Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
Δεν έχουμε σάλιο
"Δεν έχουμε σάλιο" Λοβέρδος
Εχουμε όμως "διαβούλευση"
Και αν είμαστε τυχεροί, κάποια στιγμή, μπορεί να έχουμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση..
Κύρκο σε ευχαριστούμε για τη προσφορά σου.. ξεκουράσου όμως τώρα...άντε μπράβο...
Εχουμε όμως "διαβούλευση"
Και αν είμαστε τυχεροί, κάποια στιγμή, μπορεί να έχουμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση..
Κύρκο σε ευχαριστούμε για τη προσφορά σου.. ξεκουράσου όμως τώρα...άντε μπράβο...
Από τον ένα μπούλη στον άλλο
Είναι σοβαρό θέμα το θέμα με την ιθαγένεια των μεταναστών, και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, δεν μπορεί να είναι 350.000 παιδιά ξεκρέμαστα.
Είναι σοβαρή τομή ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" και πρέπει να πετύχει.
Είναι σοβαρό θέμα συζήτησης το "γερμανικό μοντέλο".
Αλλά δεν είναι τα θέματα των πρώτων 100 ημερών.
Εχουμε ΣΟΒΑΡΟ πρόβλημα με τα οικονομικά μας.ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ!!
Και έχουμε ερασιτέχνες να το χειριστούν..
Αρρυθμία, έλλειψη επικοινωνίας, έλλειψη σχεδίου, εσωτερικές κόντρες, ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ κλπ...
Γλυτώσαμε από τον ένα μπούλη (Κωστάκης) και πέσαμε στον άλλο (Γιωργάκης)..
Δεν λύνονται τα προβλήματα με εξαγγελίες για πράσινη ανάπτυξη και laptops στα νηπιαγωγεία...
Αν δεν μπορείτε φύγετε... δώστε τη διοίκηση σε μεσαία στελέχη της Ε.Ε (που στο τέλος έτσι θα γίνει) και αφήστε τις μαλακίες για υποβάθμιση υπουργών κλπ.
Πάρτε μέτρα.. Οχι τα εύκολα, αυτά που πνίγουν τους μη έχοντες..
Εχετε αίσθηση πως περνάει ο κόσμος που δεν έχει λεφτά ρε μαλάκες...???
Εχετε εικόνα, αντίληψη???
Θα σταματήσουμε να καπνίζουμε, θα σταματήσουμε να πίνουμε, θα τρώμε ελάχιστα, θα κόψουμε το ρεύμα, δεν θα αγοράζουμε ρούχα, θα κάνουμε οικονομία, να δούμε που θα βρείτε τα λεφτά με τους έμμεσους φόρους σας... που "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ"
Μιλάγατε για κόντρες με το κατεστημένο... περιμένουμε να δούμε...
Το ξέρω.. θα περιμένουμε... το τέλος...
Είναι σοβαρή τομή ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" και πρέπει να πετύχει.
Είναι σοβαρό θέμα συζήτησης το "γερμανικό μοντέλο".
Αλλά δεν είναι τα θέματα των πρώτων 100 ημερών.
Εχουμε ΣΟΒΑΡΟ πρόβλημα με τα οικονομικά μας.ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ!!
Και έχουμε ερασιτέχνες να το χειριστούν..
Αρρυθμία, έλλειψη επικοινωνίας, έλλειψη σχεδίου, εσωτερικές κόντρες, ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ κλπ...
Γλυτώσαμε από τον ένα μπούλη (Κωστάκης) και πέσαμε στον άλλο (Γιωργάκης)..
Δεν λύνονται τα προβλήματα με εξαγγελίες για πράσινη ανάπτυξη και laptops στα νηπιαγωγεία...
Αν δεν μπορείτε φύγετε... δώστε τη διοίκηση σε μεσαία στελέχη της Ε.Ε (που στο τέλος έτσι θα γίνει) και αφήστε τις μαλακίες για υποβάθμιση υπουργών κλπ.
Πάρτε μέτρα.. Οχι τα εύκολα, αυτά που πνίγουν τους μη έχοντες..
Εχετε αίσθηση πως περνάει ο κόσμος που δεν έχει λεφτά ρε μαλάκες...???
Εχετε εικόνα, αντίληψη???
Θα σταματήσουμε να καπνίζουμε, θα σταματήσουμε να πίνουμε, θα τρώμε ελάχιστα, θα κόψουμε το ρεύμα, δεν θα αγοράζουμε ρούχα, θα κάνουμε οικονομία, να δούμε που θα βρείτε τα λεφτά με τους έμμεσους φόρους σας... που "ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ"
Μιλάγατε για κόντρες με το κατεστημένο... περιμένουμε να δούμε...
Το ξέρω.. θα περιμένουμε... το τέλος...
Πάρε οτι θες
«Οτι μένει,
είναι για να θυμάσαι.
Οπως τώρα μου θυμίζεις»
................................................................
«Πάρε ότι θες. Ετσι κι αλλιώς,
Δεν μπορείς να μείνεις ακίνητη
μια στιγμή
να στηριχτώ επάνω μου.»
Του Ηλία Τασόπουλου
είναι για να θυμάσαι.
Οπως τώρα μου θυμίζεις»
................................................................
«Πάρε ότι θες. Ετσι κι αλλιώς,
Δεν μπορείς να μείνεις ακίνητη
μια στιγμή
να στηριχτώ επάνω μου.»
Του Ηλία Τασόπουλου
«Δεν μου έμαθε ποτέ να μισώ»
«Δεν μου έμαθε ποτέ να μισώ»
Του Γκαζμέντ Καπλάνι gazikap@gmail. com
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
[Εκτύπωση] [Αποστολή με Email] [Μικρότερη Γραμματοσειρά] [Μεγαλύτερη Γραμματοσειρά]
«Αγαπητέ “Υπάρχουμε. Συνυπάρχουμε;”, ήθελα να ανεβάσω το σχόλιο αυτό στο άρθρο σας στα “ΝΕΑ”. Δεν το κατάφερα (ο δαίμων της τεχνολογίας). Αλλά θα ήθελα τόσο να σας πω τι σκέπτομαι, που αποφάσισα να σας το στείλω και να το κάνω επιστολή. Ελπίζω να μη σας ενοχλώ. Θέλω να σας μεταφέρω ιστορίες οικογενειακές (από αυτές που σαν παραμύθια μού έλεγαν οι παππούδες μου όταν ήμουν μικρή, ευτυχώς νόμιζα ότι ήταν παραμύθια και δεν κατάλαβα μέχρι πρόσφατα ότι ήταν αλήθεια). Οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα από τη Μικρά Ασία, από εκεί διώχθηκαν γιατί ήταν Έλληνες. Όταν ήρθαν στην Ελλάδα κάποιοι γηγενείς τούς δέχθηκαν σαν Τούρκους (αιώνια ιστορία αυτό), αλλά κάποιοι δεν τους δέχθηκαν καν ως ανθρώπους. Δεν θα ξεχάσω ότι ο παππούς μου είπε πως δούλευε σε ένα χωράφι και του πρόσφεραν φαγητό στο πιάτο του σκύλου! Παρ΄ όλα όσα πέρασε ο παππούς στην Τουρκία και στην Ελλάδα, δεν μου έμαθε ποτέ να μισώ κανέναν, ούτε λόγω της καταγωγής ούτε λόγω της κακής συμπεριφοράς. Μου έμαθε πως αυτόν που έχει ανάγκη πρέπει να τον βοηθάμε, μου έμαθε πως ο ξένος δεν είναι απαραίτητα εχθρός, αλλά μπορεί να γίνει και ένα παράθυρο στον κόσμο. Ο παππούς όμως διέσχισε το 1922 όλη την Τουρκία με τα πόδια, έμεινε σε προσφυγικό καταυλισμό, κατάφερε να χτίσει ζωή και οικογένεια σε ένα νέο τόπο, συνάντησε εχθρούς και φίλους στον δρόμο του, είχε πατέρα που έφυγε για να δουλέψει στην Αμερική χωρίς να ξέρει κανείς αν ποτέ θα επιστρέψει.
Πολλοί άνθρωποι δεν είχαν την ευκαιρία να έχουν έναν τέτοιο παππού και να έχουν συνείδηση της επιβίωσης, της ανάγκης για ελευθερία και της ανάγκης να ξέρουν πως προσφέρουν στους γύρω τους (γιατί μπορεί κάποιος κάποτε να πρόσφερε ή να προσφέρει σε έναν δικό του). Τα δικά σας εγγόνια θα έχουν την ευκαιρία να έχουν έναν τέτοιο παππού. Δεν ξέρω αν είναι παρήγορο για σας, αλλά θα είναι πολύτιμο γι΄ αυτούς... Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουν σε μία μόνο χώρα, σε μία μόνο πόλη, με μία μόνο οικογένεια και κάποτε ίσως κάνουν τη δική τους και θα αναπαραγάγουν το ίδιο μοντέλο (το οποίο δεν λέω ότι είναι πάντα κακό). Όταν όμως δεν θέλεις να ξέρεις τι υπάρχει γύρω σου και τι θησαυρό μπορεί να κουβαλά ένας άνθρωπος που έχει περπατήσει από την άλλη άκρη της Γης είσαι φτωχός άνθρωπος στο πνεύμα. Τι κι αν κομπάζεις πως είσαι Έλληνας. Έχεις ξεχάσει τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει υπερήφανο που είσαι Έλληνας, έχεις ξεχάσει τον Ξένιο Δία, έχεις ξεχάσει τον Οδυσσέα που γύρισε τον κόσμο για να φτάσει στην Ιθάκη, έχεις ξεχάσει το πνεύμα το οποίο όλος ο κόσμος έχει θαυμάσει. Για την κάθε Μπέρτα και για τον κάθε παππού, που δεν είναι μια ιστορία όταν ο κόσμος καίγεται, είναι η πορεία του ανθρώπου στη Γη, είναι η ιστορία η ίδια. Αρκεί να μπορεί κανείς να τη δει καθώς εξελίσσεται γύρω του. Αυτά ήθελα να πω, δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί ντράπηκα διαβάζοντας κάποια από τα σχόλια στα άρθρα και στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ίσως γιατί θέλω να σας πω ότι δεν έχουμε όλοι φτωχό πνεύμα και ότι το ποιο άσχημο σενάριο θα ήταν το μίσος να γεννήσει μίσος. Χρειάζεται δύναμη, αλλά είναι δυνατό, να αγνοήσουμε το ασήμαντο και το κακό. Με εκτίμηση Δέσποινα Αγαθαγγέλου agathades@gmail.com
LΙΝΚ:
● http://gazikapllani.blogspot.com
"ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Του Γκαζμέντ Καπλάνι gazikap@gmail. com
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
[Εκτύπωση] [Αποστολή με Email] [Μικρότερη Γραμματοσειρά] [Μεγαλύτερη Γραμματοσειρά]
«Αγαπητέ “Υπάρχουμε. Συνυπάρχουμε;”, ήθελα να ανεβάσω το σχόλιο αυτό στο άρθρο σας στα “ΝΕΑ”. Δεν το κατάφερα (ο δαίμων της τεχνολογίας). Αλλά θα ήθελα τόσο να σας πω τι σκέπτομαι, που αποφάσισα να σας το στείλω και να το κάνω επιστολή. Ελπίζω να μη σας ενοχλώ. Θέλω να σας μεταφέρω ιστορίες οικογενειακές (από αυτές που σαν παραμύθια μού έλεγαν οι παππούδες μου όταν ήμουν μικρή, ευτυχώς νόμιζα ότι ήταν παραμύθια και δεν κατάλαβα μέχρι πρόσφατα ότι ήταν αλήθεια). Οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα από τη Μικρά Ασία, από εκεί διώχθηκαν γιατί ήταν Έλληνες. Όταν ήρθαν στην Ελλάδα κάποιοι γηγενείς τούς δέχθηκαν σαν Τούρκους (αιώνια ιστορία αυτό), αλλά κάποιοι δεν τους δέχθηκαν καν ως ανθρώπους. Δεν θα ξεχάσω ότι ο παππούς μου είπε πως δούλευε σε ένα χωράφι και του πρόσφεραν φαγητό στο πιάτο του σκύλου! Παρ΄ όλα όσα πέρασε ο παππούς στην Τουρκία και στην Ελλάδα, δεν μου έμαθε ποτέ να μισώ κανέναν, ούτε λόγω της καταγωγής ούτε λόγω της κακής συμπεριφοράς. Μου έμαθε πως αυτόν που έχει ανάγκη πρέπει να τον βοηθάμε, μου έμαθε πως ο ξένος δεν είναι απαραίτητα εχθρός, αλλά μπορεί να γίνει και ένα παράθυρο στον κόσμο. Ο παππούς όμως διέσχισε το 1922 όλη την Τουρκία με τα πόδια, έμεινε σε προσφυγικό καταυλισμό, κατάφερε να χτίσει ζωή και οικογένεια σε ένα νέο τόπο, συνάντησε εχθρούς και φίλους στον δρόμο του, είχε πατέρα που έφυγε για να δουλέψει στην Αμερική χωρίς να ξέρει κανείς αν ποτέ θα επιστρέψει.
Πολλοί άνθρωποι δεν είχαν την ευκαιρία να έχουν έναν τέτοιο παππού και να έχουν συνείδηση της επιβίωσης, της ανάγκης για ελευθερία και της ανάγκης να ξέρουν πως προσφέρουν στους γύρω τους (γιατί μπορεί κάποιος κάποτε να πρόσφερε ή να προσφέρει σε έναν δικό του). Τα δικά σας εγγόνια θα έχουν την ευκαιρία να έχουν έναν τέτοιο παππού. Δεν ξέρω αν είναι παρήγορο για σας, αλλά θα είναι πολύτιμο γι΄ αυτούς... Πολλοί άνθρωποι μεγαλώνουν σε μία μόνο χώρα, σε μία μόνο πόλη, με μία μόνο οικογένεια και κάποτε ίσως κάνουν τη δική τους και θα αναπαραγάγουν το ίδιο μοντέλο (το οποίο δεν λέω ότι είναι πάντα κακό). Όταν όμως δεν θέλεις να ξέρεις τι υπάρχει γύρω σου και τι θησαυρό μπορεί να κουβαλά ένας άνθρωπος που έχει περπατήσει από την άλλη άκρη της Γης είσαι φτωχός άνθρωπος στο πνεύμα. Τι κι αν κομπάζεις πως είσαι Έλληνας. Έχεις ξεχάσει τι είναι αυτό που μπορεί να σε κάνει υπερήφανο που είσαι Έλληνας, έχεις ξεχάσει τον Ξένιο Δία, έχεις ξεχάσει τον Οδυσσέα που γύρισε τον κόσμο για να φτάσει στην Ιθάκη, έχεις ξεχάσει το πνεύμα το οποίο όλος ο κόσμος έχει θαυμάσει. Για την κάθε Μπέρτα και για τον κάθε παππού, που δεν είναι μια ιστορία όταν ο κόσμος καίγεται, είναι η πορεία του ανθρώπου στη Γη, είναι η ιστορία η ίδια. Αρκεί να μπορεί κανείς να τη δει καθώς εξελίσσεται γύρω του. Αυτά ήθελα να πω, δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί ντράπηκα διαβάζοντας κάποια από τα σχόλια στα άρθρα και στο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ίσως γιατί θέλω να σας πω ότι δεν έχουμε όλοι φτωχό πνεύμα και ότι το ποιο άσχημο σενάριο θα ήταν το μίσος να γεννήσει μίσος. Χρειάζεται δύναμη, αλλά είναι δυνατό, να αγνοήσουμε το ασήμαντο και το κακό. Με εκτίμηση Δέσποινα Αγαθαγγέλου agathades@gmail.com
LΙΝΚ:
● http://gazikapllani.blogspot.com
"ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Παπαρήγα, Αλέκα
Αλέκα Παπαρήγα
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 12 Ιανουαρίου 2010
[Εκτύπωση] [Αποστολή με Email] [Μικρότερη Γραμματοσειρά] [Μεγαλύτερη Γραμματοσειρά]
(η γραμματέας του ΚΚΕ στο Μega, για τα ανοικτά Υπουργικά Συμβούλια της κυβέρνησης)
«Το μόνο όφελος είναι ότι μπορείς να ακούς και να κάνεις και καμιά δουλειά. Εγώ σκούπιζα... Δεν θα λέγατε ότι είναι κοροϊδία αν σας καλούσαμε στον Περισσό να καλύψετε την ομιλία μου στην Κεντρική Επιτροπή και μετά σας διώχναμε;».
"ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Λέει και κάτι σωστό η Παπαρήγα, καμιά φορά..
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 12 Ιανουαρίου 2010
[Εκτύπωση] [Αποστολή με Email] [Μικρότερη Γραμματοσειρά] [Μεγαλύτερη Γραμματοσειρά]
(η γραμματέας του ΚΚΕ στο Μega, για τα ανοικτά Υπουργικά Συμβούλια της κυβέρνησης)
«Το μόνο όφελος είναι ότι μπορείς να ακούς και να κάνεις και καμιά δουλειά. Εγώ σκούπιζα... Δεν θα λέγατε ότι είναι κοροϊδία αν σας καλούσαμε στον Περισσό να καλύψετε την ομιλία μου στην Κεντρική Επιτροπή και μετά σας διώχναμε;».
"ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Λέει και κάτι σωστό η Παπαρήγα, καμιά φορά..
Πράσινοι
[ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ] Πράσινοι
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 12 Ιανουαρίου 2010
Πρώτα ήταν τα «πράσινα» τέλη κυκλοφορίας. Τώρα το «πράσινο» μπιρμπιλόσημο- μήπως πρέπει να αλλάξουν χρώμα;
Με τιμή Νεόκοπος "ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Τώρα θα υπάρχει και πράσινο πιστοποιητικό για τα σπίτια.
Πάλι οι φτωχοί θα τη πληρώσουν.. Οπως με τα αυτοκίνητα..
Και μετά θα έρθουν και θα πουν, πάλι, σύγνώμη λάθος κάναμε!!
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 12 Ιανουαρίου 2010
Πρώτα ήταν τα «πράσινα» τέλη κυκλοφορίας. Τώρα το «πράσινο» μπιρμπιλόσημο- μήπως πρέπει να αλλάξουν χρώμα;
Με τιμή Νεόκοπος "ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα
Τώρα θα υπάρχει και πράσινο πιστοποιητικό για τα σπίτια.
Πάλι οι φτωχοί θα τη πληρώσουν.. Οπως με τα αυτοκίνητα..
Και μετά θα έρθουν και θα πουν, πάλι, σύγνώμη λάθος κάναμε!!
Στο όνομα του Ιπποκράτη
Στο όνομα του Ιπποκράτη
Της ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ
«Ορκίζομαι ότι: Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω...
Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου... Σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς και θα απέχω από οποιαδήποτε εσκεμμένη βλάβη και φθορά... Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή και πέρα από τις επαγγελματικές μου ασχολίες στην καθημερινή μου ζωή, αυτά που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω δεν θα τα κοινοποιώ, θεωρώντας τα θέματα αυτά μυστικά...».
Είναι ορισμένες μόνο από τις ευθύνες που αναλαμβάνουν όσοι ασπάζονται τον όρκο του Ιπποκράτη, που τους δεσμεύει καθ' όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους.
Στην πραγματικότητα: λάθη, κινδυνολογία, υπεροψία, αμέλεια, υποβολή των ασθενών τους σε άσκοπες εξετάσεις και χειρουργεία, παράνομες συνταγογραφήσεις φαρμάκων, «φακελάκια», εκβιασμοί, παραβίαση του απορρήτου, φοροδιαφυγή είναι μόνο κάποια από τα παραπτώματα στα όποια συχνά υποκύπτουν στη χώρα μας όσοι εξασκούν το ιατρικό επάγγελμα. Για ανίατη ασθένεια, μιλάμε, που εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί το εγχώριο σύστημα υγείας και μας προβλημάτισε μια ακόμη φορά με αφορμή την καταγγελία συγγενών και φίλων του Νίκου Κακαουνάκη, σύμφωνα με την οποία μια σειρά από ιατρικά λάθη είχε ως αποτέλεσμα να χάσει ο γνωστός δημοσιογράφος τη ζωή του.
Τους είδαμε πάλι, γνωστούς επαγγελματίες, να περιφέρονται στα κανάλια, να παραβιάζουν αυθαίρετα το ιατρικό απόρρητο, να κοκορομαχούν, να προσβάλλουν τον όρκο τους και τον ιατρικό κώδικα δεοντολογίας.
Αναρωτηθήκαμε εκ νέου για το ιατρικό επάγγελμα, που στη χώρα μας μοιάζει να παραμένει ακόμη στο απυρόβλητο.
Η αλήθεια είναι ότι συχνά οι σχέσεις του ασθενή και της οικογένειάς του με τον θεράποντα ιατρό διαμεσολαβούνται από βαθιά ριζωμένους στο ασυνείδητο φόβους, που συνδέονται με την ασθένεια, την ανημπόρια και τον θάνατο. Με αποτέλεσμα, ειδικά στη χώρα μας, να σπανίζουν οι καταγγελίες για ιατρικά λάθη και άλλα παραπτώματα, όταν αυτά δεν οδηγούν στο μοιραίο. Ετσι τα δικαιώματα των ασθενών παραβιάζονται κατ' εξακολούθηση χωρίς καμιά ουσιαστική συνέπεια για τους υπευθύνους, και αυτό με την συνέργεια της πολιτείας, άλλες πάλι φορές και των ιδίων των θυμάτων.
Στην περίπτωση του Νίκου Κακαουνάκη εντολή δόθηκε από την υπουργό Υγείας για διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης, ώστε να διαλευκανθεί η υπόθεση. Μια τακτική που θα όφειλε να μετατραπεί σε πάγια, σε περίπτωση υπόνοιας σοβαρών παραπτωμάτων γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού.
Είναι δηλαδή απαραίτητο, στο πλαίσιο του «νοικοκυρέματος» του Εθνικού Συστήματος Υγείας που ευαγγελίζεται το αρμόδιο υπουργείο, να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στη βελτίωση όλων των πτυχών των σχέσεων ανάμεσα σε ασθενείς και γιατρούς, ώστε να αποφευχθούν στο εξής κρούσματα κατάχρησης εξουσίας και παραβίασης του όποιου δικαιώματος του ασθενούς.
Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι στη χώρα μας δεν υπάρχουν γιατροί που κάνουν καλά τη δουλειά τους και αποτελούν πολλές φορές παράδειγμα επαγγελματικής ευσυνειδησίας.
Με λίγα λόγια, πέρα από τα οικονομικά των γιατρών και τη ροπή τους προς τη φοροδιαφυγή, αντικείμενο διερεύνησης από την πολιτεία θα όφειλε να αποτελέσει και το πώς οι κληρονόμοι του Ιπποκράτη εξασκούν, στο όνομα αυτού, το επάγγελμα. Είναι ένα σοβαρότατο θέμα που άπτεται της υγειονομικής πολιτικής και της δημοκρατίας· μας αφορά επίσης όλους.
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Της ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ
«Ορκίζομαι ότι: Θα χρησιμοποιώ τη θεραπεία για να βοηθήσω τους ασθενείς κατά τη δύναμη και την κρίση μου, αλλά ποτέ για να βλάψω ή να αδικήσω...
Θα διατηρώ αγνή και άσπιλη και τη ζωή και την τέχνη μου... Σε όσα σπίτια πηγαίνω, θα μπαίνω για να βοηθήσω τους ασθενείς και θα απέχω από οποιαδήποτε εσκεμμένη βλάβη και φθορά... Και όσα τυχόν βλέπω ή ακούω κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή και πέρα από τις επαγγελματικές μου ασχολίες στην καθημερινή μου ζωή, αυτά που δεν πρέπει να μαθευτούν παραέξω δεν θα τα κοινοποιώ, θεωρώντας τα θέματα αυτά μυστικά...».
Είναι ορισμένες μόνο από τις ευθύνες που αναλαμβάνουν όσοι ασπάζονται τον όρκο του Ιπποκράτη, που τους δεσμεύει καθ' όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους.
Στην πραγματικότητα: λάθη, κινδυνολογία, υπεροψία, αμέλεια, υποβολή των ασθενών τους σε άσκοπες εξετάσεις και χειρουργεία, παράνομες συνταγογραφήσεις φαρμάκων, «φακελάκια», εκβιασμοί, παραβίαση του απορρήτου, φοροδιαφυγή είναι μόνο κάποια από τα παραπτώματα στα όποια συχνά υποκύπτουν στη χώρα μας όσοι εξασκούν το ιατρικό επάγγελμα. Για ανίατη ασθένεια, μιλάμε, που εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί το εγχώριο σύστημα υγείας και μας προβλημάτισε μια ακόμη φορά με αφορμή την καταγγελία συγγενών και φίλων του Νίκου Κακαουνάκη, σύμφωνα με την οποία μια σειρά από ιατρικά λάθη είχε ως αποτέλεσμα να χάσει ο γνωστός δημοσιογράφος τη ζωή του.
Τους είδαμε πάλι, γνωστούς επαγγελματίες, να περιφέρονται στα κανάλια, να παραβιάζουν αυθαίρετα το ιατρικό απόρρητο, να κοκορομαχούν, να προσβάλλουν τον όρκο τους και τον ιατρικό κώδικα δεοντολογίας.
Αναρωτηθήκαμε εκ νέου για το ιατρικό επάγγελμα, που στη χώρα μας μοιάζει να παραμένει ακόμη στο απυρόβλητο.
Η αλήθεια είναι ότι συχνά οι σχέσεις του ασθενή και της οικογένειάς του με τον θεράποντα ιατρό διαμεσολαβούνται από βαθιά ριζωμένους στο ασυνείδητο φόβους, που συνδέονται με την ασθένεια, την ανημπόρια και τον θάνατο. Με αποτέλεσμα, ειδικά στη χώρα μας, να σπανίζουν οι καταγγελίες για ιατρικά λάθη και άλλα παραπτώματα, όταν αυτά δεν οδηγούν στο μοιραίο. Ετσι τα δικαιώματα των ασθενών παραβιάζονται κατ' εξακολούθηση χωρίς καμιά ουσιαστική συνέπεια για τους υπευθύνους, και αυτό με την συνέργεια της πολιτείας, άλλες πάλι φορές και των ιδίων των θυμάτων.
Στην περίπτωση του Νίκου Κακαουνάκη εντολή δόθηκε από την υπουργό Υγείας για διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης, ώστε να διαλευκανθεί η υπόθεση. Μια τακτική που θα όφειλε να μετατραπεί σε πάγια, σε περίπτωση υπόνοιας σοβαρών παραπτωμάτων γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού.
Είναι δηλαδή απαραίτητο, στο πλαίσιο του «νοικοκυρέματος» του Εθνικού Συστήματος Υγείας που ευαγγελίζεται το αρμόδιο υπουργείο, να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στη βελτίωση όλων των πτυχών των σχέσεων ανάμεσα σε ασθενείς και γιατρούς, ώστε να αποφευχθούν στο εξής κρούσματα κατάχρησης εξουσίας και παραβίασης του όποιου δικαιώματος του ασθενούς.
Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι στη χώρα μας δεν υπάρχουν γιατροί που κάνουν καλά τη δουλειά τους και αποτελούν πολλές φορές παράδειγμα επαγγελματικής ευσυνειδησίας.
Με λίγα λόγια, πέρα από τα οικονομικά των γιατρών και τη ροπή τους προς τη φοροδιαφυγή, αντικείμενο διερεύνησης από την πολιτεία θα όφειλε να αποτελέσει και το πώς οι κληρονόμοι του Ιπποκράτη εξασκούν, στο όνομα αυτού, το επάγγελμα. Είναι ένα σοβαρότατο θέμα που άπτεται της υγειονομικής πολιτικής και της δημοκρατίας· μας αφορά επίσης όλους.
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Ο Τύπος ως όχημα
Ο Τύπος ως όχημα
Για ποιο λόγο επιχειρηματίες επενδύουν στον χώρο του Τύπου, όταν έχει ήδη καταστεί σαφές -ίσως και από τους ίδιους- ότι δεν έχουν επιχειρηματικό μέλλον οι εφημερίδες;
Μήπως θα μπορούσε να απαντήσει η κυβέρνηση ή και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, τον οποίο θα έπρεπε να αφορά ο ευτελισμός και η άλωση του Τύπου; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική.
Λαυρεντιάδης - Κυριακίδης: 12,53% στην Πήγασος, 10,14% στη Χ.Κ. Τεγόπουλος και ελέγχουν τα έντυπα: Athens news, Espresso, Espresso Κύπρου, Ισοτιμία, Σφήνα, City Press, Free Sunday.
Βίκτωρ Ρέστης: 18,15% του ΔΟΛ.
ΥΓ. Το θέμα είναι ζόρικο. Αφορά συντάκτες, Ενώσεις, κόμματα και δεν τελειώνει εκεί.
Μ.Τ.
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Για ποιο λόγο επιχειρηματίες επενδύουν στον χώρο του Τύπου, όταν έχει ήδη καταστεί σαφές -ίσως και από τους ίδιους- ότι δεν έχουν επιχειρηματικό μέλλον οι εφημερίδες;
Μήπως θα μπορούσε να απαντήσει η κυβέρνηση ή και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, τον οποίο θα έπρεπε να αφορά ο ευτελισμός και η άλωση του Τύπου; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική.
Λαυρεντιάδης - Κυριακίδης: 12,53% στην Πήγασος, 10,14% στη Χ.Κ. Τεγόπουλος και ελέγχουν τα έντυπα: Athens news, Espresso, Espresso Κύπρου, Ισοτιμία, Σφήνα, City Press, Free Sunday.
Βίκτωρ Ρέστης: 18,15% του ΔΟΛ.
ΥΓ. Το θέμα είναι ζόρικο. Αφορά συντάκτες, Ενώσεις, κόμματα και δεν τελειώνει εκεί.
Μ.Τ.
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
συνιστώσες εναντίον συνισταμένης...
συνιστώσες εναντίον συνισταμένης...
Ε, τον έρμο τον κυρ Πεταλωτή! τη μια μέρα αδειάζει τον έναν, την άλλη τον άλλον, επιβεβαιώνει, διαψεύδει, τα μπαλώνει, θάβει, χώνει κάτω απ' το χαλί, διοχετεύει, πεταλώνει γάτες, καλιγώνει ψύλλους, κάνει ό,τι μπορεί
με κείνη την άχρωμη φωνή και το φλατ ύφος ενός ρόλου από χέρι νεκρού...
.................................................................................Σε Εθνική ενότητα πλην Αριστεράς καλεί ο κ. Λεωνίδας Κύρκος. Μάλιστα καλεί αυτούς που προκάλεσαν όχι μόνον την κρίση, αλλά κυρίως κακομεταχειρίστηκαν τη χώρα 30 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., να μας βγάλουν τώρα αυτοί οι ίδιοι απ' την κρίση, συνθλίβοντας και ταπεινώνοντας ακόμα περισσότερο τις ζωές μας. Σαν να φώναζε δηλαδή ο άλλος Λεωνίδας τότε τους Πέρσες να σώσουν την Ελλάδα απ' την ελευθερία της.
Αντε γεια...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.Ι.2010 stathis@enet.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Ε, τον έρμο τον κυρ Πεταλωτή! τη μια μέρα αδειάζει τον έναν, την άλλη τον άλλον, επιβεβαιώνει, διαψεύδει, τα μπαλώνει, θάβει, χώνει κάτω απ' το χαλί, διοχετεύει, πεταλώνει γάτες, καλιγώνει ψύλλους, κάνει ό,τι μπορεί
με κείνη την άχρωμη φωνή και το φλατ ύφος ενός ρόλου από χέρι νεκρού...
.................................................................................Σε Εθνική ενότητα πλην Αριστεράς καλεί ο κ. Λεωνίδας Κύρκος. Μάλιστα καλεί αυτούς που προκάλεσαν όχι μόνον την κρίση, αλλά κυρίως κακομεταχειρίστηκαν τη χώρα 30 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., να μας βγάλουν τώρα αυτοί οι ίδιοι απ' την κρίση, συνθλίβοντας και ταπεινώνοντας ακόμα περισσότερο τις ζωές μας. Σαν να φώναζε δηλαδή ο άλλος Λεωνίδας τότε τους Πέρσες να σώσουν την Ελλάδα απ' την ελευθερία της.
Αντε γεια...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 12.Ι.2010 stathis@enet.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Βουλή ή συντεχνία;
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ
Βουλή ή συντεχνία;
Πολλές φορές αναρωτιέμαι: Τι είναι τέλος πάντων οι βουλευτές;Ανιδιοτελείς αντιπρόσωποι του έθνους ή επαγγελματική συντεχνία που αποσκοπεί κυρίως στην αναπαραγωγή της; Και ομολογώ ότι δεν έχω καταφέρει να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα.
Τελευταίο παράδειγμα; Οι αντιδράσεις βουλευτών στο νέο σχέδιο για τη διοικητική διάρθρωση της χώρας. Για το σχέδιο μπορεί να έχει κανείς όποια άποψη θέλει. Αλλά αυτοί αντιδρούν όχι επειδή, ας πούμε, είναι πολύ δύσχρηστο ή ελάχιστα λειτουργικό αλλά επειδή καθιστά πανίσχυρο τοπικά τον αιρετό περιφερειάρχη. Και εννοούν, φυσικά, ότι τον καθιστά πανίσχυρο έναντι των ιδίων.
Και λοιπόν; θα ρωτήσω. Από πότε μέτρο των πραγμάτων είναι η τοπική επιρροή του βουλευτή; Από πότε η διοικητική διάρθρωση της χώρας ή η αυτοδιοίκηση ή το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να καθορίζονται ανάλογα με το τι διευκολύνει την επανεκλογή εκείνων που καλούνται να τα νομοθετήσουν; Και από πότε το ατομικό συμφέρον αυτών που νομοθετούν υπέρκειται του δημοσίου συμφέροντος, όπως το κρίνει η εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία ως πολιτικό σώμα;
Θα θυμίσω ότι το 2000 είχε τεθεί θέμα διαμελισμού της Β΄ Αθηνών σε τέσσερις μικρότερες περιφέρειες. Το αυτονόητο, δηλαδή. Τότε εκδηλώθηκε εξέγερση των βουλευτών της συγκεκριμένης περιφέρειας, οι οποίοι, συνεπικουρούμενοι και από τον Πρόεδρο της Βουλής, απέτρεψαν ένα μέτρο στοιχειώδους πολιτικής ευρυθμίας. Η λογική τους ήταν πως, «αφού εμείς βγαίνουμε με τα πράγματα όπως έχουν, δεν υπάρχει κανένας λόγος τα πράγματα να αλλάξουν».
Θα θυμίσω επίσης ότι η μοναδική διάταξη που πέρασε στην τελευταία συνταγματική αναθεώρηση ήταν η κατάργηση του επαγγελματικού ασυμβίβαστου των βουλευτών, για την οποία υπήρξε διακομματική συμφωνία.
Και θα σημειώσω ότι ακόμη και οι ενστάσεις που διατυπώνονται εναντίον ενός εκλογικού συστήματος «γερμανικού τύπου» δεν αφορούν την αντιπροσωπευτικότητα ή τη δημοκρατικότητά του αλλά σχεδόν αποκλειστικά τον τρόπο που θα επιλέγονται οι βουλευτές.
Θα έχουμε ή δεν θα έχουμε βουλευτές δύο ταχυτήτων; Ποιοι θα βγαίνουν με σταυρό και ποιοι χωρίς; Οσοι κατεβαίνουν με σταυρό θα μπορούν να είναι και στη λίστα; Πώς θα υποδεικνύονται αυτοί που θα είναι στη λίστα; Με ποια σειρά; Και ποιους θα στέλνουν στις μονοεδρικές; Με ποια κριτήρια; Το νταραβέρι, δηλαδή, δεν αφορά την ουσία της πολιτικής, όπως προκύπτει από μια μεταβολή των δεδομένων της εκλογικής διαδικασίας, αλλά την ευκολότερη επανεκλογή εκείνων που θα κληθούν να ψηφίσουν τη νέα διαδικασία. Και γι΄ αυτό στο ερώτημα «Βουλή ή συντεχνία» η απάντηση δεν είναι καθόλου απλή.
jpretenteris@dolnet.gr
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ | Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
"Το ΒΗΜΑ", σήμερα
Βουλή ή συντεχνία;
Πολλές φορές αναρωτιέμαι: Τι είναι τέλος πάντων οι βουλευτές;Ανιδιοτελείς αντιπρόσωποι του έθνους ή επαγγελματική συντεχνία που αποσκοπεί κυρίως στην αναπαραγωγή της; Και ομολογώ ότι δεν έχω καταφέρει να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα.
Τελευταίο παράδειγμα; Οι αντιδράσεις βουλευτών στο νέο σχέδιο για τη διοικητική διάρθρωση της χώρας. Για το σχέδιο μπορεί να έχει κανείς όποια άποψη θέλει. Αλλά αυτοί αντιδρούν όχι επειδή, ας πούμε, είναι πολύ δύσχρηστο ή ελάχιστα λειτουργικό αλλά επειδή καθιστά πανίσχυρο τοπικά τον αιρετό περιφερειάρχη. Και εννοούν, φυσικά, ότι τον καθιστά πανίσχυρο έναντι των ιδίων.
Και λοιπόν; θα ρωτήσω. Από πότε μέτρο των πραγμάτων είναι η τοπική επιρροή του βουλευτή; Από πότε η διοικητική διάρθρωση της χώρας ή η αυτοδιοίκηση ή το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να καθορίζονται ανάλογα με το τι διευκολύνει την επανεκλογή εκείνων που καλούνται να τα νομοθετήσουν; Και από πότε το ατομικό συμφέρον αυτών που νομοθετούν υπέρκειται του δημοσίου συμφέροντος, όπως το κρίνει η εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία ως πολιτικό σώμα;
Θα θυμίσω ότι το 2000 είχε τεθεί θέμα διαμελισμού της Β΄ Αθηνών σε τέσσερις μικρότερες περιφέρειες. Το αυτονόητο, δηλαδή. Τότε εκδηλώθηκε εξέγερση των βουλευτών της συγκεκριμένης περιφέρειας, οι οποίοι, συνεπικουρούμενοι και από τον Πρόεδρο της Βουλής, απέτρεψαν ένα μέτρο στοιχειώδους πολιτικής ευρυθμίας. Η λογική τους ήταν πως, «αφού εμείς βγαίνουμε με τα πράγματα όπως έχουν, δεν υπάρχει κανένας λόγος τα πράγματα να αλλάξουν».
Θα θυμίσω επίσης ότι η μοναδική διάταξη που πέρασε στην τελευταία συνταγματική αναθεώρηση ήταν η κατάργηση του επαγγελματικού ασυμβίβαστου των βουλευτών, για την οποία υπήρξε διακομματική συμφωνία.
Και θα σημειώσω ότι ακόμη και οι ενστάσεις που διατυπώνονται εναντίον ενός εκλογικού συστήματος «γερμανικού τύπου» δεν αφορούν την αντιπροσωπευτικότητα ή τη δημοκρατικότητά του αλλά σχεδόν αποκλειστικά τον τρόπο που θα επιλέγονται οι βουλευτές.
Θα έχουμε ή δεν θα έχουμε βουλευτές δύο ταχυτήτων; Ποιοι θα βγαίνουν με σταυρό και ποιοι χωρίς; Οσοι κατεβαίνουν με σταυρό θα μπορούν να είναι και στη λίστα; Πώς θα υποδεικνύονται αυτοί που θα είναι στη λίστα; Με ποια σειρά; Και ποιους θα στέλνουν στις μονοεδρικές; Με ποια κριτήρια; Το νταραβέρι, δηλαδή, δεν αφορά την ουσία της πολιτικής, όπως προκύπτει από μια μεταβολή των δεδομένων της εκλογικής διαδικασίας, αλλά την ευκολότερη επανεκλογή εκείνων που θα κληθούν να ψηφίσουν τη νέα διαδικασία. Και γι΄ αυτό στο ερώτημα «Βουλή ή συντεχνία» η απάντηση δεν είναι καθόλου απλή.
jpretenteris@dolnet.gr
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ | Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2010
"Το ΒΗΜΑ", σήμερα
Αναξιόπιτσοι, έκπαλαι
Αναξιόπιστοι, έκπαλαι
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Δι' επισήμων χειλέων η αποκάλυψη: Η Ελλάδα είναι αναξιόπιστη στα στατιστικά της στοιχεία εδώ και 14 χρόνια!
Το είπε χθες «ο νέος Αλμούνια», ο Φινλανδός Ολι Ρεν... Ετσι λοιπόν. Από το 1995 άρχισε η εποποιία της «δημιουργικής λογιστικής», με την έλευση του σημιτισμού. Και συνεχίστηκε επί καραμανλισμού... βελτιωμένη. Δηλαδή με περισσότερα ψέματα και παραπειστικά στοιχεία... «Η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με ψευδή στοιχεία», έγραψαν δύο φορές οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ενώ το ίδιο ισχυρίστηκε προσφάτως ένας επιφανής Γερμανός οικονομολόγος (δηλώσεις στον Ρ/Σ «Σκάι»)... Οι δηλώσεις Ρεν δημιουργούν μέγα θέμα πολιτικής και ηθικής τάξεως για τους Ελληνες ιθύνοντες και πρωτίστως για τους δύο πρωθυπουργούς (Σημίτης, Καραμανλής). Θα υπάρξει αντίδραση, έστω για την τιμή των όπλων, ή θα προτιμηθεί η γνωστή ατραπός της ένοχης σιωπής; Κονιορτοποιώντας τον κατασκευασμένο μύθο περί «σοβαρών εκσυγχρονιστών» ο Ρεν συντρίβει και το δίδυμο αδελφάκι του που διακινείται ευρέως. Οτι τάχα η κρίση της οικονομίας και η αναξιοπιστία της χώρας άρχισαν το 2004... Είναι προφανές ότι ο Καραμανλής παρέλαβε μια οικονομία προβληματική, βαθιά πάσχουσα στα βασικά της σημεία (παραγωγική δομή, ανταγωνιστικότητα) και την παρέδωσε ακόμη χειρότερη... Απλώς, οι κατασκευαστές του «εκσυγχρονιστικού» μύθου δυσκολεύονται να παραδεχθούν ότι διεκπεραίωναν εκθύμως ηχηρά ψεύδη. Γι' αυτό θα κάνουν πως δεν άκουσαν τίποτε για τη δήλωση Ρεν, ειδικά σε ό,τι αφορά τη 14ετία της αναξιοπιστίας (...Πάντως, θα είχε ενδιαφέρον να ερωτηθεί ο Φινλανδός αν υπάρχουν και άλλες χώρες που μπήκαν στην ΟΝΕ με ψεύτικα στοιχεία) *** CUT: Δεν είναι θέμα καλών τρόπων. Τίθεται ζήτημα πολιτικού ήθους με την ακατανόητη -ή μήπως ευεξήγητη;- ενέργεια του Λεωνίδα Κύρκου να μην προσκαλέσει τους Κωνσταντόπουλο, Αλαβάνο και Τσίπρα. Τραγικό ολίσθημα, στο όριο της απρέπειας το οποίο υπονομεύει δραστικά την ύστατη, θεμιτή προσπάθειά του να κλείσει τον κύκλο της πολιτικής παρουσίας του με τον τίτλο του σοφού γέροντα της Αριστεράς *** Ηρθε ο Ρεν και δεν έχει χώρο για τον Ομπάμα, τον «Καλλικράτη», τον Ρομέρ και τους ερασιτέχνες που κυβερνούν. Κι αύριο μέρα είναι...
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Δι' επισήμων χειλέων η αποκάλυψη: Η Ελλάδα είναι αναξιόπιστη στα στατιστικά της στοιχεία εδώ και 14 χρόνια!
Το είπε χθες «ο νέος Αλμούνια», ο Φινλανδός Ολι Ρεν... Ετσι λοιπόν. Από το 1995 άρχισε η εποποιία της «δημιουργικής λογιστικής», με την έλευση του σημιτισμού. Και συνεχίστηκε επί καραμανλισμού... βελτιωμένη. Δηλαδή με περισσότερα ψέματα και παραπειστικά στοιχεία... «Η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με ψευδή στοιχεία», έγραψαν δύο φορές οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ενώ το ίδιο ισχυρίστηκε προσφάτως ένας επιφανής Γερμανός οικονομολόγος (δηλώσεις στον Ρ/Σ «Σκάι»)... Οι δηλώσεις Ρεν δημιουργούν μέγα θέμα πολιτικής και ηθικής τάξεως για τους Ελληνες ιθύνοντες και πρωτίστως για τους δύο πρωθυπουργούς (Σημίτης, Καραμανλής). Θα υπάρξει αντίδραση, έστω για την τιμή των όπλων, ή θα προτιμηθεί η γνωστή ατραπός της ένοχης σιωπής; Κονιορτοποιώντας τον κατασκευασμένο μύθο περί «σοβαρών εκσυγχρονιστών» ο Ρεν συντρίβει και το δίδυμο αδελφάκι του που διακινείται ευρέως. Οτι τάχα η κρίση της οικονομίας και η αναξιοπιστία της χώρας άρχισαν το 2004... Είναι προφανές ότι ο Καραμανλής παρέλαβε μια οικονομία προβληματική, βαθιά πάσχουσα στα βασικά της σημεία (παραγωγική δομή, ανταγωνιστικότητα) και την παρέδωσε ακόμη χειρότερη... Απλώς, οι κατασκευαστές του «εκσυγχρονιστικού» μύθου δυσκολεύονται να παραδεχθούν ότι διεκπεραίωναν εκθύμως ηχηρά ψεύδη. Γι' αυτό θα κάνουν πως δεν άκουσαν τίποτε για τη δήλωση Ρεν, ειδικά σε ό,τι αφορά τη 14ετία της αναξιοπιστίας (...Πάντως, θα είχε ενδιαφέρον να ερωτηθεί ο Φινλανδός αν υπάρχουν και άλλες χώρες που μπήκαν στην ΟΝΕ με ψεύτικα στοιχεία) *** CUT: Δεν είναι θέμα καλών τρόπων. Τίθεται ζήτημα πολιτικού ήθους με την ακατανόητη -ή μήπως ευεξήγητη;- ενέργεια του Λεωνίδα Κύρκου να μην προσκαλέσει τους Κωνσταντόπουλο, Αλαβάνο και Τσίπρα. Τραγικό ολίσθημα, στο όριο της απρέπειας το οποίο υπονομεύει δραστικά την ύστατη, θεμιτή προσπάθειά του να κλείσει τον κύκλο της πολιτικής παρουσίας του με τον τίτλο του σοφού γέροντα της Αριστεράς *** Ηρθε ο Ρεν και δεν έχει χώρο για τον Ομπάμα, τον «Καλλικράτη», τον Ρομέρ και τους ερασιτέχνες που κυβερνούν. Κι αύριο μέρα είναι...
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Χοιροστάσιο
Χοιροστάσιο
Δημήτρης Δανίκας , ddanikas@dolnet.gr
ΤΟ ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ και ακούνητο πρόβλημα αυτού του δύσμοιρου τόπου είναι το Κράτος. Διεφθαρμένο, σπάταλο, διαπλεκόμενο, καθυστερημένο, εχθρικό, παμφάγο, πελατειακό. Σαν το τυμπανιαίο πτώμα Σουλτάνου να έχει μετατρέψει τη χώρα σε προσωπικό του πτυελοδοχείο. Αυτό το παχύδερμο προκαλεί φοροδιαφυγή. Από εκεί η ταφή του πλούτου. Από εκεί το αραλίκι, η πελατεία, ο παρασιτισμός, η καθυστέρηση και η χρεοκοπία. Το στοιχειώδες κάθε κυβερνήτη είναι να ανοίξει χαντάκι και να χώσει στα τάρταρα αυτόν τον ταριχευμένο χοίρο που κοπρίζει ασυστόλως πάνω στους πολίτες. Αυτή η αισιοδοξία μεταδόθηκε από την εκλογική νίκη του Γιώργου. Αυτό το πρώτο, αυθόρμητο χαμόγελο εκατομμυρίων πολιτών. Όμως κάθε μέρα και ένα βήμα όπισθεν στη διαχείριση των ίδιων χωματερών. Η δυσοσμία του χοιροστασίου προκαλεί κοινωνική, οικονομική, υπαρξιακή ασφυξία. Μέχρι στιγμής δεν αλλάζουμε. Δυστυχώς βουλιάζουμε. Επειγόντως το κτήνος πρέπει να πεθάνει εδώ και τώρα!
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 11 Ιανουαρίου 2010, (ΤΑ ΝΕΑ)
Δημήτρης Δανίκας , ddanikas@dolnet.gr
ΤΟ ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ και ακούνητο πρόβλημα αυτού του δύσμοιρου τόπου είναι το Κράτος. Διεφθαρμένο, σπάταλο, διαπλεκόμενο, καθυστερημένο, εχθρικό, παμφάγο, πελατειακό. Σαν το τυμπανιαίο πτώμα Σουλτάνου να έχει μετατρέψει τη χώρα σε προσωπικό του πτυελοδοχείο. Αυτό το παχύδερμο προκαλεί φοροδιαφυγή. Από εκεί η ταφή του πλούτου. Από εκεί το αραλίκι, η πελατεία, ο παρασιτισμός, η καθυστέρηση και η χρεοκοπία. Το στοιχειώδες κάθε κυβερνήτη είναι να ανοίξει χαντάκι και να χώσει στα τάρταρα αυτόν τον ταριχευμένο χοίρο που κοπρίζει ασυστόλως πάνω στους πολίτες. Αυτή η αισιοδοξία μεταδόθηκε από την εκλογική νίκη του Γιώργου. Αυτό το πρώτο, αυθόρμητο χαμόγελο εκατομμυρίων πολιτών. Όμως κάθε μέρα και ένα βήμα όπισθεν στη διαχείριση των ίδιων χωματερών. Η δυσοσμία του χοιροστασίου προκαλεί κοινωνική, οικονομική, υπαρξιακή ασφυξία. Μέχρι στιγμής δεν αλλάζουμε. Δυστυχώς βουλιάζουμε. Επειγόντως το κτήνος πρέπει να πεθάνει εδώ και τώρα!
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 11 Ιανουαρίου 2010, (ΤΑ ΝΕΑ)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)