν κόβει εδώ και χθες τα τρελά λεφτά που χορηγούνται σε εκατοντάδες (άλλοι λένε 300, άλλοι 600) μη κυβερνητικές οργανώσεις -μιλάμε για
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ- που, αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες απ' αυτές που αποδεδειγμένα προσφέρουν κοινωνικό έργο, οι υπόλοιπες
απομυζούν τους φόρους του Μήτσου
με θράσος, ανάλγητα, με βουλιμία, με εθισμό, με απόλαυση, δουλεύοντας μάλιστα οι περισσότερες απ' αυτές εναντίον του (του Μήτσου, του κάθε Μήτσου, υμών)...
Μιλάει για περικοπές ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά αφήνει στην ησυχία τους (άλλωστε διαρκώς κοιμούνται) δεκάδες Ανεξάρτητες Αρχές! Κι όχι μόνον αυτό, αλλά προτείνει να δημιουργηθούν κι άλλες!!! Τις οποίες επίσης πληρώνει και θα πληρώνει ο Μήτσος!
Είτε για να αδρανούν είτε για να αλλοιώνουν τη φύση του πολιτεύματος παρεμβαλλόμενες ανάμεσα στη διάκριση των εξουσιών, πάντα υπέρ της εκτελεστικής τοιαύτης.
Τι έχει, ας πούμε, προσφέρει έως τώρα η Ανεξάρτητη (τρομάρα της) Αρχή για τα λιμάνια; (ναι! υπάρχει και τέτοια).
Τι κατάφερε η Ανεξάρτητη Αρχή για τον ανταγωνισμό; Διέλυσε κάνα καρτέλ; (όπως εκείνο του γάλακτος);
Βοήθησε μήπως στη βελτίωση της ζωής των παραγωγών (στο χωράφι) ή κράτησε στο πλαίσιο της ευνομίας τις τιμές των προϊόντων στο ράφι;
Κι όμως ο κ. Παπανδρέου (ακόμα και σε αυτά τα θέματα «χαμηλής πολιτικής») τα παίρνει απ' τον Μήτσο (που του παγώνει τον μισθό ή του δίνει αύξηση ενάμισυ κουλούρι τον μήνα) και τα δίνει στον κάθε κ. Μπακούρη, στην κάθε Ανεξάρτητη Αρχή που έχει ιδρυθεί για το... καλό (εν τέλει το άρμεγμα) του Μήτσου.
Οχι! όχι μόνον δεν έχει σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής αυτή η κυβέρνηση, αλλά διαχειρίζεται ακόμα και το στοιχειώδες νοικοκύρεμα με μέτρα ως επί το πλείστον ατελέσφορα, επικοινωνιακά ή που επιδεινώνουν έτι περαιτέρω την κατάσταση: νέες αρχές, νέοι αργόμισθοι, νέες επιτροπές τριάντα πέντε ατόμων από καμμιά εβδομηνταριά,
μέτρα βιτρίνας κι από τηγανίτα η διαρκής και κάργα αφαίμαξη του Μήτσου, η καθήλωση στα 700 ευρώ του γιου του (όταν δεν είναι στα 500 ή άνεργος) -αυτόν τον πατριωτισμό επικαλέσθηκε ο κ. Παπανδρέου;
«Αννα μην κλαις», κάποτε θα ακολουθήσω «άλλες σημαίες»...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
ΘΥΜΑΜΑΙ
Αποδίδω τα του σώματος τω σώματι
τα του πνεύματος τω πνεύματι ...
Δεν ξέρω που ν'αποδώσω την αλήθεια σου
το κενό όταν κυριεύεις τη σκεψη
Μη με κοιτάζεις μου είπες
δεν είναι το σώμα που αγάπησες
αλλά εκεινο που θέλεις να θυμάσαι
εκείνο που δε μπορείς να θυμηθείς
κι εκείνο που νομίζεις πως θυμάσαι....
τα του πνεύματος τω πνεύματι ...
Δεν ξέρω που ν'αποδώσω την αλήθεια σου
το κενό όταν κυριεύεις τη σκεψη
Μη με κοιτάζεις μου είπες
δεν είναι το σώμα που αγάπησες
αλλά εκεινο που θέλεις να θυμάσαι
εκείνο που δε μπορείς να θυμηθείς
κι εκείνο που νομίζεις πως θυμάσαι....
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ , Ο ΜΕΓΑΛΟΣ
Εσκασε μύτη, με τη βροχή..
Γιατί δεν έβγαινε προηγουμένως???
Φοβόταν μήπως λερώσει τη Ντόρα???
"Εγώ είμαι παλιός"" είπε..πολλές φορές..
Ναι είσαι !! δίνε του!!!!
Εσκασε μύτη, με τη βροχή..
Γιατί δεν έβγαινε προηγουμένως???
Φοβόταν μήπως λερώσει τη Ντόρα???
"Εγώ είμαι παλιός"" είπε..πολλές φορές..
Ναι είσαι !! δίνε του!!!!
Τα μέτρα Παπανδρέου
ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΕΣ ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Μόνο εδώ κάποιοι τα βρήκαν σοβαρά, ελπιδοφόρα..
Εδώ θα είμαστε..
Σήμερα πάντως δανειστήκαμε 2 δις ευρω
Μόνο εδώ κάποιοι τα βρήκαν σοβαρά, ελπιδοφόρα..
Εδώ θα είμαστε..
Σήμερα πάντως δανειστήκαμε 2 δις ευρω
Βλέμμα
«Η καρδιά μαλακώνει με το βύθισμα στα βλέμματα»
Υπεύθυνος: Επιμέλεια: ΟΛΓΑ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ
koliatsu@enet.gr
«Σε κάποιο μάθημα γιόγκα ο δάσκαλος μας παρότρυνε στην εξής άσκηση: «Επίλεξε ένα άτομο που δεν το γνωρίζεις και κοίταξέ το για δύο λεπτά στα μάτια».
Με πλησίασε ένας τύπος που αρχικώς δεν μου φάνηκε συμπαθής, παρ' όλα αυτά τον κοίταξα κατάματα για αρκετά λεπτά. Προς μεγάλη μου έκπληξη η διαδικασία αυτή κατάφερε πλήγμα στις προκαταλήψεις μου και σχεδόν εκμηδένισε τις άμυνές μου. Δεν μου έμενε παρά να παραδεχτώ πόσο με άλλαξε αυτή η άσκηση. Από τότε ονειρεύομαι, όλοι οι άνθρωποι να ανταλλάσσουμε παρατεταμένα βλέμματα.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι πρόκειται για κάτι απλό -στην πραγματικότητα, όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντέξει κανείς ορισμένα βλέμματα διαρκείας. Ολοι το ξέρουμε αυτό από τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ιδιαίτερα από το μετρό, που δεν υπάρχει και δυνατότητα να κοιτάξεις κάτι έξω από το παράθυρο. Ο καθένας έχει εκεί τον προσωπικό του "χώρο", βρίσκεται κατά κάποιον τρόπο "στον κόσμο" του, και όταν κοιτάξεις κάποιον στα μάτια παρατεταμένα, σε λίγο σού απευθύνεται και σε ρωτά "τι συμβαίνει, θέλεις κάτι;".
Οι άνθρωποι δεν συνηθίζουν να κοιτάζονται στα μάτια, ούτε καν τα μέλη της ίδιας οικογένειας. Πολλά άτομα δεν έχουν επιχειρήσει ολόκληρη τη ζωή τους να κοιτάξουν κάποιον στα μάτια για δύο- τρία λεπτά. Κάπου το καταλαβαίνω, γιατί η διαδικασία σημαίνει τόλμη, αποβολή του φόβου για τον απέναντι, αλλά και για όσα πιστεύει κανείς ενδόμυχα και όσα νομίζει πως καταλαβαίνει ή ξέρει για τον άλλον από την εξωτερική του εμφάνιση και όψη. Ονειρό μου είναι, οι νέοι άνθρωποι αντί για τη στρατιωτική θητεία να ξεκινούν μια "πορεία στα μάτια και στα βλέμματα άλλων ατόμων". Αυτό θα μπορούσε να γίνει ως εξής: για χρονικό διάστημα ενός έτους οι νεαροί θα ταξιδεύουν σ' όλο τον κόσμο και θα ισχύει κατά κάποιον τρόπο ένας "κώδικας τιμής": Οταν ένας νεαρός πλησιάζει κάποιον άγνωστο και τον παρακαλεί να κοιταχτούν στα μάτια για λίγα λεπτά, αυτός ο άγνωστος θα πρέπει να του το παραχωρεί, χωρίς να έχει σημασία ο χώρος.
Πέραν αυτού του ενός έτους ταξιδιού, καταπληκτικό θα ήταν να υπήρχαν ειδικοί χώροι-αίθουσες για όσους θέλουν να κοιταχτούν με κάποιους άλλους στα μάτια σε συνθήκες ηρεμίας για λίγα λεπτά. Θα μπορούσε να επισκέπτεται κανείς αυτούς τους χώρους όσο τακτικά θέλει, να κάθεται σε κύκλο για παράδειγμα για μια ώρα με άλλους ανθρώπους και να κοιτάζεται με τον απέναντι. Και κάθε τρία λεπτά όλοι να μετακινούνται μια θέση ώστε να αλλάζουν οι σύντροφοι των βλεμμάτων. Η μαγεία όλου αυτού του εγχειρήματος είναι πως προκαλεί αλλαγές και στις δύο πλευρές. Και όταν συγκεντρώνεσαι για να κοιτάξεις κάποιον κατάματα, δεν μπορεί εκ των πραγμάτων ο νους σου να τρέχει αλλού. Το πολύ-πολύ να περνούν από το μυαλό κάποιες σχέσεις φόβου ή ντροπής, όπως "γιατί δεν μπορώ να βαστάξω το βλέμμα του;". Κατά βάθος, όμως, είναι εμπειρία καθησυχαστική.
Εξίσου καταπληκτικό θα ήταν, στρατιώτες δύο εχθρικών στρατοπέδων να παρατάσσονταν απέναντι σε μια σειρά και να κοιτάζονταν για λίγα λεπτά στα μάτια. Τι νομίζετε πως θα γινόταν μετά;
Σίγουρα είναι μια διαδικασία, που συμβάλλει αποφασιστικά στο γκρέμισμα εσωτερικών τειχών, όλων εκείνων των φόβων και φυσικά όλων των επιφανειακών τρόπων συμπεριφοράς. Πιστεύω, πως, εάν όλοι κοιτάζαμε συστηματικά άλλα άτομα στα μάτια, θα μαλάκωναν οι καρδιές μας και θα γινόμασταν πιο απλοί, πιο ζεστοί και πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι».
Τζάνα Παλάσκε
Γεννήθηκε πριν από 30 χρόνια στο Βερολίνο, άφησε το σχολείο λίγο πριν από το απολυτήριο, ασχολήθηκε ως παραγωγός στο MTV και για ένα διάστημα συμμετείχε σ' ένα μουσικό συγκρότημα πανκ. Ως ηθοποιός του κινηματογράφου έκανε το ντεμπούτο της την περασμένη χρονιά στην ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο «Αδωξοι μπάσταρδη» («Inglourious Basterds»). Σε γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα η Τζάνα Παλάσκε μιλά για το όνειρό της, όλοι οι άνθρωποι να κοιτούν τους απέναντί τους στα μάτια.
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
Ο Καιρός
Ακούσαμε τα μαλακά μέτρα. Περιμένουμε τα μαλάκα μέτρα
"Ο καιρός" Της 'ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ", σήμερα..
Σιγά ρε παιδιά της εφημερίδας.. ποια 80 μέτρα ?? Μέτρα είναι η δήλωση προθέσεων??
"Ο καιρός" Της 'ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ", σήμερα..
Σιγά ρε παιδιά της εφημερίδας.. ποια 80 μέτρα ?? Μέτρα είναι η δήλωση προθέσεων??
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009
Βροχή
Γράφω...
Σε άλλες μέρες κατρακυλούσες,με κυρίευες,
μέσα απ τα γραφτά..
Τώρα πρεπει να αρκούμαι στην απλή οφθαλμορρυχία...
Σε αναλαμπές μνήμης...
Μόνο το καρτέρι... και οι δρόμοι σε περιέχουν επαρκώς...
Περιέχουν την ποικιλία σου, την απρόσμενη πιθανότητα, τη μοναξιά του πλήθους,
τη γιορτή , την εγκατάλειψη...
Δε θα περιμένω με τους αλλους στο υπόστεγο...
θα βγω στη βροχή...
Μου λείπεις αφορητα...
Σε άλλες μέρες κατρακυλούσες,με κυρίευες,
μέσα απ τα γραφτά..
Τώρα πρεπει να αρκούμαι στην απλή οφθαλμορρυχία...
Σε αναλαμπές μνήμης...
Μόνο το καρτέρι... και οι δρόμοι σε περιέχουν επαρκώς...
Περιέχουν την ποικιλία σου, την απρόσμενη πιθανότητα, τη μοναξιά του πλήθους,
τη γιορτή , την εγκατάλειψη...
Δε θα περιμένω με τους αλλους στο υπόστεγο...
θα βγω στη βροχή...
Μου λείπεις αφορητα...
Γιωργάκης Παπανδρέου, απόψε...
Τι μας είπε απόψε...
Ενα πολύ όμορφο παραμύθι, πως είναι ένα τέλοιο κράτος, αυτό μας περιέγραψε...
Γεμάτος στην ασάφεια.. σαν μια γνωστή μου... λατρεμένες ασάφειες...
"Μας πληγώνει που όλοι μας έχουν πρώτους στη παχυσαρκία..."
Αυτό μάλιστα, αυτό μας πληγώνει...
Για όλα φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά υπήρχαν βέβαια και κάποια χρονίζοντα προβλήματα που η προηγούμενη κυβέρνηση φυγομάχησε και δεν έκανε αλλαγές..
Ντροπή τους.. δεν είδαν τα σκατά που κληρονόμησαν?? γιατί δεν τα άλλαξαν..
"Όλα θα γίνουν στου επόμενους 3 μήνες..."
Το πρόγραμμα των 100 ημερών πήρε τώρα παράταση για κάποιους ακόμα μήνες..
"Προχτές πιστεύω πως έπεισα τους εταίρους μας.."
Και δεν έχει μάθει ακόμα να ελέγχει τη γλώσσα σώματός του..
Ααα μίλησε και για πρόσληψη νοσηλευτικού προσωπικού.. Τι εννοεί? τους 152, νομίζω νοσηλευτές που ανακοίνωσαν χτες πως θα εκπαιδευτούν ταχύρυχθμα για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες από τη γρίπη των χοίρων?? τώρα????????
Μίλησε και για διαχείρηση των αποβλήτων.. για την αντιμετώπιση της κρίσης...
Θα διαχειριστούμε τα σκατά καλύτερα.. θα τα τρώμε...
"Θα είμαι πολύ λεπτομερής".. και ήταν, θα εξοικονομήσουμε 8 δισ ευρω..
4 από μείωση των εξόδων και 4 από αύξηση των εσόδων..
Σαφής και της πράξης...
Μια τέλεια προεκλογική ομιλία..
Θα αντέξουμε άραγε τέτοια τελειότητα??????????????????
Και σε ποιους τα έλεγε?? ποιοι ήταν το ακροατήριό του..
Οι πολέμιοι της διαφθοράς !!!!!!!!!!
Σε αυτούς τα έλεγε!!!!!!!!!
Που πάμε ρε γαμώτο...
Ενα πολύ όμορφο παραμύθι, πως είναι ένα τέλοιο κράτος, αυτό μας περιέγραψε...
Γεμάτος στην ασάφεια.. σαν μια γνωστή μου... λατρεμένες ασάφειες...
"Μας πληγώνει που όλοι μας έχουν πρώτους στη παχυσαρκία..."
Αυτό μάλιστα, αυτό μας πληγώνει...
Για όλα φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά υπήρχαν βέβαια και κάποια χρονίζοντα προβλήματα που η προηγούμενη κυβέρνηση φυγομάχησε και δεν έκανε αλλαγές..
Ντροπή τους.. δεν είδαν τα σκατά που κληρονόμησαν?? γιατί δεν τα άλλαξαν..
"Όλα θα γίνουν στου επόμενους 3 μήνες..."
Το πρόγραμμα των 100 ημερών πήρε τώρα παράταση για κάποιους ακόμα μήνες..
"Προχτές πιστεύω πως έπεισα τους εταίρους μας.."
Και δεν έχει μάθει ακόμα να ελέγχει τη γλώσσα σώματός του..
Ααα μίλησε και για πρόσληψη νοσηλευτικού προσωπικού.. Τι εννοεί? τους 152, νομίζω νοσηλευτές που ανακοίνωσαν χτες πως θα εκπαιδευτούν ταχύρυχθμα για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες από τη γρίπη των χοίρων?? τώρα????????
Μίλησε και για διαχείρηση των αποβλήτων.. για την αντιμετώπιση της κρίσης...
Θα διαχειριστούμε τα σκατά καλύτερα.. θα τα τρώμε...
"Θα είμαι πολύ λεπτομερής".. και ήταν, θα εξοικονομήσουμε 8 δισ ευρω..
4 από μείωση των εξόδων και 4 από αύξηση των εσόδων..
Σαφής και της πράξης...
Μια τέλεια προεκλογική ομιλία..
Θα αντέξουμε άραγε τέτοια τελειότητα??????????????????
Και σε ποιους τα έλεγε?? ποιοι ήταν το ακροατήριό του..
Οι πολέμιοι της διαφθοράς !!!!!!!!!!
Σε αυτούς τα έλεγε!!!!!!!!!
Που πάμε ρε γαμώτο...
"ναυτίλος"
Αγοραπωλησίες ρύπων -σαν να λέμε πληρώνω και βρωμίζω.
Δεν είναι τόσον απλό θα 'λεγε ένας νεοφιλελεύθερος. Οντως, παλιότερα τα λέγαμε πιο απλά: με τον παρά μου και τα κέρατά μου (του σάλιαγκα)...
Υπερβάλλοντα ζήλο έδειξε ο κ. Αντώνης Σαμαράς προσπαθώντας να αναθέσει στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη καθήκοντα «συντονίστριας» στον τομέα Παιδείας και Πολιτισμού. Καθ' ότι στον μεν πρώτον τομέα, η παρουσία της κυρίας Θάλειας Δραγώνα καθιστά περιττή κάθε άλλη προσπάθεια προόδου, στον δε δεύτερον, εκείνον του πολιτισμού, η παρουσία του κ. Γερουλάνου (ως ωδή στην ακινησία των αγαλμάτων) είναι αξεπέραστη.
Δικαίως λοιπόν η δραστήρια Ντόρα απέρριψε τη σατανική πρόταση Αντωνάκη να την εκθέσει αναθέτοντάς της τομείς που και χωρίς αυτήν αποκλείεται να χρεωκοπήσουν πρώτοι.
Μιλώντας για τον διάβολο (τη χρεωκοπία κι όχι την Ντόρα) είναι απολύτως εξηγήσιμες οι αλλαγές (εναλλαγές και παραλλαγές) στις θέσεις του Γιώργου, αλλά και στις πολιτικές που προτείνει (ή δεν προτείνουν οι υπουργοί του) για τη διαχείριση της κρίσης (άλλοτε στην εντατική, άλλοτε στον γκρεμό κι άλλοτε στις παιδικές χαρές). Ο Γιώργος έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στους προσωπικούς του χειρισμούς. Κι έτσι, άλλα λέει στη Μέρκελ, άλλα αφού δει τη Μέρκελ, άλλα στον Σαρκοζί, άλλα στον Μήτσο κι άλλα άλλοι να του πουν. Οχι, δεν είναι επικοινωνιακοί ελιγμοί, ούτε αλλαγές πολιτικής μέσα σε μια δαχτυλήθρα, είναι απλώς θέμα στυλ. Για πέντε-έξι μήνες ακόμα...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 14.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Δεν είναι τόσον απλό θα 'λεγε ένας νεοφιλελεύθερος. Οντως, παλιότερα τα λέγαμε πιο απλά: με τον παρά μου και τα κέρατά μου (του σάλιαγκα)...
Υπερβάλλοντα ζήλο έδειξε ο κ. Αντώνης Σαμαράς προσπαθώντας να αναθέσει στην κ. Ντόρα Μπακογιάννη καθήκοντα «συντονίστριας» στον τομέα Παιδείας και Πολιτισμού. Καθ' ότι στον μεν πρώτον τομέα, η παρουσία της κυρίας Θάλειας Δραγώνα καθιστά περιττή κάθε άλλη προσπάθεια προόδου, στον δε δεύτερον, εκείνον του πολιτισμού, η παρουσία του κ. Γερουλάνου (ως ωδή στην ακινησία των αγαλμάτων) είναι αξεπέραστη.
Δικαίως λοιπόν η δραστήρια Ντόρα απέρριψε τη σατανική πρόταση Αντωνάκη να την εκθέσει αναθέτοντάς της τομείς που και χωρίς αυτήν αποκλείεται να χρεωκοπήσουν πρώτοι.
Μιλώντας για τον διάβολο (τη χρεωκοπία κι όχι την Ντόρα) είναι απολύτως εξηγήσιμες οι αλλαγές (εναλλαγές και παραλλαγές) στις θέσεις του Γιώργου, αλλά και στις πολιτικές που προτείνει (ή δεν προτείνουν οι υπουργοί του) για τη διαχείριση της κρίσης (άλλοτε στην εντατική, άλλοτε στον γκρεμό κι άλλοτε στις παιδικές χαρές). Ο Γιώργος έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στους προσωπικούς του χειρισμούς. Κι έτσι, άλλα λέει στη Μέρκελ, άλλα αφού δει τη Μέρκελ, άλλα στον Σαρκοζί, άλλα στον Μήτσο κι άλλα άλλοι να του πουν. Οχι, δεν είναι επικοινωνιακοί ελιγμοί, ούτε αλλαγές πολιτικής μέσα σε μια δαχτυλήθρα, είναι απλώς θέμα στυλ. Για πέντε-έξι μήνες ακόμα...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 14.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων
****Αναθεμάτισα τη στιγμή που δεν βγήκα με παρρησία να υιοθετήσω την εκδοχή του μπάτσου που παρέσυσε αλαλιασμένος στο Σύνταγμα την ανύποπτη γυναίκα. Ενα θολωμένο παιδάριο ήταν, που είδε στα γκάζια της μηχανής του οδό διαφυγής για την πανικόβλητη, δανεική εξουσία του *** Απήλαυσα ένα ρεπορτάζ (της Δήμητρας Κρουστάλλη στο «Βήμα») για τους νέους περιφερειάρχες. «Παραγωγοί τσίπουρου, ερασιτέχνες συγγραφείς, θιασώτες της διά βίου μάθησης και των σεμιναρίων επιμόρφωσης του ΠΑΣΟΚ, αποτυχόντες υποψήφιοι των βουλευτικών εκλογών, αλλά και έμπιστα μέλη του κομματικού μηχανισμού» (...Προσόντα; Κρουνηδόν: Ο ένας «αριστούχος του 1ου Δημόσιου Γυμνασίου Τρίπολης» και -μεταξύ άλλων- «πρόεδρος του ΝΠΔΔ Αλσους Αγίου Γεωργίου Τρίπολης»... Ο άλλος, με σπουδές παιδαγωγικών και μάρκετινγκ, έχει αναπτύξει «πλούσια συγγραφική δράση» με βιβλία όπως «Βουφράδα», «Η ιστορία της κοινότητας Βλάση», «Η Αυτοδιοίκηση στην Αρκαδία» κ.ά. Και σχεδόν όλοι, με τεχνολογικές δεξιότητες, σπάνιες για την εποχή μας, όπως είναι η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή) ****** Μαγεύτηκα από ένα ρεπορτάζ (στα «Νέα») για τον αντιδραστήρα πυρηνικής σύντηξης που κατασκευάζεται στη Νότια Γαλλία. Μιλάμε για «πράσινο ρεύμα από τεχνητό ήλιο», καθώς θα παράγεται ενέργεια από πυρηνική σύντηξη και όχι από σχάση. Κατάλαβες; (... Καθώς μιλούσε εκστασιασμένος ο υποβολέας, παρενεβλήθη ένα ποίημα του Χουάν Ραμόν Χιμένεθ με τίτλο «Η σύντηξη»: «Στο χάραμα/ ο κόσμος με ασπάζεται στο στόμα σου, γυναίκα»... Αυτό!) *** «Θα ήθελα να βρίσκομαι στους φλεγόμενους δρόμους της Κοπεγχάγης και της Ισπανίας, όπου ο κόσμος αγωνιά, συγκρούεται και απαιτεί, χωρίς πολλές ελπίδες» *** Κάπου εκεί, σταμάτησε να μονολογεί ο υποβολέας. Στην οθόνη αναβόσβηνε ένας αντιφατικός Παπανδρέου, με φόντο μια καθημαγμένη χώρα, και καύσιμο την αισιοδοξία του. «Μαγική εικόνα», μουρμούρισε ο υποβολέας και επέστρεψε στο καβούκι του...
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" σήμερα
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ στην "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" σήμερα
60 ΜΕΡΕΣ
Του ΖΩΗ ΤΣΩΛΗ
Από το «ΒΗΜΑ»
«Ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου πράγματι βρίσκεται στο πιο δύσκολο κυβερνητικό πόστο. Οφείλουμε να το ομολογήσουμε. Παρέλαβε την οικονομία σε ύφεση και τα ταμεία του Δημοσίου άδεια και εκλήθη από την πρώτη ημέρα να ικανοποιήσει όσα έταξε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά στα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του.
Οπως επίσης πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο ίδιος ήταν ένα από τα κεντρικά, τα φρέσκα πρόσωπα του "νέου ΠΑΣΟΚ" που υποσχόταν την αλλαγή που πολλοί περίμεναν στις δομές της εξουσίας.
Το γεγονός αυτό δεν τον καθιστά άμοιρο ευθυνών στον πρωτοφανή κατήφορο της αξιοπιστίας της χώρας. Στις 60 ημέρες που βρίσκεται στο "τιμόνι" της οικονομίας, προφανώς εμποτισμένος από τον προηγούμενο ρόλο του ως εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, έδωσε 19 "αποκλειστικές" συνεντεύξεις στα media (κατά προτίμηση στα τηλεοπτικά παράθυρα), έκανε 21 συνεντεύξεις Τύπου και δημόσιες δηλώσεις στο υπουργείο Οικονομικών και στις Βρυξέλλες. Και σε όλες περιέγραφε τις ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης για τη δραματική κατάσταση της οικονομίας που ανακάλυψε αναλαμβάνοντας το υπουργείο.
Δεν ανακοίνωσε όμως ούτε ένα μέτρο οικονομικής πολιτικής για την ανάταξη της οικονομίας, πέραν της χορήγησης του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης, που, όπως έχουμε επισημάνει ξανά, αποτελεί το προσφιλές θέμα των πρωινών εκπομπών της TV. Α, ναι, αποφάσισε και την έκτακτη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας...
Σε 60 ημέρες, χρησιμοποιώντας τα επιτυχημένα επικοινωνιακά εργαλεία της προεκλογικής περιόδου, κατάφερε να εμπεδώσει την πεποίθηση στους ξένους δανειστές ότι η χώρα μας βρίσκεται πράγματι στο χείλος της χρεοκοπίας και, το κυριότερο, ότι η κυβέρνηση δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει το επονομαζόμενο διεθνώς «ελληνικό ζήτημα»...
Ηρθε όμως η ώρα που οι αγορές, δηλαδή οι δανειστές μας, επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, μας τιμώρησαν φέρνοντας σε δύσκολη θέση όχι μόνο τον υπουργό αλλά ολόκληρη την οικονομία, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους.
Δικαίως λοιπόν οι brokers του Λονδίνου, όταν στις μεταξύ τους συνομιλίες στο Διαδίκτυο αναφέρονται στην Ελλάδα και στον Ελληνα υπουργό, μιλούν περισσότερο για το "gel" στα μαλλιά του πουλώντας την ίδια ώρα τα ελληνικά ομόλογα.
Μήπως όμως είμαι εγώ άδικος;».
Από το "ΒΗΜΑ", σήμερα
Από το «ΒΗΜΑ»
«Ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου πράγματι βρίσκεται στο πιο δύσκολο κυβερνητικό πόστο. Οφείλουμε να το ομολογήσουμε. Παρέλαβε την οικονομία σε ύφεση και τα ταμεία του Δημοσίου άδεια και εκλήθη από την πρώτη ημέρα να ικανοποιήσει όσα έταξε το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά στα εκατομμύρια των ψηφοφόρων του.
Οπως επίσης πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο ίδιος ήταν ένα από τα κεντρικά, τα φρέσκα πρόσωπα του "νέου ΠΑΣΟΚ" που υποσχόταν την αλλαγή που πολλοί περίμεναν στις δομές της εξουσίας.
Το γεγονός αυτό δεν τον καθιστά άμοιρο ευθυνών στον πρωτοφανή κατήφορο της αξιοπιστίας της χώρας. Στις 60 ημέρες που βρίσκεται στο "τιμόνι" της οικονομίας, προφανώς εμποτισμένος από τον προηγούμενο ρόλο του ως εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ, έδωσε 19 "αποκλειστικές" συνεντεύξεις στα media (κατά προτίμηση στα τηλεοπτικά παράθυρα), έκανε 21 συνεντεύξεις Τύπου και δημόσιες δηλώσεις στο υπουργείο Οικονομικών και στις Βρυξέλλες. Και σε όλες περιέγραφε τις ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης για τη δραματική κατάσταση της οικονομίας που ανακάλυψε αναλαμβάνοντας το υπουργείο.
Δεν ανακοίνωσε όμως ούτε ένα μέτρο οικονομικής πολιτικής για την ανάταξη της οικονομίας, πέραν της χορήγησης του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης, που, όπως έχουμε επισημάνει ξανά, αποτελεί το προσφιλές θέμα των πρωινών εκπομπών της TV. Α, ναι, αποφάσισε και την έκτακτη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας...
Σε 60 ημέρες, χρησιμοποιώντας τα επιτυχημένα επικοινωνιακά εργαλεία της προεκλογικής περιόδου, κατάφερε να εμπεδώσει την πεποίθηση στους ξένους δανειστές ότι η χώρα μας βρίσκεται πράγματι στο χείλος της χρεοκοπίας και, το κυριότερο, ότι η κυβέρνηση δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει το επονομαζόμενο διεθνώς «ελληνικό ζήτημα»...
Ηρθε όμως η ώρα που οι αγορές, δηλαδή οι δανειστές μας, επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, μας τιμώρησαν φέρνοντας σε δύσκολη θέση όχι μόνο τον υπουργό αλλά ολόκληρη την οικονομία, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους.
Δικαίως λοιπόν οι brokers του Λονδίνου, όταν στις μεταξύ τους συνομιλίες στο Διαδίκτυο αναφέρονται στην Ελλάδα και στον Ελληνα υπουργό, μιλούν περισσότερο για το "gel" στα μαλλιά του πουλώντας την ίδια ώρα τα ελληνικά ομόλογα.
Μήπως όμως είμαι εγώ άδικος;».
Από το "ΒΗΜΑ", σήμερα
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ
Κι όμως λεφτά υπάρχουν
Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
Μία από τις πολλές αποδείξεις επιπολαιότητας, με την οποία αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα και οι πολιτικοί αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, είναι ο τρόπος με τον οποίο αναφέρονται στην προεκλογική διαβεβαίωση του Γ. Παπανδρέου ότι «χρήματα υπάρχουν». Κάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να την εμφανίζουν και ως προεκλογική εξαπάτηση του εκλογικού σώματος.
Αλλά φυσικά, χρήματα υπάρχουν. Και είναι και πολλά. Μόνο που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι βρίσκονται στα δημόσια ταμεία και θα πρέπει να είναι κανείς κακόπιστος ή ηλίθιος για να υποστηρίξει το αντίθετο. Εκείνο που σαφέστατα είπε είναι ότι υπάρχουν πολλά χρήματα αλλά θα πρέπει να βρεθεί κυβέρνηση, η οποία θα τα μαζέψει ή δεν θα τα σπαταλήσει.
Αυτό ακριβώς είναι που υποσχέθηκε προεκλογικά σ' εμάς και προ τριημέρου στις Βρυξέλλες ότι θα κάνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αν θα τα καταφέρει ή όχι, ο χρόνος είναι εκείνος που θα το δείξει. Αλλά αν δεν τα καταφέρει, η επιδείνωση των προβλημάτων από το έλλειμμα δεν θα είναι το χειρότερο κακό για τον τόπο. Θα προηγείται -και με μεγάλη απόσταση- η απόδειξη πως θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι δεν θα γίνουμε ποτέ σοβαρό και αξιόπιστο κράτος.
Και είναι απλό γιατί. Οταν σ' ένα κράτος οι ευημερούντες φοροδιαφεύγουν ανενόχλητα ή φοροαπαλλάσσονται, οι εργοδότες δεν καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές των υπαλλήλων τους ή και τις δικές τους και οι κάθε κατηγορίας κυβερνώντες και διοικούντες σπαταλάνε ή καταχρώνται το δημόσιο χρήμα και καλλιεργούν συστηματικά τη διαφθορά, τότε σ' αυτό το κράτος οι οικονομικές κρίσεις θ αποτελούν αναπόφευκτα τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Φυσικά, στην περίπτωσή μας οι αγορές, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ενωση, ζητάνε άλλα μέτρα, περισσότερο χειροπιαστά. Οπως της Ιρλανδίας, ας πούμε. Θα πρέπει να κάνουμε, λέει, ό,τι κάνουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μόνο που τους διαφεύγει πως ενώ υπάρχουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες με ελλείμματα και χρέη, δεν υπάρχει καμιά ευρωπαϊκή χώρα με τα δικά μας φορολογικά, ασφαλιστικά, διοικητικά και άλλα χάλια. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να το παραγνωρίζουμε συνέχεια.
Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
Αυτά γράφει σήμερα ο Μπαρτζινόπουλος στο ΕΘΝΟΣ.
Τι λες ρε Μπαρτζινόπουλε?? σοβαρά?
Γιατί δεν σε έβαζε να μας το εξηγήσεις όλο αυτό ή γιατί δεν έπαιρνες τη πρωτοβουλία να το κάνεις μόνος σου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου??
"Κάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να την εμφανίζουν και ως προεκλογική εξαπάτηση του εκλογικού σώματος."
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Λεφτά υπάρχουν, υπάρχουν λεφτά, τα λεφτά υπάρχουν...
Το θα σας γδάρουμε (έστω πρέπει να σας γδάρουμε) δεν το ακούσαμε..
Γράφει ο Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
Μία από τις πολλές αποδείξεις επιπολαιότητας, με την οποία αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα και οι πολιτικοί αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, είναι ο τρόπος με τον οποίο αναφέρονται στην προεκλογική διαβεβαίωση του Γ. Παπανδρέου ότι «χρήματα υπάρχουν». Κάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να την εμφανίζουν και ως προεκλογική εξαπάτηση του εκλογικού σώματος.
Αλλά φυσικά, χρήματα υπάρχουν. Και είναι και πολλά. Μόνο που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι βρίσκονται στα δημόσια ταμεία και θα πρέπει να είναι κανείς κακόπιστος ή ηλίθιος για να υποστηρίξει το αντίθετο. Εκείνο που σαφέστατα είπε είναι ότι υπάρχουν πολλά χρήματα αλλά θα πρέπει να βρεθεί κυβέρνηση, η οποία θα τα μαζέψει ή δεν θα τα σπαταλήσει.
Αυτό ακριβώς είναι που υποσχέθηκε προεκλογικά σ' εμάς και προ τριημέρου στις Βρυξέλλες ότι θα κάνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αν θα τα καταφέρει ή όχι, ο χρόνος είναι εκείνος που θα το δείξει. Αλλά αν δεν τα καταφέρει, η επιδείνωση των προβλημάτων από το έλλειμμα δεν θα είναι το χειρότερο κακό για τον τόπο. Θα προηγείται -και με μεγάλη απόσταση- η απόδειξη πως θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι δεν θα γίνουμε ποτέ σοβαρό και αξιόπιστο κράτος.
Και είναι απλό γιατί. Οταν σ' ένα κράτος οι ευημερούντες φοροδιαφεύγουν ανενόχλητα ή φοροαπαλλάσσονται, οι εργοδότες δεν καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές των υπαλλήλων τους ή και τις δικές τους και οι κάθε κατηγορίας κυβερνώντες και διοικούντες σπαταλάνε ή καταχρώνται το δημόσιο χρήμα και καλλιεργούν συστηματικά τη διαφθορά, τότε σ' αυτό το κράτος οι οικονομικές κρίσεις θ αποτελούν αναπόφευκτα τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Φυσικά, στην περίπτωσή μας οι αγορές, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ενωση, ζητάνε άλλα μέτρα, περισσότερο χειροπιαστά. Οπως της Ιρλανδίας, ας πούμε. Θα πρέπει να κάνουμε, λέει, ό,τι κάνουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μόνο που τους διαφεύγει πως ενώ υπάρχουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες με ελλείμματα και χρέη, δεν υπάρχει καμιά ευρωπαϊκή χώρα με τα δικά μας φορολογικά, ασφαλιστικά, διοικητικά και άλλα χάλια. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να το παραγνωρίζουμε συνέχεια.
Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
Αυτά γράφει σήμερα ο Μπαρτζινόπουλος στο ΕΘΝΟΣ.
Τι λες ρε Μπαρτζινόπουλε?? σοβαρά?
Γιατί δεν σε έβαζε να μας το εξηγήσεις όλο αυτό ή γιατί δεν έπαιρνες τη πρωτοβουλία να το κάνεις μόνος σου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου??
"Κάποιοι μάλιστα δεν διστάζουν να την εμφανίζουν και ως προεκλογική εξαπάτηση του εκλογικού σώματος."
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
Λεφτά υπάρχουν, υπάρχουν λεφτά, τα λεφτά υπάρχουν...
Το θα σας γδάρουμε (έστω πρέπει να σας γδάρουμε) δεν το ακούσαμε..
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009
Γρίπη
Ρε μαλάκες κάποιος θα μας πει πόσοι πεθαίνουν από τη παλιά, τη παραδοσιακή γρίπη??
Γιατί υπάρχουν ανακοινώσεις για τη γρίπη των ΧΟΙΡΩΝ και όχι για την άλλη?
Γιατί υπάρχουν ανακοινώσεις για τη γρίπη των ΧΟΙΡΩΝ και όχι για την άλλη?
ΨΥΧΗ
Τώρα το σχήμα της ζωής
είναι όπως το σταματημένο ρολόι
Ούτως ή άλλως βρίσκομαι στην ερημιά
Ασάλευτος μέσα στο ασάλευτο
σφηνωμένος μένω στο δίχτυ
Όμως, σου τ' ορκίζομαι,
πριν αφομοιωθώ με τον περίγυρο
βολιδοσκόπησα τη σιωπή
για τις προθέσεις της
ξερεις Η ΨΥΧΗ ΜΑΥΡΙΖΕΙ
όταν επωάζει το τίποτα
είναι όπως το σταματημένο ρολόι
Ούτως ή άλλως βρίσκομαι στην ερημιά
Ασάλευτος μέσα στο ασάλευτο
σφηνωμένος μένω στο δίχτυ
Όμως, σου τ' ορκίζομαι,
πριν αφομοιωθώ με τον περίγυρο
βολιδοσκόπησα τη σιωπή
για τις προθέσεις της
ξερεις Η ΨΥΧΗ ΜΑΥΡΙΖΕΙ
όταν επωάζει το τίποτα
Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009
Χτες
Αὐτὴ τὴ μέρα
ἄφησε νὰ σοῦ ἐμπιστευτῶ τὴν ἱστορία μου:
Μελαγχολικός της ζωῆς ἄνεμος εἶμαι
ποὺ νυχτώθηκα καὶ ἀπόμεινα σ᾿ ἕνα χθὲς ἀνάλγητο.
ἄφησε νὰ σοῦ ἐμπιστευτῶ τὴν ἱστορία μου:
Μελαγχολικός της ζωῆς ἄνεμος εἶμαι
ποὺ νυχτώθηκα καὶ ἀπόμεινα σ᾿ ἕνα χθὲς ἀνάλγητο.
ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
Ὅμως θὰ πρέπει νά ῾ταν ἄνοιξη
γιατὶ καὶ μέλισσες βλέπω
νὰ πετοῦν γύρω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ μνήμη,
μὲ περιπάθεια καὶ πίστη
νὰ συνωστίζονται στὸν καλύκά της.
Ἐκτὸς ἂν εἶναι ὁ ὀργασμὸς
νόμος τοῦ παρελθόντος,
μηχανισμὸς τοῦ ἀνεπανάληπτου.
Ἂν μένει πάντα κάποια γῦρις
στὰ τελειωμένα πράγματα
γιὰ τὴν ἐπικονίαση
τῆς ἐμπειρίας, τῆς λύπης
καὶ τῆς ποίησης.
Κική Δημουλά
γιατὶ καὶ μέλισσες βλέπω
νὰ πετοῦν γύρω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ μνήμη,
μὲ περιπάθεια καὶ πίστη
νὰ συνωστίζονται στὸν καλύκά της.
Ἐκτὸς ἂν εἶναι ὁ ὀργασμὸς
νόμος τοῦ παρελθόντος,
μηχανισμὸς τοῦ ἀνεπανάληπτου.
Ἂν μένει πάντα κάποια γῦρις
στὰ τελειωμένα πράγματα
γιὰ τὴν ἐπικονίαση
τῆς ἐμπειρίας, τῆς λύπης
καὶ τῆς ποίησης.
Κική Δημουλά
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009
ΑΦΡΩΔΗ...
ΑΦΡΩΔΗ... Και επικίνδυνα:
«Απειλητικά προτεταμένο δάχτυλο. Λόγος τραχύς, βάναυσος, τελεσιγραφικός. Υφος που αρμόζει σε διμοιρίτη των ΜΑΤ. Που ξεχειλίζει εξουσία, φραγγέλιο, κνούτο. Γλώσσα σώματος που μέσα του δείχνει να ασφυκτιά ο σερίφης - υπέρτατος άρχοντας»...
Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον «Ριζοσπάστη»:
- «Κι όλα αυτά με διαβεβαιώσεις (!) για "προληπτικές συλλήψεις" πολλών χιλιάδων ατόμων (σ.σ.: αλλά τότε γιατί όχι και εκατομμυρίων "αν χρειαστεί";...), με ανιστόρητους βερμπαλισμούς περί της "Νύκτας των Κρυστάλλων" (σ.σ.: που, όποιος την επικαλείται θα πρέπει να θυμάται ότι αν δεν απετράπη ήταν επειδή ακριβώς υπήρξε έργο μιας κτηνώδους εξουσίας), με διανθίσεις περί "ελευθερίας" που θα προέλθει από την "καλή αστυνόμευση" (όπως αποφάνθηκε το MEGA), και με "δημοκρατικά" παραληρήματα του τύπου "δεν κάνω διάλογο μαζί σας" (προς 16χρονες μαθήτριες)».
- «Ομως, το πρόβλημα θα ήταν μικρό αν εξαντλούνταν στο "στιλ" του κ. Χρυσοχοΐδη. Το πρόβλημα για τα δημοκρατικά δικαιώματα, τις κοινωνικές και ατομικές ελευθερίες, δεν έχει να κάνει με το "στιλ" ενός προσώπου, ούτε μόνο μιας κυβέρνησης. Το πρόβλημα και ο κίνδυνος προέρχονται από την ουσία, από το περιεχόμενο, από τις επιδιώξεις ενός ολόκληρου συστήματος!».
- «Οταν, μάλιστα τα παραπάνω μόνο ως πρόσχημα απευθύνονται στους κουκουλοφόρους αλλά στην πραγματικότητα συνιστούν "προειδοποίηση" προς τον "εχθρό λαό"(!), όταν συμβαίνουν σε συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στο πλαίσιο της οποίας το κατεστημένο επιδιώκει να καταστείλει κάθε λαϊκή διεκδίκηση και να μετατοπίσει συντηρητικότερα το κοινωνικό εκκρεμές (...), τότε η προειδοποίηση του Ελύτη, "όταν ακούς 'τάξη' ανθρώπινο κρέας μυρίζει", πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη».
«Απειλητικά προτεταμένο δάχτυλο. Λόγος τραχύς, βάναυσος, τελεσιγραφικός. Υφος που αρμόζει σε διμοιρίτη των ΜΑΤ. Που ξεχειλίζει εξουσία, φραγγέλιο, κνούτο. Γλώσσα σώματος που μέσα του δείχνει να ασφυκτιά ο σερίφης - υπέρτατος άρχοντας»...
Ο Νίκος Μπογιόπουλος στον «Ριζοσπάστη»:
- «Κι όλα αυτά με διαβεβαιώσεις (!) για "προληπτικές συλλήψεις" πολλών χιλιάδων ατόμων (σ.σ.: αλλά τότε γιατί όχι και εκατομμυρίων "αν χρειαστεί";...), με ανιστόρητους βερμπαλισμούς περί της "Νύκτας των Κρυστάλλων" (σ.σ.: που, όποιος την επικαλείται θα πρέπει να θυμάται ότι αν δεν απετράπη ήταν επειδή ακριβώς υπήρξε έργο μιας κτηνώδους εξουσίας), με διανθίσεις περί "ελευθερίας" που θα προέλθει από την "καλή αστυνόμευση" (όπως αποφάνθηκε το MEGA), και με "δημοκρατικά" παραληρήματα του τύπου "δεν κάνω διάλογο μαζί σας" (προς 16χρονες μαθήτριες)».
- «Ομως, το πρόβλημα θα ήταν μικρό αν εξαντλούνταν στο "στιλ" του κ. Χρυσοχοΐδη. Το πρόβλημα για τα δημοκρατικά δικαιώματα, τις κοινωνικές και ατομικές ελευθερίες, δεν έχει να κάνει με το "στιλ" ενός προσώπου, ούτε μόνο μιας κυβέρνησης. Το πρόβλημα και ο κίνδυνος προέρχονται από την ουσία, από το περιεχόμενο, από τις επιδιώξεις ενός ολόκληρου συστήματος!».
- «Οταν, μάλιστα τα παραπάνω μόνο ως πρόσχημα απευθύνονται στους κουκουλοφόρους αλλά στην πραγματικότητα συνιστούν "προειδοποίηση" προς τον "εχθρό λαό"(!), όταν συμβαίνουν σε συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στο πλαίσιο της οποίας το κατεστημένο επιδιώκει να καταστείλει κάθε λαϊκή διεκδίκηση και να μετατοπίσει συντηρητικότερα το κοινωνικό εκκρεμές (...), τότε η προειδοποίηση του Ελύτη, "όταν ακούς 'τάξη' ανθρώπινο κρέας μυρίζει", πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη».
ΒρόχοςΥπεύθυνος
ΒρόχοςΥπεύθυνος:
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Το επόμενο μήνυμα του πρωθυπουργού -ή το μήνυμα του επόμενου πρωθυπουργού- δεν θα περιέχει ηρωισμούς, πομφόλυγες και επίρριψη ευθυνών στους προηγούμενους.
Θα λέει νέτα σκέτα ότι η χώρα θα υπάγεται εφεξής στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου... Και αν αυτό δεν συμβεί -και συμμαζευτούν κάπως, δημοσιονομικά, τα σημερινά χάλια, και σταματήσει η συνεχής υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας- η χώρα θα βρεθεί εκ νέου λιπόθυμη μετά από δυο-τρία χρόνια σκληρής λιτότητος, εφόσον δεν φανεί στον ορίζοντα συγκεκριμένο και σοβαρό σχέδιο για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας... Σοβαρό σχέδιο δεν συνιστούν οι εξαγγελίες για ρευστό στην αγορά και δανειακές ενέσεις στις επιχειρήσεις, αλλά η ανίχνευση και επιδότηση των τομέων στους οποίους η χώρα διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ομως αυτό προϋποθέτει ενδελεχή μελέτη, σκληρή δουλειά και διαρκή εγρήγορση της πολιτείας και όχι ευκολίες προεκλογικού τύπου και «πράσινες» πομφόλυγες, κοινώς μπαρούφες... Εν πάση περιπτώσει, αν το επόμενο μήνυμα του πρωθυπουργού εμπεριέχει τα ίδια, θα ήταν καλό και διαφωτιστικό να εκθέσει με στοιχεία την κατάσταση των τελευταίων 19 ετών. Να πει με νούμερα ποιες ήταν οι αχρείαστες δαπάνες, ποιες οι σπατάλες και τι έπραξαν επ' αυτών οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Α. Παπανδρέου, Σημίτη και Καραμανλή. Και κυρίως να μιλήσει με στοιχεία και όχι με αφορισμούς και λαϊκίστικες σοφιστείες για την παραγωγική δομή της χώρας. Τότε θα αναγκαστεί να παραδεχτεί ότι δεν έγινε σχεδόν τίποτε επί τόσα χρόνια, ώστε να οξυγονωθεί η ανταγωνιστικότης της οικονομίας. Τότε θα φανεί ότι η δήθεν οικονομική ευρωστία ορισμένων περιόδων οφειλόταν αποκλειστικά στη συγκυρία (π.χ. μεγάλα έργα για το 2004 και φτηνό πετρέλαιο) και όχι στη βελτίωση της παραγωγικής δομής... Ομως αυτό δεν θα συμβεί. Γιατί εκθέτει τους πάντες. Πρωτίστως τα δύο κόμματα που ασκούν εκ περιτροπής την εξουσία και ακολούθως την οργιώδη προπαγάνδα, η οποία κατασκευάζει και στηρίζει θηριώδεις μύθους...
Ελευθεροτυπία, 10/12/09
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Το επόμενο μήνυμα του πρωθυπουργού -ή το μήνυμα του επόμενου πρωθυπουργού- δεν θα περιέχει ηρωισμούς, πομφόλυγες και επίρριψη ευθυνών στους προηγούμενους.
Θα λέει νέτα σκέτα ότι η χώρα θα υπάγεται εφεξής στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου... Και αν αυτό δεν συμβεί -και συμμαζευτούν κάπως, δημοσιονομικά, τα σημερινά χάλια, και σταματήσει η συνεχής υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας- η χώρα θα βρεθεί εκ νέου λιπόθυμη μετά από δυο-τρία χρόνια σκληρής λιτότητος, εφόσον δεν φανεί στον ορίζοντα συγκεκριμένο και σοβαρό σχέδιο για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας... Σοβαρό σχέδιο δεν συνιστούν οι εξαγγελίες για ρευστό στην αγορά και δανειακές ενέσεις στις επιχειρήσεις, αλλά η ανίχνευση και επιδότηση των τομέων στους οποίους η χώρα διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ομως αυτό προϋποθέτει ενδελεχή μελέτη, σκληρή δουλειά και διαρκή εγρήγορση της πολιτείας και όχι ευκολίες προεκλογικού τύπου και «πράσινες» πομφόλυγες, κοινώς μπαρούφες... Εν πάση περιπτώσει, αν το επόμενο μήνυμα του πρωθυπουργού εμπεριέχει τα ίδια, θα ήταν καλό και διαφωτιστικό να εκθέσει με στοιχεία την κατάσταση των τελευταίων 19 ετών. Να πει με νούμερα ποιες ήταν οι αχρείαστες δαπάνες, ποιες οι σπατάλες και τι έπραξαν επ' αυτών οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Α. Παπανδρέου, Σημίτη και Καραμανλή. Και κυρίως να μιλήσει με στοιχεία και όχι με αφορισμούς και λαϊκίστικες σοφιστείες για την παραγωγική δομή της χώρας. Τότε θα αναγκαστεί να παραδεχτεί ότι δεν έγινε σχεδόν τίποτε επί τόσα χρόνια, ώστε να οξυγονωθεί η ανταγωνιστικότης της οικονομίας. Τότε θα φανεί ότι η δήθεν οικονομική ευρωστία ορισμένων περιόδων οφειλόταν αποκλειστικά στη συγκυρία (π.χ. μεγάλα έργα για το 2004 και φτηνό πετρέλαιο) και όχι στη βελτίωση της παραγωγικής δομής... Ομως αυτό δεν θα συμβεί. Γιατί εκθέτει τους πάντες. Πρωτίστως τα δύο κόμματα που ασκούν εκ περιτροπής την εξουσία και ακολούθως την οργιώδη προπαγάνδα, η οποία κατασκευάζει και στηρίζει θηριώδεις μύθους...
Ελευθεροτυπία, 10/12/09
Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Fernando Pessoa
Το μόνο που θέλω από τους Θεούς είναι να μη με θυμούνται.
Ελεύθερος θα είμαι χωρίς χαρά ή δυστυχία,
Όπως ο άνεμος που είναι του αέρα η ζωή,
Που τίποτα δεν είναι.
Το μίσος κι η αγάπη, κι αυτά μας ψάχνουν
Κι αυτά μας βασανίζουν, το καθένα με τον τρόπο του.
Αυτός που οι Θεοί τίποτα δεν δίνουν
Είναι ελεύθερος.
Fernando Pessoa
Ελεύθερος θα είμαι χωρίς χαρά ή δυστυχία,
Όπως ο άνεμος που είναι του αέρα η ζωή,
Που τίποτα δεν είναι.
Το μίσος κι η αγάπη, κι αυτά μας ψάχνουν
Κι αυτά μας βασανίζουν, το καθένα με τον τρόπο του.
Αυτός που οι Θεοί τίποτα δεν δίνουν
Είναι ελεύθερος.
Fernando Pessoa
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ
Ηταν λοιπόν βέβαιοι για τον εαυτό τους
οι ρήτορες, ώστε να δέχονται ζητωκραυγές,
ανύποπτοι για όσα συνέβαιναν στην πόλη;
Σπύρος Κατσίμης, «Οι ρήτορες», Επιλογή, 1979
ΟΧρυσοχοΐδης εισβάλλει με τον στρατό του στην πόλη. Κατέστη πλέον επικίνδυνος για πολλούς πολίτες. Για εκείνους που έχουν διάθεση να διεκδικήσουν καλύτερες μέρες, να αντισταθούν στον αγοραίο καπιταλισμό, να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στον κοινωνικό συντηρητισμό. Αντίθετα, είναι θείο δώρο για τους νοικοκυραίους που βάζουν τις πιτζάμες τους να δουν τις ειδήσεις, να χαζέψουν ύστερα με το σίριαλ και να πέσουν νωρίς για ύπνο. Ο επηρμένος υπουργός κατέληξε να συνιστά το συμβολικό πρόσωπο της παντοδύναμης κοινωνικής εξουσίας. Εμπεδώνει με τον πλέον κυνικό τρόπο τη θεωρία της προκαταβολικής ενοχής εξ ου και οι προληπτικές συλλήψεις. Και προβαίνει σε απίστευτα επιθετικές δηλώσεις έναντι οιουδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει τη δημοκρατικότητα των χειρισμών του. Ας είναι σίγουρος ότι η αντίστροφη μέτρηση γι' αυτόν θα σημάνει στο πρώτο θύμα που θα προκύψει από τη χρήση αστυνομικής βίας. Ευτυχώς η άτυχη διαδηλώτρια στο Σύνταγμα δεν προσφέρθηκε. Ως την επόμενη φορά ο Χρυσοχοΐδης μπορεί να προσφέρει χουντικού τύπου υπηρεσίες στο σύστημα.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ όμως και ανομολόγητοι εχθροί εντός των τειχών, που αυτοπροσδιορίζονται ως επαναστάτες έναντι όλων των υπολοίπων. Και οι οποίοι δεν διστάζουν ακόμη και να χειροδικούν σε βάρος οιουδήποτε τολμά να αντιτάξει ορθό λόγο στις αντιδημοκρατικές ενέργειές τους. Σήμερα θύματα ο Κίττας και ο Κοντός, αύριο όσοι συμβαίνει να αποδοκιμάζουν τη λαγνεία των καταστροφών. Αυτόκλητοι υπερασπιστές δικαιωμάτων την ίδια στιγμή που μεριμνούν για την εκτεταμένη υπονόμευσή τους. Το πανεπιστημιακό άσυλο, ίσως η σημαντικότερη κατάκτηση του ακαδημαϊκού πολιτισμού, σίγουρα δεν μπορεί να καλύπτει την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, γιατί έτσι αντιστρέφεται η ουσία του, που είναι η προστασία του διαλόγου, των θεσμών και της δημοκρατίας μέσα στα ΑΕΙ. Το πεδίο της τυφλής βίας τους έφτασε να περιλαμβάνει όλα τα πρότυπα της «πλουτοκρατίας»: αυτοκίνητα, περίπτερα, μηχανάκια, μικρομάγαζα.
ΟΦΕΙΛΕΙ να γίνει απολύτως διακριτή η διαχωριστική γραμμή προς αυτούς τους δήθεν εξεγερμένους που συνεταιρίζονται με τις δυνάμεις της εξουσίας στον κοινό στόχο της διάβρωσης και του εκφυλισμού του κοινωνικού κινήματος. Τα «ναι μεν, αλλά» δεν έχουν θέση στη δημοκρατία, είναι για τις καφετζούδες, όχι για τους μαχόμενους αριστερούς με την τεράστια παράδοση σε δημοκρατικούς αγώνες.
kardasis@econ.soc.uoc.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 9/12/09
Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ
Ηταν λοιπόν βέβαιοι για τον εαυτό τους
οι ρήτορες, ώστε να δέχονται ζητωκραυγές,
ανύποπτοι για όσα συνέβαιναν στην πόλη;
Σπύρος Κατσίμης, «Οι ρήτορες», Επιλογή, 1979
ΟΧρυσοχοΐδης εισβάλλει με τον στρατό του στην πόλη. Κατέστη πλέον επικίνδυνος για πολλούς πολίτες. Για εκείνους που έχουν διάθεση να διεκδικήσουν καλύτερες μέρες, να αντισταθούν στον αγοραίο καπιταλισμό, να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στον κοινωνικό συντηρητισμό. Αντίθετα, είναι θείο δώρο για τους νοικοκυραίους που βάζουν τις πιτζάμες τους να δουν τις ειδήσεις, να χαζέψουν ύστερα με το σίριαλ και να πέσουν νωρίς για ύπνο. Ο επηρμένος υπουργός κατέληξε να συνιστά το συμβολικό πρόσωπο της παντοδύναμης κοινωνικής εξουσίας. Εμπεδώνει με τον πλέον κυνικό τρόπο τη θεωρία της προκαταβολικής ενοχής εξ ου και οι προληπτικές συλλήψεις. Και προβαίνει σε απίστευτα επιθετικές δηλώσεις έναντι οιουδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει τη δημοκρατικότητα των χειρισμών του. Ας είναι σίγουρος ότι η αντίστροφη μέτρηση γι' αυτόν θα σημάνει στο πρώτο θύμα που θα προκύψει από τη χρήση αστυνομικής βίας. Ευτυχώς η άτυχη διαδηλώτρια στο Σύνταγμα δεν προσφέρθηκε. Ως την επόμενη φορά ο Χρυσοχοΐδης μπορεί να προσφέρει χουντικού τύπου υπηρεσίες στο σύστημα.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ όμως και ανομολόγητοι εχθροί εντός των τειχών, που αυτοπροσδιορίζονται ως επαναστάτες έναντι όλων των υπολοίπων. Και οι οποίοι δεν διστάζουν ακόμη και να χειροδικούν σε βάρος οιουδήποτε τολμά να αντιτάξει ορθό λόγο στις αντιδημοκρατικές ενέργειές τους. Σήμερα θύματα ο Κίττας και ο Κοντός, αύριο όσοι συμβαίνει να αποδοκιμάζουν τη λαγνεία των καταστροφών. Αυτόκλητοι υπερασπιστές δικαιωμάτων την ίδια στιγμή που μεριμνούν για την εκτεταμένη υπονόμευσή τους. Το πανεπιστημιακό άσυλο, ίσως η σημαντικότερη κατάκτηση του ακαδημαϊκού πολιτισμού, σίγουρα δεν μπορεί να καλύπτει την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, γιατί έτσι αντιστρέφεται η ουσία του, που είναι η προστασία του διαλόγου, των θεσμών και της δημοκρατίας μέσα στα ΑΕΙ. Το πεδίο της τυφλής βίας τους έφτασε να περιλαμβάνει όλα τα πρότυπα της «πλουτοκρατίας»: αυτοκίνητα, περίπτερα, μηχανάκια, μικρομάγαζα.
ΟΦΕΙΛΕΙ να γίνει απολύτως διακριτή η διαχωριστική γραμμή προς αυτούς τους δήθεν εξεγερμένους που συνεταιρίζονται με τις δυνάμεις της εξουσίας στον κοινό στόχο της διάβρωσης και του εκφυλισμού του κοινωνικού κινήματος. Τα «ναι μεν, αλλά» δεν έχουν θέση στη δημοκρατία, είναι για τις καφετζούδες, όχι για τους μαχόμενους αριστερούς με την τεράστια παράδοση σε δημοκρατικούς αγώνες.
kardasis@econ.soc.uoc.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 9/12/09
ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ 4
Γιατί δηλαδή δεν είχαμε σοβαρά επεισόδια επειδή απλά δεν υπήρχε πρόθεση για σοβαρά επεισόδια??
Γιατί αυτό το ενδεχόμενο δεν ακούγεται???
Γιατί αυτό το ενδεχόμενο δεν ακούγεται???
ναυτίλος
Η κυρία Γιαννακά μιλώντας στην τηλεόραση (θαρρώ στον κ. Νίκο Χατζηνικολάου) είπε: «χθες γιορτάσαμε την επέτειο του φόνου του Αλέξη». Και για όποιον έμεινε άλαλος, η βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας επανέλαβε: «χθες γιορτάσαμε την επέτειο του φόνου του Αλέξη» -πάρ' τη στον γάμο σου να σου ντύσει νυφούλα τον καντηλανάφτη...
Αλλά την κυρία Γιαννακά υπερέβαλε ο κ. Καρατζαφέρης (ακράτητος τελευταίως στις καρατζαφεριές). Σχολιάζοντας τον τραυματισμό διαδηλώτριας από μπατσοφύλακα που την πήρε παραμάζωμα με το μηχανάκι του, ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ δήλωσε: «κι αφού είδε (σ.σ. η διαδηλώτρια) τη μοτοσυκλέτα να 'ρχεται καταπάνω της, γιατί δεν έκανε στην μπάντα;». Γίγαντας! θυμίζοντας μάλιστα
ανάλογες απορίες άλλων μπατσοφυλάκων κατά το παρελθόν: «αφού είδαν τη σφαίρα να 'ρχεται καταπάνω τους, γιατί δεν έκαναν πιο 'κεί;» - και λέω μπατσοφυλάκων
διότι όσοι υπηρετούν στα αστυνομικά σώματα κι έχουν τέτοια λογική, δεν είναι αστυνομικοί.
Ομως ακόμα και τον κυρ Καρατζαφέρη υπερέβαλε ο κ. Χρυσοχοΐδης, όστις διεπίστωσε ότι τα μπουκάλια μπύρας είναι ύποπτα διότι μπορούν να γίνουν μολότωφ!!!
* * *
Αμετροεπής και μεγαληγορικός ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και Προαγωγής των Προσαγωγών -ων μες στο μυαλό του ουκ έστιν αριθμός- έχει πάρει τέτοια φόρα
ώστε να περιφέρεται στα κανάλια και να δηλώνει ότι απέτρεψε μια «νέα Νύχτα των Κρυστάλλων»!! Θα μπορούσε κανείς να του αναγνωρίσει την Υβριν, αν δεν του αναγνώριζε το ακαταλόγιστο
που η μέθη της υπεροψίας χαρίζει.
Πράγματι ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι ένας συνεπής αντιδεξιός. Εκεί που παλιά η Δεξιά δίδασκε παντού κι όχι μόνον στα σχολεία το μάθημα της «Αγωγής του Πολίτη»
τώρα ο κ. Χρυσοχοΐδης διδάσκει το διαδραστικό (ου μην κι ολιστικό) μάθημα της «(Προσ)αγωγής του Πολίτη».
Ευτυχώς όμως υπήρξαν και πιο νηφάλιες φωνές. Ο κ. Δήμου επί παραδείγματι σε πάνελ με τον κ. Πλεύρη στην εκπομπή των κυρίων Λυριτζή και Οικονόμου στη ΝΕΤ κριτικάρισε με κάποια κουρασμένη πικρία τους νέους που δεν έχουν ως πρότυπο κάποιον «ειρηνιστή» αλλά μόνον «ήρωες». Οπως ο Γκεβάρα, οι αντάρτες, οι επαναστάτες και οι δολοφόνοι - όλοι στον ίδιον παρονομαστή. Σοφόν.
Αλλωστε ο κ. Δήμου δεν παρέλειψε να εκφράσει την απαρέσκειά του προς τις επαναστάσεις που δεν πρόσφεραν στον κόσμο παρά τον βοναπαρτισμό η Γαλλική, τον σταλινισμό η Οκτωβριανή - όχι τα έθνη δεν γεννήθηκαν μέσα από επαναστάσεις (όπως η Αμερικανική), η βία ήταν περιττή (όταν ο Κρόμβελ αποκεφάλιζε τον βασιλιά), η Αγγλία αναπτύχθηκε μόνον μέσα από «Ενδοξες Επαναστάσεις»...
Αντίλογος;
Από ποιους;
Από πιτσιρικάδες που, όταν τους καλούν στα πάνελ, πέφτουν να τους φάνε (πρώτοι-πρώτοι οι δημοσιογραφικοί οικοδεσπότες τους) ή «δεν κάνουν διάλογο μαζί τους» όπως
«αποστόμωσε» μαθήτρια πάλι σε πάνελ
ο πίνω-τις-μπύρες-πριν-να-γίνουν-μολότωφ κ. Χρυσοχοΐδης;
............................................
Λίγη τσίπα με τα «έκτακτα μαθητοδικεία» που στήθηκαν αυτές τις ημέρες δεν υπάρχει;
Δεν είμαι απ' αυτούς που κολακεύουν τη νεολαία, αλλά δεν περιμένω από τα νέα παιδιά να βρουν τη λύση για τα προβλήματα που τους έχουν φορτώσει
εκείνοι που χρειάζονται το 10% της νεολαίας για στελέχη και γκόλντεν μπόυς, πετώντας την υπόλοιπη στον Καιάδα των 700―, των STAGE, της ανεργίας και της απαξίωσης.
Ούτε πιστεύω ότι αν ένας νέος δεν έχει διαβάσει τον Τομ Σώγιερ και τον Χωκ Φιν τού αξίζει η κρεμάλα και η διά βίου ταπείνωση...
Φθάσαμε στο σημείο να ζητούν ορισμένοι μασκαράδες από τον κ. Νιώτη να απαρνηθεί τα παιδιά του! Φθάσαμε στο σημείο άλλοι ανεγκέφαλοι να σημειώνουν ότι πολλοί απ' τους νεαρούς διαδηλωτές είναι παιδιά «καλών οικογενειών» κι όχι παραπεταμένων προλετάριων - όπως θα όφειλαν να 'ναι οι καταραμένοι..!!
Θλίψη.
Που θα την οργανώσει η οργή...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009
γράψιμο...
Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιοι γράφουν αυτά που θέλεις, θέλω εντάξει, δεν αισθάνομαι πως υπάρχει λόγος να γράψω κι εγώ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)