Μόνος μου
Απαρηγόρητος συγγενής του εαυτού μου
Με τις μέρες μου αδιάθετες
Το φως της σελήνης
Ξεράθηκε στο παντελόνι μου
Η ζωή μια τρύπα
Σηκώνω το φλιτζάνι
Και τη βλέπω από κάτω να χάσκει
Υπόγειο ανάκτορο
Με διασχίζει απαρηγόρητος ο Ηριδανός
Θα πέσω
Το κρεβάτι βλέπει γκρεμό
Ο άνθρωπος που κοιμάται δίπλα μου
Είναι από σκόνη
Κάτω από το μαξιλάρι μου
Οι παλάμες μου χειροβομβίδες
Δεν έχω τίποτε άλλο
Μία σονάτα σιωπής
Κάποιες λάθος σταγόνες
Λίγη ναφθαλίνη για τον έρωτα
Έχω ράψει όλα μου τα ποιήματα
Στο στόμα ενός μικρού παιδιού
Τώρα πια
Μπορώ να χαθώ
Ήσυχος
(από το βιβλίο ΔΥΟ ΜΕΡΗ ΣΙΩΠΗ, ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΛΕΞΕΙΣ, εκδ. Μεταίχμιο, 2009)
Σταύρος Σταυρόπουλος
Σάββατο 5 Ιουνίου 2010
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
ΦΑΙΔΡΟΙ
Γίνεται χαμός, όλα πάνε κατά διαόλου, ο κόσμος είναι ανήσυχος βλέπει τα πράγματα και όσα έρχονται, να γίνονται όλο και χειρότερα και αυτοί το βιολί τους.
Χαμένοι στον χουλιγκανισμό τους, ανίκανοι μέσα στη φαιδρότητά τους, παίζουν στην εξεταστική γελοία παιχνίδια εντυπώσεων.
Απόδειξη περίτρανη πως όσα λένε για αυτοκάθαρση κλπ είναι παραμύθια για κατανάλωση.
Να ξεφύγουν θέλουν, όπως - όπως από το μένος του κόσμου. Ασχολούνται με μαλακίες και δεν δείχνουν καμία πρόθεση να ψάξουν στα σοβαρά.
Μας πετάνε ψίχουλα χιλιάδων και δεν ασχολούνται με τα δισ.
Είναι ανίκανοι, εθισμένοι στη φαυλότητα, στο διαδρομισμό, στις πελατειακές σχέσεις, και στη σφτηνή εξυπνάδα..
ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ!!!!!!!!!!!!!!!
Κάνουν τους ανήξερους λες και τόσα χρόνια δεν ήταν στο παιχνίδι, δεν ήξεραν ότι παίζεται πολύ χρήμα, ότι είχαν χρηματοδοτήσεις από επιχειρήσεις.. τίποτα όλα τα ανακαλύπτουν τώρα..
ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΧΗΜΑΤΙΣΤΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ή ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ και να με συγχωρήσουν οι όποιοι έντιμοι.
Και έρχεται και ο Στάιν, με την αμφιλεγόμενη παράστασή του και μας δίνει συμβουλές αφ' υψηλού..
Και απαιτεί- προστάζει να τον ξανακαλέσουμε..
και κριτικάρει για τα πάντα...
Ρε σκατόγερε δικές σας εταιρείες δεν λάδωναν τόσα χρόνια??? σε σας δεν πάνε όλα τα λεφτά???
Και στο τέλος τέλος, φιλοξενούμενος είσαι..μαζέψου!!!!!!
Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010
Μια Εβραία καταγγέλλει...
Μια Εβραία καταγγέλλει...
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Η Εντι Επστάιν έχασε τους γονείς της στο Αουσβιτς.
Ομως μετά τη σφαγή στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα τάσσεται υπέρ των Παλαιστινίων και καταγγέλλει τη συμπεριφορά του Ισραήλ.
Από τον «Ελ. Τύπο»:
- «Μιλούν συνεχώς για ειρήνη και για διάλογο. Αλλά αυτά μόνο στα λόγια. Στην πράξη το μόνο που επιδιώκουν είναι να ωφεληθούν οι ίδιοι. Είναι εμφανές ότι έχουν ξεχάσει τι πέρασαν οι Εβραίοι, αν και συνέχεια γι' αυτά λένε».
- «Το Ισραήλ, μετά τους βομβαρδισμούς της Γάζας, πέρυσι, δεν επιτρέπει να περάσει σχεδόν τίποτα μέσα στη Γάζα. Εβγαλαν, μάλιστα, μια λίστα με 200 είδη, τα οποία απαγορεύονται να εισαχθούν. Μεταξύ αυτών είναι και πολλά ηλεκτρονικά είδη ιατρικής, χωρίς τα οποία οι άνθρωποι απλά πεθαίνουν, χωρίς οι γιατροί να μπορούν να κάνουν κάτι. Οι άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς φάρμακα και εξοπλισμό. Αυτό είναι αργή γενοκτονία».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Η Εντι Επστάιν έχασε τους γονείς της στο Αουσβιτς.
Ομως μετά τη σφαγή στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα τάσσεται υπέρ των Παλαιστινίων και καταγγέλλει τη συμπεριφορά του Ισραήλ.
Από τον «Ελ. Τύπο»:
- «Μιλούν συνεχώς για ειρήνη και για διάλογο. Αλλά αυτά μόνο στα λόγια. Στην πράξη το μόνο που επιδιώκουν είναι να ωφεληθούν οι ίδιοι. Είναι εμφανές ότι έχουν ξεχάσει τι πέρασαν οι Εβραίοι, αν και συνέχεια γι' αυτά λένε».
- «Το Ισραήλ, μετά τους βομβαρδισμούς της Γάζας, πέρυσι, δεν επιτρέπει να περάσει σχεδόν τίποτα μέσα στη Γάζα. Εβγαλαν, μάλιστα, μια λίστα με 200 είδη, τα οποία απαγορεύονται να εισαχθούν. Μεταξύ αυτών είναι και πολλά ηλεκτρονικά είδη ιατρικής, χωρίς τα οποία οι άνθρωποι απλά πεθαίνουν, χωρίς οι γιατροί να μπορούν να κάνουν κάτι. Οι άνθρωποι πεθαίνουν χωρίς φάρμακα και εξοπλισμό. Αυτό είναι αργή γενοκτονία».
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Τρίτη 1 Ιουνίου 2010
ΚΑΠΝΙΣΜΑ
Τα οφέλη από τη διακοπή του καπνίσματος
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ, αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, προέδρου ΕΟΦ
στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Όσο νωρίτερα εγκαταλείψει κάποιος τη συνήθεια του καπνίσματος, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να προσβληθεί από κάποιο νόσημα.
Ετσι επιμηκύνει σημαντικά τη διάρκεια ζωής του. Η διακοπή, εξάλλου, του καπνίσματος σε κάθε ηλικία συνεπάγεται ελάττωση της επικινδυνότητας για πρόωρο θάνατο. Ακόμα και η καθυστερημένη διακοπή του καπνίσματος, μετά την ηλικία των 65 ετών, αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης κατά 1,4 χρόνια για τους άνδρες και κατά 2,7 για τις γυναίκες. Η διακοπή σε μικρότερη ηλικία, για παράδειγμα στα 35, αυξάνει ακόμα περισσότερο το προσδόκιμο επιβίωσης, φθάνοντας τα 6,9 χρόνια για τους άνδρες και τα 6,1 χρόνια για τις γυναίκες.
Η διακοπή του καπνίσματος έχει άμεσες και μακροπρόθεσμες ωφέλειες για τα άτομα όλων των ηλικιών. Συγκεκριμένα:
* 24 ώρες μετά τη διακοπή του, οι πνεύμονες αρχίζουν ν' αποβάλλουν τη βλέννα και άλλα υπολείμματα των ουσιών που εμπεριέχονται στον καπνό, ενώ οι πιθανότητες για έμφραγμα μειώνονται.
* Εντός 48 ωρών από τη διακοπή του καπνίσματος, η νικοτίνη δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμη στον οργανισμό και οι αισθήσεις της γεύσης και της οσμής βελτιώνονται.
* 72 ώρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, η αναπνοή γίνεται ευκολότερη, καθώς χαλαρώνουν οι αεραγωγοί και αυξάνεται η αναπνευστική χωρητικότητα των πνευμόνων.
* Δύο με 12 εβδομάδες μετά από τη διακοπή του καπνίσματος, η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται σε ολόκληρο το σώμα, διευκολύνοντας το βάδισμα.
* Τρεις με εννέα μήνες μετά από τη διακοπή του καπνίσματος, τα προβλήματα αναπνοής, όπως ο βήχας, η δύσπνοια και ο συριγμός κατά την αναπνοή βελτιώνονται. Συνολικά, η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30% και ισχυροποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα.
* Ένα χρόνο μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής ή και θανάτου στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μειώνεται κατά 50% σε σχέση με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας καπνιστής.
* 5 χρόνια μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα μειώνεται κατά 50% σε σχέση με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας καπνιστής.
* 15 χρόνια μετά τη διακοπή του καπνίσματος ο κίνδυνος θανάτου, από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα ισοδυναμεί πλέον με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει καπνίσει ποτέ.
ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΗ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ!!!!!!!!!!
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ, αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, προέδρου ΕΟΦ
στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Όσο νωρίτερα εγκαταλείψει κάποιος τη συνήθεια του καπνίσματος, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να προσβληθεί από κάποιο νόσημα.
Ετσι επιμηκύνει σημαντικά τη διάρκεια ζωής του. Η διακοπή, εξάλλου, του καπνίσματος σε κάθε ηλικία συνεπάγεται ελάττωση της επικινδυνότητας για πρόωρο θάνατο. Ακόμα και η καθυστερημένη διακοπή του καπνίσματος, μετά την ηλικία των 65 ετών, αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης κατά 1,4 χρόνια για τους άνδρες και κατά 2,7 για τις γυναίκες. Η διακοπή σε μικρότερη ηλικία, για παράδειγμα στα 35, αυξάνει ακόμα περισσότερο το προσδόκιμο επιβίωσης, φθάνοντας τα 6,9 χρόνια για τους άνδρες και τα 6,1 χρόνια για τις γυναίκες.
Η διακοπή του καπνίσματος έχει άμεσες και μακροπρόθεσμες ωφέλειες για τα άτομα όλων των ηλικιών. Συγκεκριμένα:
* 24 ώρες μετά τη διακοπή του, οι πνεύμονες αρχίζουν ν' αποβάλλουν τη βλέννα και άλλα υπολείμματα των ουσιών που εμπεριέχονται στον καπνό, ενώ οι πιθανότητες για έμφραγμα μειώνονται.
* Εντός 48 ωρών από τη διακοπή του καπνίσματος, η νικοτίνη δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμη στον οργανισμό και οι αισθήσεις της γεύσης και της οσμής βελτιώνονται.
* 72 ώρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, η αναπνοή γίνεται ευκολότερη, καθώς χαλαρώνουν οι αεραγωγοί και αυξάνεται η αναπνευστική χωρητικότητα των πνευμόνων.
* Δύο με 12 εβδομάδες μετά από τη διακοπή του καπνίσματος, η κυκλοφορία του αίματος βελτιώνεται σε ολόκληρο το σώμα, διευκολύνοντας το βάδισμα.
* Τρεις με εννέα μήνες μετά από τη διακοπή του καπνίσματος, τα προβλήματα αναπνοής, όπως ο βήχας, η δύσπνοια και ο συριγμός κατά την αναπνοή βελτιώνονται. Συνολικά, η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται κατά 30% και ισχυροποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα.
* Ένα χρόνο μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής ή και θανάτου στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μειώνεται κατά 50% σε σχέση με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας καπνιστής.
* 5 χρόνια μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα μειώνεται κατά 50% σε σχέση με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας καπνιστής.
* 15 χρόνια μετά τη διακοπή του καπνίσματος ο κίνδυνος θανάτου, από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα ισοδυναμεί πλέον με τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει καπνίσει ποτέ.
ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΗ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ!!!!!!!!!!
Ενα κράτος σε ρόλο πειρατή
Ενα κράτος σε ρόλο πειρατή
Του Παντελη Μπουκαλα
Ο στρατός του Ισραήλ θα πρέπει να είναι ο καλύτερα εκπαιδευμένος παγκοσμίως, φαίνεται ωστόσο πως η εκπαίδευσή του δεν αποβλέπει στην αυτοσυγκράτησή του αλλά στο εντελώς αντίθετο: στο να νομιμοποιήσει εκ των προτέρων τους στρατιώτες για οτιδήποτε ενδέχεται να πράξουν, και το εγκληματικότερο ακόμη, στο να απελευθερώσει τα χέρια και τα όπλα τους ακόμα κι αν πρόκειται να πλήξουν αμάχους, των νηπίων συμπεριλαμβανομένων. Στα αμέτρητα επεισόδια βάρβαρης δράσης του (πολλά από τα οποία τα καταγγέλλουν οι ίδιοι οι στρατιώτες όταν το φορτίο της ενοχής αρχίζει να τους πνίγει) προστέθηκε τώρα η φονική πειρατεία των κομάντος, στα διεθνή ύδατα μάλιστα, εναντίον των έξι πλοιαρίων του «Στολίσκου της Ελευθερίας». Φάρμακα μετάφεραν, βιβλία κι άλλα τέτοια επικίνδυνα πράγματα, όσα συγκέντρωσε η διεθνής αλληλεγγύη, παγερά αδιάφορη για τα παιχνίδια της διπλωματίας και για το συγχωροχάρτι διαρκείας που απαιτούν οι Ισραηλινοί.
Αλλά βέβαια οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας και κατασκοπείας έχουν πια κάθε δυνατότητα να κρύψουν στα αμπάρια των κατειλημμένων πλοίων ακόμα και τα όπλα μαζικής καταστροφής που δεν βρέθηκαν ποτέ στο Ιράκ.
Στο άγος του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, που έχει αφήσει τα νοσοκομεία δίχως τα στοιχειώδη και οδηγεί συστηματικά έναν λαό στη λιμοκτονία και την απελπισία (κατά 300% αυξήθηκε το ποσοστό της φτώχειας την τελευταία χρονιά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ), προστέθηκε τώρα το όνειδος της δολοφονίας δεκαεννέα ακτιβιστών που πήραν το ρίσκο να σπάσουν τον αποκλεισμό, να σταθούν αρωγοί στους αποκλεισμένους Παλαιστίνιους και να θυμίσουν πως όταν ένας λαός σβήνει αβοήθητος, πολιορκημένος από στεριά, θάλασσα και αέρα, η ανθρωπότητα δεν δικαιούται να περηφανεύεται για την ελευθερία και τον πολιτισμό της. Αλλά βέβαια η ισραηλινή κυβέρνηση βρήκε το αντιφάρμακο: η στρατιωτική λογοκρισία απαγόρευσε (στην εποχή του Διαδικτύου) τη μετάδοση κάθε πληροφορίας για τους νεκρούς και τους τραυματίες, σάμπως το μη λεγόμενο να ισούται με το μη γενόμενο.
«Κατά την επιχείρηση, οι Ισραηλινοί στρατιώτες αντιμετώπισαν ισχυρή σωματική βία. Ορισμένοι από τους επιβάτες των πλοίων χρησιμοποίησαν μαχαίρια και σιδηρογροθιές και επιχείρησαν επίσης να αρπάξουν το όπλο ενός στρατιώτη. Μπροστά στην αναγκαιότητα να υπερασπιστούν τη ζωή τους, οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ» ανακοίνωσε αυτοαπαλλασσόμενος ο ισραηλινός στρατός. Αλλά βέβαια ο εν λόγω στρατός πρωτοπορεί στην ασύμμετρη βία δεκαετίες τώρα, πολυβολώντας νοσοκομεία, σχολεία, προσφυγικούς καταυλισμούς, εγκαταστάσεις ανθρωπιστικών οργανώσεων ή του ΟΗΕ. Το δόγμα του δεν είναι πια «οδόντα αντί οδόντος» αλλά «κεφαλήν αντί οδόντος», ακόμα και προληπτικώς, ακόμα δηλαδή κι αν τίποτα δεν έχει πάθει το δικό του δόντι.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, σήμερα
Του Παντελη Μπουκαλα
Ο στρατός του Ισραήλ θα πρέπει να είναι ο καλύτερα εκπαιδευμένος παγκοσμίως, φαίνεται ωστόσο πως η εκπαίδευσή του δεν αποβλέπει στην αυτοσυγκράτησή του αλλά στο εντελώς αντίθετο: στο να νομιμοποιήσει εκ των προτέρων τους στρατιώτες για οτιδήποτε ενδέχεται να πράξουν, και το εγκληματικότερο ακόμη, στο να απελευθερώσει τα χέρια και τα όπλα τους ακόμα κι αν πρόκειται να πλήξουν αμάχους, των νηπίων συμπεριλαμβανομένων. Στα αμέτρητα επεισόδια βάρβαρης δράσης του (πολλά από τα οποία τα καταγγέλλουν οι ίδιοι οι στρατιώτες όταν το φορτίο της ενοχής αρχίζει να τους πνίγει) προστέθηκε τώρα η φονική πειρατεία των κομάντος, στα διεθνή ύδατα μάλιστα, εναντίον των έξι πλοιαρίων του «Στολίσκου της Ελευθερίας». Φάρμακα μετάφεραν, βιβλία κι άλλα τέτοια επικίνδυνα πράγματα, όσα συγκέντρωσε η διεθνής αλληλεγγύη, παγερά αδιάφορη για τα παιχνίδια της διπλωματίας και για το συγχωροχάρτι διαρκείας που απαιτούν οι Ισραηλινοί.
Αλλά βέβαια οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας και κατασκοπείας έχουν πια κάθε δυνατότητα να κρύψουν στα αμπάρια των κατειλημμένων πλοίων ακόμα και τα όπλα μαζικής καταστροφής που δεν βρέθηκαν ποτέ στο Ιράκ.
Στο άγος του αποκλεισμού της Λωρίδας της Γάζας, που έχει αφήσει τα νοσοκομεία δίχως τα στοιχειώδη και οδηγεί συστηματικά έναν λαό στη λιμοκτονία και την απελπισία (κατά 300% αυξήθηκε το ποσοστό της φτώχειας την τελευταία χρονιά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ), προστέθηκε τώρα το όνειδος της δολοφονίας δεκαεννέα ακτιβιστών που πήραν το ρίσκο να σπάσουν τον αποκλεισμό, να σταθούν αρωγοί στους αποκλεισμένους Παλαιστίνιους και να θυμίσουν πως όταν ένας λαός σβήνει αβοήθητος, πολιορκημένος από στεριά, θάλασσα και αέρα, η ανθρωπότητα δεν δικαιούται να περηφανεύεται για την ελευθερία και τον πολιτισμό της. Αλλά βέβαια η ισραηλινή κυβέρνηση βρήκε το αντιφάρμακο: η στρατιωτική λογοκρισία απαγόρευσε (στην εποχή του Διαδικτύου) τη μετάδοση κάθε πληροφορίας για τους νεκρούς και τους τραυματίες, σάμπως το μη λεγόμενο να ισούται με το μη γενόμενο.
«Κατά την επιχείρηση, οι Ισραηλινοί στρατιώτες αντιμετώπισαν ισχυρή σωματική βία. Ορισμένοι από τους επιβάτες των πλοίων χρησιμοποίησαν μαχαίρια και σιδηρογροθιές και επιχείρησαν επίσης να αρπάξουν το όπλο ενός στρατιώτη. Μπροστά στην αναγκαιότητα να υπερασπιστούν τη ζωή τους, οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ» ανακοίνωσε αυτοαπαλλασσόμενος ο ισραηλινός στρατός. Αλλά βέβαια ο εν λόγω στρατός πρωτοπορεί στην ασύμμετρη βία δεκαετίες τώρα, πολυβολώντας νοσοκομεία, σχολεία, προσφυγικούς καταυλισμούς, εγκαταστάσεις ανθρωπιστικών οργανώσεων ή του ΟΗΕ. Το δόγμα του δεν είναι πια «οδόντα αντί οδόντος» αλλά «κεφαλήν αντί οδόντος», ακόμα και προληπτικώς, ακόμα δηλαδή κι αν τίποτα δεν έχει πάθει το δικό του δόντι.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, σήμερα
Παρασκευή 28 Μαΐου 2010
Ο καιρός τελείωσε
ΣΤΟ ΜΠΑΡ της Μαυρομιχάλη.
Σφιγμένο χαμόγελο, για ζώνη ασφαλείας. Τα δόντια θυμίζουν κάστρο χωρίς πολεμίστρες. Οροσειρές ήττας. Μια αμήχανη μάσκα σκεπάζει το πρόσωπο: το μέσα δεν μπορεί να κρύψει πολλά. Καφέ κοντή φούστα, στο χρώμα του χώματος. Ανασηκωμένη. Από κάτω διαπρέπει το ριγωτό καλτσόν. Το σταύρωμα των ποδιών αφήνει να διαρρεύσουν τα μυστικά του θανάτου. Αρχαία, αλλά πάντα επίκαιρα. Χαρακτηριστικά τραβηγμένα. Στο ρετιρέ των χειλιών κάθεται μια ψεύτικη βεβαιότητα. Μαύρο κάστανο. Φεβρουαρίων σαράντα δύο. Μιλάει για τις κινήσεις της ψυχής, χωρίς ψυχή. Μεταμφιέσεις τού χτες. Της μνήμης. Του τώρα.
Η ΦΩΤΙΑ έχει σβήσει. Ούτε έρωτας ούτε θάνατος. Η πόλη έχει αποσύρει τα γεγονότα της• σχεδόν δεν υφίσταται. Ο,τι αποτελούσε τη μέχρι σήμερα πόλη έχει καεί μαζί της. Τα μάρμαρα είναι φτηνά, τα μαγαζιά γκρεμισμένα. Οι άνθρωποι κατακόμβες. Τα Εξάρχεια έχουν μετακομίσει. Στο Ζάλογγο.
Υποδύεται στάσεις, ανατροπές, συναισθήματα. Ανακατεύει μια στάχτη. Υποδύεται τη φωτιά λες και είναι ο Ηφαιστος. Η ερμηνεία έχει σαρώσει κάθε τι το πρωτεϊκό μέσα της. Είναι υπερβολικά σίγουρη: αν υπήρχαν θεατές, θα είχαν αποχωρήσει.
ΗΘΟΠΟΙΟΣ σημαίνει φως; Οχι, βέβαια. Ο Χατζιδάκις θα εννούσε τη Σάρα Μπερνάρ. Προτιμώ να είμαι, παρά να υποδύομαι. Να μιλάω, αντί να ερμηνεύω. Οι ερμηνείες σηκώνουν πολλές ερμηνείες. Προσπαθώ να κρατηθώ μακριά απ' αυτές. Πάμε μια βόλτα;
Να χτίσουμε ξανά αυτόν τον άσπρο ναό στον ήλιο. Μια διάσημη λωρίδα φωτός, αν ξεμείνουμε από γόνατα. Να περπατήσουμε πάνω στις χαραμάδες. Να χώσουμε το αυτί μας βαθιά στην άμμο. Με απελπισία. Μιλάω. Λέω. Βίκυ, Κριστίνα, Μπαρτσελόνα. Καμία Μαρία. Καμία φωτιά. Πουθενά.
Η ΠΟΛΗ σύντομα θα αναγκαστεί σε απομιμήσεις: στους δρόμους θα κυκλοφορούν μόνον ηθοποιοί που υποδύονται τους ηθοποιούς. Γεμίζουν τα κρεβάτια μας με σπασμένα ποδήλατα. Εκεί που χαλάει η φωνή. Και ραγίζει. Σαν μοναξιά δωρικού ρυθμού. Γιατί ήρθες; Πάλι.
Ψωμί και αλάτι, λοιπόν. Το επιστέγασμα. Ο θλιβερός απολογισμός ενός χωρισμένου μαζί. Το αλάτι για τις πληγές. Το ψωμί: τούτο εστί το σώμα μου. Φάε. Φάε. Θα φορέσω το στεφάνι και θα βγω μια βόλτα στο μέλλον. Που είναι πίσω μου. Το αίμα στο μέτωπο είναι καλυμένο με μέικ απ. Δεν με νοιάζει. Τώρα έχω πάρει μαθήματα. Τώρα ξέρω. Εχω τ' αστέρια. Εσύ φάε.
ΕΚΟΨΕ τα ποδαράκια από τα τελευταία στρατιωτάκια μου. Η παρέλαση δεν θα γίνει. Στο δωμάτιο οι τοίχοι είναι στρογγυλοί. Νομίζω πως ζω σε μια μεγάλη τσιχλόφουσκα. Φουσκώνει. Θα σκάσει. Το σπίτι θα σκάσει πάνω στα χείλη μου. Θα κολλήσω το στόμα μου στα μπετά του για να τιμωρηθεί. Και μετά;
Τίποτε. Τίποτε. Ούτε ήχοι. Ούτε βροχή. Ούτε μάχη. Μόνο μια τομή. Σαν χαντάκι. Ενα σεντόνι στο στόμα. Ενας ουρανός πεζοδρόμιο. Ακέφαλος.
Ας κάνει ό,τι καιρό θέλει. Ο καιρός τελείωσε.
Σταύρος Σταυρόπουλος
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Λυμεώνες...
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Εξεπλάγησαν, λέει... Υπέστησαν σοκ. Από το θράσος και τον κυνισμό του κ. Μαντέλη... Εμειναν ενεοί οι βουλευτές. Ακουγαν άγνωστες λέξεις -μίζες φέρ' ειπείν- να σκίζουν σαν δυσώδεις σαΐτες τον άμωμο ουρανό του πολιτικού στερεώματος και κοίταγαν ο ένας τον άλλον κεραυνοβολημένοι...
Κι από κοντά, εξοργισμένος (!) εκείνος ο ξεχασμένος λογιστής προσπάθησε να σβήσει με την οργή του τους λεκέδες της δικής του εποχής, εκείνης της φρικώδους διαπλεκόμενης, ασύστολης, σοβαροφανούς εποχής η οποία στηρίχτηκε στα ψέματα και στην προπαγάνδα... Ομως τα μεγάλα σοκ δεν έχουν έρθει ακόμη. Θα τα υποστούν συντόμως οι λυμεώνες του τόπου, όταν η κοινωνία εισχωρήσει στα άδυτα της βλογιοκομμένης δράκας που κυβερνά και δυναστεύει επί δεκαετίες τον τόπο... Τότε θα βγουν στη φόρα εκείνοι που ξεκίνησαν ξεβράκωτοι -και είχαν τη φτώχεια τιμή τους και καμάρι τους- και σήμερα ζουν σαν άρχοντες σε πλούσιες συνοικίες χωρίς να έχουν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους... Τότε θα μάθει ο κόσμος πώς αγοράστηκαν βίλες και «Καγιέν» από μισθοδίαιτους βουλευτές και στελέχη, που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα... Τότε να δούμε πού θα κρυφτεί η χορεία των «πορτοφολάδων» που ρήμαξαν τη χώρα με την ανικανότητα και τις μίζες τους... Τότε να δούμε πώς θα δικαιολογήσουν την τρυφηλή ζωή τους οι κυνικοί της παροιμιώδους αναισθησίας, και τι θα πουν όταν αντικρίσουν να κατεβαίνει θυμωμένος ο ποταμός «της μοιραίας εκδίκησης» και να σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του... (Ελάχιστο χρέος της πολιτείας, αλλά και των κομμάτων, είναι να ξεσκονίσουν τώρα, με την αρωγή εισαγγελέων, τις περιουσίες των πολιτικών και των στελεχών τους. Οχι μ' αυτές τις γελοίες «αναγνώσεις» του τυπικού «πόθεν έσχες», αλλά με ενδελεχή, συγκροτημένη έρευνα... Και το ίδιο να γίνει με όλους. Δημοσιογράφους, γιατρούς, δικηγόρους, εργολάβους. Με όλους... Και τότε να κληθούν προς απολογίαν ενώπιον της κοινωνίας οι «σιληνοί του κράτους». Και να κάτσει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του) *** CUT: Αν δεν υπήρχε ο Μαντέλης της μίζας, στον ουρανό της επικαιρότητος θα δέσποζε ο Πρόεδρος της Βουλής. Οχι για το δήθεν θάρρος του να τα βάλει με τον υπουργό της κυβέρνησής του για τον «Καλλικράτη», αλλά για τον δυσθεώρητο λαϊκισμό του... Με μια κριτική απολύτως συμβατή με τα στερεότυπα του ψηφοθηρικού ενδιαφέροντος, ο κ. Πετσάλνικος θύμισε παλιές εποχές επαρχιακού πολιτικάντη που εκλαμβάνει την πολιτική ως άθλημα μικροπαροχών και εξυπηρετήσεων (...Ούτε τομή ούτε καταστροφή ο «Καλλικράτης». Προφανής η κομματική «κοπτορραπτική», αλλά και ακατανόητες ορισμένες σφοδρές αντιδράσεις) *** Η στήλη τον πολέμησε όταν ήταν αυτοκράτορας και άρχων της διαπλοκής, παντοδύναμος και ξιφήρης. Τώρα που αποκαλύπτεται πλήρως αυτό το τίποτε που υπήρξε, η στήλη αρκείται να απολαμβάνει μακρόθεν τις απέλπιδες προσπάθειες του κ. Σημίτη να μη βυθιστεί εντελώς στην άβυσσο...
...Ο ένας τα 'παιρνε για το κόμμα. Ο άλλος τα 'παιρνε για πάρτη του, υπογράφοντας αβέρτα συμβάσεις για απ' ευθείας αναθέσεις στη Siemens. Αλήθεια, υπήρχε πρωθυπουργός στη χώρα εκείνη την εποχή;
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Θερμοκήπιο αθλιότητος
Θερμοκήπιο αθλιότητος
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Οταν ο κόσμος φωνάζει «κλέφτες, κλέφτες» έξω από τη Βουλή, ξέρει τι λέει.
Λίγο τον νοιάζει αν τα πήρε ο Μαντέλης για πάρτη του ή ο Τσουκάτος για το κόμμα. Ξέρει καλά ότι οι μίζες στηρίζουν τους πυλώνες του συστήματος, δηλαδή τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβερνούν εκ περιτροπής, και τα οποία (εξ)υπηρετούν... θεσμικά, και δουλικά, τα μεγάλα συμφέροντα, ημέτερα και ξένα... Επομένως, η επιβαρυντική εξατομίκευση (π.χ. τα πήρε ο Μαντέλης, ίσως και κάποιοι άλλοι, αλλά όχι όλοι) δεν αθωώνει τους υπόλοιπους, έστω κι αν δεν εγκαλούνται για χρηματισμό. Διότι με τη δική τους υπογραφή αλώνιζε νομιμοποιημένη η Siemens. Με τη δική τους αβελτερία κυκλοφορούν τα C4Ι και οι μίζες για τα εξοπλιστικά. Με τη δική τους αμεριμνησία στήθηκε το Βατοπέδιο. Με τη δική τους ανοχή οργιάζουν οι μίζες για τις άγονες γραμμές στο Αιγαίο. Με τη δική τους συγκατάθεση δόθηκαν αυθαίρετα οι τηλεοπτικές συχνότητες. Με τη δική τους -εξ αντικειμένου υποβοηθητική- συμπεριφορά λειτουργεί αλώβητο επί δεκαετίες το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο τώρα απαξιώνεται και βάλλεται από την οργισμένη κοινωνία *** Αλλά βαρύνονται μονάχα με αυτά οι αθώοι του αίματος; Ποιος άφησε ανοχύρωτη θεσμικά τη δημόσια διοίκηση, με αποτέλεσμα να αθλούνται στο γρηγορόσημο και στη λαμογιά οι ευένδοτοι δημόσιοι υπάλληλοι; Ποιος έφτιαξε παραδείσους για τους φοροφυγάδες, αφήνοντας ανέγγιχτη την ασύστολη φοροδιαφυγή που υπονόμευσε καταλυτικά τα δημοσιονομικά του κράτους; Ποιος έστησε τα θερμοκήπια της αθλιότητος (ρουσφέτι, ημέτεροι) και τη βιομηχανία των συμβασιούχων για να 'χει στο χέρι ικανό μέρος της κοινωνίας; Εν τέλει, ο Μαντέλης και οι λοιποί αργυρώνητοι άνθισαν στον λειμώνα ενός συστήματος που υπάρχει κραταιό και νομιμοποιημένο από την εν γένει συμπεριφορά των αθώων βουλευτών που συγκροτούν την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία *** Και μιλάμε για το... 1% της συνολικής μίζας που (ισχυρίζεται ότι) έδωσε η Siemens...
ανθρωπόμορφοι ανθρωποφάγοι ...
Η πληροφορία ότι οργανώνονται απ' τη δεξά (όπως την έλεγε και ο κυρ Σημίτης, ο προϊστάμενος του κυρ Μαντέλη και του κυρ Τσουκάτου) λιτανείες καθ' άπασαν την επικράτεια για να «μιλήσει» ο κ. Καραμανλής (όστις φέρεται να του 'χει πάρει νεράιδα τη μιλιά) ελέγχονται ως ανακριβείς.
Τις διαψεύδει ο άσσος των διαψεύσεων κυρ Βουρλούμης τις υποκλοπές που υφίσταται ο νυν (τιτουλάριος) Πρωθυπουργός, καθ' οίον τρόπον τις υφίστατο και ο πρώην (πριν πιει το αμίλητο νερό), ο κυρ Βουρλούμης λοιπόν τις διαψεύδει και τις αποδίδει σε ανθρώπινο πληκτρολόγιο...
***
Καιρό έχει να κάνει κάποια κωλοτούμπα ο λαοσγκρουπενφύρερ φον Καρατζαφύρεν. Γιατί; Επιασε δουλειά σε άλλο τσίρκο;
***
Πλην όμως, κοιμηθείτε ήσυχοι! εξακολουθεί να νομοθετεί η κυρία Γκερέκου. Η οποία σε επιστολή της προς το κοινό της και τους Κερκυραίους ψηφοφόρους της, παραπονείται ότι υπέστη «δημόσιο κανιβαλισμό»! Γιατί; της έφαγε κανείς τα σπίτια...
Προσέτι η κυρία Γκερέκου συνδυάζει το δράμα της με την επέτειο της Ενωσης της Επτανήσου μετά της μαμάς Ελλάδας το 1864 - μάλλον με τρόπο που υπερβαίνει την αντιληπτική μου ικανότητα. Μήπως
υπαινίσσεται η κάπως λαϊκή αυτή πρωθύστερη εκπρόσωπος του Επτανησιακού Λίμπρο ντ' Ορο, ότι κακώς ενώθηκαν οι Κόρες του Ιονίου με τους αγροίκους φουστανελάδες εκείνης της εποχής;
Δεν θέλω να το πιστέψω, διότι από τότε, παρ' ότι δυστυχώς επτωχεύσαμεν, ευτυχώς επροκόψαμεν...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ναυτίλος, χτες
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Οταν ο κόσμος φωνάζει «κλέφτες, κλέφτες» έξω από τη Βουλή, ξέρει τι λέει.
Λίγο τον νοιάζει αν τα πήρε ο Μαντέλης για πάρτη του ή ο Τσουκάτος για το κόμμα. Ξέρει καλά ότι οι μίζες στηρίζουν τους πυλώνες του συστήματος, δηλαδή τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβερνούν εκ περιτροπής, και τα οποία (εξ)υπηρετούν... θεσμικά, και δουλικά, τα μεγάλα συμφέροντα, ημέτερα και ξένα... Επομένως, η επιβαρυντική εξατομίκευση (π.χ. τα πήρε ο Μαντέλης, ίσως και κάποιοι άλλοι, αλλά όχι όλοι) δεν αθωώνει τους υπόλοιπους, έστω κι αν δεν εγκαλούνται για χρηματισμό. Διότι με τη δική τους υπογραφή αλώνιζε νομιμοποιημένη η Siemens. Με τη δική τους αβελτερία κυκλοφορούν τα C4Ι και οι μίζες για τα εξοπλιστικά. Με τη δική τους αμεριμνησία στήθηκε το Βατοπέδιο. Με τη δική τους ανοχή οργιάζουν οι μίζες για τις άγονες γραμμές στο Αιγαίο. Με τη δική τους συγκατάθεση δόθηκαν αυθαίρετα οι τηλεοπτικές συχνότητες. Με τη δική τους -εξ αντικειμένου υποβοηθητική- συμπεριφορά λειτουργεί αλώβητο επί δεκαετίες το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο τώρα απαξιώνεται και βάλλεται από την οργισμένη κοινωνία *** Αλλά βαρύνονται μονάχα με αυτά οι αθώοι του αίματος; Ποιος άφησε ανοχύρωτη θεσμικά τη δημόσια διοίκηση, με αποτέλεσμα να αθλούνται στο γρηγορόσημο και στη λαμογιά οι ευένδοτοι δημόσιοι υπάλληλοι; Ποιος έφτιαξε παραδείσους για τους φοροφυγάδες, αφήνοντας ανέγγιχτη την ασύστολη φοροδιαφυγή που υπονόμευσε καταλυτικά τα δημοσιονομικά του κράτους; Ποιος έστησε τα θερμοκήπια της αθλιότητος (ρουσφέτι, ημέτεροι) και τη βιομηχανία των συμβασιούχων για να 'χει στο χέρι ικανό μέρος της κοινωνίας; Εν τέλει, ο Μαντέλης και οι λοιποί αργυρώνητοι άνθισαν στον λειμώνα ενός συστήματος που υπάρχει κραταιό και νομιμοποιημένο από την εν γένει συμπεριφορά των αθώων βουλευτών που συγκροτούν την εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία *** Και μιλάμε για το... 1% της συνολικής μίζας που (ισχυρίζεται ότι) έδωσε η Siemens...
ανθρωπόμορφοι ανθρωποφάγοι ...
Η πληροφορία ότι οργανώνονται απ' τη δεξά (όπως την έλεγε και ο κυρ Σημίτης, ο προϊστάμενος του κυρ Μαντέλη και του κυρ Τσουκάτου) λιτανείες καθ' άπασαν την επικράτεια για να «μιλήσει» ο κ. Καραμανλής (όστις φέρεται να του 'χει πάρει νεράιδα τη μιλιά) ελέγχονται ως ανακριβείς.
Τις διαψεύδει ο άσσος των διαψεύσεων κυρ Βουρλούμης τις υποκλοπές που υφίσταται ο νυν (τιτουλάριος) Πρωθυπουργός, καθ' οίον τρόπον τις υφίστατο και ο πρώην (πριν πιει το αμίλητο νερό), ο κυρ Βουρλούμης λοιπόν τις διαψεύδει και τις αποδίδει σε ανθρώπινο πληκτρολόγιο...
***
Καιρό έχει να κάνει κάποια κωλοτούμπα ο λαοσγκρουπενφύρερ φον Καρατζαφύρεν. Γιατί; Επιασε δουλειά σε άλλο τσίρκο;
***
Πλην όμως, κοιμηθείτε ήσυχοι! εξακολουθεί να νομοθετεί η κυρία Γκερέκου. Η οποία σε επιστολή της προς το κοινό της και τους Κερκυραίους ψηφοφόρους της, παραπονείται ότι υπέστη «δημόσιο κανιβαλισμό»! Γιατί; της έφαγε κανείς τα σπίτια...
Προσέτι η κυρία Γκερέκου συνδυάζει το δράμα της με την επέτειο της Ενωσης της Επτανήσου μετά της μαμάς Ελλάδας το 1864 - μάλλον με τρόπο που υπερβαίνει την αντιληπτική μου ικανότητα. Μήπως
υπαινίσσεται η κάπως λαϊκή αυτή πρωθύστερη εκπρόσωπος του Επτανησιακού Λίμπρο ντ' Ορο, ότι κακώς ενώθηκαν οι Κόρες του Ιονίου με τους αγροίκους φουστανελάδες εκείνης της εποχής;
Δεν θέλω να το πιστέψω, διότι από τότε, παρ' ότι δυστυχώς επτωχεύσαμεν, ευτυχώς επροκόψαμεν...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ναυτίλος, χτες
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
"Δεν χρωστάει το σύνολο του πολιτικού κόσμου να απολογείται για κάποιους απατεώνες.."
Είπε κάποιος...
"Δεν μπορούμε να πληρώνουμε εμείς για 30 καθάρματα" είπε ο Κακλαμάνης..
"θλίψη" δήλωσε απόψε ο Σημίτης..
και άλλοι διάφορα...
Ο Σημίτης έλεγε τότε πως "όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα".. τώρα δηλώνει θλίψη...
Αντε στο διάολο ρε λαμόγια όλοι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Δεν ξέρατε δηλαδή τι γινόταν??? αυτό λέτε???
Γιατί δεν ψάξατε νωρίτερα τα 26 ακίνητα του αλήτη του Μαντέλη..?? γιατί δεν ψάχνει σήμερα μια αδιάβλητη επιτροπή τα ποθεν εσχες ΟΛΩΝ των βουλευτών...????
Τώρα τα ανακαλύψατε τα ακίνητα????????
Και ο Γιωργάκης στο κόσμο του ζούσε????
Τόσα χρόνια υπουργός και δεν είχε υποψιαστεί τίποτα??
Εμείς όλοι οι άλλοι γιατί τα υποψιαζόμασταν???
Ας διαλέξει... ή ηλίθιος είναι ή συνένοχος...
Και αυτός και ο Σημιτάκος ο γλυκούλης....
Ο ΑΛΗΤΗΣ Ο ΜΑΝΤΕΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗ ΤΟΥΡΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!
ΨΑΞΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝ!!!!
ΨΑΞΤΕ ή ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ..
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ, ΑΝΙΚΑΝΟΙ ή ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ...
Αλλά αφήστε το παραμύθι πως κάποιοι αμαυρώνουν τους πολλούς...
αααα... και ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ ΕΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ..
ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΠΙΟ ΒΑΡΙΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΑΔΙΚΗΜΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Είπε κάποιος...
"Δεν μπορούμε να πληρώνουμε εμείς για 30 καθάρματα" είπε ο Κακλαμάνης..
"θλίψη" δήλωσε απόψε ο Σημίτης..
και άλλοι διάφορα...
Ο Σημίτης έλεγε τότε πως "όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα".. τώρα δηλώνει θλίψη...
Αντε στο διάολο ρε λαμόγια όλοι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
Δεν ξέρατε δηλαδή τι γινόταν??? αυτό λέτε???
Γιατί δεν ψάξατε νωρίτερα τα 26 ακίνητα του αλήτη του Μαντέλη..?? γιατί δεν ψάχνει σήμερα μια αδιάβλητη επιτροπή τα ποθεν εσχες ΟΛΩΝ των βουλευτών...????
Τώρα τα ανακαλύψατε τα ακίνητα????????
Και ο Γιωργάκης στο κόσμο του ζούσε????
Τόσα χρόνια υπουργός και δεν είχε υποψιαστεί τίποτα??
Εμείς όλοι οι άλλοι γιατί τα υποψιαζόμασταν???
Ας διαλέξει... ή ηλίθιος είναι ή συνένοχος...
Και αυτός και ο Σημιτάκος ο γλυκούλης....
Ο ΑΛΗΤΗΣ Ο ΜΑΝΤΕΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗ ΤΟΥΡΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!
ΨΑΞΤΕ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΝ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝ!!!!
ΨΑΞΤΕ ή ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ..
ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΙ, ΑΝΙΚΑΝΟΙ ή ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ...
Αλλά αφήστε το παραμύθι πως κάποιοι αμαυρώνουν τους πολλούς...
αααα... και ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ ΕΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ..
ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΠΙΟ ΒΑΡΙΑ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΑΔΙΚΗΜΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Είναι «τρελοί»!
Τα σαράντα χρόνια για να πάρει κανείς σύνταξη δεν εξυγιαίνουν τα οικονομικά του ασφαλιστικού συστήματος! Απλώς εξαφανίζουν τις συντάξεις. Για τη μεγάλη πλειοψηφία η προοπτική συνταξιοδότησης κατεβαίνει στον Αδη!
Είναι φανερό! Οι πολιτικές που εφαρμόζονται πειραματικά στην Ελλάδα, με στόχο να γενικευθούν ύστερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, στόχο δεν έχουν μόνον τη δημοσιονομική ανάταξη έστω με μια δεξιά ανακατονομή του πλούτου, αλλά κυρίως την εξάρθρωση της εργασίας, την υποβάθμισή της σε σκλαβιά.
Είναι «τρελοί»;
Ποιος θα πάρει σύνταξη αν σπουδάζει και μπει στην αγορά εργασίας στα 32 του ή στα 35; ποιος θα πάρει σύνταξη αν στον εργασιακό του βίο μείνει άνεργος για κάποιο διάστημα ή υποστεί την ευελιξία της ανασφάλιστης εργασίας για λίγο ή πολύ;
Δεν βλέπουν ότι με αυτήν τη ναζιστική αντίληψη για το νεοφιλελεύθερο προσδόκιμο ζωής γυρίζουν την Ευρώπη πίσω πριν από το 1914; Κι ακόμα πιο πίσω, στην εποχή του Ντίκενς!
Δεν καταλαβαίνουν, η αποξηραμένη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και οι υστερικοί νεοφιλελεύθεροι βαλέδες των τραπεζιτών, ότι έτσι θα βάλουν φωτιά στην Ευρώπη;
Οτι αντί η Γερμανία να δημιουργήσει ένα Δ'Δημοσιονομικό Ράιχ, υπάρχει ο κίνδυνος να ξανακαταντήσει μια Βαϊμάρη της ελεεινής μορφής;
Οσο για τη δική μας (κατ' όνομα) κυβέρνηση. Θα πάψει να παίζει ο κάθε Υπουργός με το Μνημόνιο σαν το ποντίκι με τη γάτα;
Ηξεραν τι ψήφιζαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όταν ψήφιζαν το Μνημόνιο; Με τι τσίπα κάνουν τώρα οι κυβερνητικοί τις εξαπατηθείσες «μωρές Παρθένες»;
Μωρία ήταν η υπαγωγή της χώρας στο Διευθυντήριο. Η μετατροπή των Ελλήνων πολιτών σε υπηκόους Προτεκτοράτου. Κι ας αφήσουν τους προπαγανδιστικούς
λεονταρισμούς οι κυβερνώντες. Διαταγές παίρνουν απ' την Τρόικα. Ανδρείκελα είναι. Και το ομολογούν: «όταν μιλάς με τους δανειστές σου δεν μπορείς να διαπραγματευθείς» λένε (Λοβέρδος).
Πρωτοφανές ακόμα και για γεννημένους ραγιάδες. Είναι σαν να λένε ότι όταν κάποιος δανεισθεί από μια Τράπεζα δεν έχει πλέον δικαίωμα λόγου, διαπραγμάτευσης, επαναδιαπραγμάτευσης. Ακόμα και σεισάχθειας!
Τι είναι αυτοί;
Τι δουλοφροσύνη είναι αυτή!
Αυτοί θα επινοήσουν, θα συνθέσουν και θα μας προτείνουν νέα αναπτυξιακή πολιτική;
Καλά σαράντα (όχι για τη σύνταξη), για τη χώρα...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 26.V.2010 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
τα σαράντα κύματα; ....
«Εχουν δίκιο οι διαδηλωτές να διαδηλώνουν» δήλωσε ο κ. Παπανδρέου στη συνέντευξή του στην «Ελ Παΐς». Ή μήπως στο «Αλ Τζαζίρα»; Ή μήπως στη συνέντευξη που έδωσε στην «Ελ Παΐς» για τη συνέντευξή του στο «Αλ Τζαζίρα»;
«Εχουν δίκιο οι διαδηλωτές να διαδηλώνουν»! - μας δουλεύει! Κανονικά!
Οπως μας δούλευε το ίδιο και κατά τη Γιουγκοσλαβική κρίση. Οταν, ως υπουργός Εξωτερικών τότε, υπακούοντας στα κελεύσματα της κυρίας Ολμπράιτ, άφηνε το Δυτικό Στράτευμα να περάσει από τη Θεσσαλονίκη προς την πρώην Γιουγκοσλαβία, ενώ προσπαθούσε
ταυτοχρόνως να τα 'χει καλά με τους διαδηλωτές που πλημμύριζαν τότε την Αθήνα.
Μας δουλεύει με τέτοια άνεση, που δείχνει ότι μάλλον δεν έχει συναίσθηση ότι μας δουλεύει. Ομως προσωπικώς θα προτιμούσα, όταν μας δουλεύει, να το ξέρει, να το κάνει ενσυνειδήτως! Αντιθέτως, αυτή η «άγνοια κινδύνου» που επιδεικνύει είναι άκρως ανησυχητική. Διότι καλά να δουλεύει τον Μήτσο, αν δουλέψει κάναν πιο ζόρικο, όπως την κυρία Μέρκελ, ας πούμε, ή τον Ερντογάν εφέντη, τι κάνουμε;
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Αρπυιες μαινόμενες
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Υπογράφουν το Μνημόνιο με τις θανατερές ρυθμίσεις, και μετά βγαίνουν στα κανάλια και παίζουν τους ήρωες που αντιστέκονται...
Πιάνουν στην απόχη εφοριακούς που θησαύριζαν παράνομα και αντί να ξεψαχνίσουν τα στοιχεία, να ελέγξουν το «πόθεν έσχες» και μετά να προβούν σε επίσημες ανακοινώσεις (περιλαμβάνοντας και όλους τους δημόσιους υπαλλήλους του ίδιου φυράματος), ταΐζουν τα ΜΜΕ με εντυπωσιακά στοιχεία για να δημιουργούν εντυπώσεις-αντίβαρο στα σκοτεινά του Μνημονίου. Προπαγανδίζουν, άρα υπάρχουν
*** Στις Κάννες, ξένοι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους Ελληνες συναδέλφους «πότε θα πέσουν οι τιμές για να έρθουμε τουρίστες στην Ελλάδα» (Αυτό έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού και να το ξέρει ο κόσμος όλος)... Στο Μοντεβίδεο, ο Εδουάρδο Γκαλεάνο έσπευδε να συμπαρασταθεί στην Ελλάδα, διακινδυνεύοντας να τον χλευάσουν κάτι απίστευτοι, δικοί μας, που ειρωνεύτηκαν τον Γκοντάρ για τις φιλελληνικές αναφορές του
*** Ενας άλλος λατινοαμερικανός, ο Ρουμπέν Νταρίο, μιλώντας πολύ παλιά για τα καθαρτήρια του μέλλοντος: «Το μεγάλο ψάρι, λένε, τρώει το μικρό; Μπορεί. Αλλά γρήγορα θα δούμε να συμβαίνει το αντίθετο (...). Δεν θα υπάρξει δύναμη ν' αναχαιτίσει το χείμαρρο της μοιραίας εκδίκησης. Θα τραγουδήσουμε μια νέα Μασσαλιώτιδα, που όπως οι σάλπιγγες της Ιεριχούς, θα συντρίψει την κατοικία των αναίσχυντων. Ο ουρανός θα δει με αγαλλίαση, μες στο σαματά του λυτρωτικού αφανισμού, την τιμωρία των αλαζόνων καταστροφέων, την τρομερή και υπέρτατη εκδίκηση εναντίον αυτών που ρουφούσαν το αίμα του λαού»
*** Εν τω μεταξύ, κάθε μέρα στις γειτονιές της Αθήνας κλείνουν μαγαζιά και μοιάζουν σαν σβησμένα κεριά στη σειρά, μ' εκείνα τα αμήχανα «ενοικιάζεται» να ξεροσταλιάζουν ανέγγιχτα στις θαμπές τζαμαρίες... Κι ο κόσμος, ενόψει φλεγόμενου θέρους, μετράει τις δυνάμεις και τις αντοχές του, άναυδος και φοβισμένος μπροστά στην καταιγίδα που ανανεώνει κάθε μέρα τις τρομώδεις απειλές της...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Τρίτη 25 Μαΐου 2010
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ
Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που αποκαλύφθηκε ότι ένας πρόεδρος της Βουλής είχε μετατρέψει το προαύλιό της σε δωρεάν πάργκινγκ για τους... ψηφοφόρους του, από νομό της Στερεάς Ελλάδας. Τους εφοδίαζε με τις σχετικές άδειες!
Ουδείς μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνο το σκάνδαλο- όπως το χαρακτήρισε ο Τύπος της εποχής- θα ήταν σχεδόν «αθώο ρουσφετάκι» μπροστά σε όσα επρόκειτο να επακολουθήσουν στο Κοινοβούλιο.
Η αρχή έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν η κυβέρνηση της Ν.Δ.- προφανώς υποκύψασα σε διακομματικό αίτημα- έφερε νόμο με τον οποίο διορίζονταν σε υπηρεσίες της Βουλής οι συνεργάτες όλων των... βουλευτών!.
Μια θέση στη Βουλή ήταν ήδη το όνειρο κάθε υπαλλήλου, επειδή οι αμοιβές ήταν υψηλές: δύο επιπλέον μισθοί από τους λοιπούς εργαζόμενους στο Δημόσιο.
Εκτοτε η πολιτική συναλλαγή- και η διακομματική συνενοχή- διαιώνισε αυτό το προνομιακό καθεστώς και αύξησε τον πληθυσμό που το απολαμβάνει, υπό συνθήκες σιωπής μάλιστα.
Oταν ενέσκηψε η οικονομική κρίση και άρχισαν οι περικοπές στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, κατά ανεξήγητο τρόπο γύρω από τις αποδοχές των υπαλλήλων της Βουλής ορθώθηκε τείχος προστασίας.
Ασκήθηκε μεγάλη πίεση από τα μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη για να περιοριστούν κάπως οι αμοιβές τους.
Εξακολουθούν ωστόσο να απολαμβάνουν μισθολογικών και άλλων προνομίων, όπως είναι η πρόωρη συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη. Οι αδιαφανείς συνθήκες πρόσληψης των περισσοτέρων με κριτήριο τις υψηλές διασυνδέσεις τους με πολιτικά πρόσωπα και η υπόνοια ότι ορισμένοι δεν απασχολούνται καν στη Βουλή αλλά σε άλλες υπηρεσίες, συνηγορούν ότι οι ευθύνες για τη δημιουργία αυτού του καθεστώτος ανήκουν περισσότερο στους πολιτικούς και λιγότερο στους υπαλλήλους.
Πρέπει όμως να λάβει τέλος αυτή η φάμπρικα.
Η επιμονή του πολιτικού συστήματος, του προέδρου της Βουλής προεξάρχοντος, για τη διατήρηση στον «ναό της Δημοκρατίας» μιας νησίδας προνομίων που δημιουργήθηκε με μεθόδους φαυλότητας, μόνον υπέρ της Δημοκρατίας δεν αποβαίνει.
ΤΑ ΝΕΑ, ΑΙΧΜΕΣ, σήμερα
Ουδείς μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνο το σκάνδαλο- όπως το χαρακτήρισε ο Τύπος της εποχής- θα ήταν σχεδόν «αθώο ρουσφετάκι» μπροστά σε όσα επρόκειτο να επακολουθήσουν στο Κοινοβούλιο.
Η αρχή έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν η κυβέρνηση της Ν.Δ.- προφανώς υποκύψασα σε διακομματικό αίτημα- έφερε νόμο με τον οποίο διορίζονταν σε υπηρεσίες της Βουλής οι συνεργάτες όλων των... βουλευτών!.
Μια θέση στη Βουλή ήταν ήδη το όνειρο κάθε υπαλλήλου, επειδή οι αμοιβές ήταν υψηλές: δύο επιπλέον μισθοί από τους λοιπούς εργαζόμενους στο Δημόσιο.
Εκτοτε η πολιτική συναλλαγή- και η διακομματική συνενοχή- διαιώνισε αυτό το προνομιακό καθεστώς και αύξησε τον πληθυσμό που το απολαμβάνει, υπό συνθήκες σιωπής μάλιστα.
Oταν ενέσκηψε η οικονομική κρίση και άρχισαν οι περικοπές στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, κατά ανεξήγητο τρόπο γύρω από τις αποδοχές των υπαλλήλων της Βουλής ορθώθηκε τείχος προστασίας.
Ασκήθηκε μεγάλη πίεση από τα μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη για να περιοριστούν κάπως οι αμοιβές τους.
Εξακολουθούν ωστόσο να απολαμβάνουν μισθολογικών και άλλων προνομίων, όπως είναι η πρόωρη συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη. Οι αδιαφανείς συνθήκες πρόσληψης των περισσοτέρων με κριτήριο τις υψηλές διασυνδέσεις τους με πολιτικά πρόσωπα και η υπόνοια ότι ορισμένοι δεν απασχολούνται καν στη Βουλή αλλά σε άλλες υπηρεσίες, συνηγορούν ότι οι ευθύνες για τη δημιουργία αυτού του καθεστώτος ανήκουν περισσότερο στους πολιτικούς και λιγότερο στους υπαλλήλους.
Πρέπει όμως να λάβει τέλος αυτή η φάμπρικα.
Η επιμονή του πολιτικού συστήματος, του προέδρου της Βουλής προεξάρχοντος, για τη διατήρηση στον «ναό της Δημοκρατίας» μιας νησίδας προνομίων που δημιουργήθηκε με μεθόδους φαυλότητας, μόνον υπέρ της Δημοκρατίας δεν αποβαίνει.
ΤΑ ΝΕΑ, ΑΙΧΜΕΣ, σήμερα
«δωσίλογος»
«δωσίλογος» για ορισμένους απ' αυτούς σημαίνει «αυτόν που δίνει τον λόγο του»,
Αλλά έστω κι έτσι, πού στο διάολο έχουν δώσει τον λόγο τους οι μακάβριοι; στις Τράπεζες; στον Χάρο; στον Βελζεβούλη τον ίδιο;...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ναυτίλος, 21/5/10
Αλλά έστω κι έτσι, πού στο διάολο έχουν δώσει τον λόγο τους οι μακάβριοι; στις Τράπεζες; στον Χάρο; στον Βελζεβούλη τον ίδιο;...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ναυτίλος, 21/5/10
Οποία ευαισθησία!
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Το πύρινο βέλος εναντίον των πολιτικών -ο χαρακτηρισμός «κλέφτες»- δεν εκφράζει μόνο τη δράκα που εκστομίζει το σύνθημα «πολιορκώντας» τη Βουλή.
Συμπυκνώνει την οργή της κοινωνίας εναντίον εκείνων που έφεραν τη χώρα στο σημερινό κατάντημα. Κατοπτρίζει την κοινή πεποίθηση ότι οι πολιτικοί ανέχθηκαν ή επιδότησαν τη διαφθορά, ανεξαρτήτως τού πόσοι από αυτούς καρπώθηκαν παρανόμως οφέλη σε προσωπικό επίπεδο... Ανατριχιάζουν οι γλαφυρές γραβάτες του πολιτικού καθωσπρεπισμού ακούγοντας τον δηλητηριώδη χαρακτηρισμό «κλέφτες». Και μιλούν για προσπάθεια απαξίωσης της πολιτικής, που εμπεριέχει σπέρματα εκτροπής. Οποία ευαισθησία! Φαίνεται ότι οι εν λόγω ανησυχούντες έλειπαν από τη χώρα όταν οι πολιτικοί (των δύο μεγάλων κομμάτων) -ευένδοτοι, ασύστολοι, αβέλτεροι και προκλητικοί- υπονόμευαν συστηματικά τους θεσμούς για τους οποίους κόπτονται, νομιμοποιούσαν τη συναλλαγή και τη διαφθορά, έβγαιναν αγκαζέ με τη διαπλοκή, συντηρούσαν την αδιαφάνεια και καλλιεργούσαν τις πελατειακές σχέσεις για να 'χουν στο χέρι τον κόσμο...
Ο χαρακτηρισμός «κλέφτες», οργίλη εκδήλωση πολύχρονης αγανάκτησης, δεν εκτοξεύεται επί... «δικαίοις και αδίκοις», όπως είπε η ανελλήνιστη κυρία Διαμαντοπούλου -υπουργός Παιδείας, φευ! Αφορά στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και όχι τόσο στα πρόσωπα (πόσω μάλλον σ' εκείνα που δεν ανήκουν στα δύο μεγάλα κόμματα)... Οπως πάνε τα πράγματα, το σύνθημα «κλέφτες», που τρύπαγε σαν σφαίρα τους τοίχους της Βουλής, καθώς και οι χθεσινές εκδηλώσεις οργής, θα φαντάζουν εκδοχές ήπιας διαμαρτυρίας μπροστά σ' αυτά που έρχονται
*** CUT: Την ευαισθησία της παραιτηθείσης κυρίας Γκερέκου εξήραν τηλεοπτικώς οι κ. Ρέππας και Καστανίδης. Οποία ευαισθησία, αλήθεια... Εκδηλωθείσα άλλωστε και κατά το παρελθόν. Οταν ο σύζυγός της χρωστούσε κάτι δισ. στην Εφορία κι εκείνη προέβαινε σε αγορές ακινήτων και αυτοκινήτων, ενώ παράλληλα εγκαλούσε το ΣΔΟΕ επί Καραμανλή για πλημμελή άσκηση των καθηκόντων του στον τομέα της φοροδιαφυγής
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ναυτίλος, 21/5/10
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Να στρώνεις τα σεντόνια με ξυραφάκια
ΟΣΟ ΠΑΕΙ, απομακρύνεται. Σαν καράβι. Σε λίγο θα φαίνεται μόνον ο καπνός των φουγάρων της. Η σκόνη που σκεπάζει τον ουρανό μοιάζει με ακτινογραφία καπνιστή. Κανένα λιμάνι στον κόσμο δεν κατάφερε να δέσει ποτέ κανένα πλοίο.
Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να τα κοιτάζουν να φεύγουν, αναβοσβήνοντας τα φωτάκια τους. Ολοκληρώνονται μέσα απ' αυτή τη διαδικασία φυγής. Μέσα απ' αυτό που αδιανόητα και αδιάλειπτα θα λείπει. Ακόμη και όταν το 'χεις μπροστά σου, ένα μέρος του θα επιμένει να λείπει. Θα επιμένει να παραμένει αθέατο.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κρατήσουμε τις στιγμές σε κουτιά; Αν ο χρόνος είναι σχετικός, αν η αποθήκευσή του σε ντάνες, φακέλους, συρτάρια μνήμης, προικοδοτεί το μέλλον, τότε δεν μπορεί να υπάρξει διάρκεια στο παρόν. Κονταίνουμε το παρόν για να το εμποδίσουμε να συμβεί; Ή για να το βοηθήσουμε να τελειώσει; Μήπως το μόνο που κάνουμε είναι να μην το αντέχουμε;
Πονάει. Μιλάς συνέχεια για τον απόηχο και χάνεται ο ήχος. Πονάει. Οταν δεν βλέπεις και δεν ακούς, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι να πονάς.
Η ΚΟΥΖΙΝΑ είναι βρόμικη, κάπου αναστενάζει μια βιόλα· από το άλμπουμ τής Καραΐνδρου. Πλένω με μανία τα πιάτα, υποβαστάζω έναν βαρύ έρωτα. Αν πέσει, θα με πλακώσει.
Τις νύχτες να θυμάσαι να στρώνεις τα σεντόνια με ξυραφάκια. Να θυμάσαι να πετάς τα σπασμένα γυαλιά στο πάτωμα και να χορεύουμε. Θέλω να νιώθω το κόψιμο αυτού που υπήρχε. Χωρισμός. Λέγε.
Οι άνθρωποι ερωτεύονται για είκοσι μέρες, προσπαθώντας να στριμώξουν εκεί είκοσι χρόνια. Κόβονται για δεκαπέντε. Συζητούν. Μετά νομίζουν ότι μιλάνε γι' αυτό που υπήρξε. Για την αλήθεια του. Και το τιμούν. Δεν καταλαβαίνω. Το ποίημα του Αναγνωστάκη αφορούσε μάλλον και σένα.
ΣΑΠΙΣΜΕΝΑ αισθήματα στο ψυγείο. Σε ληγμένες κονσέρβες. Μιας εβδομάδας, δύο, τριών. Αληθινά; Να καθαρίσουμε γιατί βρόμισε. Οταν ανοίγω την πόρτα με παίρνει η μπόχα. Η αρρώστια. Πόσο μου έλειψε. Το δωμάτιο είναι γεμάτο αίματα. Σοκολάτες. Πρέπει να βγω. Να βγω. Θα κάνω τις εκσκαφές στην Ελευσίνα. Εσύ να λες τις λέξεις: βαθύ, απόηχος, ματιά. Διαφορετικού πολιτισμού. Αγάπη. Να λες: μαζί, όλον, ουσιαστικά. Να τις απαγγέλλεις, όπως τα ποιήματα. Να τις εκφωνείς, καταστρέφοντάς τες. Εννοώντας τες με το αντίθετο νόημα. Προς όλους.
Κάποτε πρέπει να πιστέψουμε. Ο ένας τον άλλον.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ότι δεν έμαθα. Εμαθα. Να πλένω τα χέρια μου πριν φάω. Να ξεχωρίζω την ανακύκλωση στα σκουπίδια. Να ονομάζω το σκοτάδι από το φως των ματιών σου. Να ακουμπάω τους άλλους και να βάφω τα χέρια μου. Αλλά.
Οι λέξεις πάντα σημαίνουν. Για πολλούς αυτό που φοβούνται περισσότερο. Ή αυτό που είναι ανίκανοι να βιώσουν ως διάρκεια. Γιατί θα γκρεμιστούν.
Δεν υπάρχει κακό που να μου κάνει κακό. Πια. Εγιναν όλα.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ακράδαντη.
Σταύρος Σταυρόπουλος
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να τα κοιτάζουν να φεύγουν, αναβοσβήνοντας τα φωτάκια τους. Ολοκληρώνονται μέσα απ' αυτή τη διαδικασία φυγής. Μέσα απ' αυτό που αδιανόητα και αδιάλειπτα θα λείπει. Ακόμη και όταν το 'χεις μπροστά σου, ένα μέρος του θα επιμένει να λείπει. Θα επιμένει να παραμένει αθέατο.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κρατήσουμε τις στιγμές σε κουτιά; Αν ο χρόνος είναι σχετικός, αν η αποθήκευσή του σε ντάνες, φακέλους, συρτάρια μνήμης, προικοδοτεί το μέλλον, τότε δεν μπορεί να υπάρξει διάρκεια στο παρόν. Κονταίνουμε το παρόν για να το εμποδίσουμε να συμβεί; Ή για να το βοηθήσουμε να τελειώσει; Μήπως το μόνο που κάνουμε είναι να μην το αντέχουμε;
Πονάει. Μιλάς συνέχεια για τον απόηχο και χάνεται ο ήχος. Πονάει. Οταν δεν βλέπεις και δεν ακούς, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι να πονάς.
Η ΚΟΥΖΙΝΑ είναι βρόμικη, κάπου αναστενάζει μια βιόλα· από το άλμπουμ τής Καραΐνδρου. Πλένω με μανία τα πιάτα, υποβαστάζω έναν βαρύ έρωτα. Αν πέσει, θα με πλακώσει.
Τις νύχτες να θυμάσαι να στρώνεις τα σεντόνια με ξυραφάκια. Να θυμάσαι να πετάς τα σπασμένα γυαλιά στο πάτωμα και να χορεύουμε. Θέλω να νιώθω το κόψιμο αυτού που υπήρχε. Χωρισμός. Λέγε.
Οι άνθρωποι ερωτεύονται για είκοσι μέρες, προσπαθώντας να στριμώξουν εκεί είκοσι χρόνια. Κόβονται για δεκαπέντε. Συζητούν. Μετά νομίζουν ότι μιλάνε γι' αυτό που υπήρξε. Για την αλήθεια του. Και το τιμούν. Δεν καταλαβαίνω. Το ποίημα του Αναγνωστάκη αφορούσε μάλλον και σένα.
ΣΑΠΙΣΜΕΝΑ αισθήματα στο ψυγείο. Σε ληγμένες κονσέρβες. Μιας εβδομάδας, δύο, τριών. Αληθινά; Να καθαρίσουμε γιατί βρόμισε. Οταν ανοίγω την πόρτα με παίρνει η μπόχα. Η αρρώστια. Πόσο μου έλειψε. Το δωμάτιο είναι γεμάτο αίματα. Σοκολάτες. Πρέπει να βγω. Να βγω. Θα κάνω τις εκσκαφές στην Ελευσίνα. Εσύ να λες τις λέξεις: βαθύ, απόηχος, ματιά. Διαφορετικού πολιτισμού. Αγάπη. Να λες: μαζί, όλον, ουσιαστικά. Να τις απαγγέλλεις, όπως τα ποιήματα. Να τις εκφωνείς, καταστρέφοντάς τες. Εννοώντας τες με το αντίθετο νόημα. Προς όλους.
Κάποτε πρέπει να πιστέψουμε. Ο ένας τον άλλον.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ότι δεν έμαθα. Εμαθα. Να πλένω τα χέρια μου πριν φάω. Να ξεχωρίζω την ανακύκλωση στα σκουπίδια. Να ονομάζω το σκοτάδι από το φως των ματιών σου. Να ακουμπάω τους άλλους και να βάφω τα χέρια μου. Αλλά.
Οι λέξεις πάντα σημαίνουν. Για πολλούς αυτό που φοβούνται περισσότερο. Ή αυτό που είναι ανίκανοι να βιώσουν ως διάρκεια. Γιατί θα γκρεμιστούν.
Δεν υπάρχει κακό που να μου κάνει κακό. Πια. Εγιναν όλα.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ακράδαντη.
Σταύρος Σταυρόπουλος
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, σήμερα
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
ΕΥΘΙΚΤΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ
Μίλησαν για πολιτική ευθιξία για τη Γκερέκου διάφοροι Πασόκοι...
Τι ακριβώς είναι αυτή η πολιτική ευθιξία? και για τη Γκερέκου και για άλλους που έχουν κατά καιρούς παραιτηθεί..
Γιατί είναι πολιτική ευθιξία η παραίτηση, όταν όλα πια έχουν βγει στη φόρα?
Γιατί εμένα μου φαίνεται πως είναι πολιτική αναισθησία????
Και τι σόι ευθιξία είναι αυτή που περιμένεις να δεις αν τελικά πρόκειται να σε διώξουν πριν παραιτηθείς έστω και αυτή τη στιγμή???
Κάνεις τον μαλάκα όσο όλα είναι κρυφά και μόλις σκάσει το θέμα , νάτη η ευθιξία!!!!
Να τελειώνει αυτό το θέμα!! Οι δικοί μας πολιτικοί, κατά πλειοψηφία, την λέξη ευθιξία δεν την ξέρουν, δεν ανήκει στον κόσμο τους..
Να μιλήσουμε για γουρουνίσια αναισθησία αν θέλετε ...
Και να σταματήσει αυτό το παραμύθι για "ανθρωποθυσίες"... γιατί θα κλάψουμε για τους κακόμοιρους που θυσιάζονται...
Κανένας από τους πραγματικά θυσιασμένους χιλιάδες ανθρώπους που τη πληρώνουν για την ανικανότητα και τις λαμογιές άλλων δεν πρόκειται να λυπηθεί και να σκάσει για την "θυσία" των σκασμένων από τη μάσα, των φοροφυγάδων και της κάστας τους!!
Τι ακριβώς είναι αυτή η πολιτική ευθιξία? και για τη Γκερέκου και για άλλους που έχουν κατά καιρούς παραιτηθεί..
Γιατί είναι πολιτική ευθιξία η παραίτηση, όταν όλα πια έχουν βγει στη φόρα?
Γιατί εμένα μου φαίνεται πως είναι πολιτική αναισθησία????
Και τι σόι ευθιξία είναι αυτή που περιμένεις να δεις αν τελικά πρόκειται να σε διώξουν πριν παραιτηθείς έστω και αυτή τη στιγμή???
Κάνεις τον μαλάκα όσο όλα είναι κρυφά και μόλις σκάσει το θέμα , νάτη η ευθιξία!!!!
Να τελειώνει αυτό το θέμα!! Οι δικοί μας πολιτικοί, κατά πλειοψηφία, την λέξη ευθιξία δεν την ξέρουν, δεν ανήκει στον κόσμο τους..
Να μιλήσουμε για γουρουνίσια αναισθησία αν θέλετε ...
Και να σταματήσει αυτό το παραμύθι για "ανθρωποθυσίες"... γιατί θα κλάψουμε για τους κακόμοιρους που θυσιάζονται...
Κανένας από τους πραγματικά θυσιασμένους χιλιάδες ανθρώπους που τη πληρώνουν για την ανικανότητα και τις λαμογιές άλλων δεν πρόκειται να λυπηθεί και να σκάσει για την "θυσία" των σκασμένων από τη μάσα, των φοροφυγάδων και της κάστας τους!!
Είναι αδιόρθωτοι!
Είναι αδιόρθωτοι!
Βγήκαν προχθές και χθες στο κλαρί οι Πασόκιοι υπουργοί, απ' τον κ. Καστανίδη έως και τον κ. Ρέππα να επαινέσουν την κυρία Γκερέκου για την ευθιξία της να παραιτηθεί. (Καθ' οίον τρόπον επαινούσαν άλλοτε την ευθιξία Βερελή, Μαντέλη και άλλων).
Μάλιστα, αν η χώρα δεν ήταν σε κρίση, αν το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού δεν ήταν υπό γενική αμφισβήτηση, οι εν λόγω υπουργοί και άλλοι ίδιοι θα ανακήρυσσαν την κυρία Γκερέκου Αγία Θλιμμένη Παναγία της Ευαισθησίας εν Λούρδη.
Δεν ντρέπονται;
Δεν ήξερε η κυρία Γκερέκου τα του οίκου της όταν ποιούσε την νήσσαν ενώπιον του Δήμου; Τι υποκρισίες είναι αυτές;
Η κυρία Γκερέκου όχι μόνον έπρεπε να ξωπεταχθεί από Υπουργός, αλλά να παραιτηθεί κι από βουλευτής!
Διότι τώρα η κυρία Ευαίσθητη, ως βουλευτής, θα συνεχίσει να νομοθετεί. Θα συνεχίσει να υπερψηφίζει περικοπές μισθών και εισοδημάτων των άλλων. Με ποιο κύρος; Ποιο ηθικό έρμα; Ποια έξωθεν καλή μαρτυρία;
Ή μήπως αυτές οι λέξεις είναι άγνωστες στους Πασόκιους; Είναι! Και είναι, διότι παραμένουν αδιόρθωτοι. Κοιτάζουν μόνον κάθε φορά πώς θα τη σκαπουλάρουν κι ύστερα συνεχίζουν στα ίδια -αδιόρθωτοι!
Αδιόρθωτοι όταν εξαπολύουν για πολλοστή φορά κυνήγι μαγισσών διαπομπεύοντας ύποπτους (ή προγραμμένους;) για οτιδήποτε πολίτες, τσαλαπατώντας κάθε τεκμήριον αθωότητας.
Αδιόρθωτοι όταν κυνηγούν εντυπώσεις (γκρεμίζοντας φέρ' ειπείν ερείπια όπως η «Φαντασία) ενώ παραμένουν αδρανείς στα κρίσιμα (λόγου χάριν, τι θα γίνει με το Ελληνικό).
Αδιόρθωτοι όταν, επί παραδείγματι, η κυρία Ξενογιαννακοπούλου έχει καταργήσει εδώ κι εφτά μήνες το Δ.Σ. του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, αφήνοντάς το έκτοτε χωρίς διάδοχο σχήμα, ακέφαλο. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα καρατομηθέντα μέλη τού εν λόγω Δ.Σ. εργάζονταν σε αυτό αμισθί -χωρίς καν αμοιβή για τις συνεδρίες τους.
Είναι αδιόρθωτοι, διότι συνεχίζουν τους διορισμούς στη Βουλή, είτε συγγενών εξ αίματος (μηδέ τινών αριστερών εξαιρουμένων), είτε πολιτικών συγγενών. Οπως ο κ. Πετσάλνικος, όστις διόρισε στη Βουλή τον αποτυχόντα να εκλεγεί βουλευτής πολιτευτή Ευρυτανίας του ΛΑΟΣ κ. Γιάννη Μακρή (ΦΕΚ 324, απόφαση 4836/3327/13-4-2010).
Είναι αδιόρθωτοι, διότι ξαναφέρνουν τα «φρουτάκια». Δεν φθάνει που έχουν γονατίσει τον λαό, θέλουν να του τα παίρνουν και με τον τζόγο (των φτωχών). Με το γνωστό τους συνεταιράκι, τον κυρ Κόκκαλη και τους υπόλοιπους ευυπόληπτους, οίτινες δραστηριοποιούνται πέριξ του ευαγούς ΟΠΑΠ, με στόχο να αρμέγουν από τον λαό, κράτος και λαμόγια μαζί, περί τα τέσσερα δισεκατομμυριάκια ετησίως.
Είναι αδιόρθωτοι -όχι μόνον ως προς το απώτερο παρελθόν αλλά κι εν σχέσει με το πρόσφατο. Μάστορες (τρομάρα τους) στις διαρροές, στη δημιουργία κλίματος και στη μαύρη προπαγάνδα, διοχετεύουν τώρα ως ενδεχόμενο την πιθανότητα να μην πάρουμε τη δεύτερη δόση του δανείου από το Διευθυντήριο. Και συνεπώς, η μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα φαίνεται να ξαναπέφτει στο τραπέζι (με το ηλίθιο
περίστροφο τού ιμιτασιόν Μπίλυ δε Κιντ) -κουτοπονηριές. Πλην όμως θανατηφόρες...
Είναι αδιόρθωτοι διότι αμολάνε μπαρούφες με εξαιρετική ευκολία, όπως ο κ. Παπακωνσταντίνου όταν δήλωσε (στις Βρυξέλλες) ότι «οι εξαγωγές μιας χώρας βελτιώνονται, όταν η μισθολογική εξέλιξη είναι πιο αργή από τη μισθολογική εξέλιξη σε χώρες που πουλάνε προϊόντα τα οποία ανταγωνίζονται».
Βεβαίως, η «αργή μισθολογική εξέλιξη» είναι ο ευφημισμός του παγώματος ή της περικοπής των μισθών (του ιδιωτικού κυρίως τομέα). Ομως αλλού είναι η μπαρούφα: στη συσχέτιση της ανταγωνιστικότητας μόνον (μια κι αυτό είναι το πονηρό ζητούμενο) με τη μείωση του κόστους εργασίας (αλλά και συνακόλουθα της αγοραστικής δύναμης).
Με τέτοιες εύκολες κι αντιεπιστημονικές απόψεις ένας πρωτοετής των οικονομικών θα γελούσε. Αλλά ένας παλαίμαχος κακοποιός των αγορών θα επευφημούσε!
Τους αδιόρθωτους...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 20.V.2010 stathis@enet.gr
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)