Πήραμε το μήνυμα

"Η πολιτική πλευρά των εκλογών τερματίστηκε την προηγούμενη Κυριακή"... Γιωργάκης
Και μετά σε διεθνές forum, "φάνηκε ότι ο λαός μας στηρίζει"
"Ο λαός συναινεί, κατανοεί, στηρίζει..." Ο Δημήτρης Ρέππας, σήμερα..

Αυτό κατάλαβαν... έτσι τους βολεύει...

Είναι απλά αναίσθητοι.. για την ακρίβεια είναι απλά πολιτικοί...

Η αποχή σημαίνει ΑΠΕΧΘΕΙΑ, ζώα... είτε το αισθάνεστε είτε όχι...

Πάμε ξανά λοιπόν και αυτή την Κυριακή...

Εσείς το βιολί σας και εμείς το δικό μας και όπου μας βγάλει...

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

Μια μπλόφα ήταν τελικά οι πιθανές εθνικές εκλογές, ένα χυδαίο ψέμα όπως το "λεφτά υπάρχουν", ένα ασύδοτο, κυνικό παιχνίδι για κάποιες ψήφους παραπάνω..
Καμία σημασία το πόσο μας κόστισε στις αγορές, αδιαφορεί για αυτό ο αυτόκλητος σωτήρας του έθνους, ο Γιωργάκης... Πήρε εντολή να συνεχίσει λένε οι κύκλοι του..
Να συνεχίσει αυτή τη φοβερή πολιτική άδειου κεφαλιού, αυτή που σκέφτεται? που τον συμβουλεύουν οι ηλίθιοι και πανηλίθιοι δίπλα του?

Ολα τα σενάρια παίχτηκαν για ένα ακόμα καραγκιοζλίκι....
Δεν έχει, δεν έχουν κανένα απολύτως όριο.. είναι ασύδοτος, είναι επικίνδυνος, είναι επικίνδυνοι....

Και βγήκαν όλοι τους και είναι όλοι ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα..
Και εξακολουθούν να ξεκατινιάζονται στα παράθυρα, και λένε το μακρύ τους και το κοντό τους, μέχρι και το συμπέρασμα έβγαλαν κάποιοι, ότι η τεράστια αποχή δείχνει την απαξίωση στο πολιτικό σύστημα... έτσι είπαν...
Τώρα το κατάλαβαν οι φωστήρες, νόμιζαν ότι έχαιραν της εκτίμησης του κόσμου..
Μόνιμο το παιχνίδι τους, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.. δεν τους ενοχλέι αν τους περνάνε για βλάκες, για αναίσθητους για οτιδήποτε..
Ούτε η αποχή τους ενοχλεί.. τους βολεύει.. αρκεί να παίρνουν τα ποσοστά που χρειάζονται για να κρατάνε τις καρέκλες τους και τις ρεμούλες τους...

Είναι ένα φτύσιμο όμως, η αποχή, ένα κάτι..
Φτύσιμο και απαξίωση, στη κάλπη, στον δρόμο όπου εμφανίζονται...

ΨΗΦΙΖΩ????????

Ημέρα ψηφοφορίας σήμερα, σε ένα κλίμα παλαιοκομματικό, πολιτικών παιχνιδιών, μπόχας, ανεπάρκειας, κάλυψης σκανδάλων, ανικανότητας, βολέματος ημετέρων, διαστρεβλωτικό του σκοπού των δημοτικών εκλογών.

Τους ακούσαμε, τους είδαμε να ξεκατινιάζονται άλλη μια φορά χωρίς ντροπή, χωρίς συναίσθηση της απαξίωσής τους.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι αξίζει κάποιος να ψηφίσει, μόνο και μόνο για να δείξει την απαρέσκεια του, τη σιχαμάρα του, αλλά όσοι ψηφίσετε, κάντε μια προσπάθεια να δώσετε τη ψήφο σας σε έντιμους και ακέραιους ανθρώπους.

Με τις πέτρες!

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Τέρμα τα ψέματα! Τέρμα οι απειλές και οι εκβιασμοί! Τέρμα ο φόβος και η ανασφάλεια που καλλιεργεί συνειδητά ο κυνισμός τους. Τέρμα οι προσβολές εκ μέρους των ολετήρων.
Τέρμα στη φλυαρία, την προπαγάνδα και τις φωτοβολίδες με τις οποίες προσπαθούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια και να κρύψουν την ανικανότητα και τον λαϊκισμό τους. Τέρμα στα ψεύτικα πιστόλια τους, στις πομφόλυγες και στη μάσκα με την οποία κρύβουν το πραγματικό πρόσωπό τους. Τέρμα στους εξαρτημένους που αλυσόδεσαν τη χώρα και την έκαναν πειραματόζωο. Τέρμα στους δεδομένους! *** Ούτε ένας από τους βαρείς χαρακτηρισμούς δεν είναι άδικος. Μία-μία οι λέξεις το μαρτυρούν: Με χυδαία ψέματα πήραν την εξουσία. Ηξεραν με το νι και με το σίγμα τη σοβαρότητα της κατάστασης, αλλά έλεγαν ότι «λεφτά υπάρχουν». Ηξεραν ότι δεν μπορούν να υλοποιήσουν τίποτε από αυτά που έταζαν και -ενώ είχαν έτοιμο το σημερινό, τραγικό σχέδιό τους- καθυστερούσαν εγκληματικά να πάρουν αποφάσεις γιατί δεν ήθελαν να εκτεθούν και να γίνουν αμέσως περίγελως στα μάτια των εξαπατημένων ψηφοφόρων τους. Και σκάρωσαν ψέματα μεγαλύτερα από τα προεκλογικά. Οτι δήθεν μάχονται σκληρά και διαπραγματεύονται επί ίσοις όροις με τους εταίρους. Οτι δήθεν ακούγεται η φωνή τους. Οτι βγάζουν πιστόλια στο τραπέζι. Και, βέβαια, ότι με το Μνημόνιο έσωσαν τη χώρα από τη χρεωκοπία. Το πιο κυνικό, το πιο ωμό, το πιο χυδαίο ψέμα τους. Η πιο μεγάλη απάτη... Απολύτως τίποτε δεν διαπραγματεύτηκαν. Απολύτως τίποτε καλό για τη χώρα δεν πέτυχαν. Ηξεραν -ή όφειλαν να γνωρίζουν- ότι ο κίνδυνος να χρεωκοπήσει η χώρα ήταν ανύπαρκτος. Διότι, εκείνοι που θα έβγαιναν πρωτίστως χαμένοι είναι οι Γαλλογερμανοί (θα έχαναν τα χρήματά τους). Και το ευρώ. Τέτοια τρικυμία, τέτοιον κλονισμό κανένας δεν ήθελε. Ο «κίνδυνος της χρεωκοπίας» ήταν όπλο στα χέρια της Ελλάδος, δεν ήταν δαμόκλειος σπάθη. Και αν υπήρχε σοβαρός ηγέτης να θέσει ευθέως και δραματικά το θέμα της «επαπειλούμενης πτώχευσης», οι Ευρωπαίοι θα βρίσκονταν ξαφνικά σε δυσχερέστατη θέση. Και εκόντες άκοντες θα ενέδιδαν. Με αποτέλεσμα και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής (των χρεών) να δοθεί, και δάνειο με ανεκτό επιτόκιο. Και όλα αυτά τότε, τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο του 2009, προτού η αθλιότης των ημετέρων δηλώσεων περί χρεωκοπίας εκτινάξουν τα spreads *** Τώρα τρέμουν! Γιατί ξέρουν ότι εξόντωσαν τη χώρα, αλλά και τις δικές τους -λιγοστές, αλλά υπαρκτές και σημαντικές- προτάσεις για το συμμάζεμα του κράτους. Τις εξόντωσε η ανικανότης, το απαράσκευον και τα μυαλά της δράκας που κυβερνά το Μαξίμου... Τώρα τρέμουν! Γι' αυτό εκβιάζουν με... εκλογές και απειλούν. Γιατί ξέρουν ότι από όσα έχουν πει, μονάχα ένα θα βγει αληθινό: θα τους πάρουν με τις πέτρες!

Ο τύπος των ήλων

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, χτες

ΠΡΙΝ "ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ" ΤΩΡΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ

"Αν δεν μας δώσετε τη ψήφο σας θα πάμε σε εκλογές"
Την έκανε τη μούρη κρέας στους άνεργους, στους απολυμένους..

Οικογένειες σωτήρων, Καραμανλήδες, Μητσοτάκηδες, Παπανδρέου, αυτή τη περίοδο έχουμε τον Γιώργο, του Αντρέα το γυιό, τον "βαθιά δημοκράτη", ελέω πατέρα, (γιατί ο γυιός μια ζωή στα υπουργεία, πάλι ελέω πατέρα, που τώρα κάνει πως δεν ξέρει), που τη νύχτα της 21ης Απριλίου, του είπαν, του πατέρα, συγνώμη κ. πρόεδρε, είσαστε υπό περιορισμό, το λέει και το ξαναλέει, ο γυιός, όχι έτσι, λέει κάτι "με το πιστόλι στον κρόταφο" κλπ.

Τον ενδιαφέρει η σταθερότητα της χώρας, και όχι της καρέκλας του, και απειλεί με εκλογές αν ο κόσμος δεν ψηφίσει ας πούμε τον Σγουρό...

Μη ψηφίσετε καθόλου ή ψηφίστε κατά συνείδηση, αλλά τα καραγκιοζιλίκια, πριν ήταν το "λεφτά υπάρχουν" τώρα είναι η απειλή για εκλογές, γράφτε τα όπου γουστάρετε..

Για να δούμε την εξέλιξη...
Ετσι κι αλλιώς αυτά που έρχονται μετά τις εκλογές από τον "βαθιά δημοκράτη" ή όποιον άλλο, δεν θα τα αποφύγουμε... το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μη μας περνάνε για τελείως μαλάκες... να νιώσουν το φτύσιμό μας..

ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗ????

ΚΟΥΚΙΑ ΣΠΕΡΝΩ!!!!!!!!!

Προέρχομαι από παρθενογέννεση (όλα τώρα έγιναν, εγώ και η φαμίλα μου και οι γύρω μου, είμασταν, είμαστε αθώοι) και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε..

Απλά και μη το κουράζουμε, δώστε μας τη ψήφο σας και μετά σας πηδάμε με την ησυχία μας!!!!!!!!!

Κακή διαχείριση, πράσινη ανάπτυξη (Αστακός δηλαδή...), διαφάνεια, διαδραστικοί πίνακες και άλλα μπουρμπούτσαλα..

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΝ ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Καραγκιοζιλίκια

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Σύμφωνα με έναν από τους άγραφους κανόνες της πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα μας (και όχι μόνο), όσο πιο ποταπά μικροπολιτική είναι η πράξη τόσο πιο φανφαρονικά ηθικολογική γίνεται η περιγραφή της.

Ετσι μάθαμε από επίσημα χείλη ότι η παραπομπή πέντε πρώην υπουργών της Ν.Δ., για το Βατοπέδιο, αποτελεί ένδειξη της επιθυμίας που διακατέχει την κυβέρνηση να φέρει τα πάντα στο φως και να μην κουκουλώσει τα σκάνδαλα, όπως έκαναν οι προκάτοχοί της.

Ως γνωστόν, σ' ένα κράτος δικαίου το ποιος είναι τελικά ένοχος καθορίζεται μόνον από τη Δικαιοσύνη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε γνώμη και περιμένουμε τη δικαστική απόφαση για να τοποθετηθούμε. Και στην περίπτωση όχι μόνο του Βατοπεδίου, αλλά των σκανδάλων γενικότερα, δύσκολα βρίσκεται άνθρωπος -με εξαίρεση τα όσα λένε δημοσίως τα διάφορα κομματόσκυλα- που να μην πιστεύει ότι και τα δύο κόμματα εξουσίας έχουν στις τάξεις κάποιους που σε μια ευνομούμενη χώρα θα είχαν πάει φυλακή και τους οποίους θέλουν να προστατεύσουν όσο μπορούν. (Επειδή ξέρουν πού είναι θαμμένα τα πτώματα, ή για λόγους στοιχειώδους αλληλεγγύης μεταξύ κατεργαρέων). Κι αυτό δεν το λένε μόνον οι λαϊκίζοντες δημαγωγοί αλλά και η πολιτική ηγεσία της χώρας. Μόνο που έχουμε την εξής εντελώς προβλέψιμη εναλλαγή χρωμάτων: όταν το Μαξίμου βάφεται γαλάζιο, πρασινίζει ο Κορυδαλλός και τούμπαλιν.

Δεν θα σταθώ στην κοινά αποδεκτή διαπίστωση, ότι παρά τη φασαρία τελικά ουδείς θα τιμωρηθεί επειδή η Δικαιοσύνη, ακόμα κι αν λειτουργούσε σωστά, δεν θα μπορούσε να περάσει μέσα από το πυκνό δίχτυ που προστατεύει τους ισχυρούς και τους πολιτικούς (παραγραφές, αναβολές κ.ο.κ.). Ούτε θα σχολιάσω το επίσης προφανές, ότι ο σκυλοκαβγάς μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων θα αποβεί προς όφελος αμφοτέρων, επειδή θα ενισχύσει τη συσπείρωσή τους εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών. Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση, σίγουρα η πιο σημαντική μακροπρόθεσμα: η λειτουργία ή, μάλλον, η μη λειτουργία των θεσμών στην Ελλάδα.

Οταν μια επιτροπή της Βουλής, στελεχωμένη από βουλευτές που ψηφίζουν κατά συνείδηση, εκδώσει πορίσματα ισάριθμα με τα κόμματα που συμμετέχουν σ' αυτή, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: είτε για να γίνεις μέλος κόμματος πρέπει να αποδείξεις ότι η κρίση σου περί οποιουδήποτε πράγματος συμπίπτει απόλυτα με την κομματική γραμμή, είτε ακολουθείς την αλάθητη συνταγή για να κρατήσεις καθαρή τη συνείδησή σου, ήτοι δεν τη χρησιμοποιείς. Κι αυτό, όσο παράξενο και να φαίνεται, κάποια έμμεση σχέση έχει με το διαβόητο Μνημόνιο. Το οποίο, εκτός από τα δεινά που μας επισωρεύει, προϋποθέτει επίσης και τη λειτουργία θεσμών που ουδέποτε ρίζωσαν στη γαλανή πατρίδα μας.

Αναφέρω ενδεικτικά την καταβολή των φόρων που μας αναλογούν, τη στοιχειώδη αξιοκρατία, την τιμωρία όχι μόνο των αδυνάτων, και την έννοια του δημόσιου συμφέροντος που ταυτίζεται με το κοινό καλό και όχι με την εξυπηρέτηση όσων δουλεύουν στο Δημόσιο. Φυσικά -κι αυτό το απευθύνω στους αριστερούς συντρόφους για να μη νομίσουν ότι έχω γίνει εντελώς δεξιός- παραδέχομαι ότι στις χώρες εκείνων που μας επέβαλαν το Μνημόνιο δεν έχει καταργηθεί η μισθωτή εργασία. Επειδή, όμως, δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα ή μέχρι να γίνει, θα προτιμήσω το δικό τους μοντέλο από το δικό μας. Κι αν η κυβέρνηση πιστεύει τα όσα η ίδια λέει περί θεσμών και ότι πρέπει να γυρίσουμε σελίδα, ας πάψει να χορογραφεί καραγκιοζιλίκια σαν αυτά που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες.

Κλείνω με μια άβολη σκέψη: μήπως τέτοια θέλει ο πάντα αδικημένος και πάντα αντιστεκόμενος Ελληνας;

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

Παμπούκης

Χάρης.. αυτός που θα φέρει επενδύσεις στην Ελλάδα..

Οταν ο Παπανδρέου έλεγε "λεφτά υπάρχουν" εννοούσε "που πήγαν τα λεφτά?"

Ο εμίρης του Κατάρ είναι καλός άνθρωπος, έχει 28 γυναίκες και δεν έχει εξώγαμα...

Εγώ βγαίνω να μιλησω στην τηλεόραση μόνο για σοβαρά θέματα..

Ναι, εγώ έμαθα στον κινέζο πρόεδρο τη λέξη kritharaki..

Ασε ρε Χάρη, μη βγαίνεις καθόλου να μιλήσεις για κανένα θέμα...

Τι αμαρτίες πληρώνουμε ρε γαμώτο????????????????????????????

ΚΑΨΗΣ για αρχή..

"Κάτσε Καψή, έχεις καταντήσει γραφείο τύπου του Πεταλωτή.."
Στο MEGA, χτες, ο γεν. γραμματέας της ομοσπονδίας βενζινοπωλών..
ΠΕΣΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ.. με τα παπαγαλάκια.. πέσανε να το φάνε οι υπόλοιποι,Τρέμη, Πρετεντέρης,είχαν τη μύγα...
Το έχασα.. κρίμα..

Ο άλλος ο ανεκδιήγητος ο Μπάμπης, στο SKAI, σήμερα.. Τα Spreads δεν πέφτουν γιατί οι αγορές δεν έχουν εμπιστοσύνη στην Ελλάδα.. ακόμα..
Οχι γιατί κερδοσκοπούν γνωρίζοντας ότι θα πάρουν τα λεφτά τους,έτσι κι αλλιώς, από τα λεφτά που δανειζόμαστε..

Και πάμε και στο παπούτσι που πετάχτηκε στον Γιωργάκη.. δεν μπαίνω στην ουσία του θέματος.. πολλοί θα ήθελαν να πετάξουν και παπούτσια και ντομάτες και άλλα.. και στον Γιωργάκη και στους άλλους πολιτικούς..

Αλλά αυτό το γελοίο των καναλιών.. πως εκθέτει την Ελλάδα στο εξωτερικό.. όπως οι απεργίες κλπ...?

Την Ελλάδα στο εξωτερικό την εκθέτουν οι λαμογιές των πολιτικών και των παρατρεχάμενών τους, η διαφθορά.. η ανικανότητα των πολιτικών που οδήγησε τη χώρα εδώ που είναι.. οι κάθε Τσοχατζόπουλοι με τις offshore τους, το τουμπεκί περί ευθυνών,ο δήθεν θεσμός του "πόθεν έσχες", οι βολεμένοι ημέτεροι σε θέσεις, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, οι νόμοι που δεν λειτουργούν..
ΑΥΤΑ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, αν έχει σημασία...

Και οι Πασόκοι και ο Γιωργάκης υπερηφανεύονται που πήραμε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία.. επειδή είμασταν η πιο υπερχρεωμένη χώρα.. μπράβο μας ρε...

Το σουφλέ του Γιώργου

.........
"Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου (όνομα βάλσαμο για κουρασμένο αρθρογράφο, 3 φορές να το αναφέρεις φύγανε οι 200 λέξεις) παρέδωσε το Υγείας στον Α. Λοβέρδο, περιγράφοντας τον διάδοχό της ως άνθρωπο «που ξέρει να δίνει και να κερδίζει μάχες». Τρεις μάχες έδωσε ο πολυνίκης Λοβέρδος από το υπουργείο Εργασίας. Τη μάχη να μην αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης, τη μάχη να μη μειωθούν οι συντάξεις και τη μάχη να μην αυξηθούν οι εισφορές. Τις κέρδισε και τις τρεις.

Ο Χ. Παπουτσής, αναλαμβάνοντας την Προστασία του Πολίτη, είπε ότι θα ενεργοποιήσει το δίπτυχο «ασφάλεια και ανθρωπιά». (Στο λόγο μου, έτσι το είπε.) Ζήτησε από τους υφισταμένους του εφαρμογή των νόμων (εδώ έχουμε την ασφάλεια), πλην τόνισε ότι «όλοι είμαστε άνθρωποι, και εσείς στις ένστολες υπηρεσίες (sic) αλλά και όσοι παραβιάζουν τον νόμο (εδώ έχουμε την ανθρωπιά)». Αφού, όπως παραδέχτηκε, «όλους μια μάνα μάς γέννησε»"
...........

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ,
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

11 μήνες νεο ΠΑΣΟΚ

11 μήνες εισπρατικά μέτρα, απλά στη σύλληψη, απλά και για ένα αδαή,εύκολα στην εφαρμογή, ατελέσφορα δυστυχώς.. μέτρα για να καλυφθούν οι υποχρεώσεις οι οικονομικές και οι απαιτήσεις των διεθνών τραπεζών..

Αποτέλεσμα όλων αυτών των περισπούδαστων συμβούλων του Γιωργάκη..

Και ο Γιωργάκης στη ΔΕΘ, σήμερα τα ίδια κούφια λόγια, αν και καλός για μυθιστοριογράφος, εξαιρετικός... δεν πρόσεξα αν μίλησε για πράσινη ανάπτυξη.. μου ξέφυγε...

Ούτε για αυτό το περίφημο "τα λεφτά υπάρχουν"...

Κατά τα άλλα η ανανέωση πάει καλά.. Παπουτσής, Χυτήρης, Σκανδαλίδης.. με τον Ρέππα και τον Πάγκαλο.. παλιές καραβάνες.. παλιές συνταγές...

Και το κεντρικό δελτίο του MEGA σε ρόλο Υπουργείου τύπου της κυβέρνησης, με τον θλιβερό Καψή πρωτοστάτη!!!
Ας τον μαζέψει κάποιος εκεί.. ο άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται πως λειτουργεί.. είναι σίγουρο.. είναι θέμα αντίληψης, όχι θέσης..

"ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑΝ"

Ο Πανάρετος,από το "Παιδείας", πως λέμε καμία σχέση με την αρετή..? κάπως έτσι και χειρότερα...
"Δεν ήταν πρόθεσή μας με τη κατάργηση της βάσης του 10 να γεμίσουμε τα διάφορα ιδρύματα.. αλλά η πολιτεία έχει κάνει μια πολύ μεγάλη επένδυση σε αυτά..."

Ανίκανος να χειριστεί μια κατάσταση έστω μόνο επικοινωνιακά...

Η Διαμαντοπούλου.. για τα διάφορα κολλέγια, τη μη νομιμότητά τους και τους φοιτητές που γράφτηκαν σε αυτά.. "ας πρόσεχαν".
Να πρόσεχαν αυτοί που γράφτηκαν σε ένα κολλέγιο που η πολιτεία το αφήνει να λειτουργεί!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αντε ρε θείτσα.. ας πρόσεχαν αυτοί που σε ψήφισαν!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ησυχα! Ο θείος κοιμάται...

Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ

ΚΑΤΑ κοινή ομολογία είμαι ένας φιλήσυχος άνθρωπος. Ειδικά τώρα που πλησιάζω τα 50 προσπαθώ να εγκλιματιστώ στη γαλήνη, την ηρεμία και την ησυχία σε μια πρόβα τζενεράλε πριν από την αιώνια...

ΕΝΑΣ από τους λόγους που και το πιο έξαλλο νιάτο καταντάει στα 50 του φιλήσυχος πολίτης, είναι η πίεση. Η αρτηριακή εννοείται... Πώς θα παραμείνεις έξαλλος όταν έχεις πίεση και ο τελευταίος γιατρουδάκος της σειράς σού συνιστά: «ηρεμία»; Είναι ιδιοπαθής ασθένεια η αρτηριακή πίεση. Τουτέστιν, δεν γνωρίζουν ακριβώς τα αίτια που την προκαλούν, είναι κάτι που το παθαίνεις μόνος σου.

ΓΙ' ΑΥΤΟ προτείνουν ψυχραιμία, ανάλατη ζωή, ήπια σωματική άσκηση, γραψαρχιδιστική αντιμετώπιση του συναισθηματικού στρες, χαλάρωση, ηρεμία, ησυχία και καρτερικότητα. Της αιώνιας ζωής και κότας, εννοείται...

ΤΩΡΑ που το ξανασκέφτομαι, εξ απαλών ονύχων φιλήσυχος ήμουν. Μάλλον με επηρέασε εκείνη εκεί η πινακίδα που είχε αναρτήσει στην ψαροταβέρνα του στο Λευκαντί ο παππούλης μου: «Απαγορεύεται το σπάσιμο, η μανούρα και ο τσαμπουκάς», έγραφε.

Η γιαγιά μου στην κουζίνα τηγάνιζε γαυράκι (κάτι που με αρρώστησε κι έγινα «ερυθρόλευκος») κι εγώ έπαιρνα τις παραγγελίες απ' τα τραπέζια και τονε σερβίριζα με τα κατρουτσάκια του. Οταν πίνανε καμιά δεκαριά κατρουτσάκια και κοκκίνιζε η μύτη τους απ' την πολλή ρετσίνα, άρχιζαν η μανούρα, το σπάσιμο και οι τσαμπουκάδες.

Η ψαροταβέρνα ήτανε πάνω στο μικρό το λιμανάκι, εκεί που ακόμα βασιλεύει ο γερο-πλάτανος που 'χα κρεμάσει την κούνια μου. Ψαράδες και λιμενεργάτες τα 'τσουζαν στου παππού μου. Αλατιασμένοι, αξέβγαλτοι. Τέρμα στο τζουκμπόξ ο Καζαντζίδης. Ξυπόλητοι φέρνανε κάτι στροφές γύρω απ' τον εαυτό τους σαν να χορεύανε. Και μετά μανουριάζανε άσχημα αν σηκωνόταν άλλος να χορέψει το τραγούδι που παραγγείλανε.

ΗΤΑΝΕ σοβαρό φάουλ να βάλεις δίφραγκο στο τζουκμπόξ και να χορέψει ο άλλος το τραγούδι σου άμα δεν του 'κανες νεύμα επιδοκιμασίας. Ηταν ιεροί, άγραφοι κανόνες αυτοί. Ετσι άρχιζε η μανούρα, ένα είδος επιθετικής δυσθυμίας, σαν την γκρίνια της αγριόγατας που, ενώ την έχεις αγκαλιά, ξαφνικά τσαμπουκαλεύεται και σε γρατζουνάει στη μούρη. Η μανούρα οδηγεί αναπόφευκτα στον τσαμπουκά. Σε σοβαρούς τσαμπουκάδες! Διότι στο μικρό λιμάνι κάποιοι μάγκες είχανε πάνω τους κρυμμένες φαλτσέτες και σε σουγιαδιάζανε για πλάκα.

ΤΟ σπάσιμο (των πιάτων και των ποτηριών) ήτο λυτρωτικόν γιατί εκτόνωνε την ένταση. Ομως ο παππούς έβγαλε και γι' αυτό στην ταμπέλα απαγορευτικό, επειδή μανούριαζε η γιαγιά που 'πρεπε ν' αγοράζει κάθε εβδομάδα καινούργια σερβίτσια. Ο άλλος λόγος ήτανε που κόβανε στα γυαλιά τα ποδάρια τους, γιατί χορεύανε ξυπόλητοι κι έπρεπε να τους τρέχει από πίσω με τα μπαμπάκια και τα ιώδια.

ΜΟΝΟ όταν έμπαινε ο Βαγγέλης (ο Ρωχάμης) στο μαγαζί κλάνανε μέντες όλοι και καθόντουσαν κυρίες. Κατά τ' άλλα την επιγραφή του παππού μου τη γράφανε εκεί που φαντάζεστε. Τα παιδικά μου τα ματάκια είχαν αντικρίσει τόσα σουγιαδιάσματα που χορτάσανε από τσαμπουκάδες.

«Η μανούρα είναι το χειρότερο», έλεγε η γιαγιάκα μου, «να γίνει ο τσαμπουκάς να τελειώνουμε»! Σιχαίνομαι τη μανούρα. Βαρέθηκα τα σπασίματα και τους τσαμπουκάδες. Αρα ήμουν παιδιόθεν φιλήσυχος. Πολύ πριν γενώ υπερτασικούλης.

ΚΑΤΙ κομμένες εξατμίσεις στα μοτοσακά της εφηβείας μας ήταν ασήμαντες λεπτομέρειες. Οπως και οι μεταμεσονύχτιες αστυνομίες στα σφιχταγκαλιασμένα πάρτι με τα βερμούτ. Παρένθεση ήτο και ο όποιος συνωστισμός (σαν της Σμύρνης) με τα ΜΑΤ στις φοιτητικές διαδηλώσεις. Κατά βάθος ήμουν φιλήσυχος.

ΜΕ δεδομένα τα παραπάνω και ότι πλέον είμαι ένας φιλήσυχος άνθρωπος με χαρτί γιατρού, δεν έπρεπε να ταραχτώ περίεργα που χθες το μεσημέρι άκουσα το ανιψάκι μου να λέει στ' άλλα τα παιδάκια:
«Ησυχα, ο θείος κοιμάται»!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

Post mortem

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Ενα σεντόνι υποκριτικής αγιοποίησης κάλυψε τη σορό του Σωκράτη Γκιόλια.
Το απέθεσαν τελετουργικά, πλείστοι όσοι εκπρόσωποι της κλασικής δημοσιογραφίας. Η αγιοποίηση αυτή δεν ήταν η αναπόφευκτη απόληξη ενός χοϊκού «δεδικαίωται», δηλαδή η διαγραφή έργων και ημερών μπροστά στο ανέκκλητο «χους ην» και στη συνείδηση της κοινής μοίρας. Οι post mortem υμνωδίες αποκαλύπτουν αβυσσαλέα υποκρισία και έκδηλη αμηχανία. Η δημοσιογραφία του Σωκράτη Γκιόλια -από παλιά, μέχρι τώρα με το περιώνυμο μπλογκ- συγκέντρωνε τα πυρά της κλασικής δημοσιογραφίας, όταν εκείνη έκρινε ότι άξιζε να ασχοληθεί. Με μια διαφορά: από τότε που το «Τρωκτικό» εγκαταστάθηκε στο κέντρο της μηντιακής ζωής, αποτέλεσε για τους δημοσιογράφους προσφιλές κέντρο διερχομένων. Ηταν πια η εποχή των μπλογκ και του θριάμβου τους έναντι της «παλιάς δημοσιογραφίας», ειδικά της έντυπης. Σχεδόν όλοι μυκτήριζαν -και δικαίως- τις κρημνιστικές αδιασταύρωτες πληροφορίες, την ανέρειστη αποδομητική επιθετικότητα, την καταγγελτική ελαφρότητα και τον κιτρινισμό, αλλά το διάβαζαν και στέκονταν αμήχανοι μπροστά στα φρέσκα στοιχεία και τις θετικές πλευρές της «νέας δημοσιογραφίας»: την άμεση ενημέρωση, τον δηκτικό σχολιασμό και τη δημιουργική ανακίνηση σημαντικών θεμάτων που ήσαν ταμπού για τα κλασικά μήντια. Ευεξήγητη η αμηχανία της φθίνουσας «παλιάς σχολής»: τα παθογενή των μπλογκ είναι εν πολλοίς και δικά της. Μόνο που εκείνη τα αποσιωπά ή τα κρύβει επιμελώς κάτω από το χαλί. Τα δε θετικά τα βλέπει ζηλότυπα, διότι αδυνατεί να τα ανταγωνιστεί, αξιοποιώντας τουλάχιστον ένα κλασικό όπλο της: την υπευθυνότητα της επωνυμίας και το τίμημα που αυτή συνεπάγεται

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, χτες

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

«Είναι υγεία η απογοήτευση απ' τα κόμματα» διαπίστωσε (στη συνέντευξή του στην «Ε») ο κ. Παπανδρέου. Εχοντας συμβάλει ο ίδιος όσον λίγοι από το δικομματικό σκηνικό στη φθορά του κοινοβουλευτισμού και στην κατάπτωση κι έκπτωση του πολιτεύματος, κάνει ακαδημαϊκές διαπιστώσεις με την «αφέλεια» ενός δόκτορος Τουρνεσόλ (γνωστού κι ως Καλκιούλους στην αγγλοσαξωνική του αποτύπωση).

Πρσωπικώς το βρίσκω θεϊκό! Τα λέει τόσο συχνά και τόσον ωραία ο κ. Παπανδρέου εναντίον των μέτρων που παίρνει ο ίδιος, ώστε η θεία Φωτούλα να επιμένει πως πρέπει να του δώσουμε τον «ναυτίλο» να τον γράφει εκείνος.

.............................................

Είναι ικανός!

Ομως, για να σοβαρευτούμε, στην ίδια συνέντευξη ο κ. Παπανδρέου δήλωσε κάτι αληθινά πρωτοφανές. Το εξής:
«Δεν είναι προφανές
για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές χώρες».

Ανήκουστο!

Από πότε το Σύνταγμα μιας χώρας υπακούει ή δεν συγκρούεται με πράγματα λογικά ή παράλογα που συμβαίνουν σε άλλες χώρες;

Είναι δυνατόν ένας πρωθυπουργός να 'χει τέτοια αντίληψη για τον Θεμελιώδη Νόμο της χώρας του;

Κατ' αρχήν «εδώ ουδείς μπορεί να ισχυρισθεί» (μας γράφει επ' αυτού ο αναγνώστης μας, κ. Κ.Ρ.) «ότι πρόκειται για λεκτικό ατόπημα, διότι οι γραπτές συνεντεύξεις του πρωθυπουργού ελέγχονται. Αρα δεν του ξέφυγε. Το είπε σκοπίμως».

Και συμπληρώνει ο κ. Κ.Ρ.: «Αυτή η απαράδεκτη δήλωση πρέπει να αποσυρθεί πάραυτα.

Συνιστά προσβολή της Συνταγματικής Τάξης της χώρας.

Εισάγει μιαν επικίνδυνη αντίληψη, σύμφωνα με την οποίαν, ό,τι θεωρείται λογικό (από ποιον άραγε) και "ισχύει σε πολλές άλλες χώρες", θα μπορούσε να επιβληθεί και στην Ελλάδα ακόμα κι αν έρχεται σε αντίθεση με το Σύνταγμα της χώρας!

Δηλαδή, το Σύνταγμά μας, κατά την άποψη του κ. Παπανδρέου, δεν στηρίζεται στη νομική παράδοση και τον νομκό πολιτισμό της χώρας, αλλά στη... λογική άλλων χωρών!

Κι εγώ που νόμιζα -συνεχίζει ο κ. Κ.Ρ.- ότι το Σύνταγμά μας είναι ο υπέρτατος κατασταστικός χάρτης της χώρας κι ο θεμέλιος λίθος της Δημοκρατίας.

Δεν ξέρω τι δεσμεύσεις (κι έναντι ποίων;) έχει αναλάβει ο κ. Παπανδρέου και τι επιδιώκει, αλλά αυτές οι απόψεις δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες, διότι δημιουργούν κακό προηγούμενο.

Με την ίδια, δήθεν αφέλεια, μπορεί αύριο ο κ. Πρωθυπουργός να θεωρήσει "λογικές" και τις απαιτήσεις γειτόνων μας που έρχονται σε... αντίθεση με διεθνείς συμβάσεις και Συνθήκες.

Λυπούμαι αλλά αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα.

Οταν ο Συνταγματικός Χάρτης της χώρας αμφισβητείται απ' τον ίδιο τον πρωθυπουργό, τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να "επωασθεί το αυγό του φιδιού"...».

Ο αναγνώστης μας έχει δίκιο. Δεν υπάρχει Σύνταγμα αλά καρτ. Και η στήλη έχει από καιρό εκφράσει τις ανησυχίες της για την πολιτειακή συμπεριφορά του κ. Πρωθυπουργού.

Αυτό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται σαν μια «χαλαρή στάση» του κ. Παπανδρέου (περίπου σαν μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης) είναι, στην πραγματικότητα, εν σχέσει με το πολίτευμα και την πολιτική μια στάση βαθειά αυταρχική και απολυταρχική.

Με το σύνδρομο του ηγεμόνος που ερμηνεύει την πραγματικότητα εξωθεσμικά, κατά το δοκούν, βολονταριστικά, ο κ. Παπανδρέου

έχει αποδομήσει το κόμμα του, ενώ συχνά υπερβαίνει (και συνεπώς υπονομεύει) το ίδιο το πολίτευμα, είτε καταστρατηγώντας τον Κανονισμό της Βουλής (όπως με την ψήφιση του Μνημονίου) είτε υπερφαλαγγίζοντας με τους παρακοιμωμένους του το Υπουργικό του Συμβούλιο, είτε ερμηνεύοντας το Σύνταγμα με τη «λογική» των «άλλων».

Οντως, υπάρχουν «άλλοι» που έχουν άλλες «λογικές», όπως για το νόμιμον της κλειτοριδοεκτομής στο Σουδάν ή την απαγόρευση των κίτρινων φραχτών στο Τενεσή. Και λοιπόν;

Στην Ιρλανδία υπήρξε «πολύ λογικό», όπως λέει ο κ. Παπανδρέου, να κόψουν μισθούς, συντάξεις, ανθρώπους αδιακρίτως, γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα να αντιλέγει;

Πρώτη φορά στην ιστορία μας, τόσον ελάχιστα σοβαροί άνθρωποι κάνουν τόσο σοβαρές αλλαγές επί τα χείρω στη ζωή μας...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 6.VII.2010 stathis@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

Συναισθήματα αηδίας..

.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Ο Θ.Πάγκαλος καταγγέλλει από πρωινό τηλεοπτικό στασίδι -έτσι νοεί τον δημόσιο διάλογο- μια σειρά από προεκλογικές προκλητικές προσλήψεις εκατοντάδων προσώπων που συνδέονται με συγγενικούς ή κομματικούς δεσμούς με βουλευτές και στελέχη της Ν.Δ. Ενας εκ των καταγγελλομένων -ο βουλευτής Χαλκίδης της Ν.Δ. -δεν διαψεύδει τον διορισμό που ο ίδιος έκανε, αλλά με τη σειρά του καταγγέλλει τον Θ. Πάγκαλο ότι και αυτός είχε διορίσει την κόρη του πριν από λίγα χρόνια στη Βουλή! Την ίδια περίπου τακτική (πετάω την μπάλα στην εξέδρα) ακολουθεί στην απάντησή του και ο πρώην υπουργός Σ. Χατζηγάκης, που προΐστατο της εταιρείας που έκανε τους διορισμούς. Λαϊκίζει μιλώντας για «τα παιδιά των 800 ευρώ», ενώ καταγγέλλει με τη σειρά του τον κ. Πάγκαλο επειδή προωθεί τη σύζυγό του για τον νεοσύστατο δήμο στη Σαρωνίδα! Αηδία συμπυκνωμένη. Για όλους και για όλα. Γιατί δεν πρόκειται απλά για παιχνίδι εντυπώσεων, αλλά περιέχει και πολλές αλήθειες. Και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης λέει αλήθειες για κραυγαλέους διορισμούς λίγο πριν από τις εκλογές και ο βουλευτής μάλλον λέει αλήθεια για την κόρη Πάγκαλου -αφού ο τελευταίος δεν το διέψευσε- και ο πρώην υπουργός λέει αλήθεια για τη σύζυγο Πάγκαλου, άλλωστε έχουν δημοσιοποιηθεί οι προθέσεις της. Το τραγικό είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν λίγες μόνο ώρες μετά τη δημοσιοποίηση δημοσκόπησης που δείχνει πως η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας νιώθει μια συνολική απαξίωση για τα κόμματα και τους πολιτικούς. Και επιβεβαιώνεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ Π ΠΡΙΝ ΠΕΡΑΣΕΙ(Σ)

.......................
"Εσύ πάλι τι κάνεις
Όποτε το θυμάσαι
Κατεβάζεις τα σκουπίδια στη θάλασσα
Ξεσκόνισε και λιγάκι
Τόσες λέξεις είναι πεταμένες στο πάτωμα

Δε βλέπεις ότι αν συνεχίσουμε έτσι
Θα μας φάει η σκόνη;"

..............................

Σταύρος Σταυρόπουλος

Δημοσιογράφοι και είδηση

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Κάποιοι συνάδελφοι (;), κυρίως της τηλεόρασης, προθυμοποιούνται να παίζουν ρόλους για τους οποίους άλλοι είναι επιφορτισμένοι.

Ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα των μεγάλων ή μικρών απεργιακών κινητοποιήσεων, αναλαμβάνουν να απαξιώνουν συνδικαλιστικούς αγώνες, κινητοποιήσεις εργαζομένων, διεκδικήσεις και γενικά ό,τι μπορεί να ενοχλήσει εργοδοτικά συμφέροντα. Τους ακούσαμε να φωνάζουν για τις κινητοποιήσεις στο λιμάνι, για εκείνες ενάντια στο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο, για μια σειρά ακόμα διεκδικήσεις. Δουλειά των δημοσιογράφων είναι να καταγράφουν ειδήσεις και γεγονότα και σίγουρα έχουν κάθε δικαίωμα να κάνουν κρίσεις πάνω σε αυτά. Αλλά όταν τα δύο αυτά πράγματα μπλέκουν επικίνδυνα, τότε δεν πρόκειται για πληροφόρηση, αλλά για προπαγάνδα. Και μάλιστα, με ιδιαίτερα ταπεινά ελατήρια. Ολοι -δημοσιογράφοι και μη-έχουν ή δικαιούνται να έχουν άποψη για κάθε τι που συμβαίνει. Ωστόσο η άποψη αυτή δεν πρέπει να εμφανίζεται ως γεγονός. Κάποιοι, για παράδειγμα, έχουν αντιρρήσεις για τις κινητοποιήσεις στα λιμάνια. Είτε επειδή θίγονται ατομικά ή γενικότερα συμφέροντα, είτε επειδή εκτιμούν ότι επιδεινώνεται η οικονομική κρίση ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Δικαίωμα αναφαίρετο να εκφραστούν αυτές οι αντιρρήσεις. Υποχρέωση μάλιστα του δημοσιογράφου είναι να καταγράφει και τις κινητοποιήσεις και τις όποιες αντιδράσεις υπάρχουν γι' αυτές. Εκείνο που δεν έχει κανένας δικαίωμα και υποχρέωση που δηλώνει δημοσιογράφος, είναι όταν παραθέτοντας την είδηση, να τη συγχέει με την άποψή του ή τέλος πάντων με την άποψη εκείνου τον οποίο υπηρετεί. Αρκετά αρνητικά φορτισμένη είναι η κοινωνία με το δημοσιογραφικό επάγγελμα, ας μην το επιβαρύνουν περισσότερο...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

Ολέθριες εμμονές

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Ο κόσμος ακονίζει τα μαχαίρια του κι ας μην κατεβαίνει στον δρόμο.

Η σιωπή του είναι μια πυρηνική βόμβα που θα εκραγεί στην ώρα της και θα σαρώσει τους ευπειθείς που υπέγραψαν το ανατριχιαστικό Μνημόνιο *** Λένε οι δεξιοτέχνες του ψεύδους ότι με πόνο ψυχής -και για τη σωτηρία της πατρίδος- παίρνουν σκληρά και αντιδημοφιλή μέτρα. Εκείνο που δεν λένε είναι ότι υπήρχε άλλος δρόμος. Πρώτον, χρονική επιμήκυνση του χρέους. Δεύτερον, άμεση χρηματοδότηση με σχετικά χαμηλό επιτόκιο. Και τρίτον, μια σθεναρή στάση έναντι των εταίρων, υποστηριζόμενη από τα στοιχεία της απτής πραγματικότητος: αν δεν υλοποιηθούν αυτά τώρα -μιλάμε για το τέλος Οκτωβρίου, μετά τις εκλογές- οι επιπτώσεις θα είναι δραματικές, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ενωση (κυρίως για τη Γερμανία και τη Γαλλία, των οποίων οι τράπεζες θα κινδύνευαν να χάσουν τα χρήματά τους σε περίπτωση ελληνικής πτώχευσης)... Ομως αυτά απαιτούν στιβαρό τιμόνι και σοβαρούς, αποφασισμένους ανθρώπους και όχι φλύαρους ταξιδιώτες που γύρναγαν τον κόσμο για το θεαθήναι και πανηγύριζαν για την παράδοση της χώρας στους δεσμοφύλακες... Οχι, δεν ήταν εύκολος ο δρόμος αυτός. Ειδικά για μια μικρή χώρα με μειωμένη αξιοπιστία. Χρειαζόταν πυγμή, αποφασιστικότητα, τόλμη και ρίσκο... Ταυτόχρονα, η στάση αυτή προϋπέθετε άμεσα μέτρα για την αναδιοργάνωση του κράτους (κάποια από αυτά είναι η αλήθεια ότι υπάρχουν και υλοποιούνται) και κυρίως συγκροτημένο, αναπτυξιακό σχέδιο, και όχι φανφάρες και ελαφρότητες για «πράσινη ανάπτυξη»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα

Αξιοπιστία Παπανδρέου

Αλλάζουν οι καιροί κι όλα τα ίδια μένουν: επί Σημίτη έδερναν τους συνταξιούχους, τώρα τους παίρνουν τα λεφτά απ' την τσέπη και τη ζωή απ' το παράθυρο...

Τώρα, επί Γεωργίου του Β' Παπανδρέου του Γ' (ο οποίος μας καλούσε να πάμε στις «κάλτσες» για να μας πάρει εν τέλει και τα σώβρακα) ουδέν απ' όσα λέγονται, εννοούνται.

Οπως για το πάγωμα των μισθών.

«Αν με ρωτήσετε για πάγωμα μισθών, εγώ λέω όχι», δήλωνε κατηγορηματικά ο κ. Παπανδρέου. Κι εξηγούσε: «Αν παγώσουμε τους μισθούς, θα μειωθεί η αγοραστική δύναμη, θα νεκρώσει η αγορά και θα επέλθει ο φαύλος κύκλος της κατάρρευσης».

Το 'πε και (δεν) το 'κανε!

Τώρα παγώνει τους μισθούς.

Μας οδηγεί δηλαδή, σύμφωνα με τα ίδια του τα λόγια, στον «φαύλο κύκλο της κατάρρευσης»!

Ο άνθρωπος είναι αναξιόπιστος.

Μας δουλεύει κανονικά, όταν δεν μωρολογεί διαρκώς («είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία»).

Δεν χρειάζεται να 'ναι κανείς παρά πρωτοετής φοιτητής των οικονομικών (αλλά όχι μαθητευόμενος μάγος που παίζει με τη φωτιά μέσα σε παιδική χαρά) για να γνωρίζει ότι η λιτότητα παράγει ύφεση, παρατείνει και επιτείνει την κρίση.

Ανίκανοι είναι ή βαλτοί;

Ή μήπως νομίζουν ότι παραγωγικό-αναπτυξιακό σχέδιο (απ' τα πολυαναμενόμενα μέτρα) μπορεί να 'ναι η (κατ' εξακολούθησιν) αύξηση των διοδίων;

Ακόμα κι επί τουρκοκρατίας τα διόδια για να έρθει κανείς απ' την Κηφισιά στην Αθήνα (μία κότα ή έξι αυγά) παρέμειναν σταθερά επί τρεισήμισι αιώνες. Οι «δικοί» μας τα αυξάνουν κάθε δύο μήνες.

Ή με τα αυγά ή με τις πέτρες.

Οι δοτοί του ΔΝΤ νομίζουν ότι μπορούν να βάλουν τη χώρα στον γύψο έως το 2060! Οτι για να 'ναι «βιώσιμο» ένα ασφαλιστικό σύστημα, πρέπει να κάνει τον «βίον αβίωτο» στους πολίτες!..

Δεν ξέρω αν οι δοτοί του ΔΝΤ ελπίζουν στην ομόφωνη αφωνία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ και τη συνεπικουρία των Ντοροκαρατζαφέρηδων για να περάσουν κι αυτή την τερατογένεση απ' τη Βουλή, αλλά δεν θα την περάσουν απ' τη ζωή -εκτός κι αν τη σκοτώσουν...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 1.VII.2010 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα