Οπως έσπειραν θερίζουν
Από τον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΔΑΣΗ
Η πατρίδα μου γλώσσα δεν έχει·
λουλούδια άχρωμα, δέντρα άοσμα,
πέτρες που μουλιάζουν στον καιρό,
στην υγρασία των αιώνων.
Θ. Σαρηγκιόλης, «Δίκοπη λαλιά», Εντευκτήριο, 48 (1999)
Ενας φίλος, παλαιότερα στην Αριστερά και νυν στον αστερισμό του ΠΑΣΟΚ, ισχυριζόταν ότι φταίμε όλοι για το σημερινό κατάντημα, εννοώντας κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους πολίτες. Αντέτεινα το προφανές, ήτοι τουλάχιστον ας επιμεριστούν οι ευθύνες. Σύμφωνοι, να εναντιωθούμε στο μικρόβιο της λαϊκίζουσας Αριστεράς, διότι υιοθετεί κάθε αίτημα των κοινωνικών ομάδων ως δίκαιο. Και οι άλλοι;
ΟΙ ΕΘΝΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ, που εν χορδαίς και οργάνω πανηγύριζαν για την ανάληψη της Ολυμπιάδας; Που καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια για το νέο ιδεολόγημα, απαθείς μπρος στην επερχόμενη οικονομική καταστροφή των πολλών για χάρη των ολίγων;
ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ για τα σιδηροχαλύβδινα αριστουργήματά τους, που ως Μινώταυροι απορρόφησαν του κόσμου τα ευρώ, και τα οποία κείτονται έρημα και απαξιωμένα.
ΠΟΣΟ μας κόστισε αυτό το Μεγάλο Φαγοπότι;
ΟΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ, που ζημιώνουν το Δημόσιο με εκατομμύρια ευρώ, συμμετέχοντας σε σκάνδαλα, ευνοώντας συγκεκριμένες εταιρείες; Που καταστρώνουν τα εξοπλιστικά προγράμματα δήθεν για τη θωράκιση της χώρας, όταν πλέον είναι απολύτως εμφανές ότι η κούρσα των εξοπλισμών αφορά πρωτίστως τα συμφέροντα των ξένων χωρών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατιωτικού υλικού; Και εν τέλει με ίδιον όφελος για υπουργούς, μεσίτες κ.ά.
ΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ διοικήσεις, που εξαφάνισαν κάθε ίχνος ορθολογικής λειτουργίας στην Ολυμπιακή, για να την παραδώσουν κυριολεκτικά καταρρακωμένη στον ιδιώτη;
ΠΟΙΟΙ έκαναν κομματικές προσλήψεις; Ποιοι συμμετείχαν στις αλόγιστες προμήθειες υλικού;
ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, που επιβαρύνουν το κάτισχνο Δημόσιο με νέους συμβασιούχους, κάθε φορά που ανέρχονται στην εξουσία; Που συντηρούν τη διαφθορά του προσωπικού ορισμένων κομβικών υπηρεσιών, όπως οι εφοριακοί, οι δικαστικοί, οι μηχανικοί των Πολεοδομιών;
ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ που άσκησαν τη δημοσιονομική πολιτική; Που καθήλωσαν τα έσοδα του Δημοσίου, ανδρώνοντας τη φοροδιαφυγή στον υπέρτατο βαθμό; Που διόγκωσαν τις δαπάνες των νοσοκομείων και των δημόσιων οργανισμών; Που κλείνουν τα μάτια μπρος στην εκτεταμένη διασπάθιση δημόσιου χρήματος;
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης για τη λύση του προβλήματος, αρκεί προηγουμένως να υπάρξει δείγμα γραφής από αυτούς που χειρίζονται την εξουσία. Οσο όμως αυτή η επιδίωξη θα προϋποθέτει και τη συναίνεση για την απόδοση των ευθυνών που προκάλεσαν το αδιέξοδο, τόσο κάθε προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Ως τότε, Χρόνια Πολλά σε όλους μας!
kardasis@econ.soc.uoc.gr
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", σήμερα
............................................................................
Η διοίκηση του κράτους μόνο με την απλούστευση - φορολογώ για να καλύψω τις υποχρεώσεις μου - είναι το χαρακτηριστικό των ελληνικών κυβερνήσεων όλα τα χρόνια.
Τόσο απλά.. τίποτα παραπάνω.. και αυτό ερασιτεχνικά.. με ανικανότητα να εισπράξουν από αυτούς που θα έπρεπε..
Και με ιδιαίτερη ικανότητα να αυξάνουν τις υποχρεώσεις σε βαθμό ασυδοσίας..
Ανίκανοι? Φαύλοι? Και τα δύο μάλλον..
Αραγε θα μπορούσαν να κρατήσουν μια μικρή βιοτεχνία, ένα εμπορικό κατάστημα? Προφανώς όχι.. Μπορούν όμως, θέλουν να διοικούν ένα κράτος..
Επειδή είναι απλό.. φορολογώ και τελειώνω..
Τώρα που το πράγμα δε πάει άλλο, ζητάνε τη συναίνεση όλων μας για να σωθούμε..
Με τα media μαζί τους..
Να πληρώσουμε !! να σωθούμε..
Αλλά θέλουμε να δούμε να πληρώνουν και οι υπεύθυνοι της κατάντιας μας..
Ολη αυτή η αλητεία, η λαμογιά...
90 μέρες μετά από τις εξαγγελίες για τις πρώτες 100 μέρες (τι μαλακία και αυτή, οι 100 μέρες)ξύνουν τα αρχίδια τους, ομολογούν λάθος στο θέμα με τα τέλη (τραβιέται όμως ο κοσμάκης)και προετοιμάζουν το έδαφος για το πολύπλοκο μέτρο της επί πλέον φορολογίας..
Μαλάκες όλοι τους και εμείς μαζί τους!!!
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
Δεν είναι τίποτα, άγχος είναι..
Με τον ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
ΤΟ πιο συνηθισμένο απ' τα μακάβρια αστεία που κάναμε πιτσιρικάδες, όταν ήρθαμε σ' αυτή την εφημερίδα, είναι ότι γράφαμε ο ένας τον επικήδειο του άλλου προκαταβολικά· πολύ πριν αποδημήσει ο ένας κι ο άλλος. Προσπαθούσαμε έτσι να ξορκίσουμε το κακό, να το καλαμπουρίσουμε, μπας και μας προσπεράσει, φύγει και πάει αλλού.
ΑΝ κάτι φοβάται ο στρεσαρισμένος δημοσιογράφος, είναι το αιφνίδιο έμφραγμα, το απροειδοποίητο, το μπαμ και κάτω. Εχει μεγάλη πίεση αυτή η δουλειά, πολύ άγχος, που σύντομα το σωματοποιείς, γίνεσαι ένα μ' αυτό: Το άγχος είμαι εγώ!...
ΤΟ σωματοποιημένο άγχος-στρες προκαλεί κρίσεις πανικού και λειτουργικό έμφραγμα, που μπορεί να μην είναι πραγματικό, βιώνεις, όμως, όλα τα συμπτώματα του εμφράγματος· γίνεσαι μούσκεμα στον ιδρώτα, μουδιάζει αριστερό χέρι-πόδι, δεν μπορείς ν' αναπνεύσεις, ζαλίζεσαι να λιποθυμήσεις, κι έχεις έναν πόνο σαν μαχαιριά στο στήθος μπρος-πίσω ανυπόφορο.
ΜΑΣ είχε δώσει ο Κίτσος, το ρετιρέ, που 'χε για σπίτι του πάνω απ' τα γραφεία της «Ε», στην οδό Κολοκοτρώνη. Μετακόμισε στη Φωκυλίδου, στο Κολωνάκι, και κάναμε το σπίτι του γραφείο μας: ο Ανδρέας ο Χριστοδουλίδης, ο Φώτης ο Γεωργελές, ο Θέμος ο Αναστασιάδης κι εγώ. Χλιδή! Είχε και τζακούζι το ρετιρέ. Οταν μ' έπιασε μπρος-πίσω ο πόνος ο αβάσταχτος, ο Θέμος, πάντα ψύχραιμος, πρότεινε να μπω στο τζακούζι, να σκεφτώ καμιά γκόμενα και να ηρεμήσω. Ελα, όμως, που αντί για γκόμενα, έβλεπα τον Χάρο να 'ρχεται...
ΠΑΤΗΜΕΝΟΣ με διακόσια, αναβοσβήνοντας τα φώτα και κορνάροντας, με πήγε σε χρόνο dt μ' ένα Nissan τούρμπο στο «Ιπποκράτειο», στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί, στο Καρδιολογικό, λύγισε. Ηθελε να κάνει καρδιογράφημα κι εκείνος. Μου τράβαγε τα καλώδια: «Εγώ έχω πρόβλημα, αυτός το κάνει ψέματα»! Ρόμπα γινήκαμε. Ξεκούμπωτη. Μετά μας πήρανε συνέντευξη οι καρδιολόγοι. «Τι σε ρώτησαν;», «Οταν ανεβαίνω σκαλιά, λαχανιάζω ή νιώθω βάρος;» «Και τι απάντησες, ρε Θέμο;» «Οτι λαχανιάζω»...
ΔΕΝ ήθελα ν' απαντήσω στο γιατρό ό,τι κι ο Θέμος, και είπα το αντίθετο: «Νιώθω ένα βάρος»! Μου έβαλαν ορό και με στρίμωξαν σ' ένα ράντζο στο διάδρομο. Την άλλη μέρα, όμως, μπήκανε τα μεγάλα βύσματα και μου βρήκαν το μόνο κρεβάτι που 'ταν διαθέσιμο στην εντατική... Ημασταν τέσσερις, αλλά μόνο εγώ βγήκα ζωντανός από κει. Μέχρι κι ο Κρεμαστινός μού πρότεινε να πάρω κάνα «Xanax» και ν' αρχίσω ψυχοθεραπεία...
Ο Μπαμπίνος με κορόιδευε: «Κατά φαντασίαν ασθενής»... Ηταν υπεύθυνος ύλης στις πολιτιστικές σελίδες. Συνεργαστήκαμε 20 ολόκληρα χρόνια. Κάθε μέρα. Τον βρήκα στην «Ελευθεροτυπία» όταν ήρθα το 1988 και ξεκίνησα αυτή τη στήλη. Είχαμε κόντρα στην αρχή. Επρεπε να παραδίδω το κείμενο στις 6, το αργότερο. Πέντε λεπτά να καθυστερούσα, πλακωνόμασταν: «Θες να καταντήσω όπως εσύ, που κάθε τρεις και λίγο απ' το άγχος νομίζεις ότι παθαίνεις έμφραγμα;»
«ΔΕΝ είναι τίποτα, άγχος είναι»... Τρεις ή τέσσερις είχαν πάθει αληθινό έμφραγμα στο πολιτιστικό της «Ε». Κι όμως, ο Μπάμπης, ο μόνος που δεν ένιωσε ποτέ αυτόν τον πόνο στο στήθος, συνέχιζε να κοροϊδεύει εμένα: «είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
ΕΙΧΕ γλυκάνει η σχέση μας τα τελευταία χρόνια. Πέρσι το καλοκαίρι, ήρθε απέναντι στο νησί - στο γάμο, με τα παιδιά του. Με πήρε και στη γιορτή μου να μου ευχηθεί: «Πώς είσαι, Μπαμπίνο;», «Μια χαρά, μουσικές, Μέγαρο, οικογένεια, χαλαρά. Περιμένω πότε θα πάω Κέρκυρα. Εσύ είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
Ε, ΝΑΙ... Αλλά... το πήρα απόφαση: Δεν είναι τίποτα αυτός ο πόνος Μπαμπίνο, άγχος είναι...
Εδώ ράδιο "Ε", "Ελευθεροτυπία" σήμερα
ΔΕΝ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ..
ΤΟ πιο συνηθισμένο απ' τα μακάβρια αστεία που κάναμε πιτσιρικάδες, όταν ήρθαμε σ' αυτή την εφημερίδα, είναι ότι γράφαμε ο ένας τον επικήδειο του άλλου προκαταβολικά· πολύ πριν αποδημήσει ο ένας κι ο άλλος. Προσπαθούσαμε έτσι να ξορκίσουμε το κακό, να το καλαμπουρίσουμε, μπας και μας προσπεράσει, φύγει και πάει αλλού.
ΑΝ κάτι φοβάται ο στρεσαρισμένος δημοσιογράφος, είναι το αιφνίδιο έμφραγμα, το απροειδοποίητο, το μπαμ και κάτω. Εχει μεγάλη πίεση αυτή η δουλειά, πολύ άγχος, που σύντομα το σωματοποιείς, γίνεσαι ένα μ' αυτό: Το άγχος είμαι εγώ!...
ΤΟ σωματοποιημένο άγχος-στρες προκαλεί κρίσεις πανικού και λειτουργικό έμφραγμα, που μπορεί να μην είναι πραγματικό, βιώνεις, όμως, όλα τα συμπτώματα του εμφράγματος· γίνεσαι μούσκεμα στον ιδρώτα, μουδιάζει αριστερό χέρι-πόδι, δεν μπορείς ν' αναπνεύσεις, ζαλίζεσαι να λιποθυμήσεις, κι έχεις έναν πόνο σαν μαχαιριά στο στήθος μπρος-πίσω ανυπόφορο.
ΜΑΣ είχε δώσει ο Κίτσος, το ρετιρέ, που 'χε για σπίτι του πάνω απ' τα γραφεία της «Ε», στην οδό Κολοκοτρώνη. Μετακόμισε στη Φωκυλίδου, στο Κολωνάκι, και κάναμε το σπίτι του γραφείο μας: ο Ανδρέας ο Χριστοδουλίδης, ο Φώτης ο Γεωργελές, ο Θέμος ο Αναστασιάδης κι εγώ. Χλιδή! Είχε και τζακούζι το ρετιρέ. Οταν μ' έπιασε μπρος-πίσω ο πόνος ο αβάσταχτος, ο Θέμος, πάντα ψύχραιμος, πρότεινε να μπω στο τζακούζι, να σκεφτώ καμιά γκόμενα και να ηρεμήσω. Ελα, όμως, που αντί για γκόμενα, έβλεπα τον Χάρο να 'ρχεται...
ΠΑΤΗΜΕΝΟΣ με διακόσια, αναβοσβήνοντας τα φώτα και κορνάροντας, με πήγε σε χρόνο dt μ' ένα Nissan τούρμπο στο «Ιπποκράτειο», στα εξωτερικά ιατρεία. Εκεί, στο Καρδιολογικό, λύγισε. Ηθελε να κάνει καρδιογράφημα κι εκείνος. Μου τράβαγε τα καλώδια: «Εγώ έχω πρόβλημα, αυτός το κάνει ψέματα»! Ρόμπα γινήκαμε. Ξεκούμπωτη. Μετά μας πήρανε συνέντευξη οι καρδιολόγοι. «Τι σε ρώτησαν;», «Οταν ανεβαίνω σκαλιά, λαχανιάζω ή νιώθω βάρος;» «Και τι απάντησες, ρε Θέμο;» «Οτι λαχανιάζω»...
ΔΕΝ ήθελα ν' απαντήσω στο γιατρό ό,τι κι ο Θέμος, και είπα το αντίθετο: «Νιώθω ένα βάρος»! Μου έβαλαν ορό και με στρίμωξαν σ' ένα ράντζο στο διάδρομο. Την άλλη μέρα, όμως, μπήκανε τα μεγάλα βύσματα και μου βρήκαν το μόνο κρεβάτι που 'ταν διαθέσιμο στην εντατική... Ημασταν τέσσερις, αλλά μόνο εγώ βγήκα ζωντανός από κει. Μέχρι κι ο Κρεμαστινός μού πρότεινε να πάρω κάνα «Xanax» και ν' αρχίσω ψυχοθεραπεία...
Ο Μπαμπίνος με κορόιδευε: «Κατά φαντασίαν ασθενής»... Ηταν υπεύθυνος ύλης στις πολιτιστικές σελίδες. Συνεργαστήκαμε 20 ολόκληρα χρόνια. Κάθε μέρα. Τον βρήκα στην «Ελευθεροτυπία» όταν ήρθα το 1988 και ξεκίνησα αυτή τη στήλη. Είχαμε κόντρα στην αρχή. Επρεπε να παραδίδω το κείμενο στις 6, το αργότερο. Πέντε λεπτά να καθυστερούσα, πλακωνόμασταν: «Θες να καταντήσω όπως εσύ, που κάθε τρεις και λίγο απ' το άγχος νομίζεις ότι παθαίνεις έμφραγμα;»
«ΔΕΝ είναι τίποτα, άγχος είναι»... Τρεις ή τέσσερις είχαν πάθει αληθινό έμφραγμα στο πολιτιστικό της «Ε». Κι όμως, ο Μπάμπης, ο μόνος που δεν ένιωσε ποτέ αυτόν τον πόνο στο στήθος, συνέχιζε να κοροϊδεύει εμένα: «είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
ΕΙΧΕ γλυκάνει η σχέση μας τα τελευταία χρόνια. Πέρσι το καλοκαίρι, ήρθε απέναντι στο νησί - στο γάμο, με τα παιδιά του. Με πήρε και στη γιορτή μου να μου ευχηθεί: «Πώς είσαι, Μπαμπίνο;», «Μια χαρά, μουσικές, Μέγαρο, οικογένεια, χαλαρά. Περιμένω πότε θα πάω Κέρκυρα. Εσύ είσαι ακόμη κατά φαντασίαν;»...
Ε, ΝΑΙ... Αλλά... το πήρα απόφαση: Δεν είναι τίποτα αυτός ο πόνος Μπαμπίνο, άγχος είναι...
Εδώ ράδιο "Ε", "Ελευθεροτυπία" σήμερα
ΔΕΝ ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙ..
ναυτίλος
Σιγά σιγά κουράζεται κι αυτή η κωμωδία. Μετά τον «συνήγορο του πολίτη» και κάτι άλλα τέτοια και τοιαύτα, χθες ο Γαληνότατος Γεώργιος ο Β' Παπανδρέου ο Γ' κάλεσε στο Υπουργικό Συμβούλιο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλ... χμ, συγγνώμην Ιερώνυμο. Κάλεσε και τις κάμερες. Μπροστά στις οποίες έλαβαν τον λόγο ο Πρωτοσπαθάριος των Προστατών του Πολίτη κυρός Χρυσοχοΐδιος, ένας-δυο άλλοι Λογοθέτες των Δρόμων και Δομέστιχοι των Σχολών, ενώ η εν Χριστώ κεφαλή της Εκκλησίας και ο εν Σοσιαλισμώ επικεφαλής του Κράτους ακολούθησαν εν συνεχεία τις κάμερες κι ώδευσαν προς παρακείμενο Σοσιαλφιλανθρωπικό Λοιμοκαθαρτήριο. Οπως μάθαμε κατόπιν από τις εν λόγω κάμερες (οι οποίες προς τούτο υπάρχουν, για να διαδίδουν τον Λόγο) στο επόμενον Υπουργικό Συμβούλιο με θέμα τη διά βίου ξεφτίλα ο κ. Πρωθυπουργός θα προσκαλέσει τον Μίκυ Μάους, ειδικόν σε θέματα αεί παιδείας και παλιμπαιδισμού, φιλόσοφο των φιλοσόφων και δόκτορα στο Πανδιδακτήριο της Μαγναύρας, στην έδρα Πλήθων ο Γεμιστός-γιουβαρλάκια ο εκσυγχρονισμός...
Οντως, έχει προσωπική ατζέντα ο κ. Πρωθυπουργός, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του προσωπικό, σχεδόν θεϊκόν τρόπο - ένας θεϊκός Σελευκίδης, απ' την ουράνια γενιά· που ενίοτε κατεβαίνει απ' τα γαλήνια δώματα, στις αγορές και τα παζάρια των πολλών.
Αφήνοντας να τον προδώσει το άρωμά του, μόνον όσον χρειάζεται για να σκιρτούν σεβαστικά τα πλήθη...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Οντως, έχει προσωπική ατζέντα ο κ. Πρωθυπουργός, αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του προσωπικό, σχεδόν θεϊκόν τρόπο - ένας θεϊκός Σελευκίδης, απ' την ουράνια γενιά· που ενίοτε κατεβαίνει απ' τα γαλήνια δώματα, στις αγορές και τα παζάρια των πολλών.
Αφήνοντας να τον προδώσει το άρωμά του, μόνον όσον χρειάζεται για να σκιρτούν σεβαστικά τα πλήθη...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 23.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009
ΦΤΑΙΩ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
εγώ τα φταίω όλα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
στο νου μου γίναν όλα
εσύ δεν υποπτεύθηκες
μια σκέψη μου τρελή
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Δε φταις εσύ που χάνομαι
στα όνειρα που κάνω
Εσύ δεν είπες ψέματα
από την πρώτη ώρα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Φταίω εγώ που ελπίζοντας
άδικα πήρα φόρα
και άφησα την καρδούλα μου
να ονειροπολεί
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω.
Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκο
εγώ τα φταίω όλα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Εσύ δε φταις σε τίποτα
στο νου μου γίναν όλα
εσύ δεν υποπτεύθηκες
μια σκέψη μου τρελή
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Δε φταις εσύ που χάνομαι
στα όνειρα που κάνω
Εσύ δεν είπες ψέματα
από την πρώτη ώρα
εσύ δεν υποσχέθηκες
τίποτα πιο πολύ
Φταίω εγώ που ελπίζοντας
άδικα πήρα φόρα
και άφησα την καρδούλα μου
να ονειροπολεί
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω
Φταίω που ενώ μεγάλωσα
τα ίδια λάθη κάνω
και τα χαμένα από καιρό
πάλι τα ξαναχάνω.
Στίχοι-Μουσική: Δημήτρης Χατζηδιάκο
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
Τρία κακά της μοίρας του
Ηταν τραγική η εμφάνιση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χθες στο Μέγκα.
Τραγική, συνυπολογίζοντας κανείς τρία στοιχεία:
πρώτον, πρωθυπουργός της χώρας είναι ο γιος του μεγάλου αντιπάλου του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπανδρέου, για τον οποίο είχε πει κάποτε: «Δεν μπορεί το παιδί...».
Δεύτερον, πρόεδρος της Ν.Δ. είναι ο μεγάλος εσωκομματικός αντίπαλός του Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος τον είχε ανατρέψει το 1993.
Τρίτον, η κόρη του Ντόρα Μπακογιάννη δεν μπόρεσε να εκλεγεί πρόεδρος της Ν.Δ., γιατί έχασε από τον Σαμαρά.
Τι άλλο να του τύχει του ανθρώπου!
Π.ΣΩΚ.
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
Ηταν τραγική η εμφάνιση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη χθες στο Μέγκα.
Τραγική, συνυπολογίζοντας κανείς τρία στοιχεία:
πρώτον, πρωθυπουργός της χώρας είναι ο γιος του μεγάλου αντιπάλου του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπανδρέου, για τον οποίο είχε πει κάποτε: «Δεν μπορεί το παιδί...».
Δεύτερον, πρόεδρος της Ν.Δ. είναι ο μεγάλος εσωκομματικός αντίπαλός του Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος τον είχε ανατρέψει το 1993.
Τρίτον, η κόρη του Ντόρα Μπακογιάννη δεν μπόρεσε να εκλεγεί πρόεδρος της Ν.Δ., γιατί έχασε από τον Σαμαρά.
Τι άλλο να του τύχει του ανθρώπου!
Π.ΣΩΚ.
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
ναυτίλος
«Σας καλώ ως Ελληνας και πατριώτης» είπε προχθές ο κ. Γιώργος Παπανδρέου επικαλούμενος τη δύσκολην αυτήν ώρα το φιλότιμο και τον πατριωτισμό των Ελλήνων! -ώπα! ώρες είναι να τον βγάλει κι αυτόν «εθνικιστή» η κυρία Θάλεια Δραγώνα!
....................................
Βεβαίως η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί της άρχουσας τάξης ενθυμούνται τον πατριωτισμό των απλών πολιτών, μόνον όταν χρειάζεται να τους γδάρουν ακόμα περισσότερο
πράγμα που συμβαίνει πλέον όλο και πιο συχνά...
Και θα συμβαίνει ακόμα συχνότερα στο μέλλον, διότι αυτοί που τα σκάτωσαν συνεχίζουν να τρώνε ατάραχοι (Ετοιμάζοντας τον επόμενον όλεθρο)...
Παχειά λόγια είπε ο κ. Παπανδρέου και ισχνά μέτρα πήρε. Επί παραδείγματι παγώνει (εν τέλει) τις αυξήσεις για μισθούς της τάξης των 2.000 ευρώ , αλλά δεν φορολογεί περισσότερον τις Τράπεζες! Προσέτι μάλιστα ήδη προστρέχει (μόλις) χθες να δανειστεί ακόμα 2,2 δισ. (για τρέχουσες ανάγκες) από εκείνους που μόλις πριν λίγον καιρό (επι)χορηγούσε με 28 δισ. (από τον πλούτο που παράγουμε) για να μην καταρρεύσουν! Με έναν λόγο δάνεισε τότε το κράτος ατόκως αυτούς απ' τους οποίους τώρα δανείζεται εντόκως!
Πολύ πατριωτικό.
Ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε μέτρα που θα νοικοκυρέψουν την οικονομία, αλλά δεν εξήγγειλε καμμιάν αναπτυξιακή πολιτική. Τίποτα που θα μπορούσε να στρέψει τη χώρα προς την παραγωγή νέου πλούτου.
Αλλά και τα μέτρα που εξήγγειλε για το χτύπημα της σπατάλης του Δημοσίου είναι τα περισσότερα «χαμηλής πολιτικής« ή τα συνήθη επικοινωνιακά.
Για παράδειγμα: ζήτησε τον περιορισμό των 27 όλων κι όλων Γραφείων του ΕΟΤ στο εξωτερικό (τα οποία στο κάτω κάτω αν δουλέψουν σωστά θα στείλουν στη χώρα πλούτο) -μέτρο σχεδόν κωμικό- κι αντιθέτως αφήνει απείραχτες εκατοντάδες επιτροπές κυβερνητικού ενδιαφέροντος
κυρίως αργομίσθων ή παχυλά αμειβόμενων ημετέρων, κάτι επιτροπές απίθανες παντού και για τα πάντα,
ένα βασίλειο (απαραβίαστων) τρωκτικών.
Γιατί (άλλο παράδειγμα) κάνει ο κ. Παπανδρέου ανακατανομή μιζέριας στους μισθούς φέρ' ειπείν των γιατρών και δεν κόβει εδώ και χθες τα τρελά λεφτά που χορηγούνται σε εκατοντάδες (άλλοι λένε 300, άλλοι 600) μη κυβερνητικές οργανώσεις -μιλάμε για
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ- που, αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες απ' αυτές που αποδεδειγμένα προσφέρουν κοινωνικό έργο, οι υπόλοιπες
απομυζούν τους φόρους του Μήτσου
με θράσος, ανάλγητα, με βουλιμία, με εθισμό, με απόλαυση, δουλεύοντας μάλιστα οι περισσότερες απ' αυτές εναντίον του (του Μήτσου, του κάθε Μήτσου, υμών)...
Μιλάει για περικοπές ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά αφήνει στην ησυχία τους (άλλωστε διαρκώς κοιμούνται) δεκάδες Ανεξάρτητες Αρχές! Κι όχι μόνον αυτό, αλλά προτείνει να δημιουργηθούν κι άλλες!!! Τις οποίες επίσης πληρώνει και θα πληρώνει ο Μήτσος!
Είτε για να αδρανούν είτε για να αλλοιώνουν τη φύση του πολιτεύματος παρεμβαλλόμενες ανάμεσα στη διάκριση των εξουσιών, πάντα υπέρ της εκτελεστικής τοιαύτης.
Τι έχει, ας πούμε, προσφέρει έως τώρα η Ανεξάρτητη (τρομάρα της) Αρχή για τα λιμάνια; (ναι! υπάρχει και τέτοια).
Τι κατάφερε η Ανεξάρτητη Αρχή για τον ανταγωνισμό; Διέλυσε κάνα καρτέλ; (όπως εκείνο του γάλακτος);
Βοήθησε μήπως στη βελτίωση της ζωής των παραγωγών (στο χωράφι) ή κράτησε στο πλαίσιο της ευνομίας τις τιμές των προϊόντων στο ράφι;
Κι όμως ο κ. Παπανδρέου (ακόμα και σε αυτά τα θέματα «χαμηλής πολιτικής») τα παίρνει απ' τον Μήτσο (που του παγώνει τον μισθό ή του δίνει αύξηση ενάμισυ κουλούρι τον μήνα) και τα δίνει στον κάθε κ. Μπακούρη, στην κάθε Ανεξάρτητη Αρχή που έχει ιδρυθεί για το... καλό (εν τέλει το άρμεγμα) του Μήτσου.
Οχι! όχι μόνον δεν έχει σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής αυτή η κυβέρνηση, αλλά διαχειρίζεται ακόμα και το στοιχειώδες νοικοκύρεμα με μέτρα ως επί το πλείστον ατελέσφορα, επικοινωνιακά ή που επιδεινώνουν έτι περαιτέρω την κατάσταση: νέες αρχές, νέοι αργόμισθοι, νέες επιτροπές τριάντα πέντε ατόμων από καμμιά εβδομηνταριά,
μέτρα βιτρίνας κι από τηγανίτα η διαρκής και κάργα αφαίμαξη του Μήτσου, η καθήλωση στα 700 ευρώ του γιου του (όταν δεν είναι στα 500 ή άνεργος) -αυτόν τον πατριωτισμό επικαλέσθηκε ο κ. Παπανδρέου;
«Αννα μην κλαις», κάποτε θα ακολουθήσω «άλλες σημαίες»...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
....................................
Βεβαίως η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί της άρχουσας τάξης ενθυμούνται τον πατριωτισμό των απλών πολιτών, μόνον όταν χρειάζεται να τους γδάρουν ακόμα περισσότερο
πράγμα που συμβαίνει πλέον όλο και πιο συχνά...
Και θα συμβαίνει ακόμα συχνότερα στο μέλλον, διότι αυτοί που τα σκάτωσαν συνεχίζουν να τρώνε ατάραχοι (Ετοιμάζοντας τον επόμενον όλεθρο)...
Παχειά λόγια είπε ο κ. Παπανδρέου και ισχνά μέτρα πήρε. Επί παραδείγματι παγώνει (εν τέλει) τις αυξήσεις για μισθούς της τάξης των 2.000 ευρώ , αλλά δεν φορολογεί περισσότερον τις Τράπεζες! Προσέτι μάλιστα ήδη προστρέχει (μόλις) χθες να δανειστεί ακόμα 2,2 δισ. (για τρέχουσες ανάγκες) από εκείνους που μόλις πριν λίγον καιρό (επι)χορηγούσε με 28 δισ. (από τον πλούτο που παράγουμε) για να μην καταρρεύσουν! Με έναν λόγο δάνεισε τότε το κράτος ατόκως αυτούς απ' τους οποίους τώρα δανείζεται εντόκως!
Πολύ πατριωτικό.
Ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε μέτρα που θα νοικοκυρέψουν την οικονομία, αλλά δεν εξήγγειλε καμμιάν αναπτυξιακή πολιτική. Τίποτα που θα μπορούσε να στρέψει τη χώρα προς την παραγωγή νέου πλούτου.
Αλλά και τα μέτρα που εξήγγειλε για το χτύπημα της σπατάλης του Δημοσίου είναι τα περισσότερα «χαμηλής πολιτικής« ή τα συνήθη επικοινωνιακά.
Για παράδειγμα: ζήτησε τον περιορισμό των 27 όλων κι όλων Γραφείων του ΕΟΤ στο εξωτερικό (τα οποία στο κάτω κάτω αν δουλέψουν σωστά θα στείλουν στη χώρα πλούτο) -μέτρο σχεδόν κωμικό- κι αντιθέτως αφήνει απείραχτες εκατοντάδες επιτροπές κυβερνητικού ενδιαφέροντος
κυρίως αργομίσθων ή παχυλά αμειβόμενων ημετέρων, κάτι επιτροπές απίθανες παντού και για τα πάντα,
ένα βασίλειο (απαραβίαστων) τρωκτικών.
Γιατί (άλλο παράδειγμα) κάνει ο κ. Παπανδρέου ανακατανομή μιζέριας στους μισθούς φέρ' ειπείν των γιατρών και δεν κόβει εδώ και χθες τα τρελά λεφτά που χορηγούνται σε εκατοντάδες (άλλοι λένε 300, άλλοι 600) μη κυβερνητικές οργανώσεις -μιλάμε για
εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ- που, αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες απ' αυτές που αποδεδειγμένα προσφέρουν κοινωνικό έργο, οι υπόλοιπες
απομυζούν τους φόρους του Μήτσου
με θράσος, ανάλγητα, με βουλιμία, με εθισμό, με απόλαυση, δουλεύοντας μάλιστα οι περισσότερες απ' αυτές εναντίον του (του Μήτσου, του κάθε Μήτσου, υμών)...
Μιλάει για περικοπές ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά αφήνει στην ησυχία τους (άλλωστε διαρκώς κοιμούνται) δεκάδες Ανεξάρτητες Αρχές! Κι όχι μόνον αυτό, αλλά προτείνει να δημιουργηθούν κι άλλες!!! Τις οποίες επίσης πληρώνει και θα πληρώνει ο Μήτσος!
Είτε για να αδρανούν είτε για να αλλοιώνουν τη φύση του πολιτεύματος παρεμβαλλόμενες ανάμεσα στη διάκριση των εξουσιών, πάντα υπέρ της εκτελεστικής τοιαύτης.
Τι έχει, ας πούμε, προσφέρει έως τώρα η Ανεξάρτητη (τρομάρα της) Αρχή για τα λιμάνια; (ναι! υπάρχει και τέτοια).
Τι κατάφερε η Ανεξάρτητη Αρχή για τον ανταγωνισμό; Διέλυσε κάνα καρτέλ; (όπως εκείνο του γάλακτος);
Βοήθησε μήπως στη βελτίωση της ζωής των παραγωγών (στο χωράφι) ή κράτησε στο πλαίσιο της ευνομίας τις τιμές των προϊόντων στο ράφι;
Κι όμως ο κ. Παπανδρέου (ακόμα και σε αυτά τα θέματα «χαμηλής πολιτικής») τα παίρνει απ' τον Μήτσο (που του παγώνει τον μισθό ή του δίνει αύξηση ενάμισυ κουλούρι τον μήνα) και τα δίνει στον κάθε κ. Μπακούρη, στην κάθε Ανεξάρτητη Αρχή που έχει ιδρυθεί για το... καλό (εν τέλει το άρμεγμα) του Μήτσου.
Οχι! όχι μόνον δεν έχει σχέδιο αναπτυξιακής πολιτικής αυτή η κυβέρνηση, αλλά διαχειρίζεται ακόμα και το στοιχειώδες νοικοκύρεμα με μέτρα ως επί το πλείστον ατελέσφορα, επικοινωνιακά ή που επιδεινώνουν έτι περαιτέρω την κατάσταση: νέες αρχές, νέοι αργόμισθοι, νέες επιτροπές τριάντα πέντε ατόμων από καμμιά εβδομηνταριά,
μέτρα βιτρίνας κι από τηγανίτα η διαρκής και κάργα αφαίμαξη του Μήτσου, η καθήλωση στα 700 ευρώ του γιου του (όταν δεν είναι στα 500 ή άνεργος) -αυτόν τον πατριωτισμό επικαλέσθηκε ο κ. Παπανδρέου;
«Αννα μην κλαις», κάποτε θα ακολουθήσω «άλλες σημαίες»...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.ΧΙΙ.2009 stathis@enet.gr
"Ελευθεροτυπία", σήμερα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)